III RC 141/15

<p>Sygn. akt III RC 141/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 17 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Świnoujściu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSR Irena Postoła </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: Dorota Bober </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. w Świnoujściu na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa małoletniej <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. D.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">D.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o alimenty</strong> </p> <p>I.  Zasądza od pozwanego <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">D.</span> na rzecz małoletniej powódki <span class="anon-block">J. D.</span> <span class="anon-block">urodzonej (...)</span> alimenty w wysokości po 900,00 zł (dziewięćset złotych) miesięcznie, płatne z góry do dnia 10 – go każdego miesiąca, do rąk przedstawicielki ustawowej małoletniej – matki <span class="anon-block">M. Z.</span> wraz z ustawowymi odsetkami na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia 01.09.2015 r.;</p> <p>II.  W pozostałym zakresie powództwo oddala;</p> <p>III.  Nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa Kasa Sądu Rejonowego w Świnoujściu kwotę 240 złotych;</p> <p>IV.  Wyrokowi w pkt. I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III RC 141/15 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. Z.</span>, przedstawicielka ustawowa małoletniej <span class="anon-block">J. D.</span> wniosła pozew przeciwko <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">D.</span> o zasądzenie alimentów w kwocie 1.700 zł miesięcznie. W uzasadnieniu podała, że pozwany jest ojcem małoletniej <span class="anon-block">J.</span>, z którym żyła w nieformalnym związku przez kilka lat. W czerwcu 2012 r. rozstała się z pozwanym i od tego czasu niedostatecznie alimentuje on swoją córkę, chociaż jego dochody, jako właściciela <span class="anon-block"> spółki z o.o. (...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span> wynoszą ok. 9.000 zł miesięcznie. Podniosła, że sama pracuje w ZUS w <span class="anon-block">Ś.</span>, z miesięcznym wynagrodzeniem 1.750 zł brutto, natomiast miesięczne koszty utrzymania córki wynoszą właśnie 1.750 zł miesięcznie.</p> <p>W odpowiedzi na pozew, pozwany uznał żądanie do kwoty 500 zł miesięcznie, podniósł, że taką kwotę przekazuje comiesięcznie na utrzymanie córki oraz opłaca przedszkole małoletniej w kwocie 200 zł miesięcznie. Dodał, że alimentuje córkę również w formie rzeczowej, utrzymuje ją, kiedy przebywa u niego w weekendy, jak również otworzył dla niej konto oszczędnościowe w <span class="anon-block"> (...) Bank (...)</span> i oszczędza pieniądze na zakup dla córki w przyszłości mieszkania. Podniósł, że koszty utrzymania córki zostały przez jej matkę wyraźnie zawyżone, że jej wyżywienie nie może kosztować 700 zł miesięcznie, a koszty utrzymania mieszkania należy podzielić na trzy zamieszkujące w nim osoby. Podniósł, że sam zarabia 6.000 zł miesięcznie, a comiesięczne jego wydatki i zobowiązania całkowicie wyczerpują tę kwotę.</p> <p>Na rozprawie strony podtrzymały swe stanowiska.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Małoletnia <span class="anon-block">J.</span> ma 5 lat i pochodzi z nieformalnego związku stron.</p> <p> <strong> <!-- -->dowód:</strong> </p> <p>- skrócony odpis aktu urodzenia małoletniej k. 4</p> <p>Matka małoletniej <span class="anon-block">J.</span>, <span class="anon-block">M. Z.</span> rozstała się z pozwanym 3,5 roku temu. Obecnie mieszka z córką i 16 letnim synem, na którego otrzymuje alimenty w kwocie 500 zł miesięcznie. Mieszkanie to należy do <span class="anon-block">M. Z.</span>, jest obciążone kredytem w kwocie 150.000 zł, a comiesięczna rata spłaty tego kredytu wynosi 750 zł. Wcześniej, przez 10 lat <span class="anon-block">M. Z.</span> pracowała w firmie pozwanego, obecnie zaś pracuje w ZUS w <span class="anon-block">Ś.</span> i zarabia 1.300 zł netto miesięcznie. <span class="anon-block"> (...)</span> pomagają jej rodzice. Pozwany comiesięcznie systematycznie przekazuje jej na córkę kwotę 500 zł miesięcznie, oraz opłaca przedszkole. Pozwany alimentuje córkę również w formie rzeczowej – kupuje jej zabawki, ubrania, spędza dwa weekendy w miesiącu. Małoletnia często się przeziębia, ma przerost migdałków, istnieje podejrzenie niedosłuchu, wobec czego leczona jest specjalistycznie.</p> <p> <strong> <!-- -->dowody:</strong> </p> <p>- karta wynagrodzenia M. <span class="anon-block">Z.</span> k. 4,</p> <p>- harmonogram spłaty kredytu mieszkaniowego k.4,</p> <p>- faktury opłat mieszkaniowych k. 4,</p> <p>- zaświadczenie lekarskie k. 44,</p> <p>- zeznania powódki k. 46-47</p> <p>Pozwany, <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">D.</span> jest stanu wolnego, poza małoletnią <span class="anon-block">J.</span> nie ma innych dzieci na utrzymaniu ( jego 24-letni syn jest już samodzielny). Pozwany mieszka sam w należącym do niego mieszkaniu. Pozwany oprócz tego posiada dwa inne mieszkania będące jego własnością – w jednym z nich mieszka jego matka, do drugiego chce się przeprowadzić, a to, w którym zamieszkuje – sprzedać.</p> <p>Pozwany jest prezesem firmy zajmującej się sprzedażą maszyn budowlanych. W 2014 r. jego dochód przekroczył 100.000 zł. W bieżącym roku jego dochody również są wysokie. Pozwany obciążony jest comiesięczną spłatą kredytu.</p> <p>Pozwany w swoim mieszkaniu ma urządzony pokój dla córki, alimentuje ją również w formie rzeczowej.</p> <p> <strong> <!-- -->dowody:</strong> </p> <p>- zeznanie podatkowe pozwanego za 2014 r. k. 36 – 40,</p> <p>- wydruki bankowe potwierdzające wydatki pozwanego, w tym również na małoletnią córkę –</p> <p>k. 14-35,</p> <p>- zeznania pozwanego k. 47-48</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje</strong>:</p> <p>Powództwo w części jest uzasadnione.</p> <p>Rodzice zobowiązani są alimentować swoje dzieci, dopóki te nie są w stanie utrzymać się samodzielnie. Wysokość alimentacji zależy od usprawiedliwionych potrzeb dziecka i możliwości zarobkowych, majątkowych jego rodziców ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 133;art. 133 § 1)">art. 133 § 1 kro</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 135;art. 135 § 1)">135 § 1 kro</a>).</p> <p>Małoletnia powódka ma 5 lat, uczęszcza do przedszkola, ma problemy zdrowotne – uznać więc należy, uwzględniając warunki w jakich się wychowuje, że miesięczny koszt jej utrzymania przekracza kwotę 1.000 zł miesięcznie. Do kosztów jej utrzymania należy wliczyć, oprócz tych związanych z udziałem w wydatkach na mieszkanie, na wyżywienie, ubranie, środki higieny, okresowo lekarstwa – również te związane z rozrywką, zajęciami na basenie, czy nauką języka. Jednocześnie za zawyżone należy uznać koszty wskazane przez jej matkę – rzeczywiście koszt wyżywienia małoletniej nie może wynosić 700 zł miesięcznie, jak również koszty utrzymania mieszkania nie mogą przypadać na nią w połowie, skoro zamieszkują tam trzy osoby ( również 16 letni syn <span class="anon-block">M. Z.</span>).</p> <p>Powódka wykorzystuje swoje możliwości zarobkowe, pracując na całym etacie, jednak jej dochody nie mogą być uznane za wysokie. Natomiast pozwany zarabia kilkakrotnie od niej więcej, posiada też zaplecze majątkowe ( trzy mieszkania). Jego poziom życia jest znacznie wyższy. Małoletnia powinna więc mieć również możliwość do wyższego poziomu – do rozrywek zgodnie z jej wiekiem, do nauki języków, czy chodzenia na basen.</p> <p>W świetle powyższych okoliczności – w ocenie Sądu – udział pozwanego w alimentowaniu córki powinien być większy, niż dotychczas.</p> <p>Nie ulega wątpliwości, że możliwości zarobkowe, majątkowe pozwanego, są ku temu wystarczające. Nie ma znaczenia dla wysokości alimentów – jaką kwotę otrzymuje <span class="anon-block">M. Z.</span> na syna <span class="anon-block">M.</span> – jak wyżej stwierdzono, przesłanki, od których należy wysokość alimentów wymienione są w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 135;art. 135 § 1)">art. 135 § 1 kro</a>. Nie ma też znaczenia dla wysokości alimentów, że pozwany oszczędza na mieszkanie dla córki, gdyż alimenty służą zabezpieczeniu potrzeb bieżących, które oczywiście mają pierwszeństwo przed tymi, które wystąpią w przyszłości. Nie ma znaczenia dla podwyższenia alimentów fakt, że spłaca on kredyt mieszkaniowy. Dochody pozwanego, jego majątek mają dostateczną wartość, by obowiązek spłaty kredytu nie stanowił przeszkody do zasądzenia podwyżki świadczenia .</p> <p>Sąd oddalił w części żądanie, uznając, że wyższa kwota przekraczałaby możliwości pozwanego, że małoletnia <span class="anon-block">J.</span> jest jeszcze małym dzieckiem, oraz uwzględniając, że pozwany alimentuje ją dobrowolnie w formie rzeczowej.</p> <p>Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.</p> </div>