IV Ka 861/15

<p>Sygn. akt IV Ka 861/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 16 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="208"/> <col width="361"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Ewa Rusin</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p> Magdalena Telesz</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. D.</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">F.</span> i <span class="anon-block">J.</span> z domu <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">(...)</span>r. w <span class="anon-block">K.</span> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224 § 2 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu</p> <p>z dnia 24 września 2015 r. sygnatura akt III K 938/14</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>II.  stwierdza , że koszty procesu w postępowaniu apelacyjnym ponosi Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV Ka 861 / 15</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Prokurator Rejonowy w Wałbrzychu oskarżył <span class="anon-block">J. D.</span> o to, że:</p> <p>I.  w dniu 26 lipca 2014 roku w <span class="anon-block">S.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, znieważył słowami wulgarnymi i powszechnie uważanymi za obelżywe funkcjonariuszy policji sierz. sztab. <span class="anon-block">Ł. M.</span> oraz mł. asp. <span class="anon-block">T. S.</span> oraz strażnika miejskiego st. insp. <span class="anon-block">T. Ż.</span>, podczas i w związku z wykonywaniem przez nich obowiązków służbowych,</p> <p>to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> </p> <p>II.  w dniu 26 lipca 2014 roku w <span class="anon-block">S.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, stosował przemoc w postaci szarpania za mundur, uderzenia, odpychając oraz gryzienia wobec interweniującego policjanta sierż. sztab. <span class="anon-block">Ł. M.</span> w celu zmuszenia go do zaniechania prawnej czynności służbowej, czym spowodował u niego obrażenia ciała w postaci zasinień reki prawej lewego przedramienia i lewej pachy bez przerwania ciągłości skóry,</p> <p> to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </p> <p>Sąd Rejonowy w Wałbrzychu wyrokiem z dnia 24 września 2015r. sygn. akt III K 938 /14:</p> <p>I.  oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span> uznał za winnego tego, że w dniu 26 lipca 2014 roku w <span class="anon-block">S.</span>, znieważył słowami wulgarnymi i powszechnie uznanymi za obelżywe funkcjonariuszy Policji: <span class="anon-block">Ł. M.</span> oraz <span class="anon-block">T. S.</span> oraz strażnika miejskiego <span class="anon-block">T. Ż.</span>, podczas i w związku z wykonywaniem przez nich obowiązków służbowych związanych z zatrzymaniem <span class="anon-block">J. D.</span> i jego przetransportowaniem do komisariatu Policji w <span class="anon-block">W.</span>, to jest za winnego popełnienia występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a>, przy czym stosując <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 59)">art. 59 kk</a> odstąpił od wymierzenia kary;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 1)">art. 43 a 1 kk</a> orzekł od <span class="anon-block">J. D.</span> na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej 300 (trzysta) złotych tytułem świadczenia pieniężnego;</p> <p>III.  uniewinnił <span class="anon-block">J. D.</span> od popełnienia czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, zaliczając wydatki w tej części postępowania na rachunek Skarbu Państwa;</p> <p>IV.  zwolnił <span class="anon-block">J. D.</span> z obowiązku zapłaty kosztów sądowych zaliczając wydatki na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Z wyrokiem tym w części uniewinniającej nie pogodził się prokurator.</p> <p>Apelujący na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2)">art. 425 § 1 i § 2 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 444)">art. 444 kpk</a> zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224 § 2kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>, na niekorzyść oskarżonego. Powołując się na przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427 § 1 i § 2 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 kpk</a> wyrokowi temu zarzucił:</p> <p>błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mających wpływ na jego treśc, skutkujący uniewinnieniem oskarżonego od zarzucanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>, a wynikający z uwzględnienia w całości wyjaśnień oskarżonego – nie przyznającego się do winy – za wiarygodne i bezpodstawnego zanegowania wiarygodności zeznań pokrzywdzonego <span class="anon-block">Ł. M.</span>, a także <span class="anon-block">T. Ż.</span>, <span class="anon-block">T. S.</span> i <span class="anon-block">G. M.</span> w części opisującej przez nich stosowaną przez oskarżonego wobec <span class="anon-block">Ł. M.</span> przemocy, podczas gdy prawidłowa ocena zeznań pokrzywdzonego – <span class="anon-block">Ł. M.</span> i pozostałych świadków, nadto dokumentów w postaci opinii biegłych z zakresu medycyny sądowej i poczynionych w czasie postępowania ustaleń, a wreszcie logika i doświadczenie życiowe prowadzą do wniosku, że oskarżony swoim działaniem wypełnił znamiona nie tylko występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> ale i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>.</p> <p>Podnosząc powyższe apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części uniewinniającej oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span> i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje;</strong> </p> <p>Apelacja jest całkowicie bezzasadna.</p> <p>Przeciwnie podniesionym w niej zarzutom kontrola odwoławcza zaskarżonego wyroku zdecydowanie wykazała prawidłowość jego ustaleń faktycznych. Sąd Rejonowy poczynił je w oparciu o prawidłowo przeprowadzone i ocenione dowody. Wnioski końcowe o sprawstwie oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span> ( czyn I z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a>) i jego niewinności w zakresie drugiego z zarzucanych mu czynów ( a będącego przedmiotem apelacji) mieszczą się w granicach swobodnej oceny dowodów, w żadnym wypadku nie można im zarzucić dowolności. Sąd I instancji bardzo szczegółowo wskazał, które dowody i w jakim zakresie zasługują na przydanie im waloru wiarygodności a którym dowodom wiary dać nie można i przez to nie mogą stanowić osnowy ustaleń faktycznych. Wyjątkowo wnikliwej ocenie zostały poddane wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span> oraz pokrzywdzonego <span class="anon-block">Ł. M.</span> w kontekście pozostałych dowodów osobowych oraz opinii medycznych i zapisu filmowego przebiegu interwencji, wskutek czego uznano tylko częściową wiarygodność wyjaśnień oskarżonego i zeznań pokrzywdzonego. Uzasadnienie pisemne zaskarżonego wyroku zawiera więc prawidłowy i nienaganny wywód logiczny, odpowiada wszystkim wymogom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 kpk</a>, wobec czego Sąd Odwoławczy aprobuje je w całej rozciągłości. Nie występują więc jakiekolwiek uzasadnione powody do wydania postulowanego orzeczenia kasatoryjnego.</p> <p>Niesłusznie apelujący zarzucił błędność ustaleń faktycznych wyroku z powodu zanegowania wiarygodności zeznań pokrzywdzonego <span class="anon-block">Ł. M.</span> i świadków <span class="anon-block">T. Ż.</span>, <span class="anon-block">T. S.</span> i <span class="anon-block">G. M.</span>, ten zarzut wynika najwyraźniej z niedokładnej analizy kolejno składanych w procesie zeznań tych świadków. Przecież zeznania te ocenione tak odrębnie jak i we wzajemnym powiązaniu nie tworzą spójnej oraz logicznej wersji zdarzenia, co Sąd I instancji prawidłowo i dokładnie wykazał w toku swej analizy dowodów ( k. 190 i nast. akt). Ocena wskazanych dowodów osobowych została dokonana także w zestawieniu z zapisem filmowym istotnej części interwencji podejmowanej wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span>, wnioski końcowe Sądu meriti są tu oczywiście słuszne co do niewiarygodności wersji oskarżenia, jakoby to oskarżony wobec interweniującego funkcjonariusza policji <span class="anon-block">Ł. M.</span> stosował czynny opór przez szarpanie za mundur, uderzanie, odpychanie i gryzienie, czym spowodował obrażenia ciała tego funkcjonariusza policji. Ów zapis filmowy, dokumentujący właśnie inkryminowane zachowanie oskarżonego, zadaje całkowity kłam twierdzeniom świadków <span class="anon-block">Ł. M.</span>, <span class="anon-block">T. Ż.</span> i <span class="anon-block">T. S.</span>, jakoby to oskarżony podszedł do <span class="anon-block">Ł. M.</span> i zaczął go szarpać za mundur, a przed osadzeniem w radiowozie stawiał opór, nie chciał wsiąść do radiowozu, zapierał się nogami o drzwi pojazdu. Do tego zapisu prokurator się odnosi na k. 4 uzasadnienia apelacji, gdzie przyznał, że utrwalony przebieg zdarzenia od momentu dokonania zatrzymania oskarżonego przez <span class="anon-block">Ł. M.</span> do czasu umieszczenia oskarżonego w samochodzie Straży Miejskiej cyt.” Fragment ten rzeczywiście nie wskazuje na stawianie przez oskarżonego czynnego oporu” . Niestety w żadnej mierze nie sposób zaaprobować dalszej części wywodu apelującego, jakoby to cyt.” mogło zatem dojść do sytuacji odtworzenia przez funkcjonariuszy, zwłaszcza <span class="anon-block">Ł. M.</span>, przebiegu zdarzenia z umieszczeniem pewnych sytuacji w nieco innym miejscu czy czasie”, co miałoby tłumaczyć zasadnicze sprzeczności zeznań wskazanych świadków z zapisem filmowym interwencji podejmowanej wobec oskarżonego. Z materiału dowodowego sprawy wynika bezsprzecznie, że nie było „ nieco innego miejsca czy czasu” interwencji.</p> <p>Wobec już wyartykułowanych negatywnych ocen wiarygodności zeznań świadków funkcjonariuszy policji <span class="anon-block">Ł. M.</span> i <span class="anon-block">T. S.</span>, stanu obrażeń ciała oskarżonego, powstałych ewidentnie w trakcie jego transportu z miejsca interwencji ( a ocenionych w opinii biegłej z zakresu medycyny pod kątem okoliczności ich powstania jako sprzecznych z zeznaniami <span class="anon-block">Ł. M.</span>) słusznie Sąd I instancji wywiódł wniosek, że oskarżony <span class="anon-block">J. D.</span> nie tylko nie atakował nikogo przed wejściem do samochodu Straży Miejskiej, miał skute ręce kajdankami i spokojnie wsiadł do tego samochodu, ale podczas transportu do komisariatu to oskarżony został uderzony przez jednego z policjantów w twarz i jeśli doszło do krótkiej szarpaniny w samochodzie pomiędzy oskarżonym a <span class="anon-block">Ł. M.</span> , to z tego właśnie powodu. Trafnie Sąd I instancji zatem wnioskował, że stwierdzone u <span class="anon-block">Ł. M.</span> obrażenia ciała są typowymi dla sytuacji, w których dochodzi do szarpaniny połączonej z niezbyt silnymi uderzeniami, co wsparł prawidłową analizą opinii z zakresu medycyny.</p> <p>W świetle pozytywnej wartości procesowej wymienionych wyżej dowodów żadnego znaczenia dla prawidłowości ustaleń faktycznych nie posiadają pierwotne wyjaśnienia oskarżonego o przyznaniu się do winy, złożone w postępowaniu przygotowawczym bezpośrednio po zatrzymaniu, który to dowód eksponuje apelujący. Przecież treść tych wyjaśnień ma w istocie charakter wysoce ogólnikowy, nadto zostały zdecydowanie zanegowane przed Sądem, zaś ocena całokształtu dowodów sprawy ( w tym filmowego zapisu interwencji) nie potwierdziła okoliczności faktycznych omawianego zarzutu oskarżenia.</p> <p>Z przytoczonych powodów zaskarżony wyrok, jako oparty na prawdziwych ustaleniach faktycznych, należało utrzymać w mocy.</p> <p>O kosztach procesu związanych z postępowaniem odwoławczym orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 kpk</a>, stwierdzając poniesienie ich przez Skarb Państwa.</p> </div>