II Ca 2402/15
Sądy powszechne2015-12-16
Sygnatura
II Ca 2402/15
Data orzeczenia
2015-12-16
Rodzaj
SENTENCE
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygnatura akt II Ca 2402/15</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 16 grudnia 2015 r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: SSO Zbigniew Zgud po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym sprawy z powództwa <span class="anon-block">G. (...)</span> przeciwko <span class="anon-block">B. K.</span> o zapłatę</p>
<p>na skutek apelacji pozwanej <span class="anon-block">B. K.</span>
</p>
<p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa - Krowodrzy w Krakowie z dnia 6 marca 2013r., sygnatura akt I C 1477/12/K</p>
<p>1.
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że powództwo przeciwko <span class="anon-block">B. K.</span> oddala;</p>
<p>2.
nakazuje ściągnąć od strony powodowej na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego dla <span class="anon-block">K. (...)</span> w Krakowie kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) tytułem opłaty sądowej od apelacji, od której uiszczenia pozwana została zwolniona.</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 16 grudnia 2015 roku</strong>
</p>
<p>Wyrokiem z dnia 6 marca 2013 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie do sygn. akt I C 1477/12/K zasądził od pozwanej <span class="anon-block">B. K.</span> na rzecz powodowej <span class="anon-block">G. (...)</span> kwotę 6059,43 zł wraz z ustawowymi odsetkami oraz kosztami postępowania.</p>
<p>Sąd Rejonowy ustalił, że <span class="anon-block">M. K.</span> byłą najemcą lokalu mieszkalnego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>. Pozwane zalegają z zapłatą na rzecz strony powodowej kwoty 6059,43 – a to 4968,23 zł z tytułu zaległości czynszowych, 1075 zł z tytułu odsetek oraz 16,20 zł z tytułu kosztów upomnienia.</p>
<p>Sąd Rejonowy uznał, że z przedłożonego zaświadczenia Urzędu Miasta <span class="anon-block">K.</span> wynika, iż od dnia 20 lipca 2010 r. pozwana <span class="anon-block">B. K.</span> jest zameldowana pod innym adresem niż lokal, którego dotyczą dochodzone pozwem zaległości czynszowe. Tymczasem powództwo dotyczy okresu od 2008 do 2009 r. - a zatem jeszcze sprzed daty zameldowania. Sąd Rejonowy zaznaczył, że pozwana ani nie stawiła się celem przesłuchania w charakterze strony w dniu 13 lutego 2013 r. ani nie przedłożyła żadnych innych dowodów, z których wynikałoby, że w okresie 2008 -2009 już w spornym lokalu nie zamieszkiwała. Tym samym nie wykazała swego twierdzenia jakoby nie zamieszkiwała w tym okresie w spornym lokalu, do czego była obowiązana na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> Strona powodowa wykazała roszczenie i jego wysokość przedłożonymi dokumentami - które w żaden sposób nie zostały zakwestionowane przez pozwaną. Mając powyższe na względzie Sąd Rejonowy na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 688(1))">art. 688<sup>
<!-- -->1</sup> Kodeksu cywilnego</a> uwzględnił powództwo orzekając o kosztach na zasadzie. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 99)">art. 98 i 99 k.p.c.</a>
</p>
<p>Apelację od tego wyroku wniosła pozwana <span class="anon-block">B. K.</span> żądając zmiany wyroku i oddalenia powództwa, ewentualnie jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Pozwana zarzuciła naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i uznanie, że pozwana zamieszkiwała w spornym lokalu w okresie objętym żądaniem pozwu. Dalej zarzuciła naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328)">art. 328 k.p.c.</a> poprzez brak wskazania na których dowodach Sąd oparł ustalenie co do zamieszkiwania w lokalu; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 688(1))">art. 688<sup>
<!-- -->1</sup> k.c.</a> poprzez jego zastosowanie w braku spełnienia przesłanek i wreszcie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118</a> poprzez zasądzenie przedawnionego roszczenia.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong>
</p>
<p>Podstawą żądania pozwy w stosunku do pozwanej <span class="anon-block">B. K.</span> był <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 688(1))">art. 688<sup>
<!-- -->1</sup> k.c.</a> Zgodnie<strong>
<!-- --> z </strong>tym przepisem i jego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 688(1) § 1;art. 688(1) § 2)">§§ 1 i 2</a> za zapłatę czynszu i innych należnych opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie. Odpowiedzialność tych osób ogranicza się jednak do wysokości czynszu i innych opłat należnych za okres ich stałego zamieszkiwania. Oznacza to, że <span class="anon-block">B. K.</span> zobowiązana byłaby do zapłaty czynszu i innych opłat związanych z korzystaniem z lokalu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> tylko wówczas, jeżeli zamieszkiwała w tym lokalu w okresie objętym żądaniem pozwu to jest od marca 2008 do grudnia 2009.</p>
<p>Zasada rozkładu ciężaru dowodu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> stanowi, że<strong>
<!-- --> c</strong>iężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Niewątpliwie to powodowa Gmina twierdziła i na tym opierała swoje roszczenie, że pozwana <span class="anon-block">B. K.</span> zamieszkiwała w lokalu w okresie objętym żądaniem pozwu. To na stronie powodowej ciążył obowiązek wykazania tego zamieszkiwania a nie na pozwanej ciężar wykazania, że w lokalu nie mieszka. Sąd Rejonowy wadliwie zastosował w sprawie cytowany przepis i bezzasadnie ciężarem dowodu obciążył pozwaną. Pozwana w toku postępowania zaprzeczała bowiem zamieszkiwaniu w spornym lokalu od około 3 lat poprzedzających rok 2011.</p>
<p>Tymczasem powodowa <span class="anon-block">G. (...)</span> nie przedłożyła takich dowodów. Dowodu tego nie stanowi decyzja o przydziale z 29 lutego 1969 roku (prawdopodobnie błędna data, albowiem luty roku 1969 miał tylko 28 dni). Fakt, że pozwana objęta była ta decyzją nie oznacza, że w lokalu zamieszkiwała nadal w latach 2008-2009. Co więcej, wbrew stanowisku Sądu Rejonowego pozwana przedłożyła pośredni dowód przeciwny. Na karcie 41 akt zalega bowiem zaświadczenie wydane przez Urząd Miasta <span class="anon-block">K.</span> o zameldowaniu pod adresem <span class="anon-block">ul. (...)</span> od 20 lipca 2010 roku (co ustalił Sąd Rejonowy) ale także o wymeldowaniu z adresu <span class="anon-block">ul. (...)</span> z dniem 3 kwietnia 2008 roku i to decyzją administracyjną. Pozwana była tam zameldowana w okresie 23.7.1965-3.4.2008. Obowiązująca w dacie wymeldowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740140085" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych - Dz. U. z 1974 r. Nr 14, poz. 85 ()">Ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych</a> w jej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740140085" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych - Dz. U. z 1974 r. Nr 14, poz. 85 (art. 15)">art. 15</a> przewidywała możliwość wymeldowania decyzją administracyjną osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się. Wydanie decyzji administracyjnej poprzedzone jest postępowaniem administracyjnym. Skoro wymeldowanie nastąpiło z dniem 3 kwietnia 2008 roku, to pozwana musiała przedmiotowy lokal opuścić wcześniej, a opuszczenie to zostało potwierdzone w stosownym postępowaniu.</p>
<p>Skoro w sprawie brak dowodu, aby pozwana <span class="anon-block">B. K.</span> zamieszkiwała przedmiotowy lokal w okresie objętym żądaniem pozwu, to nie obciąża jej obowiązek ponoszenia opłat za lokal. Stanowi to samodzielną podstawę oddalenia powództwa.</p>
<p>Zaskarżony wyrok (obejmujący jedynie pozwaną <span class="anon-block">B. K.</span>) należało zatem zmienić i powództwo oddalić bez orzekania o kosztach. Wobec oddalenia powództwa nie ma podstaw do obciążania pozwanej kosztami postępowania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>).</p>
<p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a>
</p>
<p>O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> Wobec uwzględnienia apelacji koszty postępowania odwoławczego winny obciążać stronę przeciwną – w tym przypadku stronę powodową. Na koszty te składa się opłata sadowa od apelacji liczona od wartości przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu uproszczonym.</p>
</div>