II K 1068/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 1068/14 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 17 grudnia 2015r.</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach, Wydział II Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący - <strong> <!-- -->SSR Marcin Kulikowski</strong> </p> <p>Protokolant - Iwona Miller</p> <p>w obecności Prokuratora Kamila Rogozińskiego</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015r. sprawy z oskarżenia Prokuratury Rejonowej w Tarnowskich Górach</p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. V.</span> (<span class="anon-block">V.</span>)</strong> </p> <p>synowi <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">J.</span> zd. <span class="anon-block">K.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> </p> <p>oskarżonemu o to, że</p> <p>I.  w dniu 8 maja 2014r. podczas rozprawy przed Sądem Rejonowym w Tarnowskich Górach w sprawie o sygnaturze IIK 807/13 znieważył adw. <span class="anon-block">M. F.</span> plując na nią, podczas i w związku z pełnieniem przez pokrzywdzoną funkcji obrońcy, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dnia 11.02.2009r. sygn. akt VIIK 377/08 za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1kk</a> na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w ramach wymierzonej tym wyrokiem kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności w okresie: 8 kwietnia 2008r., od 25 sierpnia 2008r. do 21 października 2008r., od 5 listopada 2008r. do 23 grudnia 2008r., od 5 lutego 2009r. do 4 marca 2009r., od 5 czerwca 2009r. do 27 lipca 2009r. i od 27 stycznia 2010r. do 17 maja 2010r. ;</p> <p> <strong> <!-- -->to jest o czyn z art., 226<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§1kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1kk</a>;</strong> </p> <p>II.  w dniu 8 maja 2014r. w Sądzie Rejonowym w Tarnowskich Górach działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, znieważył słowami powszechnie uznanymi za obraźliwe funkcjonariuszy KWP w <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">D. T.</span>, <span class="anon-block">T. Ś. (1)</span> i <span class="anon-block">T. Ś. (2)</span>, podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych oraz stosował przemoc wobec <span class="anon-block">T. Ś. (1)</span> w postaci wyprowadzenia ciosów w jego głowę, w celu zmuszenia go do odstąpienia od prawnej czynności służbowej, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dnia 11.02.2009r. sygn. akt VIIK 377/08 za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1kk</a> na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w ramach wymierzonej tym wyrokiem kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności w okresie: 8 kwietnia 2008r., od 25 sierpnia 2008r. do 21 października 2008r., od 5 listopada 2008r. do 23 grudnia 2008r., od 5 lutego 2009r. do 4 marca 2009r., od 5 czerwca 2009r. do 27 lipca 2009r. i od 27 stycznia 2010r. do 17 maja 2010r. ;</p> <p> <strong> <!-- -->to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224§2kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1kk</a>;</strong> </p> <p>-orzeka-</p> <p>1.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. V.</span> (<span class="anon-block">V.</span>)</strong> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226 § 1 pkt. 1)">pkt. I</a>, wyczerpującego znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1kk</a> wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>2.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. V.</span> (<span class="anon-block">V.</span>)</strong> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224 § 2 pkt. 2)">pkt. II</a>, wyczerpującego znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224§2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2kk</a> w zw, z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224§2kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3 kk</a> wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>3.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1;art. 85 § 2)">art. 85§1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 kk</a> wymierza oskarżonemu karę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>4.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o Adwokaturze</a> zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. K.</span> kwotę 516,60 (pięćset szesnaście, 60/100) złotych (w tym VAT) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej oskarżonemu z urzędu;</p> <p>5.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1kpk</a> zwalnia oskarżonego od opłaty oraz ponoszenia pozostałych kosztów procesu obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 1068/14</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">M. V.</span> w Zakładzie Karnym w <span class="anon-block">R.</span> odbywał karę pozbawienia wolności. Jednocześnie przed Sądem Rejonowym w Tarnowskich Górach w sprawie o sygn. akt II K 807/13 występował w charakterze oskarżonego o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a>.</p> <p>W dniu 8 maja 2014r. funkcjonariusze policji – Wydziału Konwojowego i Policji Sądowej przy KWP w <span class="anon-block">K.</span>, Referatu w <span class="anon-block">R.</span> – <span class="anon-block">D. T.</span>, <span class="anon-block">T. Ś. (1)</span> oraz <span class="anon-block">T. Ś. (2)</span> udali się do Zakładu Karnego w <span class="anon-block">R.</span> celem wykonania nakazu doprowadzenia <span class="anon-block">M. V.</span> do Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach na termin rozprawy w sprawie o sygn. akt II K 807/13.</p> <p>Po przewiezieniu mężczyzny do Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach funkcjonariusze udali się wraz z <span class="anon-block">M. V.</span> na salę rozprawę nr 73. Po wywołaniu sprawy o godzinie 10:30 na rozprawie stawili się także obrońca oskarżonego z urzędu adw. <span class="anon-block">M. F.</span> oraz aplikant adw. <span class="anon-block">M. S.</span>. Na rozprawie <span class="anon-block">M. V.</span> wniósł o zwolnienie obrońcy z urzędu, a na pytanie Przewodniczącej o powód wniosku oświadczył, że ich „pierdoli”. Po nieuwzględnieniu wniosku z uwagi na brak należytego uzasadnienia oskarżony <span class="anon-block">M. V.</span> odwróciwszy się opluł adw. <span class="anon-block">M. F.</span>, następnie zwracając się do Sądu z zapytaniem, „a teraz?”. Mimo nałożenia na <span class="anon-block">M. V.</span> kary porządkowej ten w dalszym ciągu zakłócał porządek rozprawy, co doprowadziło do zarządzenia przez Przewodniczącą jego wydalenia z sali rozpraw.</p> <p> <span class="anon-block">M. V.</span> wyprowadzany przez konwojujących go funkcjonariuszy zachowywał się agresywnie, po zastosowaniu przez <span class="anon-block">T. Ś. (1)</span> chwytu transportowego mężczyzna gwałtownie szarpnął ramieniem oraz usiłował uderzyć policjanta głową. Powyższe zmusiło <span class="anon-block">D. T.</span> do zastosowania chwytu obezwładniającego w postaci dźwigni założonej na szyję. Na korytarzu w kierowanych do funkcjonariuszy <span class="anon-block">D. T.</span>, <span class="anon-block">T. Ś. (1)</span> oraz <span class="anon-block">T. Ś. (2)</span> wulgarnych słowach <span class="anon-block">M. V.</span> znieważył ich wykrzykując m.in. „nie dotykaj mnie ty kurwo, już mnie wkurwiacie wy pojebańcy” oraz „wy kurwy zajebane, wsadź sobie te ręce w dupę”. Doprowadzany do pojazdu służbowego nadal zachowywał się agresywnie, dalej wyzywając funkcjonariuszy w obraźliwych słowach, a transportowany wygrażał konwojentom.</p> <p> <span class="anon-block">M. V.</span> był osobą wielokrotnie karaną. Przedmiotowych czynów dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie: 8 kwietnia 2008r., od 25 sierpnia 2008r. do 21 października 2008r., od 5 listopada 2008r. do 23 grudnia 2008r., od 5 lutego 2009r. do 4 marca 2009r., od 5 czerwca 2009r. do 27 lipca 2009r. i od 27 stycznia 2010r. do 17 maja 2010r., kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dnia 11.02.2009r., sygn. akt VII K 377/08, za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a>.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: zeznania świadka <span class="anon-block">T. Ś. (2)</span> (k. 9-10, 179), zeznania świadka <span class="anon-block">D. T.</span> (k. 13-14, 178), zeznania świadka <span class="anon-block">T. Ś. (1)</span> (k. 17-18, 178-179), zeznania świadek <span class="anon-block">I. Ś.</span> (k. 50, 179), a także na podstawie dowodów z dokumentów w postaci: protokołu rozprawy z 8.05.2014r. (k. 26-29), wyroku Sądu Rejonowego w Sosnowcu z 11.02.2009r., sygn. akt VII K 377/08 (k. 51-52).</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">M. V.</span> w toku postępowania przygotowawczego odmówił wyjaśnień uzależniając ich złożenie od doprowadzenia go i przesłuchania w Prokuraturze Rejonowej w Tarnowskich Górach (k. 67).</p> <p>W toku postępowania sądowego <span class="anon-block">M. V.</span> uniemożliwił doprowadzenie go na rozprawę, osadzony w Zakładzie Karnym w <span class="anon-block">R.</span> odmówił wyjścia z celi oznajmiając, że nie chce brać udziału w rozprawie (k. 178).</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</span> </p> <p>Dowody przeprowadzone w niniejszym postępowaniu pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, że oskarżony <span class="anon-block">M. V.</span> dopuścił się popełnienia zarzuconych mu czynów. Na jego sprawstwo wskazują w szczególności spójne zeznania świadków, a to <span class="anon-block">D. T.</span>, <span class="anon-block">T. Ś. (2)</span>, <span class="anon-block">T. Ś. (1)</span> oraz <span class="anon-block">I. Ś.</span>.</p> <p>W wiarygodnych zeznaniach okoliczności przedmiotowego zajścia opisał dowódca konwoju <span class="anon-block">D. T.</span>. Wskazał, iż po opluciu przez <span class="anon-block">M. V.</span> obrońcy z polecenia Przewodniczącego wyprowadzili go z sali rozpraw. W trakcie wyprowadzania <span class="anon-block">T. Ś. (1)</span> zastosował chwyt transportowy, wówczas mężczyzna stał się agresywny, szarpał się, stawiał czynny i bierny opór, a donośnym głosem zaczął kierować do nich obraźliwe i wulgarne słowa, usiłował także głową uderzyć <span class="anon-block">T. Ś. (1)</span>. Świadek wskazał, że wtedy zastosował chwyt obezwładniający w postaci dźwigni założonej na szyję, przy czym <span class="anon-block">M. V.</span> doprowadzany do pojazdu służbowego nadal zachowywał się agresywnie, wyzywał ich, a w trakcie transportowania do Zakładu Karnego w <span class="anon-block">R.</span> wygrażał, że po wyjściu ich „załatwi” (k. 13-14, 178).</p> <p>W sposób zbieżny z wersją przedstawioną przez <span class="anon-block">D. T.</span> okoliczności przedmiotowego zajścia zrelacjonowali także świadkowie <span class="anon-block">T. Ś. (2)</span> (k. 9-10, 179) i <span class="anon-block">T. Ś. (1)</span> (k. 17-18, 178-179), konwojujący wówczas osadzonego <span class="anon-block">M. V.</span>.</p> <p>Sąd nie znalazł podstaw, by odmówić wiarygodności zeznaniom słuchanych w sprawie funkcjonariuszy policji. Relacje <span class="anon-block">D. T.</span>, <span class="anon-block">T. Ś. (1)</span> oraz <span class="anon-block">T. Ś. (2)</span> przyjęto za podstawę poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych. Należy wskazać, iż przytoczone przez nich relacje pozostają zbieżne i szczegółowe. Zeznania słuchanych w sprawie funkcjonariuszy policji znalazły potwierdzenie w całokształcie zebranego materiału dowodowego, w tym w sporządzonym wówczas protokole rozprawy.</p> <p>W zakresie przebiegu zdarzeń na sali rozpraw okoliczności zajścia w pełni wiarygodnych zeznaniach zrelacjonowała świadek <span class="anon-block">I. Ś.</span> (k.50,k.170). Wskazała, iż po oddaleniu przez sędziego wniosku o zwolnienie obrońcy <span class="anon-block">M. V.</span> odwrócił się w kierunku swego obrońcy adw. <span class="anon-block">M. F.</span> plując jej w twarz, po czym wyprowadzany przeklinał i wyzywał funkcjonariuszy. Świadek pozostała na sali rozpraw zatem nie powzięła spostrzeżeń co do sytuacji na korytarzu. Zaznaczyła, iż mężczyzna nie wyzywał wówczas sędziego, prokuratora ani jej osobiście, nie kojarzyła też, by obrażał słownie obrońcę bądź aplikanta. Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek podstaw do podważeni rzetelnej relacji świadek, która o okolicznościach sprawy zeznawała w związku z pełnionymi wówczas obowiązkami zawodowymi.</p> <p>Czyniąc ustalenia faktyczne Sąd w istotnym zakresie oparł się o dowody z dokumentów, które przyjął za podstawę poczynionych ustaleń. W szczególności protokół rozprawy z dnia 08.05.2014r w sprawie IIK 807/13 potwierdza przebieg zdarzenia mającego miejsce na Sali rozpraw w sposób zbieżny z wyżej omówionymi relacjami świadków.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1 kk</a> odpowiedzialność karną ponosi sprawca, który znieważa funkcjonariusza publicznego lub osobę do pomocy mu przybraną, podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Przestępstwo to jest typem kwalifikowanym zniewagi z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216)">art. 216 kk</a>. Przedmiotem jego ochrony jest w szczególności godność i powaga funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej. Zważyć należy, iż „o tym, czy zachowanie miało charakter znieważający, decydują dominujące w społeczeństwie oceny i normy obyczajowe, a nie subiektywne przekonanie osoby rzekomo znieważonej” [Uchwała SN z dnia 5 czerwca 2012 r., SNO 26/12, LEX nr 1231618]. Niewątpliwie wypowiadane przez <span class="anon-block">M. V.</span> względem pełniących służbę funkcjonariuszy policji wulgarne wyzwiska, miały charakter znieważenia, naruszały powszechnie przyjęte w społeczeństwie normy obyczajowe. Przy tym zniewaga może przybrać także postać pozawerbalną, w szczególności poprzez oplucie innej osoby, co uznać należy za rażąco dotkliwe naruszenie godności.</p> <p>W treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224 § 2 kk</a> ustawodawca ustanowił odpowiedzialność karną za działanie sprawcy, który stosuje przemoc lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego albo osoby do pomocy mu przybranej do przedsięwzięcia lub zaniechania prawnej czynności służbowej. Odnosząc się do przedsięwziętych przez oskarżonego działań zważyć zwłaszcza należy, iż przewidziana w rozpatrywanym przepisie czynność wykonawcza w postaci stosowania przemocy „oznacza stosowanie środków fizycznego oddziaływania w celu przełamania oporu podmiotu (na który wywiera się wpływ lub zmusza do określonego zachowania). Aby tego rodzaju środki mogły być uznane za przemoc, charakteryzować je musi pewien stopień intensywności. Chodzi tutaj bowiem o oddziaływanie środkami fizycznymi, które uniemożliwiają lub udaremniają opór, prowadząc do przełamania woli osoby zmuszanej lub uniemożliwiają powzięcie woli” [T. Hanausek, Przemoc jako forma działania przestępnego, Warszawa 1966, s. 69]. W realiach niniejszej sprawy taki charakter przybrało działanie <span class="anon-block">M. V.</span> w postaci wyszarpywania się funkcjonariuszom, a zwłaszcza próba uderzenia głową <span class="anon-block">T. Ś. (1)</span>. Podejmowane przez agresywnego <span class="anon-block">M. V.</span> zachowania zmierzały do przełamania prawnych czynności służbowych funkcjonariuszy i obiektywnie utrudniały ich wykonywanie.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 13;art. 115 § 13 pkt. 7)">art. 115 § 13 pkt 7 kk</a> funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego (w tym policjant) jest funkcjonariuszem publicznym w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a>. Natomiast w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 7;art. 7 ust. 1)">art. 7 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze</a>, adwokat podczas i w związku z wykonywaniem obowiązków zawodowych korzysta z ochrony prawnej podobnie jak sędzia i prokurator. W realiach niniejszej sprawy adw. <span class="anon-block">M. F.</span> została znieważona występując w charakterze wyznaczonego przez Sąd obrońcy z urzędu, a do zajścia doszło w związku i podczas wykonywania jej obowiązków – na rozprawie głównej.</p> <p>Reasumując, w przekonaniu Sądu zebrany w sprawie i wyżej omówiony materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości, że oskarżony <span class="anon-block">M. V.</span> w dniu 8 maja 2014r, podczas rozprawy przed Sądem Rejonowym w Tarnowskich Górach w sprawie o sygn. akt IIK 807/13 znieważył adwokat <span class="anon-block">M. F.</span> plując na nią – podczas i w związku z pełnieniem przez nią funkcji obrońcy.</p> <p>Zachowania tego <span class="anon-block">M. V.</span> dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresach: 08.04.2008r, 25.08.2008r – 21.10.2008r, 05.11.2008r – 23.12.2008r, 05.02.2009r – 04.03.2009r, 05.06.2009r – 27.07.2009r i 27.01.2010r – 17.05.2010r kary 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1 kk</a> wyrokiem Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dnia 11.02.2009r, sygn. akt VIIK 377/08 i odbywanej w ramach orzeczonej w/w wyrokiem kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (k.51-52).</p> <p>Okoliczności zdarzenia, sposób działania oskarżonego wskazują, iż zachowaniem swoim wyczerpał ustawowe znamiona występku opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a>.</p> <p>Nadto <span class="anon-block">M. V.</span> w dniu 8 maja 2014r w <span class="anon-block">T.</span>, znieważył słowami powszechnie uważanymi za obraźliwe funkcjonariuszy KWP w <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">D. T.</span>, <span class="anon-block">T. Ś. (1)</span> i <span class="anon-block">T. Ś. (2)</span>, podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych oraz stosował przemoc wobec <span class="anon-block">T. Ś. (1)</span>, w postaci wyprowadzenia ciosu w głowę, w celu zmuszenia go do odstąpienia prawnej czynności służbowej.</p> <p>Do znieważania policjantów dochodziło wielokrotnie, na korytarzu sądu i podczas doprowadzania do pojazdu służbowego, zatem w krótkich odstępach czasu, a zachowanie oskarżonego wskazuje, że towarzyszył temu jeden, z góry powzięty zamiar znieważania funkcjonariuszy.</p> <p>Zachowania tego <span class="anon-block">M. V.</span> dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia w okresach: 08.04.2008r, 25.08.2008r – 21.10.2008r, 05.11.2008r – 23.12.2008r, 05.02.2009r – 04.03.2009r, 05.06.2009r – 27.07.2009r i 27.01.2010r – 17.05.2010r kary 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1 kk</a> wyrokiem Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dnia 11.02.2009r, sygn. akt VIIK 377/08 i odbywanej w ramach orzeczonej w/w wyrokiem kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Okoliczności zdarzenia, sposób działania oskarżonego wskazują, iż zachowaniem swoim wyczerpał ustawowe znamiona występku opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224§2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a>.</p> <p>Oskarżony jest osobą dojrzałą, w pełni poczytalną, co potwierdza zasięgnięta w sprawie opinia o stanie jego zdrowia psychicznego (k. 81-84), miał możliwość rozpoznania bezprawności swojego zachowania. Sąd uznał, że oskarżony jest winny przypisanych mu czynów. Można mu zarzucić, iż w trakcie swoich bezprawnych zachowań nie dał posłuchu normie prawnej, mimo, że mógł to uczynić.</p> <p>Określając stopień społecznej szkodliwości czynu, Sąd – zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115§2 kk</a> – wziął pod uwagę bezpośredni zamiar oraz wysoce naganną motywację sprawcy w postaci dążenia do naruszenia czci oraz znieważenia zarówno obrońcy z urzędu jak i funkcjonariuszy policji. Sąd uwzględnił także rodzaj i charakter zagrożonego przestępstwem dobra prawnego, którym jest zarówno cześć pokrzywdzonych, pośrednio także działanie instytucji państwowych, a to Sądu i Policji. Istotny pozostał również sposób i okoliczności popełnienia czynu – a to agresywne wyładowanie frustracji w słowach i czynach powszechnie uznanych za obelżywe oraz znieważające.</p> <p>Uznając oskarżonego <span class="anon-block">M. V.</span> za winnego popełnienia zarzuconych mu czynów, Sąd wymierzył mu za przestępstwo opisane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11 § 3 pkt. 1)">punkcie I</a> na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, za czyn opisany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11 § 3 pkt. 2)">punkcie II</a> , zgodnie z regulacją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3 kk</a> na podst. przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224§2kk</a> zagrożonego surowiej karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Sąd miał na uwadze, iż czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224 § 2 kk</a> zagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat 3, natomiast występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> alternatywnie karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Ponadto przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a> sąd może wymierzyć karę w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Wymierzoną karę należy zatem uznać za względną dla oskarżonego, bliższą dolnej granicy ustawowego zagrożenia karą pozbawienia wolności.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1;art. 85 § 2)">art. 85 § 1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> Sąd połączył wymierzone oskarżonemu kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną w wysokości 6 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę dyrektywy zawarte w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>. Na korzyść oskarżonego uwzględniono umiarkowany rozmiar ujemnych następstw popełnionego przezeń przestępstwa. Natomiast na jego niekorzyść przemawia wcześniejsza karalność, w tym za czyny podobne i fakt dopuszczenia się obydwu przestępstw w warunkach powrotu do przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a>.</p> <p>Przy wymiarze kary łącznej 6 miesięcy pozbawienia wolności zastosowano zasadę częściowej absorpcji. Sąd miał na uwadze tutaj przede wszystkim zbieżność czasową przestępstw oskarżonego oraz znaczne podobieństwo popełnionych czynów.</p> <p>Sąd uznał, że wymierzona kara łączna 6 miesięcy pozbawienia wolności jest współmierna i sprawiedliwa, odpowiada stopniu jego zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Rozważając możliwość warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności Sąd zważył, iż oskarżony nie zasłużył na takie dobrodziejstwo, był uprzednio wielokrotnie karany, w tym za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a>, nadto charakter czynów oraz okoliczności ich popełnienia wykluczają zasadność stosowania wobec <span class="anon-block">M. V.</span> warunkowego zawieszenia kary jako swoistego rodzaju przywileju dla sprawców przestępstw. W ocenie Sądu kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania powinna spełnić swe cele względem sprawcy, zabezpieczy przed popełnianiem przezeń przestępstw w przyszłości, nadto będzie oddziaływać w ramach społecznej świadomości prawnej, przy tym jest wystarczająco wychowawcza i dotkliwa.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o Adwokaturze</a> sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. K.</span> zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej oskarżonemu z urzędu w kwocie 516,60 złotych.</p> <p>Rozstrzygając w przedmiocie kosztów postępowania, uwzględniając sytuację materialną oskarżonego, który jako osoba pozbawiona wolności nie ma możliwości osiągania dochodów Sąd zwolnił oskarżonego od opłaty oraz ponoszenia pozostałych kosztów procesu obciążając nimi Skarb Państwa.</p> </div>