III C 847/14

<p>Sygnatura akt III C 847/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <span class="anon-block">S.</span>, dnia 17 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie III Wydział Cywilny w następującym składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Ilona Sobecka</p> <p>Protokolant: sekr.sąd. Marika Banuch     </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2015 r. <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">D. J. (1)</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">R. P.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  uchyla nakaz zapłaty wydany w postępowaniu nakazowym w dniu 28 stycznia 2013r. przez Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie w sprawie III N 67/13,</p> <p>2.  zasadza od pozwanego <span class="anon-block">R. P.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">D. J. (1)</span> kwotę 8400 zł (osiem tysięcy czterysta złotych) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 21 grudnia 2012r. do dnia zapłaty, solidarnie z <span class="anon-block">B. P.</span>, od której należność zasądzono prawomocnym nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu nakazowym w dniu 24 października 2011r. przez Sąd Rejonowy Szczecin- Centrum w Szczecinie w sprawie X GNc<span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>3.  w pozostałym zakresie powództwo oddala,</p> <p>4.  zasadza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1 124,55 zł ( tysiąc sto dwadzieścia cztery złote pięćdziesiąt pięć groszy) tytułem kosztów procesu.</p> <p>Sygn.akt III C 847/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">D. J. (1)</span> pozwem wniesionym w dniu 21 grudnia 2012r. wniósł o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">R. P.</span> kwoty 9800 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu, nadto wniósł o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, iż zawarł w dniu 6 października 2008r. z <span class="anon-block">B. P.</span> umowę sprzedaży w związku z którą uiścił na jej rzecz kwotę 54 483 zł. <span class="anon-block">B. P.</span> umowy tej nie wykonała, wobec czego powód wezwał ja do zwrotu otrzymanego świadczenia. W dniu 4 października 2011r. <span class="anon-block">B. P.</span> i jej konkubent pozwany Rober <span class="anon-block">P.</span> złożyli oświadczenia o uznaniu długu na kwotę 52 483 zł, nadto <span class="anon-block">R. P.</span> zobowiązał się do spłaty tego długu w ratach miesięcznych po 700 zł do 20 dnia każdego miesiąca. Pozwany do dnia wytoczenia powództwa nie uiścił żadnej z rat. Powód zatem wniósł o zasadzenie od pozwanego zaległych rat od 20 października 2011r. do 20 listopada 2012r.</p> <p>Nakazem zapłaty wydanym w dniu 28 stycznia 2013r. w postępowaniu nakazowym orzeczono, iż pozwany <span class="anon-block">R. P.</span> w ciągu dwóch tygodni od doręczenia niniejszego nakazu powinien zapłacić powodowi <span class="anon-block">D. J. (1)</span> kwotę 9800 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 21 grudnia 2012r. do dnia zapłaty oraz kwotę 1275 zł tytułem kosztów postępowania.</p> <p>W zarzutach od nakazu zapłaty pozwany <span class="anon-block">R. P.</span> wniósł o oddalenie powództwa w całości podnosząc i zasądzenie od powoda kosztów procesu podnosząc, iż oświadczenie z dnia 4 października 2011r. nie oznaczało wyrażenia zgody przez pozwanego na zapłatę długu <span class="anon-block">B. P.</span> wynikającego z umowy z dnia 6 października 2008r., albowiem w momencie podpisywania oświadczenia powód nie pozostawał w konkubinacie z <span class="anon-block">B. P.</span>.</p> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>W dniu 6 października 2008r. powód <span class="anon-block">D. J. (1)</span> zawarł z <span class="anon-block">B. P.</span> umowę sprzedaży materiałów do ocieplenia budynku. W związku z zawartą umową powód uiścił na rzecz <span class="anon-block">B. P.</span> kwotę 52 483 zł. W związku z tym , iż nie doszło do realizacji umowy sprzedaży powód zażądał od <span class="anon-block">B. P.</span> zwrotu kwoty 52 483 zł</p> <p>Dowód:</p> <p>- umowa sprzedaży k. 11-12</p> <p>- faktura k.13</p> <p>- zeznania świadka <span class="anon-block">B. P.</span> k.142-143</p> <p> <span class="anon-block">B. P.</span> w dniu 4 października 2011r. przybyła do biura powoda wraz z pozwanym <span class="anon-block">R. P.</span>, z którym pozostawała wówczas w związku. W biurze <span class="anon-block">B. P.</span> podpisała oświadczenie, iż zobowiązuje się do spłaty długu na rzecz <span class="anon-block">D. J. (1)</span> w kwocie 52 483 zł wynikającego z umowy sprzedaży z dnia 6 października 2008r. i dług ten będzie spłacać w ratach po 700 zł miesięcznie począwszy od grudnia 2011r. do 20 dnia każdego miesiąca. W piśmie tym zawarto również oświadczenia, iż <span class="anon-block">R. P.</span> pozostający w konkubinacie z <span class="anon-block">B. P.</span> zobowiązuje się do zapłaty powyższego długu. Oświadczenie zostało podpisane przez <span class="anon-block">R. P.</span>.</p> <p>Pracownik powoda poinformował pozwanego, iż podpisanie tego oświadczenia stanowi formalność dla potrzeb wewnętrznych firmy.</p> <p>Dowód:</p> <p>- oświadczenie z 4 października 2011r. k.14</p> <p>- zeznania świadka <span class="anon-block">B. P.</span> k.142-143</p> <p>- zeznania pozwanego k.143-144</p> <p>Prawomocnym nakazem zapłaty z dnia 24 października 2011r. wydanym w postępowaniu nakazowym w sprawie X GNc <span class="anon-block">(...)</span> przez Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie nakazano, aby pozwana <span class="anon-block">B. P.</span> zapłaciła na rzecz powoda <span class="anon-block">D. J. (2)</span> kwotę 52 483 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 19 października 2011r. do dnia zapłaty.</p> <p>Dowód:</p> <p>- nakaz zapłaty z 24 października 2011r. k.16</p> <p> <span class="anon-block">B. P.</span> oraz pozwany nie uiścili żadnych kwot na rzecz powoda celem zapłaty długu powstałego w związku z umową sprzedaży z dnia 6 października 2008r.</p> <p>bezsporne</p> <p>Sad zważył co następuje:</p> <p>Powództwo okazało się częściowo uzasadnione.</p> <p>W niniejszej sprawie nie było sporne, iż pozwany <span class="anon-block">R. P.</span> w dniu 4 października 2011r. podpisał oświadczenie, w którym zobowiązał się do spłaty długu <span class="anon-block">B. P.</span> wobec powoda <span class="anon-block">D. J. (1)</span> w kwocie 52 483 zł w ratach miesięcznych po 700 zł płatnych do 20 dnia każdego miesiąca poczynając od grudnia od grudnia 2011r. Niewątpliwie zaś oświadczenia to prowadziło do zawarcia przez pozwanego umowy poręczenia, zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 876;art. 876 § 1)">art. 876§1 kc</a> przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał. Przy czym jak stanowi §2 przywołanego przepisu oświadczenie poręczyciela powinno być pod rygorem nieważności złożone na piśmie, co w rozpoznawanej sprawie miało miejsce. Zauważyć należy, iż podstawową cechą umowy poręczenia jest jej akcesoryjność. Zobowiązanie poręczyciela pozostaje w stosunku zależności do zobowiązania dłużnika głównego i zasadniczo dzieli jego los. W przypadku zaspokojenia wierzyciela przez dłużnika lub przez osobę trzecią albo w przypadku wygaśnięcia wierzytelności z innych tytułów wygasa również zobowiązanie poręczyciela. Odpowiedzialność poręczyciela jest zatem uzależniona od istnienia ważnego zobowiązania dłużnika, którego poręczyciel dług poręczył. Jak wynikało z zeznań pozwanego , jak też świadka <span class="anon-block">B. P.</span> żadne kwoty na rzecz powoda w związku z zwarciem umowy sprzedaży z dnia 6 października 2008r. nie zostały uiszczone, a zatem zobowiązanie główne istniało, tym samym pozwany jako poręczający spłatę długu <span class="anon-block">B. P.</span> był zobowiązany jego zapłaty.</p> <p>Pozwany podnosił, iż podpisując oświadczenie był zapewniany przez pracownika powoda, iż jest to jedynie formalność i oświadczenie to nie będzie wykorzystane, jednakże okoliczność ta nie skutkowała nieważnością bezwzględną złożonego oświadczenia, którą Sąd winien brać pod uwagę z urzędu, lecz co najwyżej mogła stanowić przesłankę do podjęcia przez pozwanego działań celem uchylenia się od skutków złożonego oświadczenia woli z powołaniem się na błąd, czego pozwany nie uczynił. W tym zakresie należało bowiem mieć na uwadze treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88;art. 88 § 1)">art.88 § 1 kc</a> stanowiącym, iż uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia woli, które zostało złożone innej osobie pod wpływem błędu lub groźby, następuje przez oświadczenie złożone tej osobie na piśmie. Zgodnie z § 2 uprawnienie do uchylenia się w razie błędu wygasa z upływem roku od jego wykrycia.</p> <p>W tym stanie rzeczy należało uwzględnić żądanie powoda, jakkolwiek nie w całości. Zauważyć bowiem należy, iż powód żądał rat za okres od października 2011r. do grudnia 2012r., natomiast jak wynikało z oświadczenia z dnia 4 października 2011r. termin płatności pierwszej raty przypadał na grudzień 2011r., a zatem żądanie powoda w zakresie rat za październik i listopada 2011r. podlegało oddaleniu. Natomiast zasądzono na rzecz powoda od pozwanego kwotę 8400 zł tytułem rat należnych od grudnia 2011r. do grudnia 2012r. Powód żądał odsetek ustawowych od dnia wniesienia pozwu tj. od 21 grudnia 2012r. i w tym zakresie żądanie powoda podlegało uwzględnieniu, gdyż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 kc</a> jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 2)">art.481§2 kc</a>).</p> <p>Z uwagi na to, iż nakazem zapłaty z dnia 24 października 2011r. wydanym w postępowaniu nakazowy w sprawie XGNc<span class="anon-block">(...)</span>nakazano zapłacić <span class="anon-block">B. P.</span> kwotę 53 483 zł na rzecz powoda dotyzącą tej samej należności, której powód w niniejszej sprawie dochodził od pozwanego należało dokonać stosownego zastrzeżenia w tym zakresie w punkcie 2 wyroku, z uwagi na solidarną odpowiedzialność pozwanego <span class="anon-block">R. P.</span> z <span class="anon-block">B. P.</span> , zgodnie z art. 881 k, stanowiącym, iż w razie braku odmiennego zastrzeżenia poręczyciel odpowiedzialny jest jak współdłużnik solidarny.</p> <p>Ze względu na to, że w niniejszej sprawie wydano 28 stycznia 2013r. nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 496)">art. 496 kpc</a> należało nakaz ten uchylić i orzec o żądaniu pozwu.</p> <p>O kosztach procesu orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art.100 kpc</a> zasądzając na rzecz powoda kwotę 1124,55 zł, mając na uwadze, iż powód wygrał w 85%, zaś na poniesione przez niego koszty procesu złożyły się koszty opłaty od pozwu wynoszące 123 zł oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości 1200 zł.</p> </div>