II Cz 1258/15

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Cz 1258/15</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 29 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Anatol Gul</p> <p>Sędziowie: SO Piotr Rajczakowski</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->SO Aleksandra Żurawska</span> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 r. w Świdnicy </strong> </p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p> <strong> <!-- -->zażalenia dłużniczki <span class="anon-block">D. C.</span> na postanowienie Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 22 września 2015 r., sygn. akt I Co 63/15</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzyciela <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Wrocławia-Krzyków we Wrocławiu – <span class="anon-block">B. B.</span> / KM 16893/14 /</p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oddalić zażalenie.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 września 2015 r. Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie dłużniczki <span class="anon-block">D. C.</span>. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wobec nieopłacenia zażalenia oraz nieusunięcia pozostałych braków formalnych, pomimo wezwania doręczonego w sposób zastępczy / <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139;art. 139 § 1;art. 139 § 2)">art. 139 § 1 i 2 kpc</a> / w zakreślonym terminie, zażalenie podlegało odrzuceniu. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->W zażaleniu na powyższe postanowienie dłużniczka wnosząc w istocie o jego uchylenie podniosła, że wezwania do usunięcia braków nie odebrała ze względu na zmianę miejsca zamieszkania oraz problemy z doręczeniem korespondencji pod wskazanym w zażaleniu adresem. W dalszej części uzasadnienia skarżąca wniosła o zmianę postanowienia w przedmiocie jej wniosku o obniżenie opłaty egzekucyjnej. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył:</strong> </p> <p>Zażalenie podlegało oddaleniu.</p> <p> <strong> <!-- -->Jak wynika z akt postępowania, zarządzeniem z dnia 8 lipca 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w dwóch egzemplarzach, przez wskazanie czy wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia czy o jego zmianę oraz o uiszczenie opłaty sądowej w kwocie 30 zł, w terminie tygodniowym pod rygorem jego odrzucenia. Wezwanie to zostało pozostawione w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 1 sierpnia 2015 r. / k. 39 verte / ze względu na podwójne awizowanie oraz wzmiankę doręczyciela „nie podjęto w terminie”. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, datą doręczenia korespondencji nie podjętej w terminie jest data, w której bezskutecznie upłynął termin do odbioru złożonego pisma. Jest to wprawdzie tylko fikcja doręczenia, ale fikcja prawnie skuteczna, tzn. pociągająca za sobą wszelkie skutki doręczenia. Pozostawienie zatem zawiadomienia o miejscu złożenia pisma w sposób przewidziany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139;art. 139 § 1)">art. 139 § 1 kpc</a> uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że dotarło ono do adresata najpóźniej z dniem ustania przyczyny, która uniemożliwiła doręczenie zwykłe. Skarżąca powyższego domniemania w żaden sposób nie wzruszyła. Mało wiarygodnym jest przy tym argumentacja, co do problemów z doręczeniem korespondencji pod adres wskazany w zażaleniu, tym bardziej gdy nie przedłożyła ona jakichkolwiek dowodów, które tą okoliczność chociażby uprawdopodobniały. Bez znaczenia jest również to, że wezwanie nie zostało przez nią odebrane ze względu na rzekomą przeprowadzkę, gdyż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 136;art. 136 § 1)">art. 136 § 1 kpc</a>, strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swego zamieszkania. Temu obowiązkowi skarżąca uchybiła, gdyż w aktach sprawy nie ma żadnego pisma, które wskazywałoby na inny adres, aniżeli <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. </strong> </p> <p>Skoro więc zarzuty dłużniczki nie podważyły trafności zaskarżonego rozstrzygnięcia zażalenie to, jako bezzasadne, podlegało oddaleniu - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 kpc</a>.</p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> </div>