Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I C 332/15

Sądy powszechne2015-12-21
Sygnatura
I C 332/15
Data orzeczenia
2015-12-21
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Kinga Grzegorczyk (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt I C 332/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 21 grudnia 2015 roku</p> <p>Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi, I Wydział Cywilny w składzie:</p> <p>Przewodnicząca: S S.R. Kinga Grzegorczyk</p> <p>Protokolant: staż. Martyna Suplewska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 roku w Łodzi</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">P. B.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę 7442,85 złotych</p> <p>1. zasądza od <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz <span class="anon-block">P. B.</span> kwotę 7442,85 (siedem tysięcy czterysta czterdzieści dwa 85/100) złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 1 kwietnia 2015 roku do dnia zapłaty,</p> <p>2. zasądza od <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz <span class="anon-block">P. B.</span> kwotę 2173 (dwa tysiące sto siedemdziesiąt trzy) złote tytułem zwrotu kosztów procesu,</p> <p>3. zwraca ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi na rzecz <span class="anon-block"> (...) Spółki Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 450,54 (czterysta pięćdziesiąt 54/100) złotych tytułem nadpłaconej zaliczki z kwoty zaksięgowanej pod pozycją <span class="anon-block"> (...)</span>/<span class="anon-block"> (...)</span> (<span class="anon-block"> (...)</span>).</p> <p>Sygn. akt I C 332/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 14 kwietnia 2015 r. <span class="anon-block">P. B.</span> wystąpił przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span> z pozwem o zapłatę kwoty 7442,85 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 kwietnia 2015 r. do dnia zapłaty z tytułu odszkodowania za szkodę w pojeździe marki <span class="anon-block">M. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, powstałą w wyniku zdarzenia drogowego z dnia 12 lutego 2015 r. W uzasadnieniu pozwu pełnomocnik powoda wskazał, że w toku postępowania likwidacyjnego strona pozwana uznała roszczenie <span class="anon-block">P. B.</span> co do zasady i wypłaciła mu kwotę 2998,51 zł tytułem odszkodowania, które w ocenie powoda nie rekompensuje w pełni doznanej przez niego szkody.</p> <p>[pozew k.2-10]</p> <p>Strona pozwana nie uznała powództwa, wnosząc o jego oddalenie w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz strony pozwanej zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pełnomocnik pozwanego <span class="anon-block"> (...)</span> przyznał, że powód otrzymał odszkodowanie w ramach likwidacji bezpośredniej na podstawie umowy zlecenia. Ponadto podniósł, że sprawca szkody w dacie wypadku ubezpieczony był w zakresie odpowiedzialności OC w <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, wobec czego <span class="anon-block"> (...)</span> nie ma legitymacji biernej w niniejszej sprawie.</p> <p>[odpowiedź na pozew k.37-38]</p> <p>W piśmie z dnia 19 maja 2015 r. pełnomocnik powoda wskazał, że dochodzone w niniejszym postępowaniu roszczenie powoda wynika z umowy łączącej strony. Ponadto powołał się na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241151" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1151 (art. 3;art. 3 ust. 7)">art. 3 ust. 7 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej</a>, zgodnie z którym zakład ubezpieczeń – na wniosek osoby uprawnionej – może wykonywać czynności ubezpieczeniowe, o których mowa w art. 3 ust. 4 pkt 2 oraz ust. 5 pkt 1 i 2 tej ustawy także z tytułu umów zawartych w innym zakładzie ubezpieczeń w granicach odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń, który zawarł umowę OC z posiadaczem pojazdu, którego kierowca wyrządził szkodę.</p> <p>[pismo k.51-52]</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>W wyniku wypadku drogowego z dnia 12 lutego 2015 r. uszkodzeniu uległ samochód osobowy marki <span class="anon-block">M. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, stanowiący własność powoda. Sprawca szkody w dniu zdarzenia ubezpieczony był w zakresie odpowiedzialności cywilnej w <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Powód zgłosił szkodę <span class="anon-block"> (...)</span> w dniu 13 lutego 2015 r.</p> <p>[okoliczność bezsporna]</p> <p>Powód w dniu 18 lutego 2015 r. w <span class="anon-block">Ł.</span> zawarł z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> umowę, na mocy której zlecił likwidację szkody przez <span class="anon-block"> (...)</span>, związanej z uszkodzeniem lub zniszczeniem pojazdu, spowodowanej ruchem innego pojazdu mechanicznego, którego posiadacz zawarł umowę obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych z innym, niż <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, zakładem ubezpieczeń. Powód zlecił <span class="anon-block"> (...)</span> przeprowadzenie postępowania likwidacyjnego poprzez ustalenie odpowiedzialności i wysokości należnego odszkodowania za szkodę z wypadku z dnia 12 lutego 2015 r. oraz wypłacenie świadczenia pieniężnego równego temu odszkodowaniu, w takim rozmiarze i wysokości, jakie wynikają z umowy OC zawartej przez posiadacza pojazdu, którym szkodę wyrządzono. Zgodnie z § 3 tej umowy pozwany zobowiązał się do podjęcia czynności likwidacyjnych w związku ze szkodą z przedmiotowego wypadku i przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w tym ustalenia osoby odpowiedzialnej za powstanie tej szkody, ustalenia rodzaju i rozmiaru szkód, ustalenia wysokości i wypłaty świadczenia pieniężnego równego należnemu odszkodowaniu, jednakże wyłącznie w zakresie określonym ustawą z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 392 z późn. zm.) oraz innymi przepisami prawa polskiego właściwymi dla likwidacji szkód przez zakład ubezpieczeń z umowy OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. W wykonaniu powyższej umowy strony zawarły tego samego dnia także umowę przelewu wierzytelności o odszkodowanie z tytułu przedmiotowej szkody.</p> <p>[dowód: umowa zlecenia k.11-13, umowa przelewu wierzytelności k.14-15]</p> <p>W toku postępowania likwidacyjnego strona pozwana wypłaciła powodowi kwotę 2998,51 zł tytułem należnego mu odszkodowania.</p> <p>[okoliczność bezsporna]</p> <p>Pismem z dnia 12 marca 2015 r. pełnomocnik powoda wezwał stronę pozwaną do zapłaty dalszego odszkodowania w wysokości 7719,45 zł, która to kwota wynikała z różnicy pomiędzy wyliczonymi przez powoda kosztami naprawy przedmiotowego pojazdu, a kwotą wypłaconą z tego tytułu przez stronę pozwaną. Powód wyznaczył pozwanemu termin 30 dni na wypłacenie wyżej wymienionej kwoty. W odpowiedzi na wezwanie pozwany odmówił wypłaty dalszego świadczenia.</p> <p>[dowód: pismo k.20, wezwanie do zapłaty k.21-23]</p> <p>Uzasadnione koszty naprawy samochodu powoda marki <span class="anon-block">M. (...)</span>, przy zastosowaniu części oryginalnych wynoszą 10467,35 zł, w tym podatek VAT 1957,31 zł, a przy zastosowaniu dostępnych zamienników klasy <span class="anon-block"> (...)</span> – 10322,46 zł, w tym podatek VAT 1930,22 zł.</p> <p>[dowód: opinia biegłego k.67-85]</p> <p>Sąd pominął sporządzoną na zlecenie powoda prywatną ekspertyzę kosztów naprawy spornego pojazdu z uwagi na zakwestionowanie jej przez stronę pozwaną. Ponadto ekspertyza ta jako dokument prywatny nie może zastąpić opinii biegłego sądowego sporządzonej w toku niniejszego procesu.</p> <p>Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</p> <p>W rozpatrywanej sprawie bezsporne są zarówno okoliczności, w jakich doszło do wypadku z dnia 12 lutego 2015 r., jego przebieg, jak i zakres uszkodzeń powstałych w jego wyniku w samochodzie marki <span class="anon-block">M. (...)</span>. Pełnomocnik strony pozwanej podnosił, że w toku postępowania likwidacyjnego powodowi zostało wypłacone odszkodowanie w kwocie 2998,51 zł, która w pełni odpowiada wysokości szkody. Ponadto wskazywał, że <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> likwidowało szkodę na podstawie łączącej je z powodem umowy zlecenia, natomiast sprawca szkody był ubezpieczony w zakresie OC posiadaczy pojazdów mechanicznych w <span class="anon-block"> (...) SA</span>, a nie w pozwanym <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Odnosząc się do ostatniego zarzutu strony pozwanej, należy stwierdzić, że strony procesu łączyła umowa zlecenia z dnia 18 lutego 2015 r., na podstawie której powód zlecił <span class="anon-block"> (...)</span> przeprowadzenie postępowania likwidacyjnego przez ustalenie odpowiedzialności i wysokości należnego odszkodowania za szkodę w wypadku z dnia 12 lutego 2015 r. oraz wypłacenia świadczenia pieniężnego równego temu odszkodowaniu, w takim rozmiarze i wysokości, jakie wynikają z umowy OC posiadaczy pojazdów mechanicznych zawartej przez posiadacza pojazdu, którym szkodę wyrządzono. Strona pozwana zobowiązała się natomiast do przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego w powyższym zakresie. Z powyższych postanowień umowy z dnia 18 lutego 2015 r. wynika, że pozwane w niniejszej sprawie <span class="anon-block"> (...)</span> jest zobowiązane do pełnej likwidacji szkody doznanej przez powoda w jego pojeździe w wyniku wypadku z dnia 12 lutego 2015 r., na takich samych zasadach, na których zobowiązany jest ubezpieczyciel sprawcy szkody. Powodowi przysługuje zatem pełne odszkodowanie i jeżeli w toku postępowania likwidacyjnego nie uzyskał on od <span class="anon-block"> (...)</span> odszkodowania w pełnej wysokości, to może dochodzić różnicy w postępowaniu sądowym bezpośrednio od <span class="anon-block"> (...)</span>, a nie od ubezpieczyciela sprawcy szkody.</p> <p>Jeśli chodzi o uzasadnione koszty naprawy pojazdu powoda, to należy wskazać, że biegły sądowy, wydający opinię w niniejszym procesie, wskazał, że w zakresie części nadwoziowych twierdzenie dystrybutorów części alternatywnych, że są one porównywalnej jakości do części oryginalnych, jest nieprawdziwe. Części te wykonane są ze znacznie gorszych jakościowo materiałów, a ich wykonanie zarówno co do wymiarów jak i kształtu geometrycznego pozostawiają wiele do życzenia. Sprawność techniczną pojazdu można przywrócić przy zastosowaniu części alternatywnych, lecz wartość pojazdu po takiej naprawie będzie zawsze niższa.</p> <p>Sąd przyjął za uzasadniony koszt naprawy pojazdu powoda przy wykorzystaniu części oryginalnych, tj. 10467,35 zł. Kwotę tą, wynikającą z opinii biegłego sądowego, należało pomniejszyć o kwotę wypłaconego przez stronę pozwaną w toku postępowania likwidacyjnego odszkodowania, tj. o 2998,51 zł. Powodowi przysługuje zatem odszkodowanie dodatkowe w wysokości 7468,84 zł. Z uwagi jednak na to, że powód dochodził tytułem dodatkowego odszkodowania jedynie kwoty 7442,85 zł, Sąd nie mógł wyrokować ponad żądanie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 321;art. 321 § 1)">art. 321 § 1 k.p.c.</a>).</p> <p>O odsetkach ustawowych Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1;art. 481 § 2)">art. 481 § 1 i 2 k.c.</a> Za dzień wymagalności świadczenia Sąd przyjął datę 16 marca 2015 r., tj. dzień po upływie 30 dni od daty zgłoszenia szkody (13 lutego 2015 r.). Żądanie zasądzenia odsetek ustawowych od dnia 1 kwietnia 2015 r. jest zatem w pełni uprawnione.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 7442,85 zł tytułem dodatkowego odszkodowania z ustawowymi odsetkami od dnia 1 kwietnia 2015 r.</p> <p>O kosztach w pkt 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>, statuującego zasadę odpowiedzialności stron za wynik procesu. Strona pozwana przegrała proces w całości, a zatem jest zobowiązana do zapłaty na rzecz powoda kwoty 2173 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Na kwotę tą składają się: 373 zł – opłata od pozwu, 600 zł – zaliczka na poczet wynagrodzenia biegłego i 1200 zł – koszty zastępstwa procesowego.</p> <p>Z uwagi na to, iż w toku procesu strona pozwana uiściła 600 zł tytułem zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego, z której biegłemu została wypłacona kwota 149,46 zł, to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 84;art. 84 ust. 1;art. 84 ust. 2)">art. 84 ust. 1 i 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 80;art. 80 ust. 1)">art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 1025 ze zm.) Sąd zwrócił ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi na rzecz strony pozwanej kwotę 450,54 zł.</p> </div>