II K 450/15

<p>Sygn. akt II K 450/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 22 grudnia 2015r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Pabianicach w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Jacek Olszowiec</p> <p> Protokolant: st. sekr. sąd. M. Kłysik</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015r. sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. K.</span>, </strong> <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>, syna <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">E.</span> z domu <span class="anon-block">J.</span>,</p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>w dniu 03 września 2014r. w <span class="anon-block">P.</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził <span class="anon-block"> (...) SA</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pożyczki gotówkowej w kwocie 2000 zł., wprowadzając w błąd przedstawicieli ww. podmiotu co do zamiaru faktu realizacji umowy, czym działał na szkodę <span class="anon-block"> (...) SA</span> </p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>.</p> <p>1.  oskarżonego <span class="anon-block">A. K.</span> uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu,</p> <p>2.  dowody rzeczowe w postaci umowy pożyczki oraz wniosku o pożyczkę, przechowywane w aktach sprawy na karcie 5, zwrócić <span class="anon-block"> (...) SA</span> w <span class="anon-block">W.</span>, po uprzednim zastąpieniu tych dokumentów kserokopiami,</p> <p>3.  koszty sądowe w sprawie przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Sygn. akt II K 450/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Na początku września 2014r. <span class="anon-block">A. K.</span> pracował dorywczo przy wykończeniach wnętrz (wyjaśnienia oskarżonego k. 40). Postanowił wówczas zaciągnąć pożyczkę w <span class="anon-block"> (...) SA</span>. W tym celu w dniu 3 września 2014r. zjawił się w jego miejscu zamieszkania przedstawiciel <span class="anon-block"> firmy (...)</span>. <span class="anon-block">A. W.</span> wyraził wolę zawarcia umowy pożyczki pieniędzy w kwocie 2000 złotych, która miała być spłacona w 60 tygodniowych ratach. Podał przedstawicielowi <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, że pracuje dorywczo i zarabia 1.200 złotych miesięcznie (wyjaśnienia oskarżonego k. 40, zeznania <span class="anon-block">E. W.</span> k. 40, wniosek o udzielenie pożyczki k. 5). W efekcie <span class="anon-block">A. K.</span> została udzielona pożyczka w kwocie 2.000 złotych. Łącznie z opłatami dodatkowymi zwrócić miał kwotę 3.927,06 złotych (umowa pożyczki k. 5).</p> <p>W nocy z 9 na 10 września 2014r. <span class="anon-block">A. K.</span> dokonał zaboru w celu krótkotrwałego użycia samochodu marki <span class="anon-block">O. (...)</span> należącego do jego matki, a następnie pojazd ten porzucił w stanie uszkodzonym. Został za to skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Pabianicach z dnia 15 kwietnia 2015r. w sprawie II K 75/15 (odpis wyroku k. 38, wyjaśnienia oskarżonego k. 40,41). Po zawarciu umowy pożyczki z <span class="anon-block"> (...) SA</span> stracił także pracę zarobkową (wyjaśnienia oskarżonego k. 40). W efekcie nie dokonał spłaty żadnej raty pożyczki (wyjaśnienia oskarżonego k. 40, zeznania <span class="anon-block">R. K.</span> k. 41, zawiadomienie o przestępstwie k. 1).</p> <p>Oskarżony <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. K.</span> </strong> przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że wtedy, gdy chciał wziąć pożyczkę pracował dorywczo przy wykończeniach wnętrz. Później tą pracę stracił i dlatego nie spłacił tej pożyczki. Przy zawieraniu umowy pożyczki informował, że pracuje dorywczo. Od kilku miesięcy pracuje zarobkowo, ale na poczet pożyczki w <span class="anon-block">P.</span> nie dokonał żadnej wpłaty, gdyż musiał pospłacać różne długi u znajomych, jak również zwrócić matce pieniądze za naprawę samochodu, który zabrał i uszkodził, za co został skazany (wyjaśnienia oskarżonego k. 40,41).</p> <p>W ocenie sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przypisanie oskarżonemu zarzucanego mu czynu. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, gdyż nie podważa ich żaden inny dowód. Wynikiem tego jest brak podstaw do przyjęcia, że zawierając umowę pożyczki oskarżony wprowadził przedstawiciela <span class="anon-block"> (...) SA</span> w jakikolwiek błąd, w szczególności co do zamiaru spłaty pożyczki. Żaden dowód w niniejszej sprawie nie wskazuje, że podpisując umowę pożyczki i odbierając pieniądze od przedstawiciela <span class="anon-block"> firmy (...)</span> oskarżony już wówczas planował nie przystępować do jej spłaty. Pracował wtedy dorywczo a istotą takiej pracy jest to, że raz praca jest a raz jej nie ma. Poinformował o tym przedstawiciela <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, o czym świadczy treść wniosku o pożyczkę, w którym zaznaczono, iż <span class="anon-block">A. K.</span> pracuje dorywczo. Także <span class="anon-block">E. W. (2)</span> tego nie wykluczyła. Mając świadomość, iż <span class="anon-block">A. K.</span> pracuje tylko dorywczo pokrzywdzony zdawał sobie sprawę, że może on za chwilę nie mieć pracy i wówczas spłata pożyczki będzie utrudniona. I tak w efekcie nastąpiło. Dodatkowo już po zawarciu umowy pożyczki oskarżony popełnił przestępstwo na szkodę własnej matki, co potwierdza załączony do materiału dowodowego odpis wyroku. Według jego wyjaśnień następstwem tego była konieczność naprawienia szkody na rzecz matki, a to, że takiego obowiązku nie ma w wyroku nie oznacza, że szkody tej oskarżony nie naprawił. To, że oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu nie przesądza skazania, gdyż w polskim systemie prawnym przyznanie się nie ma takiego charakteru. Przyznając się oskarżony złożył wyjaśnienia, które wskazują, że nie można tu mówić o przestępstwie oszustwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. Dla przypisania tego przestępstwa konieczne jest ustalenie, że sprawca doprowadził pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie go w błąd albo wyzyskanie błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Jak już wyżej wykazano w niniejszej sprawie nie może być mowy o wprowadzeniu przedstawiciela pokrzywdzonego w błąd bądź wyzyskaniu jego błędu. Dlatego też sąd uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu.</p> <p>O kosztach sądowych sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 kpk</a>.</p> </div>