III K 343/14

<p>Sygnatura akt III K 343/14</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w toku rozprawy głównej, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>W dniu 23 stycznia 2014 roku w <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">W.</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> oskarżona <span class="anon-block">K. C.</span> kierowała samochodem osobowym marki <span class="anon-block">(...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> w stanie nietrzeźwości. <span class="anon-block">K. C.</span> została zatrzymana do kontroli drogowej przez patrol Policji i poddana badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Badanie zostało przeprowadzone trzykrotnie urządzeniem elektronicznym typu Alkometr A2.0/04, posiadającym kalibrację ważną do dnia 11 czerwca 2014 roku. Badanie wykazało, iż oskarżona znajduje się w stanie nietrzeźwości o zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu – odpowiednio 0,39 mg/l, 0, 39 mg/l i 0,36 mg/l.</p> <p> <span class="anon-block">K. C.</span> była uprzednio skazana za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, to jest za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a>, wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia IX Wydział Grodzki z dnia 25 września 2009 roku, w sprawie IX K 192/09.</p> <p> <span class="anon-block">K. C.</span> ma 42 lata, legitymuje się średnim wykształceniem, bez zawodu. Jest rozwiedziona, posiada dwoje dzieci. Aktualnie oskarżona nie pracuje z powodu całkowitej niezdolności do pracy, jest na rencie. W dacie czynu miała ona pełną zdolność do rozpoznania znaczenia swojego czynu i pokierowania swoim postępowaniem. U oskarżonej biegli psychiatrzy nie stwierdzili choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: wyjaśnień oskarżonej (k. 12v, 222), zeznań świadka <span class="anon-block">M. G.</span> (k. 6), notatki urzędowej (k. 1), protokołu zatrzymania osoby (k. 2), oświadczenia oskarżonej (k. 3), protokołu użycia alkosensora (k. 4), świadectwa wzorcowania (k. 5), danych o karalności (k. 15, 21, 213), odpisu wyroku (k. 26), dokumentacji medycznej (k. 30-32, 87), opinii sądowo-psychiatrycznej (k. 190).</p> <p>Oskarżona <span class="anon-block">K. C.</span> przesłuchiwana w toku postępowania przygotowawczego przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i skorzystała z przysługującego jej prawa do odmowy składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania. Nie chciała skorzystać z dobrowolnego poddania się karze w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335)">art. 335 kpk</a>. Przesłuchiwana przed Sądem, również przyznała się do zarzucanego jej czynu. Wskazała, że nie miała problemów z alkoholem. Ponadto, że przedmiotowego zdarzenia nie pamięta, ze względu na zaniki pamięci.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej <span class="anon-block">K. C.</span>, w których przyznała się ona do popełnienia zarzucanego jej czynu. Brak jest podstaw, aby przyznaniu się do sprawstwa nie dać wiary, albowiem nie budzi ono jakichkolwiek wątpliwości w świetle całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności zeznań świadka <span class="anon-block">M. G.</span>, notatki urzędowej, protokołu użycia alkosensora, protokołu zatrzymania osoby. <span class="anon-block">K. C.</span> nie kwestionowała prawidłowości przeprowadzenia postępowania przygotowawczego. Oskarżona wprawdzie twierdziła, że nie pamięta dokładnie przedmiotowego zdarzenia, ze względu na zaniki pamięci, jednakże podkreślić należy, iż z treści opinii sądowo - psychiatrycznej jasno wynika, iż stan psychiczny oskarżonej nie budzi wątpliwości. Biegli nie stwierdzili u oskarżonej choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego, wskazali także, iż stan psychiczny oskarżonej w chwili czynu nie znosił ani nie ograniczał jej zdolności pokierowania swoim postępowaniem. Rozpoznali natomiast organiczne zaburzenia osobowości uwarunkowane nagłym zatrzymaniem krążenia w grudniu 2014 roku, a zatem już po popełnieniu przez oskarżoną czynu, będącego przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie.</p> <p>Za wiarygodne i tym samym stanowiące podstawę ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie, Sąd uznał również zeznania funkcjonariusza Policji <span class="anon-block">M. G.</span>. Zeznania tego świadka są jasne, rzeczowe i wespół z nieosobowymi źródłami dowodowymi, w tym zwłaszcza z protokołem użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego do ilościowego oznaczenia alkoholu w wydychanym powietrzu, tworzą logiczną całość, w sposób obiektywny i spójny obrazując przebieg interwencji, podczas której doszło do zatrzymania oskarżonej w trakcie jazdy samochodem w stanie nietrzeźwości. Z zeznań świadka wprost wynika, iż oskarżona została zatrzymana w momencie, gdy kierowała samochodem, a podczas interwencji wyczuwalna była od niej woń alkoholu. Oskarżona w żaden sposób nie kwestionowała wiarygodności tej relacji. Zdaniem Sądu nie ma żadnych racjonalnych podstaw, aby deprecjonować wartość zeznań tego świadka.</p> <p>Za pełnowartościowy materiał dowodowy Sąd uznał również opinię sądowo-psychiatryczną sporządzoną przez biegłych psychiatrów <span class="anon-block">J. S.</span> i <span class="anon-block">S. K.</span>. Rzeczona opinia jest jasna, spójna, rzeczowa, nie zawiera sprzeczności, została sporządzona przez osoby uprawnione i kompetentne.</p> <p>Zdaniem Sądu, okoliczności zdarzenia z dnia 23 stycznia 2014 roku nie budzą żadnych wątpliwości. Zebrany materiał dowodowy, w tym również konsekwentne przyznanie się oskarżonej do zarzucanego jej czynu, w sposób bezsporny ujawnia naruszenie przez <span class="anon-block">K. C.</span> zakazu prowadzenia pojazdów w stanie nietrzeźwości. Niezależnie od wyjaśnień samej oskarżonej i zeznań świadka, przebieg zdarzenia w sposób jednoznaczny potwierdzały ujawnione w toku rozprawy dokumenty, a w szczególności notatka urzędowa, protokół zatrzymania osoby, protokół użycia alkosensora. Sąd uznał je za wiarygodne, albowiem nie stwierdził jakichkolwiek okoliczności mogących świadczyć o ich nieautentyczności lub niezgodności wskazanych w nich faktów z rzeczywistym stanem rzeczy. Uwaga ta odnosi się również do świadectwa wzorcowania załączonego do akt sprawy. Całość ujawnionego w niniejszej sprawie materiału dowodowego jest wewnętrznie spójna, jego analiza prowadzi do konsekwentnych i logicznych wniosków.</p> <p>Sąd uznał, iż wina oskarżonej <span class="anon-block">K. C.</span> nie budzi żadnych wątpliwości. Po uprzednim spożyciu alkoholu zdecydowała się on na jazdę pojazdem mechanicznym, mając przy tym świadomość, że działaniem takim narusza jeden z bezwzględnych zakazów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">Prawa o ruchu drogowym</a>. Decyzja ta świadczyła o daleko idącym lekceważeniu przez oskarżoną podstawowych obowiązków uczestnika ruchu, który powinien mieć na względzie nie tylko bezpieczeństwo własne, lecz także innych uczestników ruchu kołowego oraz pieszych.</p> <p>W ocenie Sądu, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości, że <span class="anon-block">K. C.</span> swoim zachowaniem na drodze publicznej, naruszyła dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1;art. 178 a § 4)">art. 178 a § 1 i § 4 kk</a>.</p> <p>Warunkiem odpowiedzialności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1;art. 178 a § 4)">art. 178 a § 1 i § 4 kk</a> jest prowadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, znajdując się w tym czasie w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, przez osobę, która była uprzednio prawomocnie skazana wyrokiem sądu za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, albo w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo. Nie ulega wątpliwości, iż oskarżona prowadziła pojazd mechaniczny w ruchu lądowym. Działaniem wyczerpującym to znamię przestępstwa, stypizowanego w powołanym artykule <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu karnego</a> jest oczywiście kierowanie samochodem będącym niewątpliwie przykładem „pojazdu mechanicznego”. Bezspornym jest również, iż zarzucanego przestępstwa oskarżona dopuściła się będąc uprzednio skazanym za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178 a § 1 kk</a> wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia IX Wydział Grodzki z dnia 25 września 2009 roku, w sprawie IX K 192/09.</p> <p>Do oceny, czy oskarżona znajdowała się w momencie prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości, należy odwołać się do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 16)">art. 115 § 16 kk</a>. Po porównaniu wyników badania na zawartość alkoholu w organizmie oskarżonej <span class="anon-block">K. C.</span> z powołanym przepisem, nie ulega wątpliwości, że również i to znamię przestępstwa zostało wypełnione. Dowodem, którego nie sposób w danej sytuacji podważyć, jest badanie na zawartość alkoholu w organizmie oskarżonej z dnia 23 stycznia 2014 roku. Przedmiotowe badanie wykazało, że zawartość alkoholu we krwi przekraczała wartość dopuszczalną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 16)">art. 115 § 16 kk</a>. Nie ma więc żadnych wątpliwości, iż oskarżona znajdowała się w stanie nietrzeźwości.</p> <p>Do przyjęcia odpowiedzialności oskarżonej za zarzucony jej występek niezbędnym jest ponadto odniesienie się do strony podmiotowej przestępstwa. Przestępstwo określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1;art. 178 a § 4)">art. 178 a § 1 i § 4 kk</a> można popełnić jedynie umyślnie. Całokształt okoliczności sprawy, a w szczególności przyznanie się oskarżonej do winy, że w tym dniu spożywała alkohol i następnie wsiadła za kierownicę auta, musi prowadzić do jednoznacznego wniosku, że przestępstwo popełnione zostało umyślnie, w zamiarze bezpośrednim. Oskarżona miała również świadomość, iż uprzednio została już skazana za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178 a § 1 kk</a>.</p> <p>W toku postępowania sądowego oskarżona <span class="anon-block">K. C.</span> złożyła wniosek w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387;art. 387 § 1)">art. 387 § 1 kpk</a> o skazanie jej bez rozprawy i wymierzenie kary, bez przeprowadzenia postępowania dowodowego. Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, Sąd - po uprzednim jego zmodyfikowaniu - przychylił się do tego wniosku uznając, iż okoliczności popełnienia przez oskarżoną przestępstwa nie budzą wątpliwości i cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości. Oskarżona i jej obrońca, zgodzili się z zaproponowanym przez Sąd wymiarem kary.</p> <p>Oceniając merytoryczną treść wniosku, w aspekcie spełnienia dyrektyw wymiaru kary z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>, Sąd zgodnie z wnioskiem wymierzył oskarżonej karę 1,- (jednego) roku pozbawienia wolności, mając na uwadze okoliczności obciążające, jak i łagodzące. Niewątpliwie podkreślić należy, iż oskarżona działała umyślnie, w zamiarze bezpośrednim. Wsiadając na kierownicę auta, po spożyciu alkoholu, wykazała się bezmyślnością oraz brakiem poczucia odpowiedzialności. Ponadto, przypisane oskarżonej przestępstwo cechuje wysoko stopień społecznej szkodliwości, godzi bowiem ono w bezpieczeństwo wszystkich uczestników ruchu drogowego. Niewątpliwie oskarżona poprzez swoje rażące zachowanie naruszyła podstawową zasadę w ruchu drogowym, to jest zasadę trzeźwości. Sąd miał również na względzie, iż oskarżona w przeszłości była dwukrotnie karana, za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a> oraz za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 kk</a> (dane o karalności, k. 15, 21, 213). Jako okoliczność łagodzącą z kolei Sąd uwzględnił, iż oskarżona konsekwentnie przyznawała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, co zdaniem Sądu, świadczy o tym, że zdaje sobie ona sprawę z naganności swojego postępowania. Ponadto, Sąd miał na względzie okoliczność, iż stan nietrzeźwości oskarżonej w nieznacznym stopniu przewyższał normy przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 16)">art. 115 § 16 kk</a>. Wobec powyższego, Sąd uznał, iż w świetle przywołanego stanu faktycznego właściwym będzie wymierzenie wobec oskarżonej, zgodnie z wnioskiem, kary pozbawienia wolności w wymiarze 1,- (jednego) roku. Zdaniem Sądu, kara pozbawienia wolności w tym wymiarze jest adekwatna do wagi przypisanego oskarżonej czynu, nie przekracza stopnia winy sprawcy i stopnia społecznej szkodliwości, nadto spełnia także cele prewencji ogólnej, jak i szczególnej.</p> <p>W niniejszej sprawie, Sąd skorzystał z możliwości zawieszenia wykonania orzeczonej wobec oskarżonej <span class="anon-block">K. C.</span> kary pozbawienia wolności, uznając, iż zachodzi tzw. ,,szczególnie uzasadniony wypadek”, uzasadniający zastosowanie względem <span class="anon-block">K. C.</span> instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności i wykonanie orzeczonej wobec niej kary pozbawienia wolności, zgodnie z wnioskiem, warunkowo zawiesił na okres 3 ,- (trzech) lat próby. W tym miejscu jedynie na marginesie zaznaczyć należy, iż czyn oskarżonej został popełniony w dniu 23 stycznia 2014 roku, a zatem przed zmianą przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a>, ustawą z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">ustawy kodeks karny</a> oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 17 kwietnia 2015r., poz. 541), zatem Sąd korzystając z instytucji warunkowego zawieszenia orzeczonej w niniejszej wobec oskarżonej kary, zastosował przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">ustawy kodeks karny</a>, obowiązujące przed 01 lipca 2015 r. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>. Przepisy te są bowiem względniejsze dla sprawy, albowiem oskarżona w czasie popełnienia przestępstwa była osobą skazaną na karę pozbawienia wolności, aktualnie natomiast Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności. Orzekając o karze pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, Sąd miał na względzie, iż oskarżona konsekwentnie przyznawała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, co świadczy, w ocenie Sądu, o tym, iż zrozumiała naganność swojego postępowania. Ponadto, od czasu popełnia czynu będącego przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie, oskarżona przestrzegała obowiązującego porządku prawnego. Sąd miał również na względzie sytuację osobistą oskarżonej. Oskarżona cierpi na przewlekłe schorzenie układu nerwowego. W grudniu 2014 roku, po popełnieniu zarzucanego jej czynu, była również hospitalizowana w szpitalu z powodu zatorowości płucnej. Wymienionego dysfunkcje naruszają sprawność organizmu w stopniu znacznym, co powoduje całkowitą jej niezdolność do pracy. W 2015 roku była również leczona w <span class="anon-block"> Instytucie (...)</span>, z powodu dysfunkcji związanej z zatorowością płucną. Aktualnie z powodu niezdolności do pracy oskarżona jest na rencie. Ponadto, oskarżona jest rozwódką, wychowuje dwóję dzieci w wieku 19 i 7 lat, które pozostają na jej utrzymaniu. Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd uznał, iż zachodzi ,,szczególnie uzasadniony wypadek”, który jest podstawą do warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonej. W ocenie Sądu, pobyt oskarżonej w warunkach izolacji penitencjarnej mógłby przynieść skutki odwrotne od zamierzonych, przy uwzględnieniu celów, jakie ma odnieść kara w stosunku do sprawcy przy kształtowaniu prawidłowych postaw życiowych. Zdaniem Sądu, trzyletni okres zawieszenia wykonania kary zdoła potwierdzić prawidłowość przyjętej prognozy kryminalistycznej oraz zdyscyplinować i zmobilizować oskarżoną do przestrzegania porządku prawnego oraz zapewnić właściwą kontrolę jej zachowania w okresie próby. Orzeczona kara z warunkowym zawieszeniem jej wykonania będzie spełniać również cele prewencyjne. Oskarżona będzie miała niewątpliwie świadomość, iż w przypadku ponownego popełnienia przestępstwa wymierzona kara zostanie wprowadzona do wykonania, co z pewnością odstraszy ją od popełnienia w przyszłości ewentualnego przestępstwa podobnego.</p> <p>Obligatoryjne rozstrzygnięcie o środku karnym oparto na treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 3)">art. 39 pkt 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>, albowiem oskarżona w czasie popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji był w stanie nietrzeźwości. Wysokość orzeczonego środka karnego została dostosowana do stopnia zagrożenia, jakie stanowi oskarżona jako kierowca dla innych uczestników ruchu drogowego, ocenianego na podstawie okoliczności rozpatrywanej sprawy – a w szczególności miejsca popełniania przestępstwa oraz rodzaju i wagi naruszonej przezeń zasad bezpieczeństwa. Wobec takich okoliczności czynu, Sąd orzekł wobec niej zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat uznając, iż taki czasokres wyeliminowania z ruchu drogowego oskarżonej jest konieczny zarówno w aspekcie stopnia społecznej szkodliwości czynu, jak też niezbędny do zmuszenia oskarżonej do bezwzględnego podporządkowania się w przyszłości ustanowionym zasadom bezpieczeństwa w ruchu lądowym, a także z uwagi na cele prewencji ogólnej. Wreszcie w ocenie Sądu okres 4 (czterech) lat wyeliminowania oskarżonej z aktywności kierującego pojazdami mechanicznymi jest wystarczający do wdrożenia u oskarżonej krytycznego stosunku do popełnionego przestępstwa. Względy te przemawiają za adekwatnym i odpowiednio surowym do ustalonych okoliczności karaniem sprawców takich przestępstw, by przeciwdziałać lekkomyślnemu prowadzeniu pojazdów mechanicznych przez nietrzeźwych kierowców.</p> <p>Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata Ewy Kowal-Ziętary kwotę 360,- (trzysta sześćdziesiąt) złotych plus 23 % VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej <span class="anon-block">K. C.</span> z urzędu.</p> <p>O kosztach postępowania, Sąd orzekł w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a>, zwalniając oskarżoną od opłaty i pozostałych kosztów sądowych. Oskarżona obecnie nie pracuje z powodu całkowitej niezdolności do pracy, jest na rencie, na swoim utrzymaniu ma dwoje dzieci, a zatem, w ocenie Sądu, zobowiązanie oskarżonej do uiszczenie kosztów sądowych byłoby niecelowe.</p> <p>Mając to wszystko na względzie, orzeczono jak w wyroku.</p> </div>