Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

IV P 42/15

Sądy powszechne2015-12-30
Sygnatura
IV P 42/15
Data orzeczenia
2015-12-30
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Agata Leks-Wątroba (PRESIDING_JUDGE)Danuta Domagała

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt IV P 42/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 grudnia 2015r.</p> <p>Sąd Rejonowy Sąd Pracy w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: <strong> <!-- -->SSR Agata Leks – Wątroba</strong> </p> <p>Ławnicy: <span class="anon-block">D. D.</span> </p> <p> <span class="anon-block">A. D.</span> </p> <p>Protokolant: Renata Puchała</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015r. w <span class="anon-block">Z. (...)</span> </p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Z. P. (1)</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) S.C.</span> <span class="anon-block"> Ubojnia (...)</span>, <span class="anon-block">E. P.</span> w <span class="anon-block">D.</span> </strong> </p> <p>o <strong> <!-- -->ustalenie </strong> </p> <p>1.  oddala powództwo;</p> <p>2.  zasądza od powoda <span class="anon-block">Z. P. (1)</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.C.</span> <span class="anon-block"> Ubojnia (...)</span>, <span class="anon-block">E. P.</span> w <span class="anon-block">D.</span> kwotę 60zł (sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;</p> <p>3.  przyznaje adwokatowi <span class="anon-block">K. J.</span> ze Skarbu Państwa kwotę 73,80zł (siedemdziesiąt trzy 80/100) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu.</p> <p>Sygn. akt IV P 42/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">Z. P. (1)</span> złożył pozew przeciwko pozwanym <span class="anon-block"> (...) S. C.</span> <span class="anon-block"> Ubojnia (...)</span>, <span class="anon-block">E. P.</span> w <span class="anon-block">D.</span> o ustalenie, że łączyła go z pozwaną spółką stosunek pracy od dnia 21 sierpnia 2014r. na okres trzech miesięcy.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, iż w sierpniu 2014r. zgłosił się do pozwanego celem uzyskania informacji o możliwości zatrudnienia.</p> <p>Po przeprowadzonej rozmowie powód otrzymał skierowanie na badania lekarskie oraz informację, iż od dnia 25 sierpnia 2014r. rozpocznie pracę.</p> <p>Jednak następnego dnia powód otrzymał informację, iż ma stawić się na drugi dzień, gdyż jest kurs do <span class="anon-block">W.</span>. Następnego dnia pozwany przedstawił powodowi umowę zlecenia na ten kurs do podpisania. Powód nie chciał podpisać umowy zlecenia, gdyż był zainteresowany umową o pracę. Jednak żona powoda skłoniła go do podpisania umowy zlecenia. Po powrocie z kursu powód rozliczył się z pozwanym i otrzymał polecenie oczekiwania na telefon. Jednak przez okres kolejnych trzech miesięcy pozwany nie zawarł z powodem umowy o pracę.</p> <p>W związku z powyższym powód uznał, iż pozwany winien z nim zawrzeć umowę o pracę na okres trzech miesięcy.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block"> (...) S. C.</span> <span class="anon-block"> Ubojnia (...)</span>, <span class="anon-block">E. P.</span> w <span class="anon-block">D.</span> wniósł o oddalenie powództwa.</p> <p>W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwany podniósł, iż pozwany nigdy nie zawarł z powodem umowy o pracę. Pomiędzy stronami została zawarta jedynie pisemna umowa zlecenia na jeden kurs do <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>W związku z powyższym pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</span> </p> <p>Pozwany dnia 23 sierpnia 2014r. zawarł z powodem umowę o świadczenie usług, na podstawie, której powód zobowiązał się wykonać transport towarów na trasie <span class="anon-block">D.</span> – <span class="anon-block">B.</span> – <span class="anon-block">D.</span> na rzecz pozwanego (transport mięsa z Polski do <span class="anon-block">W.</span>, transport owoców z <span class="anon-block">W.</span> do Polski).</p> <p>Na rozmowie przeprowadzonej przez strony w dniu 21 sierpnia 2014r. pozwany nie wykluczał możliwości zatrudnienia powoda, jako kierowcy, stad wydał mu skierowanie na badania. Po wykonaniu badań wstępnych powód miał zgłosić się do pozwanego w celu ustalenia szczegółowych warunków zatrudnienia. Warunki zatrudnienia nigdy nie zostały przez strony ustalone; pozwany jedynie poinformował powoda w jaki sposób w jego firmie są wynagradzani kierowcy dokonujący przewozów towarów za granicę. Do zawarcia umowy o pracę nigdy nie doszło; strony nie ustaliły terminu rozpoczęcia pracy, wymiaru czasu pracy, ani też wynagrodzenia, jakie powód miałby otrzymać.</p> <p>Ponieważ po rozmowie z powodem okazało się, iż jest konieczność wyjazdu z towarem do <span class="anon-block">W.</span>. Pozwany zawarł umowę zlecenia z powodem na ten kurs. W wyniku opóźnienia w dostawie towaru do miejsca przeznaczenia powód skontaktował się z pozwanym i ustalili, że powód będzie wracał do Polski inną trasą wykonując transport innych towarów. Takie ustalenia zostały zawarte z uwagi na kary umowne, jakimi został obciążony pozwany z tytułu nieterminowego wykonania umowy przewozu towarów. Ustalenia te były uzupełnieniem umowy zlecenia.</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania świadka <span class="anon-block">I. P.</span> (k. 73 akt), świadkowie <span class="anon-block">A. R.</span> (k. 49 – odwrót akt) i <span class="anon-block">K. R.</span> (k. 50 akt) zeznali, iż przywieźli powoda w dniu 23 sierpnia 2014r. do pozwanego, gdyż w tym dniu powód miał wykonać kurs do <span class="anon-block">W.</span>. Natomiast żona powoda <span class="anon-block">J. P.</span> (k. 49 akt) zeznała, iż wraz z córką i zięciem podwoziła męża do pozwanego w dniu kiedy powód miał jechać do <span class="anon-block">W.</span>. Nadto zeznała, że powód pracował u pozwanego przez cały miesiąc i wykonywał też inne kursy. Zaprzeczył temu powód (k. 126 akt) zeznając, iż ten kurs do <span class="anon-block">W.</span> to był jego jedyny kurs w firmie pozwanego. Sąd w związku z tym nie dał w pełni wiary zeznaniom <span class="anon-block">J. P.</span>. Sąd nie dał wiary zeznaniom powoda (k. 126 akt) oraz pozwanego <span class="anon-block">Z. P. (2)</span> (k. 127 – odwrót akt), który zeznał, iż jako współwłaściciel pozwanej spółki zajmuje się ubojnią, natomiast transportem zajmuje się jego żona <span class="anon-block">E. P.</span> (k. 128 akt), zeznaniom której Sąd dał wiarę uznając je za spójne i logiczne.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</span> </p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 22)">art. 22 k.p.</a> przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudnienia pracownika za wynagrodzeniem. O tym, czy pracownik pozostaje w stosunku pracy, czy też w innym stosunku z zatrudniającym go podmiotem decyduje charakter łączącego strony stosunku i treść umowy. W prawnym stosunku pracy następuje włączenie pracownika do działalności pracodawcy i podporządkowanie go regulaminowi pracy oraz poleceniom kierownika co do miejsca, czasu i sposobu wykonywania pracy. Pracownik zobowiązuje się przy tym do niewykonywania jakiegokolwiek konkretnego zadania, lecz do stałego wypełniania określonego rodzaju pracy. O zawarciu umowy o pracę decydują powyższe czynniki, a nie rodzaj wykonywanej pracy. Ten sam bowiem rodzaj pracy, w zależności od okoliczności jej wykonywania może być świadczony na różnej podstawie prawnej, a przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 22)">art. 22 k.p.</a> nie ma zastosowania, gdy w łączącym strony stosunku prawnym brak jest podstawowych elementów charakterystycznych dla stosunku pracy.</p> <p>Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie można mówić o istnieniu stosunku pracy, gdyż nie zostały spełnione przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 22)">art. 22 k.p.</a> Powód wykonał na rzecz pozwanej spółki określone, konkretne zadanie, tj. pracę związane z kursem do <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>Istotnymi cechami stosunku pracy są zatem: dobrowolne podporządkowanie, odpłatność, osobiste jej wykonywanie, wykonywanie jej w warunkach przerzucenia ryzyka na pracodawcę. Najważniejszą cechą charakteryzującą pracę świadczoną w ramach stosunku pracy jest jednak podporządkowanie pracownika, której to cechy stosunek prawny stron nie posiada. W ramach zawartej umowy powód miał dokonać transportu towaru w określone miejsca, w określonych godzinach. Natomiast sam sposób wykonania tej „pracy” nie miał dla pozwanego znaczenia. Istotnym był jedynie sam fakt wykonania umowy.</p> <p>Ponadto strony nie ustaliły zakresu obowiązków powoda. W razie wątpliwości wskazać należy, iż „jeżeli w stosunku prawnym nie przeważają cechy stosunku pracy, to o jego charakterze przesądza nazwa i sposób realizacji zobowiązania” (tak: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 02.09.1998r. I PKN 293/98) oraz „Jeżeli umowa wykazuje wspólne cechy dla umowy o pracę i umowy z prawa cywilnego z jednakowym ich nasileniem, o jej typie (rodzaju) decyduje zgodny zamiar stron i cel umowy, który może być wyrażony także w nazwie umowy.” (tak: wyrok Sądu Najwyższego z 18.06.1998r. I PKN 191/98). W niniejszej sprawie strony zawarły pisemną umowę zlecenia, w której jednoznacznie stwierdzono, iż na jej podstawie powód nie nabywa roszczeń pracowniczych (§ 5 umowy stron). Ponadto sam fakt wykonania umowy przez powoda świadczy o jej cywilnoprawnym charakterze (brak podporządkowania pracodawcy, brak związania jego poleceniami).</p> <p>W ocenie Sądu, powód nie udowodnił w toku postępowania, aby w stosunku prawnym łączącym go z pozwaną spółką cechy umowy o pracę miały dominujący charakter nad cechami właściwymi stosunkom cywilnoprawnym.</p> <p>W związku z powyższym Sąd oddalił powództwo jako bezzasadne.</p> <p>O kosztach orzeczono zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> </p> <p>.</p> </div>