Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

XI Ka 1056/15

Sądy powszechne2015-12-17
Sygnatura
XI Ka 1056/15
Data orzeczenia
2015-12-17
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Ewa Bogusz-PatyraMagdalena Kurczewska-ŚmiechSławomir Kaczor (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->XI Ka 1056/15</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 17 grudnia 2015r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Sławomir Kaczor</p> <p>Sędziowie SO Ewa Bogusz – Patyra</p> <p>SO Magdalena Kurczewska-Śmiech (spr.)</p> <p>p.o. Protokolanta Wojciech Czajkowski</p> <p>przy udziale Prokuratora Doroty Kalinowskiej - Kłos</p> <p>po rozpoznaniu dnia 17 grudnia 2015r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. S.</span> </strong> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> s. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">E.</span> </p> <p>z d. <span class="anon-block">K.</span> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. S.</span> </strong> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> s. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">E.</span> </p> <p>z d. <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>oskarżonych o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie</p> <p>z dnia 24 czerwca 2015r. sygn. akt<strong> <!-- --> II K 401/13</strong> </p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę oskarżonych <span class="anon-block">P. S.</span> i <span class="anon-block">R. S.</span> przekazuje Sądowi Rejonowemu w Łukowie do ponownego rozpoznania.</p> <p> <em> <!-- --> Magdalena Kurczewska-Śmiech Sławomir Kaczor Ewa Bogusz - Patyra </em> </p> <p>XI Ka 1056/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">P. S.</span> i <span class="anon-block">R. S.</span> zostali oskarżeni o to, że: w dniu 1 sierpnia 2011r w miejscowości <span class="anon-block">S.</span>, powiatu <span class="anon-block">Ł.</span>, województwa <span class="anon-block"> (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu wzięli udział w pobiciu <span class="anon-block">D. M.</span>, w ten sposób że zadawali mu uderzenia rękoma i nogami po całym ciele czym narazili <span class="anon-block">D. M.</span> na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia co najmniej skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>; tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> </p> <p>Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy <span class="anon-block">P. S.</span> i <span class="anon-block">R. S.</span> uniewinnił od popełnienia zarzucanego im czynu, wydatkami obciążył Skarb Państwa.</p> <p>Z wyrokiem tym nie zgodził się prokurator zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonych.</p> <p>Zarzucił obrazę przepisów prawa procesowego: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 5;art. 5 § 2;art. 5 § 7;art. 5 § 366;art. 5 § 1)">art. 4, 5 § 2, 7, 366 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 399;art. 399 § 1)">art. 399 § 1 kpk</a> przez:</p> <p>-uwzględnienie wbrew dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a> jedynie okoliczności oraz dowodów przemawiających na korzyść oskarżonych w postaci ich wyjaśnień złożonych przez przedwczesnym zastosowaniu określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 §2 kpk</a> zasady domniemania niewinności bez uwzględnienia i należytej oceny dowodów przemawiających na niekorzyść oskarżonego w postaci zeznań świadków w osobach pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. M.</span> oraz <span class="anon-block">T. M.</span> i <span class="anon-block">W. S.</span> oraz opinii biegłego lekarza i wyjaśnień złożonych przez wadliwą ocenę wbrew dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w sposób sprzeczny z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności przez nadanie zbyt wielkiego znaczenia wyjaśnieniom złożonym przez oskarżonych na rozprawie, że z medycznego punktu widzenia pokrzywdzony przestępnym działaniem oskarżonych nie został narażony na bezpośrednie bezpieczeństwo nastąpienia co najmniej skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> </p> <p>-zaniechanie wbrew dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1;art. 399)">art. 366 § 1 i art. 399 kpk</a> rozważenia i uprzedzenia stron procesu o możliwości zmiany opisu i kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego oskarżonym <span class="anon-block">P. S.</span> i <span class="anon-block">R. S.</span> przez przyjęcie, że zarzucone im przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> może stanowić także ścigany z oskarżenia prywatnego występek naruszenia nietykalności pokrzywdzonego <span class="anon-block">D. M.</span>, wyczerpujący dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 kk</a>, co miało wpływ na treść orzeczenia, albowiem skutkowało poczynieniem błędnych ustaleń faktycznych oraz brakiem refleksji sądu nad ewentualnym dostosowaniem odpowiedzialności karnej oskarżonych za zarzucone im przestępstwo do poczynionych na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ustaleń faktycznych.</p> <p>Wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 436)">art. 436 kpk</a> Sąd może ograniczyć rozpoznanie środka odwoławczego tylko do poszczególnych uchybień, podniesionych przez stronę lub podlegających uwzględnieniu z urzędu, jeżeli rozpoznanie w tym zakresie jest wystarczające do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozostałych uchybień byłoby przedwczesne lub bezprzedmiotowe dla dalszego toku postepowania.</p> <p>Rację ma prokurator, iż wyrok wydany przez Sąd Rejonowy Łukowie jest wadliwy a to z tej przyczyny, że uniewinnienie oskarżonych stoi w sprzeczności z ustaleniami , które poczynił Sąd Rejonowy. Stwierdził on przecież w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że obydwaj oskarżeni reagując agresywnie zadali pokrzywdzonemu kilka uderzeń rękami i pięściami oraz kopnięć w okolice tułowia. I o ile nie sposób kwestionować opinii biegłych <span class="anon-block">B. W.</span> i <span class="anon-block">T. I.</span>, że takie zachowanie oskarżonych nie niosło ze sobą dla <span class="anon-block">D. M.</span> bezpośredniego niebezpieczeństwa narażenia go na skutki wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 par. 1 kk</a>, a zatem nie można im przypisać odpowiedzialności z tego przepisu, to oczywistym błędem jest uniewinnienie oskarżonych od dokonania zarzuconego im czynu, szczególnie, że przecież obydwaj, w swoich wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym, przyznali się do winy. Przy takich ustaleniach Sądu należało rozważyć zawinienie każdego z oskarżonych co najmniej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 par. 1 kk</a>, który dotyczy odpowiedzialności za uderzenie człowieka lub naruszenia jego nietykalności w inny sposób.</p> <p>Skutkiem powyższego uchybienia, prawidłowo wskazanego przez prokuratora, jest konieczność uchylenia wyroku po raz kolejny do ponownego rozpoznania.</p> <p>Odnoszenie się do pozostałych zarzutów jest przedwczesne.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe od początku. Odbierze wyjaśnienia od oskarżonych , o ile zechcą je złożyć. Przesłucha bezpośrednio <span class="anon-block">D. M.</span>, <span class="anon-block">T. M.</span>, <span class="anon-block">W. S.</span>. Co do pozostałych dowodów może skorzystać z możliwości przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 442;art. 442 § 2)">art. 442 par. 2 kpk</a>. Dokona zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> oceny dowodów, w oparciu, o którą poczyni prawidłowe ustalenia w sprawie. O ile dojdzie do wniosku , że oskarżeni wyczerpali dyspozycję 217 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">par. 1 kk</a>, ustali czy prokurator obejmuje ściganiem wskazane czyny i podejmie stosowne decyzje znajdujące odzwierciedlenie w wyroku. Uzasadni go w razie potrzeby zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424 par. 1 kpk</a>.</p> <p>Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.</p> <p>Sławomir Kaczor Ewa Bogusz – Patyra Magdalena Kurczewska - Śmiech</p> </div>