I ACz 2326/15

<p>Sygn. akt I ACz 2326/15</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 17 grudnia 2015 roku</p> <p>Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący SSA Krzysztof Sobierajski (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie SSA Wojciech Kościołek </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SSA Paweł Rygiel</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 roku w Krakowie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">G. K.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">J. K.</span> </p> <p>o rozwód</p> <p>na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Krakowie<br/>z dnia 23 września 2015 roku, sygn. akt XI C 2900/14</p> <p>postanawia</p> <p>oddalić zażalenie.</p> <p>Wojciech Kościołek Krzysztof Sobierajski Paweł Rygiel </p> <p>Sygn. akt I ACz 2326/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w pkt I stwierdził swoją niewłaściwość, natomiast w pkt II przekazał sprawę do Sądu Okręgowego w Tarnowie. Przywołując <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 200;art. 200 § 1)">art. 200 § 1 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 15;art. 15 § 1)">15 § 1 k.p.c.</a> wskazał, że w rozpoznawanej sprawie ostatnim wspólnym miejscem zamieszkania małżonków był <span class="anon-block">K.</span> a obecnie powód zamieszkuje pod adresem <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">Z.</span> w obrębie właściwości Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu, a pozwana - w <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p> <p>Powód złożył zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie od pozwanej na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 200;art. 200 § 1)">art. 200 § 1 k.p.c.</a> poprzez przekazanie sprawy przez Sąd Okręgowy w Krakowie do Sądu Okręgowego w Tarnowie z uwagi na brak miejsca zamieszkania którejkolwiek ze stron postępowania w okręgu tut. Sądu, w sytuacji gdy w czasie złożenia pozwu i aktualnie ma on miejsce zamieszkania w okręgu tut. Sądu. Podniósł, że w pozwie podał miejsce zamieszkania poza <span class="anon-block">K.</span>, gdyż obawiał się ujawnienia miejsce swego rzeczywistego zamieszkania przed powódką. Do zażalenia powód dołączył kopię umowy najmu.</p> <p>W odpowiedzi na zażalenie powoda pozwana podzieliła argumentację zwartą w zaskarżonym postanowieniu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Przewidujący właściwość wyłączną sądu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 41)">art. 41 k.p.c.</a> stanowi, że powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sąd, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda. Na gruncie niniejszej sprawy w pozwie rozwodowym powód jako swój adres zamieszania podał lokalizację w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>natomiast adres do doręczeń pozwanej umiejscowił w <span class="anon-block">T.</span>. W świetle zatem takiego określenia miejsca zamieszkania małżonków zasadne było stwierdzenie przez Sąd I instancji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 200;art. 200 § 1)">art. 200 § 1 k.p.c.</a> swojej niewłaściwości i przekazanie sprawy do Sądu Okręgowego w Tarnowie.</p> <p>Krytycznie należy odnieść się do przywoływanej przez powoda w zażaleniu okoliczności, że w chwili składania pozwu nadal mieszkał w <span class="anon-block">K.</span>, o czym ma świadczyć przedłożona przez niego częściowo nieczytelna kopia umowy najmu wskazująca, że najemca oddał mu lokal do używania z dniem 1 sierpnia 2014 roku. Po pierwsze w pozwie datowanym na dzień 28 sierpnia 2014 roku powód jednoznacznie określił swój adres zamieszkania jako <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> pomijając przywoływany przez niego obecnie adres zamieszkania w <span class="anon-block">K.</span>. Po drugie jego tłumaczenie, że w pozwie nie podał swojego rzeczywistego miejsca zamieszkania, gdyż obawiał się jego ujawnienia przed powódką jest nieprzekonujące. Po trzecie wreszcie z przedłożonej przez powoda kopi umowy najmu wynika, iż lokal w <span class="anon-block">K.</span> został mu udostępniony dopiero z początkiem sierpnia 2014 roku, co nie wyjaśnia kwestii miejsca jego zamieszkania w okresie między wyprowadzeniem się z mieszkania zajmowanego wspólnie z pozwaną a wprowadzeniem się do przywoływanego przez niego nowego lokalu.</p> <p>Prowadzi to do wniosku, iż jedynym stałym adresem jego zamieszkania, który jest zresztą adresem jego zameldowania, po wyprowadzeniu się przez pozwaną ze wspólnie zajmowanego przez strony mieszkania w <span class="anon-block">K.</span>, co miało miejsce w pierwszej połowie 2014 roku, jak i w okresie bezpośrednio poprzedzającym wytoczenie przez niego pozwu rozwodowego oraz w dniu wniesienia tego pozwu była lokalizacja w miejscowości <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>, a nie w <span class="anon-block">K.</span> i to niezależnie od tego, czy dotyczy to adresu w <span class="anon-block">K.</span>, pod którym znajdował się lokal wspólnie zajmowany przez strony, czy też lokal także w <span class="anon-block">K.</span>, który został mu udostępniony na podstawie dołączonej do zażalenia umowy najmu.</p> <p>W orzecznictwie przyjmuje się, że Sąd miejsca ostatniego wspólnego zamieszkania małżonków nie przestaje być właściwy dla powództwa ze stosunku małżeństwa, jeżeli jedno z małżonków zamieszkuje nadal w okręgu tego sądu (por. orzeczenie SN z 12 czerwca 1951 r., C. 428/51, LexisNexis nr 395238, OSN 1953, nr 3, poz. 62). Podkreśla się również, że określenie „jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu” wskazuje, że chodzi o ciągłość zamieszkiwania lub zwykłego pobytu od czasów zamieszkania obojga małżonków. Zmiana miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu poza okręg sądu, jeżeli nawet później okaże się czasowa, powoduje niemożność określenia właściwości sądu na podstawie ostatniego miejsca zamieszkania małżonków (zob. J. Gudowski, M. Jędrzejewska „Komentarz do art. 41 k.p.c.”, stan na dzień 10 kwietnia lipca 2012 r., Lex). Określenie zatem miejsca zamieszkania powoda w miejscowości <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> choćby miało charakter jedynie czasowy i powód faktycznie aktualnie zamieszkiwał w <span class="anon-block">K.</span> nie pozwala na oznaczenie właściwości sądu w postępowaniu rozwodowym toczącym się miądzy stronami na podstawie ostatniego miejsca zamieszkania małżonków.</p> <p>W konsekwencji Sąd Apelacyjny w Krakowie działając na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> oddalił złożone przez powoda zażalenie.</p> <p>Wojciech Kościołek Krzysztof Sobierajski Paweł Rygiel </p> </div>