III AUa 941/15

<p>Sygn. akt III AUa 941/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 17 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Łodzi III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSA Iwona Szybka (spr.)</p> <p>Sędziowie: SSA Beata Michalska</p> <p>SSA Joanna Baranowska</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Joanna Sztuka</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2015 r. w <span class="anon-block">Ł.</span> </p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. Z.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- -->Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddziałowi w <span class="anon-block">Ł.</span> </strong> </p> <p>o prawo do świadczenia przedemerytalnego</p> <p>na skutek apelacji organu rentowego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi</p> <p>z dnia 27 marca 2015 r. sygn. akt VIII U 2937/14</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w ten tylko sposób, iż prawo do świadczenia przedemerytalnego przyznaje od dnia 11 lipca 2014 roku.</strong> </p> <p>Sygn. akt: III AUa 941/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 25 lipca 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w <span class="anon-block">Ł.</span> odmówił <span class="anon-block">M. Z.</span> prawa do świadczenia przedemerytalnego.</p> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 27 marca 2015 roku Sąd Okręgowy w Łodzi zmienił powyższą decyzję i przyznał <span class="anon-block">M. Z.</span> prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 10 lipca 2014 roku oraz zasądził od organu rentowego na rzecz wnioskodawczyni kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następujących ustaleniach faktycznych i prawnych: <span class="anon-block">M. Z.</span>, <span class="anon-block">urodzona (...)</span>, złożyła w dniu 10 lipca 2014 roku wniosek o świadczenie przedemerytalne. Od dnia 1 czerwca 2000 roku do 31 maja 2005 roku ubezpieczona była zatrudniona na podstawie kolejno zawieranych umów o pracę na czas określony w <span class="anon-block"> (...) spółce cywilnej</span> <span class="anon-block">B. G.</span> – <span class="anon-block">S. S.</span> w <span class="anon-block">A.</span>. Od dnia 1 czerwca 2003 roku ubezpieczona została zatrudniona na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy. Wnioskodawczyni była zatrudniona na stanowisku sprzedawcy i pracę wykonywała w <span class="anon-block">Ł.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Przedmiotem działalności <span class="anon-block"> firmy (...)</span> jest handel detaliczny artykułami spożywczymi. Handel jest prowadzony w 2 sklepach - w <span class="anon-block">Ł.</span> i w <span class="anon-block">A.</span>. Wyniki finansowe przedsiębiorstwa zmniejszały się. W 2012 roku spółka osiągnęła przychód w wysokości 1.298.255,16 zł, dochód w wysokości 59.102,01 zł. W 2013 roku spółka osiągnęła przychód w wysokości 1.194.303,20 zł, dochód w wysokości 55.524,52 zł. W 2013 roku dochodów wystarczyło tylko na pokrycie kosztów. Wspólnicy sami pracowali, ale nie wypłacali sobie wynagrodzenia. Reakcją na złe wyniki finansowe była decyzja o zmniejszeniu kosztów osobowych. Decyzja ta została podjęta po konsultacjach z firmą prowadzącą dla pracodawców ubezpieczonej księgowość. W 2013 roku spółka zatrudniała 2 pracowników. Podjęto decyzję o rozwiązaniu umowy z ubezpieczoną, gdyż drugi z pracowników mieszkał w pobliżu sklepu. W dniu 30 sierpnia 2013 roku pracodawca ubezpieczonej wypowiedział warunki umowy o pracę z powodu trudnej sytuacji ekonomicznej firmy. Po upływie okresu wypowiedzenia, od dnia 1 grudnia 2013 roku, zaproponowano ubezpieczonej zmniejszenie wymiaru czasu pracy do ½ etatu z wynagrodzeniem w wysokości 50% wynagrodzenia minimalnego ogłaszanego przez GUS. Po miesiącu od wypowiedzenia warunków umowy o pracę wspólnicy uznali, że zmniejszenie wymiaru czasu pracy ubezpieczonej nie wpłynie na poprawę sytuacji finansowej firmy. Postanowili rozwiązać umowę o pracę z ubezpieczoną. Nie pytali jej czy wyraża zgodę na zaproponowane warunki. <span class="anon-block">M. Z.</span> chciała pracować, nawet na ½ etatu, ale pracodawcy podjęli decyzję o rozwiązaniu umowy o pracę. Pracodawcy nie złożyli odrębnego oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę. Wnioskodawczyni została poinformowana, że będzie zwolniona w związku ze złą sytuacją i coraz niższymi utargami. Do pracy ubezpieczonej nie było żadnych zastrzeżeń. W dniu 30 listopada 2013 roku, razem ze świadectwem pracy przedstawiono ubezpieczonej do podpisu oświadczenie o odmowie przyjęcia zaproponowanych warunków, które ubezpieczona podpisała wskazując datę „10.10.13r.”.</p> <p>Umowa o pracę rozwiązała się w dniu 30 listopada 2013 roku. W wydanym ubezpieczonej świadectwie pracy pracodawca wskazał, że stosunek pracy ustał za wypowiedzeniem przez zakład pracy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30 k)">art. 30 k</a>.p) oraz że przyczyną wypowiedzenia jest zmiana warunków pracy i płacy w związku z trudną sytuacją ekonomiczną firmy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 42)">art. 42 k.p.</a>).</p> <p>W dniu 10 grudnia 2013 roku pracodawca wydał ubezpieczonej zaświadczenie, z którego wynika, że rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z przyczyn leżących po stronie pracodawcy oraz że trudna sytuacja ekonomiczna firmy wymagała rozwiązań organizacyjnych, które zmniejszają koszty pracownicze – tzn. przejściową likwidację stanowiska pracy, a w razie potrzeby przyjęcie nowego pracownika tylko na ¼ etatu.</p> <p>Od dnia 3 grudnia 2013 roku ubezpieczona jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w <span class="anon-block">Ł.</span> jako osoba bezrobotna. Jest w trakcie poszukiwania pracy. Ubezpieczona w trakcie poszukiwania pracy nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, prac interwencyjnych lub robót publicznych. Zaświadczenie o zarejestrowaniu w Urzędzie Pracy wnioskodawczyni otrzymała w dniu 10 lipca 2014 roku. Od 1 grudnia 2013 roku ubezpieczona otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych. Okres 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych upłynął w dniu 12 czerwca 2014 roku. Sumaryczny staż pracy <span class="anon-block">M. Z.</span> na dzień rozwiązania stosunku pracy wynosi ponad 35 lat.</p> <p>W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał odwołanie za zasadne, zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał wnioskodawczyni prawo do świadczenia przedemerytalnego od 10 lipca 2014 roku. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041201252" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1252 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 5)">art.2 ust.1 punkt 5</a> ww. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041201252" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1252 ()">ustawy o świadczeniach przedemerytalnych</a>. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż przyczyny rozwiązania stosunku pracy z ubezpieczoną dotyczyły bezpośrednio zakładu pracy, dlatego też wnioskodawczyni spełniła wszystkie warunki do uzyskania świadczenia przedemerytalnego określone w ww. ustawie. Przywołując treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 129;art. 129 ust. 1)">art. 129 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (tj. Dz. U. z 2013 roku, poz.1440 ze zm.), Sąd I instancji przyznał ubezpieczonej prawo do świadczenia przedemerytalnego, zgodnie z wnioskiem od dnia 10 lipca 2014 roku.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł pełnomocnik organu rentowego zaskarżając go w części dotyczącej daty ustalenia prawa do świadczenia przedemerytalnego zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041201252" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1252 (art. 7;art. 7 ust. 1)">art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych</a> (tj. Dz. U. z 2013 roku, poz. 170). Wskazując na powyższe zarzuty apelujący wniósł o zamianę wyroku w zaskarżonej części i oddalenie w tym zakresie odwołania od decyzji z dnia 25 lipca 2014 roku, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu apelacji podniesiono, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041201252" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1252 (art. 7;art. 7 ust. 1)">art. 7 ust. 1</a> powołanej wyżej ustawy prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek osoby zainteresowanej, od następnego dnia po dniu złożenia wniosku wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 3. Zdaniem skarżącego prawo to należało przyznać od dnia 11 lipca 2014 roku, nie zaś od daty zgłoszenia wniosku, czyli 10 lipca 2014 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zarzuty apelacji zasługują na uwzględnienie, bowiem zaskarżony wyrok został wydany w z naruszeniem prawa materialnego. Trafnie zarzucił, że Sąd I instancji błędnie ustalił datę od której przysługuje wnioskodawczyni prawo do świadczenia przedemerytalnego, określając ją na dzień 10 lipca 2014 r.</p> <p>Stosownie do treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041201252" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1252 (art. 7;art. 7 ust. 1)">art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych</a> (tj. Dz. U. z 2013 roku, poz. 170) prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek osoby zainteresowanej, od następnego dnia po dniu złożenia wniosku wraz z dokumentami, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 2 ust. 3)">ust. 3</a>. Dokumentami tymi są dowody uzasadniające prawo do świadczenia przedemerytalnego, w tym decyzja o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych lub informacja o upływie 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 2;art. 2 ust. 3;art. 2 ust. a)">art. 2 ust. 3, a</a> także dowody wymagane do ustalenia prawa do emerytury oraz jej wysokości, określone przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>.</p> <p>W tym stanie rzeczy należy zgodzić się ze skarżącym, że Sąd Okręgowy nieprawidłowo przyznał ubezpieczonej prawo do świadczenia emerytalnego od daty złożenia wniosku. Zauważyć należy, że art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. świadczeniach przedemerytalnych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 170) odmiennie niż <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 100;art. 100 ust. 1)">art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.) określa początkowy moment powstania prawa do świadczeń przewidzianych w ustawie. Wskazany wyżej przepis nie wiąże powstania prawa do świadczenia przedemerytalnego z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa, lecz zawsze z dniem złożenia wniosku wraz z wymaganymi dokumentami, wskazując kategorycznie, iż prawo to ustala się od następnego dnia po dniu złożenia wniosku wraz z wymaganymi dokumentami. W orzecznictwie podkreśla się, że w przypadku świadczenia, jakim jest świadczenie przedemerytalne, prawo do tego świadczenia powstaje następnego dnia po złożeniu wniosku wraz z wymaganymi dokumentami, a nie z dniem spełnienia wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2012 r., II UK 209/11, OSNP 2013 Nr 7-8 poz. 88).</p> <p>W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, że w dniu 10 lipca 2014 r. <span class="anon-block">M. Z.</span> złożyła wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego i dołączyła do niego wszystkie wymagane dokumenty. Wynika to jednoznacznie ze Taką też datę złożenia wniosku ustalił również Sąd Okręgowy. Dlatego też stosownie do przepisu art. 7 wskazanej wyżej ustawy, świadczenie przedemerytalne winno zostać przyznane wnioskodawczyni od dnia 11 lipca 2014 roku.</p> <p>Mając powyższe na względzie, Sąd Apelacyjny na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> orzekł jak w sentencji.</p> <table> <colgroup> <col width="355"/> <col width="355"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> </div>