XI W 3504/15

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt XI W 3504/15</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 17 grudnia 2015 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Agnieszka Bazyluk</p> <p>Protokolant: Anna Urbańska</p> <p>w obecności oskarżyciela ---------------------------------------------------------------</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 19 października i 17 grudnia 2015 roku w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W.</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">B.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego dnia (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>obwinionego o to, że:</p> <p>w dniu 14 lipca 2014 roku około godziny 02:00 w <span class="anon-block">W.</span> na <span class="anon-block">Pl. (...)</span> zanieczyścił miejsce publiczne poprzez oddanie moczu na trawnik,</p> <p>to jest za wykroczenie z art. 145 KW,</p> <p> <strong> <!-- -->orzeka</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->I </strong>obwinionego<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. W.</span> </strong>uznaje za winnego tego, że w dniu 14 lipca 2014 roku około godziny 02:00 w <span class="anon-block">W.</span> na <span class="anon-block">Pl. (...)</span> publicznie dopuścił się nieobyczajnego wybryku oraz zanieczyścił miejsce dostępne dla publiczności poprzez oddanie moczu na trawnik, który to czyn wypełnia znamiona wykroczeń z art. 140 kw oraz art. 145 kw i za to na podstawie art. 140 kw w zw. z art. 9§1kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierza obwinionemu karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych;</p> <p> <strong> <!-- -->II</strong> na podstawie art. 627 kpk w związku z art. 119 kpw, art. 118 § 1 kpw zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty;</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt XI W 3504/15</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 14 lipca 2014 roku o godz. 02:00 patrol zmotoryzowany w składzie: st. Sierż. <span class="anon-block">Ł. T.</span> i sierż. Sztab. <span class="anon-block">M. S.</span>, przejeżdżając <span class="anon-block">ul. (...)</span>, dostrzegł mężczyznę z opuszczonymi spodniami, który oddawał mocz. W związku z tym funkcjonariusze podjęli interwencję. Mężczyzna oddawał mocz naprzeciw Grobu Nieznanego Żołnierza oraz znajdował się pod wpływem alkoholu. Wylegitymowanym okazał się być <span class="anon-block">M. W.</span>. Tożsamość mężczyzny ustalono na podstawie legitymacji studenckiej oraz w systemie CEL. W/w nie przyjął nałożonego mandatu karnego przejawiając w stosunku do funkcjonariuszy Policji lekceważące zachowanie.</p> <p> <strong> <!-- -->Powyższy stan faktyczny ustalono w oparciu o następujące dowody:</strong> </p> <p>- notatka urzędowa (k. 1)</p> <p>- kserokopia notatnika służbowego (k. 5-8)</p> <p>- zeznania świadka <span class="anon-block">Ł. T.</span> (k. 3, 50)</p> <p>Obwiniony nie przyznał się do zarzuconego mu czynu, podtrzymał wyjaśnienia złozone w toku czynności wyjaśniających. Wskazał, że dowód osobisty, karta bankomatowa, karta kredytowa oraz prawo jazdy zostały przez niego zgubione. Nie był w stanie podać konkretnej daty zagubienia dokumentów. Podniósł, iż mogło do tego dość w dniu 13 lipca 2014 roku. Obwiniony wyjaśnił dalej, że zarówno w dniu 13 lipca 2014 roku jak i 14 lipca 2014 roku nie znajdował się na <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Stwierdził, iż w tych dniach przebywał u znajomego <span class="anon-block">J. C.</span> zamieszkałego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> w związku z meczem Mistrzostw Świata w piłce nożnej. Relacja obwinionego wskazuje, iż przebywał u w/w do godz. 1:00, po czym udał się do domu. Nie pamiętał, czy posługiwał się dowodem osobistym czy legitymacją studencką.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego jedynie w tej części, w której stwierdza on zgubienie dokumentu w postaci dowodu osobistego. Fakt ten, co prawda został uprawdopodobniony pismem Urzędu Miasta w <span class="anon-block">Z.</span>, jednak w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, nie ma on znaczenia dla prawno-karnej oceny zachowania obwinionego. Tożsamość obwinionego stwierdzona została na podstawie legitymacji studenckiej przez funkcjonariusza Policji. Obwiniony kwestionował również fakt przebywania w dniu 14 lipca 2014r. o godz. 2:00 na <span class="anon-block">Placu (...)</span>. Poza wyjaśnieniami samego obwinionego, wersji tej nie potwierdza zebrany materiał dowodowy. Zeznania złożone przez świadka <span class="anon-block">Ł. T.</span>, notatka urzędowa oraz kserokopie notatników służbowych potwierdzają podjęcie interwencji wobec obwinionego na <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz wylegitymowania w/w. W oparciu o tę czynność funkcjonariusz Policji ustalił tożsamość obwinionego. Wizerunek z legitymacji studenckiej pokrywał się z wizerunkiem obwinionego. Zatem wyjaśnienia obwinionego Sąd uznał za przyjętą przez obwinionego linię obrony.</p> <p>Sąd uznał zeznania świadka <span class="anon-block">Ł. T.</span> za w pełni wiarygodne. Zaznaczyć należy, iż świadek był funkcjonariuszem Policji interweniującym wobec obwinionego. Relacja świadka w zasadniczej części opisuje zdarzenie z dnia 14 lipca 2014r. oraz koresponduje z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym. Funkcjonariusz w sposób spójny zrelacjonował zdarzenie z udziałem obwinionego. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania wartości dowodowej zeznań świadka.</p> <p>Wobec niezakwestionowania dowodów ujawnionych na rozprawie w trybie art. 76 § 1 kpw., Sąd uznał za wiarygodne zgromadzone dowody.</p> <p>Po dokonaniu oceny okoliczności faktycznych ujawnionych w toku rozprawy, Sąd uznał, że <span class="anon-block">M. W.</span> w dniu 14 lipca 2014 roku ok. godz. 02:00 w <span class="anon-block">W.</span> na <span class="anon-block">Placu (...)</span> publicznie dopuścił się nieobyczajnego wybryku oraz zanieczyścił miejsce dostępne dla publiczności poprzez oddanie moczu na trawnik. Zachowanie obwinionego wypełniło znamiona wykroczeń, kolejno z art. 140 kw oraz z art. 145 kw. Zgodnie z pierwszym z przytoczonych przepisów, kto publicznie dopuszcza się nieobyczajnego wybryku, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 1500 zł albo karze nagany. Zgodnie zaś z treścią art. 145 kw, kto zanieczyszcza lub zaśmieca miejsca dostępne dla publiczności, a w szczególności drogę, ulicę, plac, ogród, trawnik lub zieleniec, podlega karze grzywny do 500 zł albo karze nagany.</p> <p>Obwiniony przebywając na <span class="anon-block">Placu (...)</span> oddał mocz na trawnik, w miejscu gdzie przebywać mogły osoby postronne, nieposiadające szczególnych upoważnień umożliwiających dostanie się na określony teren. Czyn został popełniony więc w miejscu dostępnym dla nieograniczonej liczby osób, a zatem w miejscu dostępnym dla publiczności. Nie budzi zatem wątpliwości wypełnienie przez obwinionego znamienia czasownikowego „zanieczyszczenia”, bowiem obwiniony oddał mocz, a więc substancję, która wpłynęła negatywnie na czystość miejsca.</p> <p>Poza wątpliwością Sądu pozostaje również dopuszczenie się przez obwinionego nieobyczajnego wybryku. Zachowanie obwinionego odbiegało od przyjętych zwyczajów i norm zachowania. Naruszało tym samym dobre obyczaje i mogło wywołać publiczne zgorszenie. Nieobyczajny wybryk można zatem określić jako zachowanie lekceważące zasady współżycia społecznego i w konsekwencji mogące wywołać negatywną ocenę przeciętnego człowieka. Stąd też obwinionemu przypisano popełnienie czynu określonego w art. 140 kw.</p> <p>W ocenie Sądu obwinionemu należało przypisać działanie z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim. Obwiniony w chwili czynu był co prawda pod wpływem alkoholu lecz stan ten nie wyłączał umyślności działania. Poza tym obwiniony jest osobą dorosłą, świadomą, iż nie powinien był oddawać moczu w miejscu dostępnym dla publiczności, do tego nieprzeznaczonym.</p> <p>Sąd wymierzył obwinionemu karę w oparciu o dyrektywy opisane w art. 33 kw. Zdaniem Sądu kara grzywny w wysokości 300 złotych, która to kara została wymierzona, zgodnie z dyspozycją art. 9 § 1 kw, na podstawie przepisu, który przewiduje karę najsurowszą jest kara sprawiedliwą oraz taką, która spełni swoje cele wobec obwinionego, w szczególności skłoni go w przyszłości do przestrzegania prawa . Okolicznością obciążającą był stan obwinionego. Nie ulega wątpliwości, iż w chwili popełnienia czynu był on pod wpływem alkoholu oraz jak wynika z relacji funkcjonariusza Policji, przejawiał lekceważący stosunek do popełnionego wykroczenia. W ocenie Sądu grzywna w orzeczonej wysokości będzie adekwatna do właściwości i warunków osobistych ukaranego, w szczególności zaś do jego sytuacji finansowej. Ponadto kara spełni cele w zakresie prewencji generalnej, uświadamiając społeczeństwu nieopłacalność popełniania wkroczeń oraz kształtując właściwe postawy wobec obowiązującego prawa.</p> <p>Z uwagi na treść art. 118 § 1 kpw, art. 119 kpw w zw. z art. 627 kpk, Sąd obciążył obwinionego kosztami procesu. Sąd uznał, iż warunki rodzinne i materialne obwinionego nie stoją na przeszkodzie temu, aby poniósł on koszty postępowania w pełnej wysokości. Wysokość opłaty od kary grzywny została ustalona na podstawie art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.</p> </div>