I Ca 414/15

<p>Sygn. akt I Ca 414/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 16 grudnia 2015 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Barbara Bojakowska</p> <p>Sędziowie SO Elżbieta Zalewska-Statuch</p> <p>SO Joanna Składowska</p> <p>Protokolant st. sekr. sąd. Beata Krysiak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 roku w Sieradzu</p> <p>na rozprawie sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. S.</span> </p> <p>przeciwko Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Łasku</p> <p>o zwolnienie zajętego przedmiotu spod egzekucji</p> <p>na skutek apelacji powódki</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Łasku</p> <p>z dnia 25 marca 2015 roku, sygn. akt I C 233/14</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Łasku, pozostawiając temuż Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I Ca 414/15</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem zaocznym z dnia 25 marca 2015 roku Sąd Rejonowy w Łasku oddalił powództwo <span class="anon-block">M. S.</span> przeciwko Komornikowi Sądowemu przy SR w Łasku <br/>- <span class="anon-block">M. K.</span> o zwolnienie zajętego przedmiotu spod egzekucji.</p> <p> <strong> <!-- -->Powyższe orzeczenie zapadło w oparciu o następujące ustalenia i wnioski:</strong> </p> <p>Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Łasku <span class="anon-block">M. K.</span> prowadził postępowanie egzekucyjne przeciwko dłużniczce - powódce w niniejszej sprawie <span class="anon-block">M. S.</span>. W trakcie tego postępowania zajął kwotę 3.500 zł należną powódce od Skarbu Państwa jako środki na wsparcie dla uczniów praktycznej nauki zawodu.</p> <p>Powołując się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1;art. 841 § 2)">art. 841 § 1 i 2 k.p.c.</a> Sąd pierwszej instancji stwierdził, że powódka <span class="anon-block">M. S.</span> jako dłużniczka w postępowaniu egzekucyjnym nie ma w niniejszej sprawie legitymacji czynnej, a pozwany Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Łasku <span class="anon-block">M. K.</span> jako organ egzekucyjny prowadzący postępowanie egzekucyjne nie ma legitymacji biernej. W konsekwencji Sąd oddalił powództwo w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1)">art. 841 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Następnie Sąd podał, że wyrok zaoczny wydano na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1;art. 340)">art. 339 § 1 i art. 340 k.p.c.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelację </strong>od powyższego wyroku wniosła powódka, która stwierdziła, że wojewoda <span class="anon-block"> (...)</span> uchylił około 7 decyzji Starosty w przedmiocie odmowy umorzenia środków wziętych przez powódkę na działalność gospodarczą z PUP w <span class="anon-block">Z.</span>, co powoduje, że umorzenie tych środków przez PUP w <span class="anon-block">Z.</span> w 2014 roku nakłada obowiązek służbowy na Starostę o zwrot tych nadpłaconych kwot, ponieważ musi je zwrócić swoim poręczycielom. Skarżąca uznała, że z tych względów „upór i odmowa wypłacenia wyżej wymienionych środków” jest obrazą przepisów prawa i występkiem nie do przyjęcia.</p> <p>W piśmie z dnia 8 grudnia 2015 roku (data nadania na poczcie) apelująca dodała, że wnosi o zasądzenie jej zwrotu nielegalnie odebranego jej stypendium przeznaczonego na praktyczną naukę zawodu fryzjerskiego prowadzonego przez powódkę w kwocie 3.933,46 zł. Skarżąca podkreśliła, że stypendia ze Skarbu Państwa nie podlegają żadnej egzekucji, czego nie rozumie pozwany komornik.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn aniżeli wymienione w środku odwoławczym. Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał bowiem istoty sprawy, uznawszy, że zachodzi brak legitymacji procesowej w przypadku obydwu stron postępowania.</p> <p>Trzeba zaznaczyć, że zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a> sformułowanie „nierozpoznanie istoty sprawy” należy przede wszystkim rozumieć jako niezbadanie podstawy merytorycznej dochodzonego roszczenia. Do sytuacji takiej dojdzie m.in. wtedy, gdy sąd a quo nie wniknął <br/>w ogóle w całokształt okoliczności sprawy, gdyż pozostając w mylnym przekonaniu ograniczył się do zbadania jedynie zagadnienia legitymacji procesowej jednej ze stron <em> <!-- -->(zob. T. Wiśniewski, kom. do art. 386 k.p.c., Lex).</em> </p> <p>W przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy dokonał jedynie pobieżnej i wybiórczej analizy pozwu oraz dalszych pism procesowych powódki. Z treści tychże pism wynika co prawda, że powództwo skarżąca oparła na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 843;art. 843 § 3)">art. 843 § 3 k.p.c.</a>, który to przepis ustanawia prekluzję zarzutów w postępowaniu wszczętym na skutek powództwa przeciwegzekucyjnego, tymczasem apelująca podnosiła także, że domaga się zasądzenia od Komornika Sądowego kwoty 3.500 zł, która została zdaniem powódki w sposób bezprawny od niej wyegzekwowana (k. 26). Sąd nie jest związany wskazywaną przez stronę materialnoprawną podstawą roszczenia, którą powinien ustalić samodzielnie w oparciu o zgromadzony materiał procesowy, mając na uwadze zasadę da mihi factum, dabo tibi ius - podasz fakty, dam ci prawo.</p> <p>Należało więc uznać, że w niniejszej sprawie twierdzenia powódki o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pismach procesowych, wobec ich lakoniczności oraz wzajemnej sprzeczności, budziły wątpliwości, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 2)">art. 339 § 2 k.p.c.</a> Z tych przyczyn przed merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy Sąd powinien był przeprowadzić postępowanie dowodowe celem wyjaśnienia zaistniałych wątpliwości co do faktów.</p> <p>Sąd Rejonowy oddalił jednak przedwcześnie powództwo wyrokiem zaocznym, nie przeprowadziwszy jakiegokolwiek postępowania dowodowego.</p> <p>W rezultacie Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a> orzekł jak w sentencji.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe, mając na uwadze twierdzenia powódki zawarte w pismach procesowych. Sąd powinien w szczególności rozważyć potrzebę przeprowadzenia dowodu z akt sprawy egzekucyjnej, w ramach której doszło do rzekomo bezprawnego wyegzekwowania od skarżącej kwoty 3.500 zł. Następnie Sąd raz jeszcze odniesie się do podstawy prawnej żądania powódki, a zwłaszcza do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971330882" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji - Dz. U. z 1997 r. Nr 133, poz. 882 (art. 23)">art. 23 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji</a> (Dz.U. z 2015 r., poz. 790 j.t.).</p> </div>