Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

III U 356/15

Sądy powszechne2015-12-16
Sygnatura
III U 356/15
Data orzeczenia
2015-12-16
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Piotr Witkowski (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt III U 356/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 16 grudnia 2015r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Suwałkach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="185"/> <col width="440"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSO Piotr Witkowski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->st. sekr. sądowy Marta Majewska-Wronowska</strong> </p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2015r. w Suwałkach</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. B.</span> </strong> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span> </p> <p>o ustalenie</p> <p>w związku z odwołaniem <span class="anon-block">T. B.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span> </p> <p>z dnia 1 kwietnia 2015 r. znak <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>1.  <strong> <!-- --> <em> <!-- -->oddala odwołanie; </em> </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- --> <em> <!-- -->zasądza od <span class="anon-block">T. B.</span> na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span> kwotę 2400 (dwa tysiące czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</em> </strong> </p> <p>Sygn. akt III U 356/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 83;art. 83 ust. 1;art. 83 ust. 1 pkt. 1;art. 83 ust. 1 pkt. 3;art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 5;art. 12;art. 12 ust. 1;art. 13;art. 13 pkt. 4;art. 18;art. 18 ust. 8;art. 20;art. 20 ust. 1)">art. 83 ust. 1 pkt 1,3, art. 6 ust. 1 pkt 5, art. 12 ust. 1, art. 13 pkt 4, art. 18 ust. 8, art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a> (Dz. U. z 2013r., poz. 1442, z późn. zm.) decyzją z dnia 1.04.2015r. stwierdził, że:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>w okresie od 1.07.2004r. do 2.04.2012r. oraz od 4.02.2013r. do 2.09.2013r. <span class="anon-block">T. B.</span> podlega obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>należna dla <span class="anon-block">T. B.</span> podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne za miesiące, w których płatnik nie wykonał obowiązku z zakresie prawidłowego naliczenia składek z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej wynosi za miesiące: 09-12/2009r. – 1915,80 zł; 01-12/2010r. – 1887,60 zł, 01-12/2011r. – 2015,40 zł; 01—03/2012r. – 2115,60 zł, 04/2012r. – 141,04 zł, 02/2013r. – 1989,11 zł, 03-08/2013r. – 2227,80 zł, 09/2013r. – 148,52 zł.</p> </dd> </dl> <p>W uzasadnieniu wskazał, że <span class="anon-block">T. B.</span> dokonał zgłoszenia siebie do ubezpieczeń społecznych jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą od 1.07.2004r., od 4.02.2013r. do 2.09.2013r. oraz złożył dokumenty rozliczeniowe za miesiące: od 07/2004r. do 08/2009r.</p> <p>Nie dokonał wyrejestrowania siebie z powyższego tytułu do ubezpieczeń społecznych do 3.04.2012r. oraz nie złożył dokumentów rozliczeniowych za miesiące: 09-12/2009r., 01-12/2010r., 01-12/2011r., 01-04/2012r. i 02 – 09/2013r.</p> <p>Na podstawie natomiast danych zgromadzonych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej ustalono, że od dnia 15.06.2004r. <span class="anon-block">T. B.</span> zgłosił rozpoczęcie wykonywania działalności gospodarczej. Zawieszenie wykonywania działalności zgłaszał dopiero od 3.04.2012r. do 3.02.2013r. oraz od 3.09.2013r.</p> <p>Na podstawie też informacji przekazanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">E.</span> stwierdzono, że <span class="anon-block">T. B.</span> figurował w ewidencji podatników od 1.07.2004r. Przerwę w wykonywaniu działalności gospodarczej zgłosił w okresach od 3.04.2012r. do 4.02.2013r. oraz od 3.09.2013r.</p> <p>Zgodnie natomiast z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 5;art. 12)">art. 6 ust. 1 pkt 5 i art. 12 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a> obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu podlegają osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność gospodarczą. Zgodnie zaś z art. 13 pkt 4 powołanej ustawy, osoby prowadzące działalność gospodarczą podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania jej wykonywania, z wyłączeniem okresu, na który wykonanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 18;art. 18 ust. 8;art. 20;art. 20 ust. 1)">art. 18 ust. 8 i art. 20 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>, podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą stanowi zadeklarowana kwota, nie niższa jednak niż 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego przyjętego do ustalenia kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek na dany rok kalendarzowy. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe stanowi podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i ubezpieczenie rentowe.</p> <p>Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe stanowi podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i ubezpieczenie rentowe.</p> <p>Organ rentowy wskazał też przepisy dotyczące podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy.</p> <p>W odwołaniu od tej decyzji <span class="anon-block">T. B.</span> powołał się na okoliczności, iż podleganie ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej następuje tylko wówczas, gdy faktycznie prowadzi się tą działalność jako działalność zarobkową wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły. On natomiast taką działalność prowadził do końca sierpnia 2009r. We wrześniu 2009r. zaprzestał bowiem jej faktycznego prowadzenia z powodu utraty płynności finansowej, pogorszenia stanu zdrowia psychicznego i wielu toczących się przeciwko niemu postępowań karnych za nie wywiązanie się z umów. Chcąc uniknąć dalszych kłopotów właśnie zaprzestał faktycznego prowadzenia działalności. Niedopełniał co prawda formalności związanych z jej zawieszeniem, bądź zamknięciem działalności firmy, ale było to spowodowane jego stanem zdrowia. W tamtym okresie chorował na depresję, był dwukrotnie hospitalizowany. Zasadnym więc jest objęcie go obowiązkowym ubezpieczeniem w okresie od 1.07.2004r. do 08.2009r., zgodnie ze złożonymi deklaracjami. W okresie od 09.2009r. do 4.02.2014r. nie podlegał obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu z powodu niewykonywania działalności. Jak tylko jego stan zdrowia psychicznego poprawił się na tyle, że zaczął przynajmniej chwilowo panować nad własnym życiem niezwłocznie dokonał formalności związanych z zawieszeniem działalności. Od 2009r. jest pod stałą opieką psychiatry. Tylko zaś faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej jest podstawą do opłacania składek na ZUS. Okresu jej wykonywania nie należy wywodzić wyłącznie z zapisów w ewidencji.</p> <p>Powołał się w tym względzie na stanowisko Sądu Najwyższego, który w wyroku z dnia 14.09.2007r. II UK 35/07 stwierdził, że obowiązek ubezpieczenia osoby prowadzącej pozarolniczą działalność – w tym gospodarczą – wynika z faktycznego prowadzenia tej działalności.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie uzasadniając jak w zaskarżonej decyzji.</p> <p>Jednocześnie wskazał, że z danych zaewidencjonowanych na koncie płatnika ustalono, że wnioskodawca w okresie prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej zgłosił do ubezpieczeń społecznych dwóch ubezpieczonych: <span class="anon-block">M. Z.</span> (<span class="anon-block">K.</span>) od dnia 1.02.2009r. oraz <span class="anon-block">E. D.</span> od dnia 1.04.2008r. Na dzień 7.05.2015r. brak jest zaś dokumentów wyrejestrowujących z ubezpieczeń społecznych tych zatrudnionych osób. W dniu 30.03.2015r. zostały wysłane do nich pisma wzywające do przedstawienia dokumentów potwierdzających zatrudnienie u płatnika <span class="anon-block">T. B.</span>, które pozostały bez jednak odpowiedzi.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Suwałkach ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Odwołania za uzasadnionego uznać nie można było.</strong> </p> <p>Zgodnie z przytoczonymi przez organ rentowy przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 5;art. 12)">art. 6 ust. 1 pkt 5 i art. 12 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a> obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu podlegają osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność gospodarczą. Zgodnie zaś z art. 13 pkt 4 powołanej ustawy, osoby prowadzące działalność gospodarczą podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania jej wykonywania, z wyłączeniem okresu, na który wykonanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.</p> <p>Zgodzić się też należy z odwołującym się, że obowiązek ubezpieczenia społecznego wynika z faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej. Jednakże jak wynika ze stanowiska orzeczniczego (np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28.03.2006r. I UK 220/05) z określeniem przez samego przedsiębiorcę we wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej daty podjęcia tej działalności wiąże się co najmniej domniemanie faktyczne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 231)">art. 231 kpc</a>), że działalność gospodarcza została podjęta w tej właśnie dacie.</p> <p>Wpis do ewidencji działalności gospodarczej ma istotną rangę formalną, a osoba fizyczna zgłaszająca do ewidencji działalności gospodarczej swoją działalność gospodarczą faktycznie podejmuje ją z chwilą wskazaną jako data jej podjęcia. Z datą tą wiąże się domniemanie faktyczne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 231)">art. 231 kpc</a>), że działalność gospodarcza została podjęta w tej właśnie dacie. To jednak domniemanie może być obalone przez przeprowadzenie dowodów przeciwnych.</p> <p>Osoba twierdząca więc, że mimo niewykreślenia wpisu z ewidencji nie prowadziła okresowo działalności („zawiesiła” jej prowadzenie), winna udowodnić tę okoliczność, czyli obalić domniemanie, jeżeli dąży do zmiany decyzji organu rentowego ustalającej objęcie ubezpieczeniami społecznymi, a w konsekwencji obowiązek uiszczenia składek na te ubezpieczenie. Tak jednoznacznie wskazał Sąd Najwyższy w swoim wyroku z dnia 19.03.2007r. III UK 133/06. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11.04.2008r. I UK 297/07 wskazał nawet, że dla obalenia domniemania prowadzenia działalności gospodarczej nie jest wystarczające samo zgłoszenie przerwy w prowadzeniu działalności gospodarczej organowi rentowemu. W sprawie o podleganiu obowiązkowi ubezpieczenia społecznego ciężar dowodu wykazania istnienia rzeczywistej przerwy w prowadzeniu działalności gospodarczej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>) spoczywa na ubezpieczonym (wyrok SN z dnia 4.04.2008r., I UK 293/07). Odwołujący się jednak wystarczających dowodów na obalenie domniemania prowadzenia działalności gospodarczej nie przedstawił. Powołał się tylko w tym względzie na psychiczny stan zdrowia i związane z tym leczenie, przedstawiając na to dokumentację medyczną. Taka jednak sama dokumentacja niczego jeszcze nie dowodzi. Wiele osób przecież choruje i posiadając różne dolegliwości zdrowotne normalnie pracuje, korzystając jedynie okresowo ze zwolnień lekarskich. Powołani natomiast w sprawie biegli sądowi lekarz z zakresu psychiatrii i psycholog <span class="anon-block">M. C.</span>, w swojej opinii wskazali, iż rodzaj i nasilenie stwierdzonych u odwołującego się zaburzeń adaptacyjnych tylko w wywiadzie, nie uzasadniał takiego jego stanu, że nie mógł on prowadzić swojej zarejestrowanej działalności gospodarczej w zgłoszonym zakresie. Odwołujący się nie jest bowiem osobą chorą psychicznie, a zebrany wywiad oraz dane z dokumentacji medycznej wyraźnie wskazują na genezę reaktywną stwierdzanych w przeszłości zaburzeń nastroju. Ani jednak symptomatyka, ani nasilenie niedyspozycji psychicznej nie upoważniają do stwierdzenia, iż nie był on w stanie prowadzić swojej zarejestrowanej działalności gospodarczej w zgłoszonym zakresie.</p> <p>Do opinii biegłych sądowych odwołujący się nie zgłosił zastrzeżeń, sąd zaś podzielił ją, gdyż nie miał żadnych powodów aby tego nie uczynić. Jak natomiast wypowiedział się Sąd Najwyższy, choćby w wyroku z dnia 14.03.2007r. III U 130/06 (LEX 368973), ustaleń w sprawie w zakresie medycznym nie można oprzeć wbrew opinii biegłych lekarzy sądowych. Jak czytamy w tym wyroku dopiero ustalenia biegłych lekarzy sądowych dostarczają sądowi wiedzy specjalistycznej koniecznej do dokonania oceny stanu zdrowia.</p> <p>Tak samo wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 24.02.2010r. II UK 191/09 – LEX 590238 i Sąd Apelacyjny w Gdańsku w uzasadnieniu wyroku z dnia 19.09.2012r., sygn. III AUa 462/12 (LEX 1220777). Ze względu mianowicie na specjalistyczny charakter wiedzy wymaganej przy ocenie rodzaju schorzeń i stopnia ich zaawansowania decydujących o zdolności danej osoby do pracy sąd zobligowany jest oprzeć się na opinii biegłych i nie może dokonywać ustaleń we wskazanym powyżej zakresie wbrew wnioskom wynikającym z prawidłowo sporządzonych i uzasadnionych opinii biegłych sądowych.</p> <p>Subiektywne zatem odczucia odwołującego się, że był całkowicie niezdolny do pracy, nie mogą mieć znaczenia w sprawie. Sąd bowiem musi kierować się ustaleniami biegłych sądowych, którzy posiadają w tym względzie specjalistyczną wiedzę. Nie może orzekać na przekonaniu osoby odwołującej się o niezdolności do pracy. Sam więc fakt, że odwołujący się nie mógł, jak uważa, w ogóle pracować, nie może przesądzać, że tak w istocie było.</p> <p>Nie można zatem w sprawie mówić o tym, że odwołujący się w okresie czasu od września 2009r. do marca 2012r. nie podlegał ubezpieczeniom społecznym z racji prowadzonej działalności gospodarczej. Samo bowiem zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej bez jej zawieszenia bądź wyrejestrowania takich skutków od razu czynić nie może.</p> <p>Przytoczyć tu bliżej należy uzasadnienie powołanego wyroku Sądu Najwyższego z dnia 19.03.2007r. III UK 133/06 ,,Skoro w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 5;art. 12;art. 12 ust. 1)">art.6 ust.1 pkt5 i art.12 ust.1</a> odczytywanych w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 8;art. 8 ust. 6;art. 8 ust. 6 pkt. 1)">art.8 ust.6 pkt 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a> obowiązkowi ubezpieczenia podlegają osoby prowadzące działalność na podstawie przepisów o działalności gospodarczej, przeto czasowe granice prowadzenia tej działalności oraz podlegania z tego tytułu obowiązkowi ubezpieczenia społecznego wyznacza wpis do ewidencji działalności gospodarczej, dokonywany i wykreślany na zasadach przewidzianych w przepisach obowiązującej w spornych okresach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19991011178" title="Ustawa z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej - Dz. U. z 1999 r. Nr 101, poz. 1178 ()">ustawy z dnia 19.11.1999r. – Prawo działalności gospodarczej</a> (Dz.U Nr101, poz.1178 ze zm). Co prawda ocena, czy działalność gospodarcza rzeczywiście jest wykonywana (a więc także czy zaistniała przerwa w jej prowadzeniu) należy do sfery ustaleń faktycznych, a istnienie wpisu do ewidencji nie przesądza o faktycznym prowadzeniu działalności gospodarczej, jednakże wpis ten prowadzi do domniemania prawnego, według którego osoba wpisana do ewidencji, która nie zgłosiła zawiadomienia o zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej, jest traktowana jako prowadząca taką działalność. W konsekwencji domniemywa się, że skoro nie nastąpiło wykreślenie działalności gospodarczej z ewidencji, to działalność ta była faktycznie prowadzona i w związku z tym istniał obowiązek zapłaty składek na ubezpieczenie społeczne (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 11.01.2005r., IUK 105/04, OSNP 2005 nr 13, poz.198, z dnia 25.11.2005r. I UK 80/05, OSNP 2006 nr19-20, poz.309 oraz z dnia 30.II.2005r., I UK 95/05, OSNP 2006 nr 19-20, poz.311)”.</p> <p>,,Zaistnienie natomiast przerwy w prowadzeniu działalności gospodarczej musi być rzeczywiste, co oznacza, że ubezpieczonego obciąża obowiązek wykazania wystąpienia okoliczności niezwiązanych z warunkami wykonywania działalności gospodarczej, uniemożliwiających jej faktyczne prowadzenie przez pewien okres czasu (np. samo pozostawanie w leczeniu, udzielenie pomocy lub porady lekarskiej bądź poddanie się zabiegom rehabilitacyjnym nie dowodzi istnienia niezdolności do pracy i nie uzasadnia przerwy w prowadzeniu działalności gospodarczej). W rezultacie okoliczności takie, jak brak koniunktury i związany z nim przestój, brak zamówień (klientów), ich poszukiwanie, brak płynności finansowej i środków na opłacenie należności podatkowych lub z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, czy też wykonywanie czynności zmierzających do realizacji zadań należących bezpośrednio do zakresu prowadzonej działalności bądź zmierzających do stworzenia właściwych warunków do jej wykonywania (np. związanych z legalizacją taksometru lub naprawą samochodu, załatwianiem spraw urzędowych, zamieszczaniem ogłoszeń) nie stanowią przesłanki uzasadniającej uznanie istnienia przerwy w prowadzeniu działalności gospodarczej. Oznacza to, że przerwa w prowadzeniu działalności gospodarczej powodująca ustanie obowiązku ubezpieczenia społecznego musi być usprawiedliwiona i udokumentowana (wykazana), a nie uzależniona wyłącznie od woli ubezpieczonego, sprowadzającej się do zamiaru czasowego wyłączenia obowiązku ubezpieczenia społecznego”.</p> <p>Samo więc powoływanie się na trudności życiowe czy jakiś fakt choroby nie może być uzasadnieniem, ustania obowiązku ubezpieczenia społecznego.</p> <p>Mając zatem powyższe na względzie Sąd Okręgowy na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477<sup> <!-- -->14</sup> § 1 kpc</a> oddalił odwołanie.</p> <p>O kosztach Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 kpc</a> w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia MS z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych… (tj. Dz. U z 2013r., poz. 490). Odwołujący przegrał sprawę, zobowiązany jest więc na mocy tych przepisów zwrócić pozwanemu organowi rentowemu poniesione przez niego koszty zastępstwa procesowego.</p> <p>PW/bd</p> </div>