I C 583/14

<p>Sygnatura akt <strong> <!-- -->I C 583/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 22 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Okręgowy we Wrocławiu I Wydział Cywilny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Agnieszka Hreczańska-Cholewa</p> <p>Protokolant: Marzenia Okupniak</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2015 r. we Wrocławiu</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. G.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. C.</span> </strong> </p> <p>o rozwiązanie umowy dożywocia</p> <p>I.  rozwiązuje umowę dożywocia zawartą w dniu 02.09.2008 r. pomiędzy <span class="anon-block">M. G.</span>i <span class="anon-block">K. C.</span>, na mocy której <span class="anon-block">M. G.</span>przeniosła na rzecz <span class="anon-block">K. C.</span>zabudowaną nieruchomość położną w <span class="anon-block">J.</span>- <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">działka nr (...)</span>, o powierzchni 0,1182 ha, dla ktorej Sąd Rejonowy w Oławie prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span>;</p> <p>II.  nie obciąża pozwanej obowiązkiem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>I C 583/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. G.</span>wniosła o rozwiązanie umowy dożywocia zawartej w dniu 02.09.2008 r. z pozwaną <span class="anon-block">K. C.</span>, treścią której jest przeniesienie na rzecz pozwanej własności nieruchomości zabudowanej nr <span class="anon-block">(...)</span> powierzchni 0,1182 ha, położonej w <span class="anon-block">J.</span>, dla której Sąd Rejonowy w Oławie prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr KW (...)</span>.</p> <p>W uzasadnieniu żądania pozwu, powódką, powołując się na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 913;art. 913 § 2)">art. 913 § 2 k.c.</a>, wskazała, że pozwana w związku z wyjazdem poza granice kraju nie spełnia żadnych z licznych potrzeb powódki. Nie interesuje się jej losami, nie ponosi żadnych kosztów związanych z domem i działką, nie zapewnia jej wyżywienia, utrzymania, opału ani światła. Powódka jest osobą w podeszłym wieku, wymagającą opieki. Dwukrotnie przebywała w szpitalu i nie mogła liczyć na pomoc wnuczki.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">K. C.</span> przy pierwszej czynności uznała powództwo, wskazując, że na żądanie powódki zgłosiłaby się do notariusza celem przeniesienia na jej rzecz własności spornej nieruchomości.</p> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>W dniu 02.09.2008 r. powódka <span class="anon-block">M. G.</span> i pozwana <span class="anon-block">K. C.</span> zawarły umowę dożywocia. Na jej podstawie powódka przeniosła na rzecz pozwanej, swojej wnuczki nieruchomość składającą się z zabudowanej <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, o powierzchni 0.1182 ha, położonej w <span class="anon-block">J.</span>, dla której Sąd Rejonowy w Oławie prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą nr (...)</span> Pozwana <span class="anon-block">K. C.</span> w zamian za to przyjęła powódkę na domownika i zobowiązała się dostarczać jej mieszkanie, wyżywienie, utrzymanie, światło i opał, zapewnić w razie potrzeby pomoc i opiekę lekarską oraz sprawić pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.</p> <p>( dowód: umowa z dnia 02.09.2008 r.)</p> <p>Pozwana mieszka w Anglii. Ma n utrzymaniu dwoje dzieci. Nie wywiązuje się z obowiązków nałożonych na nią postanowieniami umowy z dnia 02.09.2008 r. w żadnym zakresie. Co więcej, w ogóle nie interesuje się sytuacją życiową powódki. Powódka zmuszona jest sama finansować wszelkie opłaty, pokrywać koszty opału i codziennego utrzymania, w tym leków. Powódka choruje na cukrzycę oraz cierpi na bóle kręgosłupa. Jedyną osobą, która jej pomaga jest <span class="anon-block">P. R.</span>. Zawozi ją do lekarza, szpitala, pomaga w zakupach, przykleja plastry przeciwbólowe na plecy.</p> <p>( dowód: - zeznania świadka <span class="anon-block">P. R.</span> – k. 76/77;</p> <p>- przesłuchanie powódki <span class="anon-block">M. G.</span> – k. 76/77)</p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 213;art. 213 § 1)">art. 213 § 1 k.p.c.</a> sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. W okolicznościach rozpoznanej sprawy, przy uwzględnieniu stanu faktycznego, Sąd uznał, że złożone przez pozwaną oświadczenie o uznaniu pozwu jest skuteczne. Nie zachodzi żadna z przesłanek wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 213;art. 213 § 2)">art. 213 § 2 k.p.c.</a>, która wyłączałaby związanie Sądu wspomnianym oświadczeniem. Uznanie pozwu w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie stanowi działania sprzecznego z zasadami współżycia społecznego. Sąd nie dopatrzył się także działania zmierzającego do obejścia prawa. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 913;art. 913 § 2)">art. 913 § 2 k.c.</a> w wypadkach wyjątkowych sąd może na żądanie zobowiązanego lub dożywotnika, jeżeli dożywotnik był zbywcą nieruchomości, rozwiązać umowę o dożywocie. Sytuację, gdyż osoba zobowiązana na podstawie umowy dożywocia do dostarczania mieszkania, wyżywienia, utrzymania, światła i opału, zapewnienia w razie potrzeby pomoc i opieki lekarskiej stale przebywa poza granicami kraju, nie wykonuje żadnego ze swoich zobowiązań i nie interesuje się losami starej, schorowanej kobiety, która zmuszona jest ponosić wszelkie koszty samodzielnie a nadto korzystać z pomocy osób trzecich, należy uznać za wypadek wyjątkowy.</p> <p>W tych okolicznościach orzeczono, jak w pkt. I wyroku.</p> <p>Pozwana uznała żądanie pozwu przy pierwszej czynności prawnej, wskazując, że wytoczenie powództwa było zbędne gdyż na żądanie powódki zgłosiłaby się do notariusza celem przeniesienia własności nieruchomości na powódkę. W tych okolicznościach, to pozwanej, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 101)">art. 101 k.p.c.</a>, należałby się zwrot kosztów, nie ma więc podstaw do obciążenia jej obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz powódki.</p> </div>