V Ka 606/15

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V .2 Ka 606/15 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 17 grudnia 2015 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: </strong> SSO Jacek Myśliwiec (spr.)</p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: </strong> SSO Olga Nocoń</p> <p>SSR del. Katarzyna Gozdawa-Grajewska</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong>: Justyna Napiórkowska</p> <p>w obecności Jacka Sławika Prokuratora Prokuratury Okręgowej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r.</p> <p>sprawy:</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">K. S.</span> /<span class="anon-block">S.</span>/ </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->c. <span class="anon-block">J. J.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->oskarżon ej o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> przy zast. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 §2 kk</a> </em> </strong> </p> <p>na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku</p> <p>z dnia 22 lipca 2015r. sygn. akt IX K 754/12</p> <p>I.utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>II.obciąża oskarżoną na rzecz Skarbu Państwa opłatą za II instancją w kwocie 220zł ( dwieście dwadzieścia złotych ) i zasądza od niej wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 20zł (dwadzieścia złotych ).</p> <p> <em> <!-- -->SSO Jacek Myśliwiec (spr.)</em> </p> <p> <em> <!-- -->SSO Olga Nocoń SSR del. Katarzyna Gozdawa-Grajewska</em> </p> <p>Sygn. akt V.2 Ka 606/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 22 lipca 2015r. Sąd Rejonowy w Rybniku uznał oskarżoną <span class="anon-block">K. S.</span> za winną tego, że w dniu 18 grudnia 2003r. w <span class="anon-block">R.</span> działając w celu uzyskania dla siebie kredytu na zakup samochodu marki <span class="anon-block">C. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w kwocie 30.122,38zł złożyła w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> z/s w <span class="anon-block">R.</span>, pośredniczącej w zawarciu umowy kredytowej, we wniosku kredytowym poświadczające nieprawdę oświadczenie co do rodzaju umowy na podstawie której była zatrudniona w <span class="anon-block"> firmie (...) Sp. z o.o.</span> z/s w <span class="anon-block">R.</span> , podając, iż jest zatrudniona w ramach umowy o pracę na czas nieokreślony , a ponadto co do wysokości miesięcznego wynagrodzenia podając, iż osiąga z tego tytułu dochód w wysokości 3200zł netto podczas gdy osiągała średni miesięczny dochód netto w wysokości 1298,75zł, tj. okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania kredytu tj. czynu stanowiącego występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 §1 kk</a> i za to na mocy powołanego przepisu skazał ją na karę pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy, zaś na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33 §2 kk</a> orzekł grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10zł.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 §1 i 2 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 kk</a>, w brzmieniu sprzed dnia 01.07.2015r. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 §1 kk</a> warunkowo zawiesił oskarżonej wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 2 lat tytułem próby.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 3)">art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 220zł i wydatki poniesione od chwili wszczęcia postępowania w sprawie w kwocie 90zł.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonej zaskarżając go w całości co do winy. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, przez uznanie oskarżonej winną zarzucanego jej czynu mimo, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nakazywał ustalenia odmienne. Wskazując na powyższą podstawę apelacji wniósł:</p> <p>1.o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie oskarżonej od zarzucanych jej czynów , ewentualnie</p> <p>2.o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Rybniku.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonej w zakresie w jakim kwestionowała ustalenia faktyczne pozbawiona jest słuszności. Powyższy zarzut byłby słuszny tylko wtedy gdyby Sąd I instancji oparł swój wyrok na faktach, które nie znajdują potwierdzenia w wynikach postępowania dowodowego albo też z faktów tych wysnuł wnioski niezgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Takich uchybień Sąd merytoryczny w przedmiotowej sprawie się nie dopuścił albowiem Sąd ten wskazał dowody, na których oparł swoje ustalenia faktyczne, a jednocześnie wskazał przesłanki, którymi kierował się odmawiając wiary dowodom przeciwnym. Polemizując z ustaleniami faktycznymi autor apelacji usiłował wykazać, że Sąd I instancji bezpodstawnie odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonej zaprzeczającej, aby dopuściła się przypisanego jej przestępstwa i ustalenia faktyczne oparł na zeznaniach świadków oraz dokumentach, które zdaniem skarżącego budzą wątpliwości. Tymczasem Sąd I instancji - mając do wyboru przeciwstawne relacje poczynił ustalenia faktyczne opierając się na zeznaniach pewnej grupy świadków oraz dokumentach uznając je za rzetelne i przekonywujące, zaś wyjaśnieniom oskarżonej tego waloru odmówił. Z faktu, iż Sąd merytoryczny dokonał oceny dowodów, do czego zresztą był zobowiązany, nie wynika samo przez się, że poczynione ustalenia faktyczne są błędne jeśli ocena dowodów zebranych w sprawie nie wykracza poza ramy zakreślone w przepisach postępowania, zwłaszcza zaś w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4;art. 7)">art. 4 i 7 kpk</a>. W istocie Sąd Rejonowy dokonał oceny dowodów w sposób bezstronny, nie przekroczył granic oceny swobodnej, a przy tym uwzględnił zasady wiedzy i doświadczenia życiowego, zaś swój pogląd na ostateczne wyniki przewodu sądowego przekonująco uzasadnił w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku. Odnośnie wyjaśnień</p> <p>oskarżonej to wypada tylko zauważyć, że wyjaśnienia te zostały poddane przez Sąd I instancji analizie i konfrontując je z całokształtem ujawnionych okoliczności Sąd Rejonowy uznał je za niewiarygodne. Należy zwrócić uwagę , iż w toku całego postępowania wyjaśnienia te były zmienne co do wyrażanych w niej akcentach. Jakkolwiek we wszystkich swoich wyjaśnieniach przyznawała ona fakt, iż nie była zatrudniona na umowę na czas nieokreślony, a także , że jej wynagrodzenie znacząco odbiegało od tego, które ujęte zostało we wniosku kredytowym , to równocześnie zaprzeczała ona, aby takie dane przedstawiała sporządzającemu wniosek kredytowy pracownikowi banku. Słusznie Sąd I instancji tę postawę oskarżonej potraktował jako naiwną. Wszak tylko ona była zainteresowana przedstawieniem takich danych i parametrów, które umożliwiałyby jej uzyskanie kredytu na zakup pojazdu. Niezależnie od powyższego pod wnioskiem kredytowym znajduje się jej niekwestionowany podpis, a zatem musiała ona ten dokument czytać i akceptować zawarte tam nierzetelne informacje. Właśnie takie zachowanie wyczerpuje znamiona przestępstwa <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 §1 kk</a>. Przestępstwo to w tym aspekcie ma wymiar formalny, gdyż wystarczy jakakolwiek nierzetelność w prezentowaniu danych istotnych dla uzyskania konkretnego świadczenia ( w tym wypadku kredytu). Autor apelacji znakomitą większość środka odwoławczego poświęcił zagadnieniom związanym z brakiem u oskarżonej zamiaru dokonania oszustwa ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> ) oraz kwestią spłaty kredytu jak gdyby nie dostrzegając , iż Sąd Rejonowy zredukował sferę prawno-karnej oceny zachowania oskarżonej wyłącznie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 §1 kk</a> . Tak więc zdecydowana większość argumentów apelacji w ujęciu realnym nie ma z przedmiotową sprawą nic wspólnego. Generalnie zarzuty i argumenty apelacji miały charakter czysto polemiczny. Sprowadzały się do prostej negacji ocen i ustaleń sądowych i zastępowania ich ocenami i wnioskami własnymi, w żadnym zaś razie nie podważały one trafności rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego. W świetle zebranego i prawidłowo ocenionego przez Sąd I instancji materiału dowodowego nie ulega wątpliwości, że oskarżona dopuściła się przypisanego jej przestępstwa. Mając powyższe na uwadze i uznając analizę materiału dowodowego dokonaną przez Sąd Rejonowy za prawidłową Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie winy ani też podstaw do jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Wymierzone oskarżonej kary tak pozbawienia wolności jak i grzywny zwłaszcza, iż ta pierwsza orzeczona została z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nie mogą być postrzegane jako rażąco niewspółmierne poprzez swą surowość. Kara grzywny orzeczona została w minimalnej wysokości uwzględniającej stopień zawinienia , społeczną szkodliwość czynu, ale również sytuację majątkową oskarżonej. Dlatego i w tym zakresie brak jest podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku. Z tych powodów Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.</p> <p>SSO Jacek Myśliwiec /spr./</p> <p>SSO Olga Nocoń SSR del. Katarzyna Gozdawa-Grajewska</p> </div>