III Ca 1647/15

<p>Sygn. akt III Ca 1647/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 17 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek (spr.)</p> <p>Sędzia SO Marcin Rak</p> <p>Sędzia SR (del.) Ewa Buczek – Fidyka</p> <p>Protokolant Beata Michalak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r. w Gliwicach</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">A. G.</span> </p> <p>przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej</p> <p>w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach</p> <p>z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt I C 1141/13</p> <p>1.  <strong> <!-- -->oddala apelację;</strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 600 zł (sześćset złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.</strong> </p> <p> <em> <!-- -->SSR (del.) Ewa Buczek – Fidyka SSO Leszek Dąbek SSO Marcin Rak</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III Ca 1647/15</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Powód <span class="anon-block">A. G.</span> ostatecznie </strong>żądał zasądzenia na jego rzecz od pozwanego Skarbu Państwa - Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej <br/>w <span class="anon-block">G.</span> kwoty 20 000 zł oraz zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Uzasadniając żądanie twierdził, że w czasie pobytu w Zakładzie Karny w <span class="anon-block">Z.</span> został w dniu 27 09 2011 r. na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 123 a;art. 123 a § 2)">art. 123a § 2 k.k.w.</a> skierowany do pracy w ramach nieodpłatnego zatrudnienia u pozwanego, którą wykonywał w dniach od 27 09 2011 r. do 24 10 2011 r. W wyniku wykonywanej pracy doznał przepukliny pachwinowej,</p> <p>za co odpowiedzialność ponosi pracodawca, zezwalając na przenoszenie ciężarów przekraczających dopuszczalną masę oraz nie szkoląc powoda w zakresie bhp.</p> <p> <strong> <!-- -->Pozwany Skarb Państwa– Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w <span class="anon-block">G.</span> </strong> wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu potwierdził, że powód w podanym okresie wykonywał pracę wokół zbiornika wodnego <span class="anon-block">D.</span> na rzecz pozwanego i zaprzeczył aby elementy demontowanego przez powoda ogrodzenia ważyły powyżej 20 kg. Zarzucił, że wbrew twierdzeniom powoda uczestniczył on w szkoleniu bhp w dniu 26 września 2012r., ponadto w dniu 27 września 2011r. przeszedł instruktaż stanowiskowy. Pozwany zarzucił brak związku między pracami u niego a wystąpieniem przepukliny u powoda. Z ostrożności pozwany zakwestionował wysokość zadośćuczynienia.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Gliwicach </strong>w wyroku z dnia 3 06 2015r. zasądził</p> <p>od pozwanego na rzecz powoda kwotę 10.000 zł i oddalił powództwo w pozostałym zakresie, zniósł wzajemnie pomiędzy stronami koszty zastępstwa procesowego</p> <p>oraz orzekł o kosztach procesu i nieuiszczonych kosztach procesu.</p> <p>W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 123 a;art. 123 a § 2)">art. 123a § 2 k.k.w.</a> § 10 pkt 2, § 2 ust. 1 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041801860" title="Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy - Dz. U. z 2004 r. Nr 180, poz. 1860 (§ 11)">§11 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 07 2004r. w sprawie szkoleń w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000260313" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 marca 2000 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 26, poz. 313 (§ 13;§ 13 ust. 1)">§ 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej <br/>z dnia 14 03 2000r.</a> Następnie dokonała oceny poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych i stwierdził, że pozwany zlecił powodowi wykonywanie pracy niezgodnie <br/>z obowiązującymi w tym względzie normami z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000260313" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 marca 2000 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy ręcznych pracach transportowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 26, poz. 313 (§ 13;§ 13 ust. 1;§ 13 ust. 2)">§ 13 ust 1 i 2</a> wskazanego rozporządzenia, nie sprawując jednocześnie należytego nadzoru przy ich wykonywaniu. W konsekwencji ponosi winę za szkodę powoda w postaci przepukliny prawostronnej. Uznał także, iż wystąpił adekwatny związek przyczynowy między szkodą <br/>a wykonywaną przez powoda pracą. Pozwany nie wykazał jakoby przepuklina <br/>u powoda miał charakter samoistny, rozwojowy lub wynikała z przetrenowania na siłowni. W zakresie wysokości należnego powodowi zadośćuczynienia Sąd przywołał regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 444;art. 444 § 1)">art. 444 § 1 k.c.</a> Stwierdził, że powód w następstwie zdarzenia nie może obecnie wykonywać ciężkich prac fizycznych, z których wcześniej się utrzymywał. Sąd uwzględnił także okoliczność, że załącznik do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20022341974" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania - Dz. U. z 2002 r. Nr 234, poz. 1974 ()">rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 18 grudnia 2002r.</a> w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu (…) przewiduje w przypadku uszkodzenia powłok jamy brzusznej w wyniku przepuklin wysiłkowych orzekanie w ramach 5-30 % uszczerbku na zdrowiu, zatem zadośćuczynienie jako świadczenie jednorazowe powinno uwzględniać wszystkie okoliczności.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> przy czym w zakresie kosztów zastępstwa procesowego wzajemnie je zniósł bowiem strony ostały się ze swoimi żądaniami w równych częściach.</p> <p>Orzeczenie zaskarżył <strong> <!-- -->pozwany Skarb Państwa – Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w <span class="anon-block">G.</span> </strong>w części uwzględniającej powództwo, wnosząc o jego zmianę i oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego albo uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie zmianę zaskarżonego orzeczenia i oddalenie powództwa ponad kwotę 4 000 zł</p> <p>oraz zasądzenie od powoda na jej rzecz zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Zarzucał, że przy ferowaniu wyroku naruszono prawo procesowe i materialne, regulację:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez przekroczenie przez Sąd pierwszej instancji granic swobodnej oceny dowodów i uznanie oświadczenia z dnia 23 03 2012 r. jako niewiarygodnego i sporządzonego na potrzeby postępowania a potwierdzającego przeszkolenie powoda z zakresu bezpieczeństwa higieny i pracy, przed dopuszczenie do wykonywania prac;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i pominięcie dowodów w postaci przedłożonej do pozwu dokumentacji powypadkowej w postaci protokołu powypadkowego oraz załączników do dokumentacji powypadkowej tj. oświadczeń świadków zdarzenia oraz dokumentacji fotograficznej co doprowadziło do uznania, iż są one niewiarygodne;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 207;art. 207 § 5;art. 207 § 6)">art. 207 § 5 i 6 k.p.c.</a> oporze nieprzeprowadzenie dowodów zawnioskowanych przez pozwanego a to dowodów złożonych w piśmie procesowym z dnia 27 12 2013 r. w postaci przeprowadzenia oględzin elementów zdemontowanego ogrodzenia oraz przesłuchania świadka <span class="anon-block">Z. H.</span> i uznania tych dowodów przez Sąd za spóźnione;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 k.p.c.</a> poprzez niewskazania jakimi przesłankami kierował się Sąd przy przyznawaniu zadośćuczynienia w zasądzonej wysokości;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 488)">art. 488 k.c.</a> poprzez błędne zastosowanie i zasądzenie zadośćuczynienia na poziomie nieadekwatnym do doznanej szkody.</p> </dd> </dl> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:</strong> </p> <p>Sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował roszczenie powoda przyjmując, że ma ono źródło w reżimie odpowiedzialności deliktowej, przyjmując ostatecznie, że mają one prawne odniesienie w regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445)">art. 445 k.c.</a> w związku</p> <p>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> </p> <p>Słusznie apelacja podnosi, że pismo skarżącej z dnia 27 12 2014r. zostało wniesione w przewidzianym prawem terminie, co obligowało Sąd Rejonowy do roz-poznania zawartych w nim wniosków dowodowych.</p> <p>Jednakże fachowy pełnomocnik pozwanej na posiedzeniu rozprawy poprze-dzającym wydanie zaskarżonego orzeczenia, zajmując przed zamknięciem rozprawy ostateczne stanowisko w sprawie jednoznaczne stwierdził, że „nie wnosi o uzupełnienie postępowania dowodowego”.</p> <p>W następstwie tego doszło do faktycznego cofnięcia powyższych wniosków dowodowych i tym samym nie zachodziła potrzeba dopuszczenia i przeprowadzenia przywoływanych w apelacji dowodów, które co należy podkreślić nie zostały również ponownie zaoferowane Sądowi odwoławczemu.</p> <p>Prawidłowe są również ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną zaskarżonego orzeczenia.</p> <p>W części dotyczą one okoliczności bezspornych pomiędzy stronami,</p> <p>a w pozostałym zakresie mają odniesienie w informacjach zawartych we wskazanych</p> <p>w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku źródłach dowodowych</p> <p>Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena zabranego w sprawie materiału dowodowego jest logiczna oraz mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów i Sąd odwoławczy ją podziela.</p> <p>Podkreślić przy tym należy, iż Sąd pierwszej instancji miała bezpośrednią styczność z osobowymi źródłami dowodowymi, wobec czego dokonanie odmiennej</p> <p>od jego oceny ich wiarygodności może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji, kiedy ocena ta byłaby w sposób oczywisty wadliwa, z czym w sprawie nie mamy do czynienia.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji. </span> </p> <p>Dokonana przez Sad Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest również prawidłowa.</p> <p>Ma ona oparcie w prawidłowo zastosowanych przepisach prawa wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku i Sąd odwoławczy ocenę prawną Sądu pierwszej instancji w całości podziela i przyjmuje za własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496).</p> <p>Jak trafnie ocenił Sąd pierwszej instancji zaniechanie pozwanego przeprowadzenia prawidłowego przeszkolenia powoda oraz co należy dodatkowo podkreślić brak należytego nadzoru nad powodem w czasie wykonywania prac, doprowadziło do sytuacji kiedy ten podnosił jednocześnie dwa elementy betonowe demontowanego ogrodzenia, a następnie przenosił je w górę skarpy na odległość</p> <p>od 10m do 50m.</p> <p>Doprowadziło to w konsekwencji do powstania u niego zawinionego</p> <p>przez pozwanego schorzenia w postaci prawostronnej przepukliny wysiłkowej,</p> <p>co stosownie do regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 k.c.</a> rodzi po stronie tego ostatniego odpowiedzialność za powstałą w wyniku tego u powoda krzywdę, a z mocy regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 445 § 1)">art. 445 § 1 k.c.</a> obowiązek zapłaty mu stosownego zadośćuczynienia</p> <p>Trafnie apelacja podnosi, że z uwagi na jego kompensacyjny charakter nie może być nadmierna do doznanej krzywdy, co oznacza, że przy uwzględnieniu krzywdy poszkodowanego musi ono być utrzymane w rozsądnych granicach odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa (por. orzecz. S.N.</p> <p>z dnia 24 czerwca 1965r. I PR 203/65 - OSPiKA 1966r. poz. 92).</p> <p>W procesie leczenia powód zmuszony był poddać się zabiegowi operacyjnemu</p> <p>w trakcie którego dokonano fizycznej ingerencji w jego cielesność, czemu niewątpliwie towarzyszył ból i stres, a następnie przez okres tygodnia był on hospitalizowany.</p> <p>Jakkolwiek biegły stwierdził, że uraz się całkowicie się wygoił, to obecnie</p> <p>nie może on wykonywać ciężkich prac.</p> <p> <strong> <!-- -->Dlatego ustalona przez Sąd Rejonowy globalna wysokość zadośćuczynienia </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w kwocie 10.000 zł, spełnia wskazane na wstępie kryteria i nie jest niewspółmiernie nieodpowiednia do doznanej przez powódki krzywdy, wobec czego brak jest podstaw do jej skorygowania przez Sąd odwoławczy ( OSN 9 07 1970r. III PRN 39/70, OSNCP 1971, Nr 3, poz. 53).</strong> </p> <p>Czyni to w tej części powództwo uzasadnionym, co znalazło prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym wyroku.</p> <p>Dlatego apelacja pozwanego jest bezzasadna w rozumieniu regulacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> i jako taka z jej mocy podlegała oddaleniu</p> <p> <strong> <!-- -->Reasumując zaskarżone wyrok jest prawidłowy i dlatego apelację pozwanego jako bezzasadną oddalono w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 13;§ 13 ust. 1;§ 13 ust. 1 pkt. 1;§ 6;§ 6 pkt. 4)">§ 13 ust. 1 pkt 1 i § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz.U. nr 163, poz. 1348, z późniejszymi zmianami) biorąc pod uwagę, iż pozwany uległ w całości w postępowaniu odwoławczym i powinien zwrócić powodowi poniesione przez niego w tym postępowaniu koszty zastępstwa przez fachowego pełnomocnika.</strong> </p> <p> <em> <!-- --> SSR (del.) Ewa Buczek – Fidyka SSO Leszek Dąbek SSO Marcin Rak</em> </p> </div>