III AUa 456/15

<p>Sygn. akt III AUa 456/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 17 grudnia 2015 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych </strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="236"/> <col width="413"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący - Sędzia</p> </td> <td> <p>SA Elżbieta Czaja (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SA Małgorzata Pasek</p> <p>SO del. do SA Jolanta Węs</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Protokolant: protokolant sądowy Joanna Malena</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r. w Lublinie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">K. O.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy</p> <p>na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach</p> <p>z dnia 15 kwietnia 2015 r. sygn. akt IV U 794/14</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację.</strong> </p> <p>Małgorzata Pasek Elżbieta Czaja Jolanta Węs </p> <p>Sygn. akt III AUa 456/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z 1 lipca 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span>, odmówił <span class="anon-block">K. O.</span> prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy wskazując, iż u wymienionego Komisja Lekarska ZUS. nie stwierdziła niezdolności do pracy.</p> <p> <span class="anon-block">K. O.</span> złożył odwołanie od decyzji, wniósł o jej zmianę.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie.</p> <p>Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2015 roku Sąd Okręgowy w Siedlcach zmienił zaskarżoną decyzje i ustalił <span class="anon-block">K. O.</span> prawo do stałej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 16 czerwca 2014 roku.</p> <p>Podstawą wyroku były następujące ustalenia:</p> <p> <span class="anon-block">K. O.</span> w dniu 25 kwietnia 2014 r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W chwili składania wniosku ubezpieczony był uprawniony do pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, na mocy decyzji z dnia 13 stycznia 2014 r., w której organ rentowy przyznał <span class="anon-block">K. O.</span> prawo do tego świadczenia na okres od 18 grudnia 2013 r. do 15 czerwca 2014 r.</p> <p>Lekarz Orzecznik ZUS, ustalił, że <span class="anon-block">K. O.</span> nie jest niezdolny do pracy. Komisja Lekarska w orzeczeniu z 12 czerwca 2014 r. ustaliła, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy.</p> <p>Biegli lekarze kardiolog, diabetolog, onkolog oraz ortopeda w opinii stwierdzili, że u <span class="anon-block">K. O.</span> występuje stan po chordektomii w związku z rakiem krtani, stan po terapii uzupełniającej RTG, nadciśnienie tętnicze, chorobę niedokrwienną serca po próbie angioplastyki i implantacji stenta wieńcowego, cukrzycę, wielopoziomowe zmiany zwyrodnieniowe i dyskopatię kręgosłupa, odczyn popromienny skóry szyi, błon śluzowych jamy ustnej oraz gardła, zapalenie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, zmiany zwyrodnieniowe tętnic szyjnych. Biegli stwierdzili, że <span class="anon-block">K. O.</span> nie jest całkowicie niezdolny do pracy W opinii uzupełniającej biegli stwierdzili, że <span class="anon-block">K. O.</span> jest częściowo trwale niezdolny do pracy od dnia 16 czerwca 2014 r. Ubezpieczony może jedynie pracować w warunkach pracy chronionej.</p> <p> <span class="anon-block">K. O.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> z zawodu jest ochroniarzem. Po raz ostatni, w okresie od 15 listopada 1989 r. do 31 stycznia 2014 r., ubezpieczony był zatrudniony w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, gdzie wykonywał pracę na stanowisku ochroniarza, murarza, wartownika oraz starszego wartownika.</p> <p>Sąd uznał, że odwołanie jest zasadne.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 57;art. 57 ust. 1)">art.57 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz.U. z 2009r., Nr 153, poz.1227 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: jest niezdolny do pracy, ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, a niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 2;art. 6 ust. 1 pkt. 3;art. 6 ust. 1 pkt. 3 lit. b;art. 6 ust. 1 pkt. 4;art. 6 ust. 1 pkt. 6;art. 6 ust. 1 pkt. 7;art. 6 ust. 1 pkt. 9;art. 6 ust. 2;art. 6 ust. 2 pkt. 1;art. 6 ust. 2 pkt. 3;art. 6 ust. 2 pkt. 4;art. 6 ust. 2 pkt. 5;art. 6 ust. 2 pkt. 6;art. 6 ust. 2 pkt. 7;art. 6 ust. 2 pkt. 8;art. 6 ust. 2 pkt. 9;art. 6 ust. 2 pkt. 9 lit. a;art. 6 ust. 2 pkt. 10;art. 6 ust. 2 pkt. 10 lit. a;art. 6 ust. 2 pkt. 11;art. 6 ust. 2 pkt. 12;art. 6 ust. 2 pkt. 13;art. 6 ust. 2 pkt. 13 lit. a;art. 6 ust. 2 pkt. 14;art. 6 ust. 2 pkt. 14 lit. a;art. 6 ust. 2 pkt. 15;art. 6 ust. 2 pkt. 16;art. 6 ust. 2 pkt. 17;art. 7;art. 7 pkt. 1;art. 7 pkt. 2;art. 7 pkt. 3;art. 7 pkt. 5;art. 7 pkt. 5 lit. a;art. 7 pkt. 6;art. 7 pkt. 12)">art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12</a>, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.</p> <p>Stosownie do treści art. 12 ust. 1, 2 i 3 przytoczonej ustawy, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.</p> <p>W sprawie bezspornym było, że w 10-leciu przed zgłoszeniem wniosku o rentę z tytułu niezdolności do pracy tj. w okresie 25.04.2004 r. do 24.04.2014 r. ubezpieczony posiadał udowodniony okres ubezpieczenia w wymiarze 10 lat, bezsporne jest również, że niezdolności do pracy ubezpieczonego powstała w okresie ubezpieczenia. Spełnione zostały zatem przez ubezpieczonego przesłanki z art. 57 ust. 1 pkt. 2 i pkt. 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.</p> <p>Biegli lekarze wskazali, że ubezpieczony jest częściowo trwale niezdolny do pracy od 16 czerwca 2014 r. mając na uwadze jego schorzenia, ich liczbę, powagę, stopień nasilenia.</p> <p>W ocenie Sądu, opinia biegłych stanowi wiarygodny dowód w sprawie. Została bowiem sporządzona przez lekarzy specjalistów z dziedzin, z których ubezpieczony się leczy. Wydanie opinii zostało poprzedzone badaniem <span class="anon-block">K. O.</span> oraz zapoznaniem się przez biegłych z dokumentacją medyczną zgromadzoną w sprawie. Strony nie złożyły zastrzeżeń do wydanej w niniejszej sprawie opinii. Sąd zwrócił uwagę, że zgodnie z poglądami wyrażonymi w orzecznictwie nie można dokonywać ustaleń w kwestiach wymagających wiadomości specjalnych w oderwaniu albo z pominięciem dowodu z biegłych. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że ubezpieczony jest trwale częściowo niezdolny do pracy. Ponadto organ rentowy w zakreślonym terminie nie zgłosił zastrzeżeń do opinii głównej ani uzupełniającej biegłych, wobec powyższego Sąd uznał również, że wniosek biegłych o uznaniu ubezpieczonego za częściowo trwale niezdolnego do pracy pozostaje bezsporny.</p> <p>Wobec spełnienia przez ubezpieczonego wszystkich przesłanek do przyznania renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art.477^{<!-- -->14} § 2 kpc</a> zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu <span class="anon-block">K. O.</span> prawo do stałej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 16 czerwca 2014 r.</p> <p>Od tego wyroku apelację wniósł organ rentowy – Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> zaskarżając wyrok w całości. Wyrokowi zarzucał naruszenie prawa materialnego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 12;art. 12 ust. 3;art. 13)">art.12 ust. 3 oraz art.13 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tego przepisu oraz naruszenie prawa procesowego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, a także niedostateczne wyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy.</p> <p>Wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja jest bezzasadna.</p> <p>Sąd Apelacyjny uzupełnił postępowanie o dowód z opinii uzupełniającej biegłych lekarzy specjalistów: diabetologa <span class="anon-block">E. R.</span>, specjalisty z zakresu chirurgii ogólnej urazowej i ortopedycznej – <span class="anon-block">J. S.</span>, kardiologa – chorób wewnętrznych <span class="anon-block">J. M.</span> oraz chirurga – onkologa <span class="anon-block">M. S.</span>.</p> <p>Biegli podtrzymali swoje stanowisko zawarte w opinii przedstawionej przez Sądem I instancji, że występujące u badanego schorzenia, ich liczba powaga, stopień nasilenia skutkują częściową niezdolnością do pracy.</p> <p>W uzasadnieniu opinii wskazano, że wydając orzeczenie biegli dokładnie oszacowali stopień upośledzenia sprawności organizmu badanego spowodowany licznymi schorzeniami, którymi jest obciążony. Ilość i stopień nasilenia schorzeń występujących u badanego, zdaniem biegłych nie powoduje całkowitej niezdolności do pracy, ale z całą pewnością powoduje znacznego stopnia upośledzenie stanu zdrowia i upośledzenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym normalne wykonywanie pracy, uwzględniając stopień wykształcenia badanego i wykonywaną przez niego pracę w charakterze ochroniarza, pracownika ochrony, murarza i wartownika. Zdaniem biegłych <span class="anon-block">K. O.</span> skutkiem posiadanych schorzeń utracił zdolność do możliwości normalnego wykonywania dotychczasowych zajęć – dotychczasowej pracy. Błędna jest interpretacja organu rentowego, że biegli uwzględnili jedynie sam fakt wytypowania schorzeń. Biegli dokładnie ocenili stopień naruszenia sprawności organizmu i ocenili, że stopień upośledzenia sprawności organizmu badanego jest na tyle duży, że uniemożliwia wykonywanie dotychczasowej pracy. Rodzaj schorzeń występujących u badanego i wynikający z nich stopień naruszenia sprawność organizmu zdaniem biegłych na drodze rehabilitacji i dalszego leczenia nie daje możliwości przywrócenia sprawności organizmu, stąd <span class="anon-block">K. O.</span> jest trwale częściowo niezdolny do pracy (opinia k. 63- 64). Sąd Apelacyjny podzielił opinie biegłych. W świetle powyższych opinii, wnioskodawca po dniu 15 czerwca 2014 roku jest częściowo niezdolny do pracy na stałe.</p> <p>Sąd Apelacyjny po uzupełnieniu materiału dowodowego podziela ustalenia faktyczne i dokonaną przez Sąd I instancji ocenę dowodów, oraz aprobuje argumentacje prawną przedstawioną w motywach zaskarżonego orzeczenia, a więc nie zachodzi potrzeba ich szczegółowego ponawiania.</p> <p>Z prawidłowych ustaleń dokonanych przez Sąd Okręgowy wynika, że wnioskodawca spełnia warunki wymagane do nabycia prawa do renty. Z opinii biegłych sądowych lekarzy odpowiednich spełnialności powołanych przez Sąd Okręgowy i Sąd Apelacyjny, które zostały obdarzone wiarygodnością wynika, że przy ocenie stanu zdrowia wnioskodawcy i uznaniu, że stwierdzane u niego schorzenia naruszają funkcjonowanie organizmu w stopniu sprowadzającym niezdolność do pracy, biegli oparli się na dokumentacji medycznej z dotychczasowego leczenia, wynikach badania oraz przeanalizowali aktualne wyniki badań wnioskodawcy. Biegli w sposób stanowczy i pewny wypowiedzieli się co do stanu zdrowia wnioskodawcy i ograniczeniu zdolności do pracy.</p> <p>Odnosząc się do wniosku organu rentowego zgłoszonego w piśmie procesowym z dnia 19 listopada 2015 roku o dopuszczenie dowodu z opinii innych biegłych , wskazać należy, że przed Sądem I instancji, organ rentowy w zakreślonym terminie nie przedstawił zastrzeżeń do opinii stwierdzającej częściową niezdolność, jak też nie zgłosił wniosków dowodowych. Przedstawione przez organ rentowy w toku postępowania apelacyjnego stanowisko Przewodniczącej Komisji Lekarskiej, nie zawiera żadnych umotywowanych zarzutów.</p> <p>Niezależnie od tego, że wniosek dowodowy jako spóźniony nie zasługuje na uwzględnienie, podkreślić należy, że brak jest podstaw do prowadzenia dalszego postepowania dowodowego, w toku postępowania przeprowadzonego przed Sądem istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności, dotyczące stanu zdrowia wnioskodawcy zostały wyjaśnione w sposób gruntowny i wszechstronny.</p> <p>Sąd Apelacyjny nie stwierdza więc naruszenia przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 12;art. 13)">art.12 i 13 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>. Zgodnie z brzmieniem art.12 ust.3 powołanej ustawy częściowo niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Z uzasadnienia opinii wynika jednoznacznie, że biegli wzięli pod uwagę wszystkie kryteria uwzględniane przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy ustalając, że wnioskodawca jest niezdolny do pracy, a stwierdzona częściowa niezdolność do pracy ma charakter trwały.</p> <p>Z tych względów i na mocy powołanych powyżej przepisów oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 KPC</a> Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji.</p> </div>