II Ca 462/15

<p>Sygn. akt II Ca 462/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <span class="anon-block">K.</span>, dnia 17 grudnia 2015 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Kaliszu II Wydział Cywilny Odwoławczy</strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="203"/> <col width="507"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Wojciech Vogt (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSO Marian Raszewski</p> <p>SSO Janusz Roszewski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st. sekr. sąd. Elżbieta Wajgielt</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r. w Kaliszu</p> <p> <strong> <!-- -->na rozprawie</strong> </p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">M. P.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Kaliszu</p> <p>z dnia 29 maja 2015r. sygn. akt I C 2095/14</p> <p>1.  oddala apelację,</p> <p>2.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 300 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.</p> <p>SSO Wojciech Vogt SSO Marian Raszewski SSO Janusz Roszewski</p> <p>II Ca 462/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">M. P.</span>, działający przez pełnomocnika, wniósł pozew przeciwko <span class="anon-block"> Towarzystwu (...) SA</span> w <span class="anon-block">W.</span> o zapłatę kwoty 23.100,00 zł z ustawowymi odsetkami, oraz o zasądzenie kosztów postępowania.</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwany <span class="anon-block"> (...) SA</span> wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p>Sąd Rejonowy w Kaliszu wyrokiem z dnia 29 maja 2015 r. zasądził od pozwanego <span class="anon-block"> Towarzystwa (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">M. P.</span> kwotę 9.966,04 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 18 marca 2014r. do dnia zapłaty. Oddalił powództwo w pozostałym zakresie i orzekł o kosztach postępowania.</p> <p>Apelację od powyższego rozstrzygnięcia złożył pozwany zaskarżając wyrok w pkt. 1 w części co do kwoty 4.346,59 zł , a w konsekwencji także w pkt. 3 i 6 dotyczącym kosztów postępowania.</p> <p>Zarzucił sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez pominięcie istotnego faktu, iż poszkodowany przyczynił się do powstania szkody w zakresie obudowy lusterka, a w efekcie także do uszkodzenia wkładu wewnętrznego lusterka oraz naruszenie art. 233 § 1 w zw. z art. 278 poprzez przypisanie nadmiernej mocy dowodowej opinii biegłego z dziedziny techniki samochodowej w części łączącej skutki kolizji z zakresem uszkodzeń lusterka, co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia wysokości szkody. W konsekwencji naruszenie prawa materialnego poprzez niezastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 k.c.</a> i art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 21.05.2003 r. z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych. Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych poprzez przypisanie poszkodowanemu odpowiedzialności gwarancyjnej za część szkody nie pozostającą w normalnym związku przyczynowym z zawinionym działaniem sprawcy szkody i przekraczającej granice odpowiedzialności cywilnej <span class="anon-block">M. B.</span>, który w dniu 17.02.2014 r. kierował pojazdem marki <span class="anon-block">V. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>.</p> <p>Wskazując na powyższe wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i odpowiednia korektę rozstrzygnięcia o kosztach oraz o zasądzenie zwrotu kosztów w postępowaniu odwoławczym.</p> <p>Powód wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne i rozważania dokonane przez Sąd Rejonowy i uznaje je za własne. W takiej sytuacji gdy sąd odwoławczy orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w pierwszej instancji i aprobuje dotychczasowe ustalenia, nie musi ich powtarzać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., II CSK 18/07, Lex nr 966804; orzeczenie Sadu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1935 r., C III 680/34. Zb. Urz. 1936, poz. 379, z dnia 14 lutego 1938 r.., C II 21172/37, Przegląd Sądowy 1938, poz. 380 i z dnia 19 listopada 1998 r., III CKN 792/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 83; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2006 r., I CSK 147/05).</p> <p>Sąd ustalając stan faktyczny wskazał dowody na których się oparł. Ustalenia Sądu Rejonowego nie pozostają w sprzeczności ze zgromadzonym materiałem dowodowym.</p> <p>Skarżący formułując powyższy zarzut powołuje się na zdjęcie z oględzin w dniu 24 kwietnia 2014 r. twierdząc, że doszło do wyraźnego powiększenia rozmiaru szkody o uszkodzenie wkładu wewnętrznego lusterka.</p> <p>Pomija jednak, że z dokumentacji fotograficznej załączonej do akt (opisanej w aktach jako ptya CD z akt szkodowych) wyraźnie wynika, że bezpośrednio po kolizji lusterko powoda nie posiadało wkładu. Ten materiał fotograficzny koresponduje z wyjaśnieniem powoda, który podał, że zastępczy wkład zamontował w samochodzie po szkodzie aby mógł użytkować pojazd. Niemniej przy pierwszych oględzinach okazano przedstawicielowi pozwanego uszkodzony wkład.</p> <p>(dowód: pismo procesowe pozwanego z dnia 31 marca 2015 r., k-85 akt i materiał fotograficzny, k-38 akt).</p> <p>W tej sytuacji należy uznać zarzut pozwanego istnienia sprzeczności między ustaleniami Sądu a materiałem dowodowym za nieuprawniony.</p> <p>Tym samym pozostałe zarzuty będące konsekwencją tego naruszenia są bezprzedmiotowe.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>, orzec jak w sentencji.</p> </div>