II K 624/15

<div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W nocy z 16 na 17 czerwca 2015 roku <span class="anon-block">J. G.</span> wraz z <span class="anon-block">K. C.</span> udał się do <span class="anon-block">miejscowości M.</span> <span class="anon-block">W.</span>, gm. <span class="anon-block">P.</span>, na teren <span class="anon-block"> Ośrodka (...)</span>. Tam działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz wspólnie i w porozumieniu dokonali wybicia szyby w oknie domku letniskowego. Następnie po wejściu do jego wnętrza zabrali w celu przywłaszczenia: wieżę <span class="anon-block">T.</span> wraz z dwiema kolumnami, skórę z dzika, dekoder <span class="anon-block">marki O.</span> wraz z osprzętem, grilla okrągłego, narzędzia w postaci kombinerek, obcęgów, <span class="anon-block">m.</span> wiertarki, plecak na ryby z osprzętem wędkarskim łącznej wartości 1.400 zł na szkodę <span class="anon-block">A. G.</span>.</p> <p>Następnie w tym samym miejscu i czasie dokonali włamania do drugiego domku. Po uprzednim wybiciu szyby w oknie dostali się do jego wnętrza, skąd zabrali w celu przywłaszczenia mikrofalówkę nieustalonej marki, czajnik elektryczny <span class="anon-block">marki P.</span>, czajnik elektryczny nieustalonej marki, to jest mienie łącznej wartości 200 złotych na szkodę <span class="anon-block">L. B.</span>.</p> <p>W toku dochodzenia cześć skradzionych rzeczy odzyskano i zwrócono pokrzywdzonym za pokwitowaniem.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: zeznania świadków: <span class="anon-block">L. B.</span> k.6v., <span class="anon-block">R. G.</span> k. 2v.-3, 24v., <span class="anon-block">M. U.</span> k.36v.-37, <span class="anon-block">A. G.</span> k.47v., <span class="anon-block">A. D.</span> k.55v.; protokół oględzin miejsca zdarzenia wraz z dokumentacją fotograficzną k.10-23; protokoły przeszukania wraz z dokumentacją fotograficzną k.28-29, 30-35; protokół oględzin pojazdu k.44-46; wyjaśnienia <span class="anon-block">J. G.</span> k.74v.-75, 153; protokół oględzin telefonu k.87-96;materiał poglądowy oględzin pojazdu k.103-117; protokół oględzin rzeczy k.126-127v.; pokwitowanie k.132, 133; wyjaśnienia <span class="anon-block">K. C.</span> k.156v.-157)</em> </p> <p> <span class="anon-block">J. G.</span> wyżej opisanego czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu kary co najmniej sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku XV Wydział Karny z dnia 28 października 2011 roku sygn. akt XV K. 1045/11 za umyślne przestępstwo podobne. Wyżej wymienionym wyrokiem skazany został za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności (wykonanie tej kary zarządzono w dniu 25 kwietnia 2013 roku). Później jeszcze trzykrotnie był karany sądownie – raz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> oraz dwukrotnie w dwóch różnych sprawach ponownie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>.</p> <p> <span class="anon-block">K. C.</span> także był karany sądownie. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie VII Zamiejscowy <span class="anon-block">W.</span> Karny z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> z dnia 6 maja 2014 roku w sprawie VII K. 86/14 za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> na karę 12 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne.</p> <p>Obaj oskarżeni zostali w tej sprawie zatrzymani do wyjaśnienia i zastosowano wobec nich środki zapobiegawcze w postaci dozoru Policji.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: protokół zatrzymania osoby k.26-26v., 27-27v., karta karna k. 129-129v., 131; odpis wyroku k.150-150v.) </em> </p> <p>Początkowo obaj oskarżeni zaprzeczali swemu udziałowi w popełnienie przestępstwa. Ostatecznie jednak oskarżeni przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu. <span class="anon-block">J. G.</span> wskazał, że zrobił to sam i odmówił składania wyjaśnień (vide: k.74v.-75, 153), natomiast <span class="anon-block">K. C.</span> wyjaśnił, że włamań dokonał wspólnie z <span class="anon-block">J. G.</span>. To <span class="anon-block">G.</span> wchodził do domków a oskarżony stał na czatach. Ze skradzionych przedmiot on zabrał jedynie wieżę, którą odnalazła policja. Resztę rzeczy zabrał <span class="anon-block">G.</span>. Oskarżony wyraził żal za to co zrobił (<em> <!-- -->vide: k.156v.-157</em>).</p> <p>W toku przesłuchań obaj oskarżeni złożyli wnioski w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335)">art. 335 kpk</a>.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: wnioski k.75, 158)</em> </p> <p>Stanowiska oskarżonych przyznających się do winy znajdują potwierdzenie w reszcie materiału dowodowego. W połączeniu z nimi pozwalają na dokonanie dokładnych ustaleń faktycznych w zakresie zarzucanego obu oskarżonym czynu. Fakt pokonania zabezpieczeń i dokonania włamań do dwóch pomieszczeń - domków oraz kradzieży mienia wskazanego w treści zarzutów nie budzi najmniejszych wątpliwości. Oskarżeni dokonując poszczególnych włamań działali w krótkim odstępie czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru zaboru cudzego mienia.</p> <p>Tym samym fakt popełnienia zarzucanego oskarżonym czynu jest bezsporny i udowodniony. Poprawna jest także wskazana w akcie oskarżenia kwalifikacja prawna tego czynu. Oskarżeni działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w każdym z pomieszczeń, dokonali zaboru cudzego mienia, a następnie rozporządzali nim jak właściciele. To zachowanie wyczerpuje wszystkie ustawowe znamiona występku kradzieży z włamaniem popełnionego czynem ciągłym w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>.</p> <p>W przypadku <span class="anon-block">J. G.</span> dział on także w warunkach recydywy określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a>.</p> <p>Orzekając karę za popełnione przestępstwo Sąd oparł się na dyrektywach jej wymiaru określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>, uwzględniając zarówno okoliczności łagodzące jak i okoliczności obciążające. Do tych ostatnich należy działanie z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, uprzednia karalność oskarżonych za umyślne przestępstwa a w przypadku <span class="anon-block">J. G.</span> także umyślne przestępstwa podobne. Oskarżeni działali w sposób przemyślany, zaplanowany z podziałem ról. Do okoliczności natomiast łagodzących Sąd zaliczył postawę oskarżonych po popełnieniu przestępstwa, którzy jeszcze w toku dochodzenia przyznali się do popełnienia przestępstwa i w żaden sposób dalej nie utrudniali postępowania. W przypadku <span class="anon-block">K. C.</span> istotną okolicznością jest jego młody wiek – młodociany w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a>.</p> <p>Przy wymiarze kary Sąd uwzględnił też wcześniejsze ustalenia pomiędzy oskarżonym i oskarżycielem publicznym, co do wysokości i rodzaju kary, a zawarte we wniosku Prokuratora Rejonowego w Piszu złożonym w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335)">art. 335 kpk</a> <em> <!-- -->(k.3-4 akt sądowych)</em>.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">J. G.</span> jest wdowcem, ojcem trojga dzieci. Pracuje dorywczo na budowach zarabiając około 2.000 złotych miesięcznie. Majątku własnego nie posiadał. W chwili orzekania miał ukończone 32 lata <em> <!-- -->(k.3 akt sądowych) </em> </p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">K. C.</span> w chwili orzekania miał ukończone 21 lat. Jest kawalerem. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Utrzymuje się z prac dorywczych, własnego majątku nie posiada (<em> <!-- -->k.3v. akt sądowych</em>).</p> <p>Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd orzekł wobec oskarżonych za popełnione przestępstwo na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> kary po jednym roku pozbawienia wolności – czyli w wymiarze wskazanym we wniosku oskarżonego i oskarżyciela publicznego – <em> <!-- -->vide: punkt I. sentencji wyroku. </em>Kara w ocenie Sądu jest współmierna do zawinienia oskarżonych i spełnia wymogi prewencji ogólnej i szczególnej.</p> <p>Postępowanie oskarżonego <span class="anon-block">J. G.</span> pomimo wcześniej stosowanych kar pozbawienia nie uległo zmianie. Jak dotychczas nie zostały osiągnięte cele wychowawcze, jakie stawiano przed tamtymi karami. Oskarżony nadal nie próbuje chociażby zrozumieć swego nagannego postępowania. Nie wykazuje najmniejszej nawet skruchy, czy też chęci poprawy. Znaczny stopień nasilenia złej woli świadczy o realnym zagrożeniu dla porządku prawnego ze strony oskarżonego.</p> <p>Zdaniem Sądu nie ma żadnej uzasadnionej prognozy, że oskarżony <span class="anon-block">J. G.</span> nie popełni kolejnego przestępstwa. Brak jest też jakichkolwiek przesłanek dla twierdzenia, iż nagle po wydaniu wyroku oskarżony diametralnie zmieni swe postępowanie i będzie zachowywał się zgodnie z prawem. Wręcz przeciwnie - wcześniej orzekane kary, zastosowane środki probacyjne nie przyniosły w przypadku tej osoby spodziewanych efektów. Skoro, zatem nie można go już wychować należy izolować, aby chronić społeczeństwo przed kolejnymi czynami zabronionymi oskarżonego. Pobyt w odosobnieniu może skłoni <span class="anon-block">J. G.</span> do przemyślenia swego dotychczasowego postępowania i w przyszłości będzie bardziej krytycznie podchodził do podejmowanych przez siebie działań oraz zda sobie sprawę, że za naruszanie prawa kara jest nieuchronna.</p> <p>W ocenie Sądu kara jednego roku pozbawienia wolności za przypisane oskarżonemu przestępstwo jest karą wyważoną, proporcjonalną do stopnia zawinienia i co należy podkreślić umiarkowaną, orzeczoną w dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Winna ona spełnić swoją rolę zwłaszcza w zakresie jej funkcji prewencyjnej w środowisku, z którego oskarżony się wywodzi, a być może także - do czego nie doprowadziły poprzednio orzekane kary - w zakresie jej funkcji wychowawczej wobec samego oskarżonego.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">K. C.</span> był dotychczas raz karany sądownie na karę ograniczenia wolności. Jest osobą młodocianą i w pierwszej kolejności należy jeszcze podjąć wobec niego działania wychowawcze.</p> <p>Wskazane wyżej okoliczności, jak również dotychczasowy sposób życia oskarżonego, jego uprzednia karalność oraz zachowanie po popełnieniu przestępstwa uzasadniają przypuszczenie, że pomimo niewykonywania kary pozbawienia wolności <span class="anon-block">K. C.</span> będzie w przyszłości przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Za zastosowaniem tego środka probacyjnego przemawia także i to, że w ocenie Sądu już sam fakt przeprowadzenia postępowania w sprawie odniósł pożądane efekty wychowawcze wobec tego oskarżonego. W tej sytuacji Sąd wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo oskarżonemu zawiesił na okres próby 3 lat. Podkreślić należy, że warunkowe zawieszenie wykonania kar pozbawienia wolności nie jest równoznaczne z uwolnieniem od niej. Jeżeli oskarżony nadużyje zaufania Sądu kara go nie ominie. Skoro jednak istnieje szansa zrealizowania celów wychowawczych i resocjalizacyjnych przy pomocy środków probacyjnych to należy ją wykorzystać w pierwszej kolejności.</p> <p>Oskarżeni <span class="anon-block">J. G.</span> i <span class="anon-block">K. C.</span> swoim umyślnym zachowaniem wyrządzili szkodę w mieniu pokrzywdzonych, dlatego też stosowanie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> przy zastosowaniu przepisów prawa cywilnego należało ich zobowiązać do naprawienia szkody. Biorąc pod uwagę treść złożonego przez Prokuratora wniosku i wniosków oskarżonych, wartość skradzionego mienia i to co zdołano odzyskać, realnie pozostała szkoda w kwocie 125 złotych na rzecz <span class="anon-block">A. G.</span> i kwota 75 złotych na rzecz <span class="anon-block">L. B.</span>. Tych kwot oskarżony <span class="anon-block">K. C.</span> nie kwestionował. Co więcej uznał je, składając wniosek o wydanie wyroku skazującego, wnosząc o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody. Odpis wniosku złożonego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 kpk</a> doręczono oskarżonemu w dniu 9 listopada 2015 roku i od tego dnia zasadne są odsetki ustawowe od zasądzonej kwoty do dnia zapłaty. Niewątpliwie orzeczenie tej treści będzie miało walor wychowawczy wobec oskarżonego uzmysławiając mu nieopłacalność takich zachowań.</p> <p>W toku postępowania oskarżeni byli zatrzymani (<em> <!-- -->vide: k.26-26v., 27-27v.</em>), dlatego też te okresy stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1;art. 63 § 5)">art. 63 § 1 i 5 kk</a> podlegały zaliczeniu na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności – <em> <!-- -->punkt V. wyroku</em>.</p> <p>Sporządzając wyrok Sąd omyłkowo pominął obligatoryjnie orzekany w przypadku młodocianych oskarżonych dozór kuratora sądowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 2)">art. 73 § 2 kk</a>). Taki środek we wniosku złożonym w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 kpk</a> się znajduje.</p> <p>O kosztach postępowania i opłacie sądowej Sąd orzekł w myśl powołanych w sentencji wyroku przepisów uznając, że ich poniesienie przez oskarżonych nie będzie zbyt uciążliwe.</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  <em> <!-- -->Odnotować; </em> </p> <p>2.  <em> <!-- -->Odpis wyroku z odpisem uzasadnienia doręczyć: </em> </p> <p> <em> <!-- -->- <span class="anon-block">(...)</span>,</em> </p> <p> <em> <!-- --> - </em> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span>;</em> </p> <p>3.  <em> <!-- -->Za 14 dni lub z apelacją. </em> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">P.</span>, </em> <span class="anon-block">(...)</span> </strong> </p> </div>