V Kz 975/15

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V Kz 975/15</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 18.12.2015 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Łodzi , V Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> Przewodniczący – Sędzia</em> S. O. Grzegorz Gała</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> Protokolant: sekr. sąd. Dorota Lerka </em> </strong> </p> <p>przy udziale <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Prokuratora: Krystyny Patory </em> </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <span class="anon-block">Ł. U.</span>, syna <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">Ł.</span> z domu <span class="anon-block">Z.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>podejrzanego o przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 252;art. 252 § 1)">art. 252§ 1 kk</a> i inne, na skutek zażalenia podejrzanego z dnia 03 grudnia 2015 roku, na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi- Śródmieścia w Łodzi z dnia 27 listopada 2015r. w sprawie o sygn. akt IV1Kp 483/15 w przedmiocie zastosowania wobec podejrzanego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania na okres do dnia 23 lutego 2016r.</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437§1 kpk</a>,</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi, postanowieniem z dnia 27 listopada 2015r. w sprawie o sygn. akt IV1Kp 483/15 zastosował wobec podejrzanego środek zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania na okres do dnia 23 lutego 2015r. Podstawą takiej decyzji były przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249§1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 1;art. 258 § 1 pkt. 2)">258§1 pkt 2 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258§2 kpk</a>.</p> <p>Zażalenie na powyższe postanowienie złożył podejrzany.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie nie jest zasadne, a podniesione w nim argumenty nie są trafne.</p> <p>Wbrew twierdzeniom skarżącego, sąd I instancji odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zarówno do konieczności zabezpieczenia postępowania, jak i do niezbędności zastosowania w tym celu najsurowszego środka zapobiegawczego. Właśnie istnienie tych przesłanek – ogólnej i szczególnych przekonuje o konieczności zastosowania tymczasowego aresztowania. Podejrzany nie przyznał się do stawianych mu zarzutów i przedstawił swoją wersję, która oczywiście musi być weryfikowana w toku dalszego postępowania. Nie jest natomiast tak, jak podkreśla skarżący, że współpodajrzany, który w swoich wyjaśnieniach pomawia podejrzanego, robi to po to, aby umniejszyć czy wyłączyć swoją odpowiedzialność. Inni podejrzani ponosić będą odpowiedzialność w granicach swojego zamiaru, natomiast ich wersja na obecnym etapie postępowania wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany dopuścił się zarzucanych mu czynów.</p> <p>Zachodzi także realna, a nie tylko hipotetyczna obawa, że pozostając na wolności podejrzany mógłby utrudniać postępowanie karne, wpływając na wyjaśnienia i zeznania innych osób, aby umniejszyć swoją rolę w ujawnionych przestępstwach.</p> <p>Tę obawę wzmacnia jeszcze realna możliwość wymierzenia podejrzanemu surowej kary pozbawienia wolności – zarzucono mu bowiem popełnienie zbrodni. W świetle ustalonego orzecznictwa, jest to samoistna podstawa stosowania tymczasowego aresztowania.</p> <p>Można tu jedynie przykładowo zacytować postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 05 stycznia 2012 roku, w sprawie II AKz 12/12, publ w lex nr 1108801:</p> <p> <em> <!-- -->Groźba surowej kary rodzi domniemanie, że osoby podejrzane mogą podejmować próby bezprawnych działań mogących destabilizować prawidłowy tok postępowania. Z uwagi na to, że wskazana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> okoliczność ma charakter domniemania prawnego, nie jest konieczne dowodowe wykazywanie, aby podejrzani podejmowali w przeszłości konkretne działania w tym kierunku.</em> </p> <p>Wobec podzielenia stanowiska Sądu Rejonowego o istnieniu ogólnej przesłanki tymczasowego aresztowania w postaci dużego prawdopodobieństwa, że podejrzany dopuścił się zarzucanych mu czynów oraz istnienia przesłanek szczególnych, należy uznać, że zastosowanie tymczasowego aresztowania wobec niego jest usprawiedliwione.</p> <p>Należy uznać za słuszny pogląd, że w okolicznościach analizowanej sprawy, żaden nieizolacyjny środek zapobiegawczy nie jest w stanie prawidłowo zabezpieczyć postępowania z udziałem podejrzanego.</p> <p>Podnoszone przez skarżącego okoliczności stanowią jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami sądu.</p> <p>Nie znajdując ponadto żadnych innych podstaw, branych pod uwagę z urzędu, do uchylenia lub zmiany zaskarżonego postanowienia, Sąd Okręgowy orzekł jak wyżej.</p> </div>