Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

XVIII C 797/15

Sądy powszechne2015-12-17
Sygnatura
XVIII C 797/15
Data orzeczenia
2015-12-17
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Jan Sterczała (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygnatura akt XVIII C 797/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Poznań, dnia 17 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Poznaniu XVIII Wydział Cywilny w następującym składzie:</p> <p>Przewodniczący:SSO Jan Sterczała</p> <p>Protokolant:Protokolant sądowy Anna Malak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2015 r. w Poznaniu</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...)</span> Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">Z. A. (1)</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 110 923 zł (słownie: sto dziesięć tysięcy dziewięćset dwadzieścia trzy złote) z ustawowymi odsetkami od dnia 15 lipca 2014 roku,</p> <p>2.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5 547 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych oraz kwotę 3 600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>/-/ SSO Jan Sterczała</p> <p>Sygn. akt XVIII C 797/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W pozwie z dnia 15 lipca 2014 r.(data wpływu), wniesionym do Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie, powód <span class="anon-block"> (...)</span> Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o wydanie nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym i o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">Z. A. (2)</span> na rzecz powoda kwoty 110923 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 15/07/2014 r. oraz zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>Powód wskazał, że pozwany zawarł z <span class="anon-block"> (...) SA</span> umowę kredytową z dnia 2 kwietnia 2008 r., na podstawie których bank oddał do dyspozycji strony pozwanej środki pieniężne w ustalonej umowie wysokości, zaś pozwany zobowiązał się do zwrotu udzielonej jej kwoty pieniężnej wraz z odsetkami w ustalonych terminach spłaty. Pozwany nie wywiązał się jednak z przyjętego na siebie zobowiązania w związku z czym bank wypowiedział jej wskazane umowy kredytowe. Następnie kredytodawca wystawił bankowy tytuł egzekucyjny, stwierdzający w nim wysokość wymagalnych roszczeń przysługujących mu wobec strony pozwanej.</p> <p>W następstwie umowy przelewu wierzytelności, wierzytelność z tytułu umowy została przeniesiona na powoda.</p> <p>Nakazem zapłaty wydanym w elektronicznym postępowaniu upominawczym w dacie 31 lipca 2014 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachów w Lublinie nakazał pozwanemu, aby w ciągu dwóch tygodni od dnia doręczenia nakazu zapłaty zapłaciła powodowi kwotę 110923 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 15 lipca 2014 r. do dnia zapłaty oraz z kwotą 5 014,74 zł tytułem zwrotu kosztów procesu – albo wniosła w tym terminie sprzeciw do tutejszego Sądu.</p> <p>Pozwany wniósł skutecznie sprzeciw od nakazu zapłaty, wobec czego utracił on moc.</p> <p>W uzasadnieniu sprzeciwu stwierdził między innymi, iż wskazana przez powoda sytuacja nie jest zgodna ze stanem faktycznym, a nadto przeciwko pozwanemu toczą się postępowania egzekucyjne.</p> <p>Postanowieniem z dnia 10 października 2014 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Poznaniu.</p> <p>Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:</p> <p>Powód <span class="anon-block"> (...)</span> Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> jest niestandaryzowanym sekurytyzacyjnym funduszem inwestycyjnym zamkniętym i jest wpisany do rejestru funduszy inwestycyjnych prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Warszawie VII Wydział Cywilny Rejestrowy.</p> <p> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Okoliczność niesporna</span> </em> </p> <p>Pozwany <span class="anon-block">Z. A. (1)</span> zawarł z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> umowę kredytową z dnia 2.04.2008 r. o numerze <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>, na podstawie których kredytobiorca oddał do dyspozycji pozwanej środki pieniężne w ustalonej umowie wysokości (37 047,33 franków szwajcarskich), zaś strona pozwana zobowiązała się do zwrotu udzielonej jej kwoty pieniężnej wraz z odsetkami w ustalonych terminach spłaty.</p> <p>Pozwany nie wywiązał się jednak z przyjętego na siebie zobowiązania, po początkowym okresie spłaty rat zaprzestając regulowania zadłużenia, w związku z czym kredytodawca wypowiedział umowę kredytową.</p> <p>Następstwem wypowiedzenia tych umów było wystawienie przez kredytodawcę w dniu 11.06.2012 bankowego tytułu egzekucyjnego nr <span class="anon-block"> (...)</span>, stwierdzającego w nim wysokość wymagalnych roszczeń przysługujących bankowi wobec pozwanego. Według treści bankowego tytułu egzekucyjnego pozwany z tytułu zawartej umowy winny był powodowi kwotę 20 065,38 CHF należności głównej, odsetek umownych 6 899,16 CHF, kosztów 11,30 CHF. Dalsze odsetki umowne w wysokości 25% w stosunku rocznym obciążają dłużnika.</p> <p>Na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w Poznaniu z dnia 5 lipca 2012 r. wydanym w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> z wniosku pierwotnego wierzyciela prowadzone było postępowanie egzekucyjne, które nie doprowadziło do wyegzekwowania należności stwierdzonej tym tytułem egzekucyjnym.</p> <p>Następnie wierzyciel zawarł z powodem <span class="anon-block"> (...)</span> Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> umowę z dnia 24 marca 2014 r. umowę sprzedaży wierzytelności, na mocy której nastąpił przelew na rzecz Funduszu wierzytelności przysługujących wierzycielowi pierwotnemu.</p> <p> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Dowód</span> : umowa przelewu – k. 55-86</em> </p> <p>Do dnia zamknięcia rozprawy pozwany nie uregulował zadłużenia.</p> <p>Stan faktyczny w niniejszej sprawie nie był sporny. Pozwany nie kwestionował zawarcia z poprzednikiem prawnym powoda opisanej wyżej umowy kredytowej, jak również tego, że po początkowej spłacie zadłużeń z nich wynikających popadł w zwłokę w spłacie, co finalnie skutkowało tym, że wystawiono bankowy tytuł egzekucyjny. W znakomitej części stan faktyczny został ustalony na podstawie dokumentów załączonych do akt sprawy. Zawarte w aktach sprawy dokumenty urzędowe, tj. wypisy aktów notarialnych, orzeczenia sądowe oraz odpisy pełne i aktualne z rejestru przedsiębiorców wskazanych wyżej podmiotów uznano za wiarygodne. Odpowiadały one dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244;art. 244 § 1)">art. 244 § 1 k.p.c.</a>, zgodnie z treścią którego dokumenty urzędowe, sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. W postępowaniu cywilnym dokument prywatny stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a> </p> <p>Autentyczność dokumentów prywatnych i urzędowych oraz prawdziwość treści dokumentów urzędowych nie była kwestionowana przez żadną ze stron w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 252)">art. 252 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 253)">art. 253 k.p.c.</a> Także Sąd nie znalazł podstaw do tego, aby uczynić to z urzędu. Tym samym okazały się przydatne w sprawie, stając się wyłączną podstawą powyższych ustaleń faktycznych.</p> <p>Okoliczność, że żadna ze stron nie kwestionowała treści kserokopii dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, pozwoliła natomiast na potraktowanie tych kopii jako dowodów pośrednich istnienia dokumentów o treści im odpowiadającej.</p> <p>Poza powyższymi źródłami strony nie zgłosiły żadnych innych wniosków dowodowych, a i Sąd nie znalazł podstaw do tego, aby podejmować inicjatywę dowodową z urzędu.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</p> <p>Powództwo zasługiwało na uwzględnienie zarówno co do zasady, jak i co do wysokości.</p> <p>Umowa kredytu została uregulowana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 69)">art. 69 i nast. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe</a> (t.jedn. opubl. Dz.U. 2012 r., poz. 1376 ze zm.). Do jej elementów przedmiotowo istotnych należy zobowiązanie banku do oddania do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwoty środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, zobowiązanie kredytobiorcy do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, do zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz do zapłaty prowizji od udzielonego kredytu (art. 69 ust. 1 ustawy). Przepis art. 69 ust. 2 cyt. ustawy określa formę i treść umowy kredytu.</p> <p>W rozpatrywanej sprawie umowa zawarta przez pozwanego i poprzednika prawnego powoda odpowiadała obowiązującym przepisom o formie jej zawarcia i treści.</p> <p>Nie było ponadto sporne między stronami, że wierzytelność przysługująca <span class="anon-block"> (...) SA</span>. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> została finalnie nabyta przez powoda na podstawie umowy przelewu wierzytelności. Zastosowanie zatem znajdował przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 510;art. 510 § 1)">art. 510 § 1 kc</a> stanowiący, że umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.</p> <p>Co za tym idzie, czynna legitymacja procesowa strony powodowej w niniejszej sprawie nie podlegała kwestii.</p> <p>Brak spłaty zaciągniętego kredytu w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 69;art. 69 ust. 1)">art. 69 ust. 1 Prawa bankowego</a>, a więc innymi słowy niewykonanie zobowiązania przez kredytobiorcę, uruchomił po stronie powoda prawo do wystąpienia z powództwem o zapłatę.</p> <p>Mając powyższe okoliczności na uwadze, zasądzono od pozwanej na rzecz powoda kwotę dochodzoną w pozwie wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15 lipca 2014 r. O odsetkach ustawowych orzeczono zgodnie z żądaniem powoda jako o odsetkach za opóźnienie – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 kc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 kc</a> </p> <p>Z uwagi na to, że powód wygrał niniejszą sprawę w całości, o kosztach tych rozstrzygnięto w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i § 3 k.p.c.</a> - zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5 547 zł z tytułu zwrotu uiszczonej przez niego opłaty sądowej od pozwu i kwotę 3 600 zł tytułem zwrotu poniesionego przez niego kosztu jego procesowego zastępstwa. Wysokość opłaty sądowej od pozwu w niniejszej sprawie wyznaczał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 13;art. 13 ust. 1)">art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (t.jedn. Dz.U. 2014 r., poz. 1025 ze zm.), a wysokość należnego mu wynagrodzenia jego pełnomocnika procesowego ustalono zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 6;§ 6 pkt. 6)">§ 6 punkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (opubl. t.jedn. Dz.U. 2013 r., poz. 461).</p> <p>SSO Jan Sterczała</p> </div>