V ACa 585/15

<p>Sygn. akt V ACa 585/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 15 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w <span class="anon-block">G.</span> – Wydział V Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="214"/> <col width="492"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Jacek Grela</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SA Włodzimierz Gawrylczyk (spr.)</p> <p>SO del. Anna Daniszewska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekretarz sądowy Małgorzata Naróg</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. w <span class="anon-block">G.</span> na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa Skarbu Państwa - <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. T.</span> </p> <p>o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną</p> <p>na skutek apelacji pozwanej</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>z dnia 29 stycznia 2015 r. sygn. akt I C 421/13</p> <p>I.  oddala apelację;</p> <p>II.  zasądza od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p>Na oryginale właściwe podpisy</p> <p>V ACa 585/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">S.</span> wyrokiem z 29 stycznia 2015 r. uznał za bezskuteczną w stosunku do powoda Skarbu Państwa - <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>, któremu przeciwko <span class="anon-block">T. T.</span> przysługuje wierzytelność z tytułu zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych <span class="anon-block">(...)</span>, w podatku dochodowym z tytu­łu papierów wartościowych i instrumentów finansowych <span class="anon-block">(...)</span>- objętych wystawionymi przez <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> oznaczonymi prawomocnymi tytułami wy­konawczymi na łączną kwotę 1.044.629 zł z odsetkami podatkowymi i kosztami egzekucyj­nymi od dnia wymagalności do dnia zapłaty - dwie oznaczone w wyroku umowy darowizny z 3 marca 2010 r. i z 11 marca 2010 r. na rzecz pozwanej praw majątkowych, odstąpił od ob­ciążania pozwanej opłatą od pozwu i zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 7.200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Zasadnicze motywy wyroku są następujące:</p> <p>Powód wniósł o uznanie za bezskuteczne dwóch umów darowizny, bo jego dłużnik <span class="anon-block">T. T.</span> zalega z zapłatą podatków w wysokości 1.044.629 zł z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi, rozporządził majątkiem w formie darowizny na rzecz pozwanej i nie ma ma­jątku, z którego powód mógłby się zaspokoić, więc umowy darowizny są zawarte przez dłuż­nika z pozwaną <span class="anon-block">(...)</span>z pokrzywdzeniem powoda.</p> <p>Pozwana wniosła o oddalenie powództwa, zarzucając że powód nie wykazał, aby umowy darowizny były zawarte z pokrzywdzeniem powoda. Zaprzeczyła, aby dłużnik powo­da był niewypłacalny w momencie zawierania tych umów i aby działał ze świadomością po­krzywdzenia wierzycieli, jak też by wskutek zawarcia tych umów doszło do pokrzywdzenia wierzycieli.</p> <p>Sąd Okręgowy ustalił, że <span class="anon-block">T. T.</span> <span class="anon-block">(...)</span>- od 2003 r. prowadzi działalność gospodarczą <span class="anon-block">(...)</span>, a dodatkowo pełni funkcję członka zarządu<span class="anon-block">(...)</span>spółki z o.o. w <span class="anon-block">U.</span>. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>. W dniu 22 września 2009 r. wszczęta została wobec niego kontrola podatkowa w zakresie prawidłowości rozliczenia się z budżetem pań­stwa z podatku dochodowego od osób fizycznych dokonanego w zeznaniach podatkowych<span class="anon-block">(...)</span>. Decyzją z 15 grudnia 2009 r. <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> orzekł o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego na jego majątku do kwoty 1.302.298 zł. Dłużnik wniósł odwołanie od tej decyzji. Naczelnik postanowieniem z dnia 3 marca 2010 r. wszczął wobec niego postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowią­zania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych i podatku z tytułu odpłatne­go zbycia nieruchomości, wynikającego z zeznania podatkowego <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>W dniu 3 marca 2010 r. <span class="anon-block">T. T.</span> zawarł z pozwana umowę darowizny, na pod­stawie której darował jej:</p> <p>a/ ekspektatywę 3.675 udziałów w kapitale zakładowym <span class="anon-block"> (...) spółki z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span> o łącznej wartości nominalnej 735.000 zł,</p> <p>b/ wszystkie swoje udziały w kapitale zakładowym <span class="anon-block"> (...) spółki z o.o.</span> w <span class="anon-block">G.</span> o łącznej wartości 49.000 zł,</p> <p>c/ wszystkie swoje akcje w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">U.</span> o wartości nominalnej 778.608</p> <p>zł,</p> <p>d/ wszystkie swoje udziały w <span class="anon-block"> (...) spółce z o.o.</span> w <span class="anon-block">U.</span> o wartości nominal­nej 4.260.000 zł.</p> <p>Strony umowy określiły jej wartość na kwotę 5.822.608 zł.</p> <p>W dniu 11 marca 2010 r. <span class="anon-block">T. T.</span> zawarł z pozwaną umowę darowizny, na pod­stawie której darował jej wierzytelność przypadającą od <span class="anon-block">(...)</span> S.A. w <span class="anon-block">U.</span> z tytułu weksla na kwotę 3.800.000 zł z ustawowy­mi odsetkami i wierzytelność w kwocie 25.000 zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania są­dowego, zasądzoną nakazem zapłaty Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">G.</span> z 8 lutego 2010 r., <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Pozwana miała <span class="anon-block">(...)</span>w chwili zawarcia tych umów, <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">T. T.</span> w dalszym ciągu prowadził działalność gospodarczą i pełnił funkcję członka zarządu <span class="anon-block"> (...) spółki z o.o.</span> w <span class="anon-block">U.</span>.</p> <p>W dniu 26 maja 2010 r. <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> wydał decyzję określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. z tytułu odpłatnego zbycia udziałów w spółce mającej osobowość prawną w wysokości 190.013 zł i doręczył ją <span class="anon-block">T. T.</span> w dniu 31 maja 2010 r. W dniu 28 maja 2010 r. wydał decyzję określającą jego zobowiązanie podatkowe<span class="anon-block">(...)</span> w wysokości 80.837 zł z tytułu podatku dochodowego nie związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, i doręczył ją 29 czerwca 2010 r.<span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">G.</span> umorzył postępowanie odwoławcze <span class="anon-block">T. T.</span> od podanej wyżej na wstępie decyzji <span class="anon-block">(...)</span> z 15 grudniu 2009 r. o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego do kwoty 1.302.298 zł.</p> <p>W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego wobec <span class="anon-block">T. T.</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> wystawił w okresie od 8 października 2010 r. do 6 grudnia 2011 r. pięć tytułów wykonawczych na łączną kwotę 1.368.081 zł. Postępowanie egzekucyjne tych zobowiązań na dzień 26 marca 2013 r. okazało się bezskuteczne. Dłużnik nie posiada majątku ruchomego ani pieniędzy na rachunkach bankowych, a wynagrodzenie otrzymuje w wysokości wolnej od zajęcia. Przysługiwało mu prawo użytkowania wieczystego <span class="anon-block">działki nr (...)</span> położonej w <span class="anon-block">U.</span>, <span class="anon-block">(...)</span>. Przeciwko <span class="anon-block">T. T.</span> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">T. T.</span> uzyskał na podstawie weksla prawomocny nakaz zapłaty z dnia 8 lute­go 2010 r. przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">U.</span> zobowiązujący do zapłaty kwoty 3.800.000 zł z odsetkami i kwoty 25.000 zł tytułem kosztów procesu, wskutek darowania tych</p> <p>wierzytelności pozwanej sąd nadał klauzulę wykonalności na jej rzecz, a ona skierowała wie­rzytelność do egzekucji sądowej. Egzekucję przeciw temu dłużnikowi prowadzi kilkunastu wierzycieli, wartość nieruchomości dłużnika, z której prowadzone są egzekucje, oszacowana została w wysokości 12.091.000 zł, lecz wskutek skargi wierzycieli zachodzi potrzeba po­nownego jej oszacowania.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego powództwo jest zasadne w świetle ustalonego stanu fak­tycznego oraz w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527)">art. 527 k.c.</a>, który ma zastosowanie także w przypadku ochrony wie­rzyciela z tytułu zobowiązań podatkowych. <span class="anon-block">(...)</span>, uzyskała korzy­ści majątkowe pod tytułem darmym, powód nie musiał wykazywać, czy pozwana wiedziała lub czy przy zachowaniu należytej staranności mogła się dowiedzieć o tym, że dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 528)">art. 528 k.c.</a>). Powód wykazał, że ma określoną wierzytelność wobec <span class="anon-block">T. T.</span> w kwocie 1.044.629 zł z odsetkami i że egzekucja jej okazała się bezskuteczna. Umowy darowizny zostały zawarte w czasie, gdy wszczęte było przeciwko dłużnikowi postępowanie podatkowe i po dokonaniu zabezpieczenia podatku, więc dłużnik musiał mieć świadomość realnego obciążenia podatkiem. Sąd uznał w tych okolicz­nościach, że dłużnik - zawierając z pozwaną powyższe umowy darowizny - działał ze świa­domością pokrzywdzenia powoda, jako wierzyciela. Wskutek darowizny dłużnik stał się nie­wypłacalny co najmniej w wyższym stopniu niż był przed dokonaniem tych czynności.</p> <p>Wbrew twierdzeniom pozwanej, na skutek darowizn doszło do zmniejszenia majątku dłużnika i do przysporzenia majątku pozwanej. Nie ma w tej sprawie istotnego znaczenia, czy egzekwowana wierzytelność przypadająca od <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">U.</span> zostanie zaspoko­jona i czy w całości, jak też nie ma znaczenia rzeczywista wartość darowanych udziałów w spółkach. Wobec tego Sąd pominął dowód z opinii biegłego sądowego na okoliczność ustale­nia wartości składników majątkowych objętych umową darowizny z 3 marca 2010 r. (Sąd Okręgowy podał błędnie „z dnia 30 czerwca 2014 r.”, odwołując się do swego postanowienia na k. 145 akt). Dlatego Sąd Okręgowy uwzględnił powództwo.</p> <p>Pozwana złożyła apelację. Wnosiła o: a/ rozpoznanie postanowienia z 2 października 2014 r. o uchyleniu postanowienia o do­puszczeniu dowodu z opinii biegłego sądowego na okoliczność ustalenia wartości składników majątkowych darowanych umową z 3 marca 2010r., o przeprowadzenie dowodu z opinii bie­głego,</p> <p>b/ zmianę wyroku przez oddalenie powództwa, c/ zasądzenie kosztów postępowania,</p> <p>d/ ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w <span class="anon-block">S.</span> do ponownego rozpoznania.</p> <p>Pozwana zarzuciła:</p> <p>1/ naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 217;art. 217 § 1;art. 217 § 2)">art. 217 § 1 i 2 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 234)">art. 234 <em> <!-- -->in fine</em> k.p.c.</a> przez oddalenie wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego na okolicz­ność ustalenia wartości wskazanych w pozwie składników majątkowych według stanu w dniu zawierania umów darowizny i w dniu dokonania szacunku przez biegłego, przez co Sąd uniemożliwił wykazanie, że dłużnik nie działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli</p> <p>oraz że wskutek zawarcia umów darowizny nie doszło do pokrzywdzenia wierzycieli, bo da­rowane składniki majątkowe nie przedstawiały i nie przedstawiają praktycznie żadnej warto­ści ekonomiczno-finansowej, więc wskutek darowizny dłużnik nie stał się niewypłacalny lub niewypłacalny w wyższym stopniu;</p> <p>2/ naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> przez zaniechanie wszechstronnego rozważenia zebra­nego materiału dowodowego wskutek pominięcia oceny dokumentów urzędowych załączo­nych do odpowiedzi na pozew, kształtujących świadomość dłużnika (<span class="anon-block">T. T.</span>), tj. za­wiadomienia o uchyleniu zajęcia z 24 lutego 2010 r. <span class="anon-block">(...)</span>oraz zawiadomienia o zwolnieniu spod zajęcia środka transportu z dnia 24 lutego 2010 r.;</p> <p>3/ naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244;art. 244 § 1)">art. 244 § 1 k.p.c.</a> przez zaniechanie zastosowania w odniesieniu do po­danych wyżej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244 pkt. 2)">pkt 2</a> zarzutów dokumentów urzędowych;</p> <p>4/ obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> przez bezpodstawne zwolnienie powoda z obowiązku dowodzenia związku przyczynowego między zakwestionowanymi czynnościami prawnymi (umowami), a niewypłacalnością dłużnika, choć powód twierdził w pozwie, że wartość darowanych skład­ników majątkowych jest na tyle wysoka, że umożliwi zaspokojenie jego roszczeń.</p> <p>Zdaniem skarżącej, skoro dłużnik otrzymał zawiadomienia o uchyleniu zajęć, to organ podatkowy nie uznawał za konieczne utrzymywanie zabezpieczeń majątkowych, więc zasad­ne jest przyjęcie, że rozporządzenie składnikami majątkowymi, które nie przedstawiały i nie przedstawiają realnej wartości finansowo-ekonomicznej, nie będzie naruszało czyichkolwiek praw, toteż dłużnik nie działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela.</p> <p>Powód wnosił o oddalenie apelacji i o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjne­go. Zwrócił uwagę m.in. na to, że żadna spółka, w których udziały pozwana nabyła w drodze darowizny, nie zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja jest bezpodstawna. Zawarte w niej wnioski i zarzuty są nietrafne. Sąd Okrę­gowy niewadliwie ocenił zebrane dowody, trafnie uznał, że nie zachodzi potrzeba przeprowa­dzenia żądanego przez pozwaną dowodu z opinii biegłego sądowego, słusznie uznał, że po­wód wykazał przesłanki roszczenia.</p> <p>Twierdzeniu pozwanej o bezwartościowym przedmiocie darowizny przeczy wskazana w umowach darowizny wartość tego przedmiotu, niesporna okoliczność, że spółki, w których pozwana nabyła udziały, prowadzą działalność gospodarczą, i wreszcie wszczęcie przez po­zwaną egzekucji nabytej w drodze darowizny wierzytelności w kwotach 3.800.000 zł i 25.000 zł w stosunku do <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">U.</span>, której zajęta nieruchomość została początko­wo oszacowana na kwotę około 12.000.000 zł. Zbędne było ustalanie realnej wartości przed­miotu darowizny w toku tego procesu, gdyż wartość ta zostanie zweryfikowana w toku postę­powania egzekucyjnego prowadzonego przez powoda. Wszak celem tego procesu jest uzy­skanie tej możliwości przez powoda. Dlatego Sąd Apelacyjny oddalił wniosek pozwanej o przeprowadzenie tego dowodu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 217;art. 217 § 3)">art. 217 § 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.c.</a>).</p> <p>Dowody, na które powołała się pozwana w apelacji, w postaci zawiadomień z 17 grudnia 2009 r. o uchyleniu zajęcia (k. 74-76) i zawiadomienia z 24 lutego 2010 r. o zwolnie­niu spod zajęcia (k. 77) nie mają znaczenia dla ustalenia, Ze dłużnik <span class="anon-block">T. T.</span>, zawiera­jąc z pozwaną umowy darowizny, nie działał ze świadomością pokrzywdzenia powoda, gdyż przeciw tej tezie pozwanej przemawiają fakty, że w tym czasie toczyło się postępowanie po­datkowe przeciwko niemu, a przede wszystkim decyzją z 15 grudnia 2009 r. dokonane było zabezpieczenie należności podatkowych na kwotę 1.302.298 zł (decyzja - k. 10). Tak więc dłużnik wiedział o zabezpieczeniu należności i powinien był liczyć się z obowiązkiem zapłaty podatku. Nie jest on człowiekiem nieświadomym zasad rozliczeń podatkowych, skoro zawo­dowo <span class="anon-block">(...)</span>. Dla przyjęcia, że dłużnik dokonywał czynności prawnych ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela wystarczy, by takie po­krzywdzenie przewidywał, jako ewentualne. Pozwana nie kwestionuje istnienia należności podatkowych oraz niewypłacalności dłużnika (nie wskazuje majątku dłużnika, z którego po­wód mógłby uzyskać zaspokojenie należności podatkowych).</p> <p>W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że przedmiotem zaskarżenia skargą pauliańską może być czynność prawna powodująca niewypłacalność dłużnika lub powiększenie jego niewypłacalności, a pokrzywdzenie wierzyciela powstaje na skutek takiego stanu faktycznego majątku dłużnika, który powoduje niemożność, utrudnienie lub odwleczenie zaspokojenia wierzyciela. Dla uznania czynności prawnej za krzywdzącą (powodującą lub zwiększającą niewypłacalność) wystarczy, aby istniała jakakolwiek potencjalna możliwość zaspokojenia się z przedmiotów majątkowych. Sąd jeszcze raz podkreśla, że strony umów darowizny podały w umowach wartość przedmiotów darowizny, więc nieuprawnione jest twierdzenie pozwanej, że przedmioty darowizny nie miały realnej wartości majątkowej.</p> <p>Mając powyższe argumenty na uwadze. Sąd Apelacyjny oddalił apelację na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> i zasądził od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa koszty zastępstwa procesowego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051691417" title="Ustawa z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa - Dz. U. z 2005 r. Nr 169, poz. 1417 (art. 11;art. 11 ust. 3)">art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1)">art. 391 § 1 k.p.c.</a> </p> </div>