II W 472/15

<p>Sygnatura akt II W 472/15</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 grudnia 2015 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Żarach II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: <strong> <!-- -->SSR Anna Tecław</strong> </p> <p>Protokolant: staż. Martyna Zychla</p> <p>za KPP <span class="anon-block">Ż.</span> ---</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17.09.2015 r., 22.10.2015 r. i 17.12.2015 r. sprawy:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Z. Z.</span> </strong> s. <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">D.</span> </p> <p>obwinionego o to, że:</p> <p>w dniu 09.04.2015 r. około godziny 10:20 na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w rejonie skrzyżowania z <span class="anon-block">ulicy (...)</span> nie zastosował się do znaku wyprzedzania na oznakowanym przejściu dla pieszych oraz skrzyżowaniu oraz w dalszym ciągu jazdy na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w rejonie skrzyżowania z <span class="anon-block">ulicą (...)</span> nie zastosował się do zakazu wyprzedzania bezpośredniego przed oznakowanym przejściem dla pieszych oraz nie zastosował się do znaku poziomego P-4 „linia podwójna ciągła"</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 24;art. 24 ust. 7;art. 24 ust. 7 pkt. 3;art. 26;art. 26 ust. 3;art. 26 ust. 3 pkt. 1)">art. 24 ust. 7 pkt 3 i art. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 92;art. 92 § 1)">art. 92§1</a> kw</strong> </p> <p>1.  obwinionego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Z. Z.</span> </strong>uznaje za winnego tego, że w dniu 09.04.2015 r. około godziny 10:20 w <span class="anon-block">Ż.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w rejonie skrzyżowania z <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, kierując samochodem marki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, nie zastosował się do znaku wyprzedzania na oznakowanym przejściu dla pieszych oraz skrzyżowaniu oraz w dalszym ciągu jazdy na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w rejonie skrzyżowania z <span class="anon-block">ulicą (...)</span> nie zastosował się do zakazu wyprzedzania bezpośredniego przed oznakowanym przejściem dla pieszych oraz nie zastosował się do znaku poziomego P-4 „linia podwójna ciągła", tj. popełnienia wykroczeń z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 24;art. 24 ust. 7;art. 24 ust. 7 pkt. 3;art. 26;art. 26 ust. 3;art. 26 ust. 3 pkt. 1)">art. 24 ust. 7 pkt 3 i art. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 92;art. 92 § 1)">art. 92§1</a> kw i za to na podstawie <strong> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 92;art. 92 § 1)">art. 92§1</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 9;art. 9 § 1)">art. 9§1</a> kw </strong>wymierza mu karę grzywny w wysokości <strong> <!-- -->1.000 (jednego tysiąca) złotych</strong>,</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118§1 kpw</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (§ 1;§ 1 pkt. 1)">§1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia</a> (Dz. U. Nr 118, poz. 1269) oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (t. j. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) obciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 złotych oraz zasądza opłatę w kwocie 100 złotych.</p> <p>Sygn. akt II W 472/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">Z. Z.</span> w dniu 9 kwietnia 2015 r. około godziny 10:20 w <span class="anon-block">Ż.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> kierował samochodem osobowym marki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>. Na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w rejonie skrzyżowania z <span class="anon-block">ulicą (...)</span> nie zastosował się do zakazu wyprzedzania na oznakowanym przejściu dla pieszych oraz skrzyżowaniu. Ponadto, w dalszym ciągu jazdy na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w rejonie skrzyżowania z <span class="anon-block">ulica (...)</span> nie zastosował się do zakazu wyprzedzania bezpośrednio przez oznakowanym przejściem dla pieszych oraz nie zastosował się do znaku poziomego P-4 „linia podwójna ciągła”.</p> <p>dowód: częściowo wyjaśnienia <span class="anon-block">Z. Z.</span> – k. 7, k. 30</p> <p>notatka urzędowa – k. 5</p> <p>zeznania <span class="anon-block">P. W.</span> – k. 30v-31</p> <p>zeznania <span class="anon-block">D. K.</span> – k. 31</p> <p>informacja z UM <span class="anon-block">Ż.</span> – k. 37</p> <p>kserokopie notatników służbowych – k. 42-49</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">Z. Z.</span> początkowo przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, jednakże w toku postępowania przed Sądem wyjaśnił, iż nie przyznaje się do jego popełnienia wskazując, iż powodem przyznania się na wcześniejszym etapie postępowania miało być skończenie sprawy na miejscu bez kierowania wniosku o ukaranie do Sądu. Wskazał ponadto, iż w miejscu, w którym miał popełnić wykroczenie „był remont i nie było oznakowania poziomego”.</p> <p>Sąd częściowo dał częściowo wiarę wyjaśnieniom obwinionego, tj. jedynie w tym zakresie, w jakim potwierdza, iż w dniu 9 kwietnia 2015 r. poruszał się pojazdem w okolicach <span class="anon-block">ulicy (...)</span>. Sąd nie dał zaś wiary jego wyjaśnieniom w pozostałym zakresie. Przeczą temu przede wszystkim zeznania przesłuchanych w sprawie świadków, a także dowody z dokumentów, w tym przede wszystkim z Urzędu Miejskiego w <span class="anon-block">Ż.</span>, z którego wynika, iż w dniu 9 kwietnia 2015 r. na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> nie były prowadzone na zlecenie tego Urzędu prace remontowe. Ponadto, funkcjonariusze policji zgodnie zeznali, iż brak było możliwości zastosowania wobec obwinionego postępowania mandatowego, co znalazło wyraz przede wszystkim w tym, iż bezpośrednio po popełnieniu przez niego wykroczeń sporządzony został protokół przesłuchania osoby podejrzanej o popełnienie wykroczenia. Sam obwiniony na rozprawie wyjaśnił, iż policjant powiedział mu, „że sprawa jest takiego kalibru, że musi iść do Sądu”. Wobec czego niezrozumiałe są jego wyjaśnienia, w których wskazuje, iż sprawa miała się zakończyć jedynie wręczeniem mu mandatu. Na marginesie jedynie wskazać należy, iż ewentualne przyjęcie mandatu karnego czy przyznanie się w całości do stawianego mu zarzutu, świadczy przecież o niekwestionowaniu swego sprawstwa. Całościowa ocena zachowania obwinionego, przy dotychczasowej karalności za wykroczenia drogowe, wręcz pozwala na stwierdzenie, iż próba uniknięcia, względnie zmniejszenia zakresu odpowiedzialności za popełnione wykroczenia jest związana z realną obawą utraty w postępowaniu administracyjnym prawa jazdy z uwagi na przekroczenie dopuszczalnej ilości punktów karnych.</p> <p>Dokonując ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd oparł swoje ustalenia również na zeznaniach świadków – funkcjonariuszy policji - <span class="anon-block">P. W.</span> oraz <span class="anon-block">D. K.</span>, albowiem zdaniem Sądu w świetle zebranego w trakcie postępowania materiału dowodowego ich zeznania tworzą wzajemnie się potwierdzającą, spójną i logiczną całość przemawiającą za przyjęciem wyżej ustalonego stanu faktycznego. Świadkowie ci dokładnie pamiętali przebieg zdarzenia, tak więc brak jest podstaw do kwestionowania prawdziwości ich zeznań. Znajdują również potwierdzenie w pozostałym zebranym w sprawie materiale dowodowym w postaci dowodów z dokumentów. Przede wszystkim podkreślenia wymaga, iż świadkowie zgodnie zeznali, iż obwiniony dokonał wyprzedzenia innego pojazdu na oznakowanym przejściu dla pieszych, bezpośrednio przed oznakowanym przejściem dla pieszych, a także, że nie zastosował się do znaku poziomego P-4 linia podwójna ciągła.</p> <p>Sąd ponadto uznał za wiarygodne zgromadzone i ujawnione w niniejszej sprawie dowody z dokumentów, albowiem dowody te nie dały podstaw by je kwestionować pod względem wiarygodności jak i fachowości, zostały one sporządzone w sposób przepisany prawem pozwalając zarazem na odtworzenie, uszczegółowienie jak i uzupełnienie przebiegu zdarzeń, jak również pozwoliły postawić w odpowiednim świetle wyjaśnienia obwinionego. Podkreślenia wymaga, iż materiał dowodowy w postaci konsekwentnych zeznań świadków i pozostałych dowodów z dokumentów jest wystarczający dla przypisania odpowiedzialności za popełnione wykroczenia obwinionemu, a nieuzyskanie z Komendy Powiatowej Policji w <span class="anon-block">Ż.</span> nagrania z zarejestrowanym zdarzeniem, które po miesięcznym przechowywaniu zostało usunięte z dysku, nie stwarza żadnej przeszkody dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 92;art. 92 § 1)">Art. 92§1</a> kw stanowi, iż kto nie stosuje się do znaku lub sygnału drogowego albo do sygnału lub polecenia osoby uprawnionej do kierowania ruchem lub do kontroli ruchu drogowego, podlega karze grzywny albo karze nagany. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> kw uczestnik ruchu lub inna osoba znajdująca się na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu, a także właściciel lub posiadacz pojazdu, który wykracza przeciwko innym przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym</a> lub przepisom wydanym na jej podstawie podlega karze grzywny do 3000 złotych albo karze nagany. Przedmiotem ochrony ww. wykroczeń stypizowanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 92;art. 92 § 1)">art. 92§1</a> kw i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> kw jest porządek i bezpieczeństwo ruchu drogowym. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> kw ma niewątpliwie charakter blankietowy, albowiem dopełnienia znamion wykroczenia należy szukać w innych aktach prawnych. Podstawowe znaczenie dla bytu tego wykroczenia mają przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym</a> (tj. z 2012 r. poz. 1137 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 24 ust. 7 pkt 3 ww. ustawy zabrania się wyprzedzania pojazdu silnikowego jadącego po jezdni na skrzyżowaniu, z wyjątkiem skrzyżowania o ruchu okrężnym lub na którym ruch jest kierowany. Ponadto, art. 26 ust. 3 pkt 1 tej ustawy stanowi, iż kierującemu pojazdem zabrania się wyprzedzania pojazdu na przejściu dla pieszych i bezpośrednio przed nim, z wyjątkiem przejścia, na którym ruch jest kierowany.</p> <p>Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż obwiniony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wykroczenia z art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 24;art. 24 ust. 7;art. 24 ust. 7 pkt. 3;art. 26;art. 26 ust. 3;art. 26 ust. 3 pkt. 1)">art. 24 ust. 7 pkt 3 i art. 26 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 92;art. 92 § 1)">art. 92§1</a> kw, albowiem w dniu 09.04.2015 r. około godziny 10:20 w <span class="anon-block">Ż.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w rejonie skrzyżowania z <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, kierując samochodem marki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, nie zastosował się do znaku wyprzedzania na oznakowanym przejściu dla pieszych oraz skrzyżowaniu oraz w dalszym ciągu jazdy na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w rejonie skrzyżowania z <span class="anon-block">ulicą (...)</span> nie zastosował się do zakazu wyprzedzania bezpośredniego przed oznakowanym przejściem dla pieszych oraz nie zastosował się do znaku poziomego P-4 „linia podwójna ciągła"</p> <p>Wymierzając obwinionemu karę Sąd wziął pod uwagę wszelkie okoliczności łagodzące jak i obciążające.</p> <p>Do okoliczności łagodzących Sąd zaliczył przede wszystkim fakt, iż obwiniony swym czynem nie wyrządził nikomu szkody.</p> <p>Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył uprzednią wielokrotną karalność za wykroczenia w ruchu drogowym.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż wymierzenie obwinionemu kary grzywny w wysokości 1000 zł będzie sankcją wystarczającą i zapobiegnie naruszaniu porządku prawnego przez obwinionego w przyszłości. W ocenie Sądu, wymierzona obwinionemu kara grzywny spełni swoje funkcje w zakresie kształtowania świadomości prawnej, jak i oddziaływania na obwinionego.</p> <p>W pkt. 2 wyroku Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118§1 kpw</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (§ 1;§ 1 pkt. 1)">§1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r.</a> w sprawie zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. Nr 118, poz. 1269) oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011181269" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> (t. j. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.), obciążył obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 zł oraz zasądził opłatę w kwocie 100 zł. Obwiniony uzyskuje miesięcznie dochody w wysokości ok. 3000 złotych, wobec czego w ocenie Sądu ma możliwości finansowe do uiszczenia kosztów postępowania, bez poniesienia nadmiernego uszczerbku dla siebie i swojej rodziny.</p> <p> <em> <!-- -->SSR Anna Tecław</em> </p> <p>Zarządzenia:</p> <p>1. Odnotować w kontrolce terminowości uzasadnień,</p> <p>2. odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć obrońcy,</p> <p>3. akta przedłożyć za apelacją lub za 7 dni od doręczenia.</p> <p>Żary, 14.01.2016 r.</p> </div>