II W 1046/23

<p> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt II W 1046/23</span> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 04 lutego 2025 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Grudziądzu - Wydział II Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Beata Malinowska</p> <p>Protokolant: sekr. sąd. Natalia Tomaszewska</p> <p>Przy udziale oskarżyciela <span class="anon-block">K.</span> w/m: ---</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 16.01.2024r., 09.07.2024r., 18.10.2024r., 21.01.2025r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. W.</span> -</strong> s. <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">D.</span> z d. <span class="anon-block">G.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">PESEL: (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->obwinionego o to, że:</strong> </p> <p>W dniu 22 czerwca około godziny 22:00 w <span class="anon-block">G.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> kierując pojazdem <span class="anon-block">S.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że wykonując manewr cofania z miejsca parkingowego uderzył w pojazd unieruchomiony <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->tj. za wykroczenie z art. 86 § 1 kw </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o r z e k a :</strong> </p> <p>1.  Obwinionego<strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. W.</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, że został on popełniony w dniu 22 czerwca 2023 r. i za to, na podstawie art. 86§1 kw wymierza mu karę 200 (dwieście ) złotych grzywny.</p> <p>2.  Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30,00 złotych opłaty oraz obciąża go poniesionymi wydatkami postępowania w kwocie 2.871,30 złotych.</p> <p>Sygn. akt II W 1046/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 22 czerwca 2023r. ok. godz. 18.00 <span class="anon-block">D. M.</span> zaparkował swój pojazd <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> , naprzeciwko bloku nr <span class="anon-block">(...)</span>. Zaparkował delikatnie pod skosem i poszedł do domu. Około godz. 22.00 <span class="anon-block">K. C.</span> przechodziła obok posesji przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> i widziała jak kierujący pojazdem marki <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> , koloru jasnego, wycofywał z miejsca parkingowego znajdującego się obok zaparkowanego pojazdu marki <span class="anon-block">B.</span> i uderzył w niego. W wyniku uderzenia pojazd zadrżał. Kierowca musiał poczuć uderzenie. Samochód ten szybko odjechał. Kierował nim <span class="anon-block">R. W.</span>. <span class="anon-block">K. C.</span> zrobiła zdjęcie tablicy rejestracyjnej samochodu sprawcy i zostawiła kartkę ze swoim numerem telefonu za wycieraczką pojazdu poszkodowanego. W wyniku tego zdarzenia pojazd marki <span class="anon-block">B.</span> miał uszkodzenia tylnego zderzaka lewego narożnika w postaci zarysowania powłoki lakierowanej na wysokości 45,5-57 cm oraz zarysowanie lampy lewej na wysokości 70,5-73 cm.</p> <p>( dowód: zeznania świadka <span class="anon-block">K. C.</span> k- 409 , zeznania świadka <span class="anon-block">D. M.</span> k- 40 , notatka urzędowa k-1, szkic k- 2 , protokół oględzin wraz dokumentacją fotograficzną k- 3-4 płyta DVD-R z zapisem z monitoringu k- 7 ).</p> <p>Uszkodzenia samochodu <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> powstały na skutek kontaktu z samochodem <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> , którego kierujący wykonywał manewr cofania. Po wycofaniu <span class="anon-block">S.</span> na zderzaku <span class="anon-block">B.</span> występował jasny ślad , którego umiejscowienie jest zgodne z otarciem widocznym na pojeździe <span class="anon-block">B.</span> .Istnieje praktyczna zgodność wysokości zderzaków obu pojazdów co mogło skutkować wystąpieniem otarć na obu pojazdach podczas manewru cofania <span class="anon-block">S.</span>. Przed wyjazdem <span class="anon-block">S.</span> na samochodzie <span class="anon-block">B.</span> nie było śladu a po wyjeździe był.</p> <p>( dowód: opinia biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. <span class="anon-block">S. D.</span> k- 44-54, ustna opinia biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. <span class="anon-block">S. D.</span> k-93v-94 ).</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">R. W.</span> w toku czynności wyjaśniających i przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił , że faktycznie parkował w tym miejscu pojazd ale wyjechał płynnie . Żaden pojazd się nie zakołysał. Nie zahaczył żadnego pojazdu</p> <p>( dowód: wyjaśnienia obwinionego <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">W.</span> k- 39v, 19 , pisma wraz z załącznikami k- 74-92, 100-105, 119-134 ).</p> <p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego albowiem były one zupełnie sprzeczne z zeznaniami świadków: <span class="anon-block">K. C.</span> i <span class="anon-block">D. M.</span> oraz nie znalazły one potwierdzenia w pisemnej i ustnej opinii biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. <span class="anon-block">S. D.</span> . Z zeznań świadka <span class="anon-block">K. C.</span> wynikało jednoznacznie ,że widziała moment kiedy obwiniony wykonywał manewr cofania i uderzył w zaparkowany pojazd marki <span class="anon-block">B.</span> tj. w tylny zderzak lewego narożnika. W jej ocenie uderzenie nie było silne ale kierowca musiał je poczuć gdyż pojazd zadrżał. <span class="anon-block">K. C.</span> zrobiła zdjęcie tablicy rejestracyjnej pojazdu obwinionego. Z zeznań <span class="anon-block">D. M.</span> wynikało ,że kiedy parkował pojazd <span class="anon-block">B.</span> to nie było na nim śladów uszkodzenia tylnego zderzaka lewego narożnika w postaci zarysowania powłoki lakierowanej oraz zarysowanie lampy lewej . Także z opinii biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">D.</span> wynikało ,że uszkodzenia samochodu <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> powstały na skutek kontaktu z samochodem <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> , którego kierujący wykonywał manewr cofania. Po wycofaniu <span class="anon-block">S.</span> na zderzaku <span class="anon-block">B.</span> występował jasny ślad , którego umiejscowienie jest zgodne z otarciem widocznym na pojeździe <span class="anon-block">B.</span> .Istnieje praktyczna zgodność wysokości zderzaków obu pojazdów co mogło skutkować wystąpieniem otarć na obu pojazdach podczas manewru cofania <span class="anon-block">S.</span>. Przed wyjazdem <span class="anon-block">S.</span> na samochodzie <span class="anon-block">B.</span> nie było śladu a po wyjeździe był.</p> <p>.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom świadka <span class="anon-block">K. C.</span> albowiem były one spójne i konsekwentne a także znalazły w pełni odzwierciedlenie w zeznaniach świadka <span class="anon-block">D. M.</span> a także w pisemnej i ustnej opinii biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. <span class="anon-block">S. D.</span>. Świadek jako osoba zupełnie obca dla obwinionego , nie miała , w ocenie Sądu, żadnego powodu aby bezpodstawnie pomawiać go o spowodowanie kolizji.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom świadka <span class="anon-block">D. M.</span> albowiem były one spójne i logiczne a także znalazły w pełni odzwierciedlenie w zeznaniach świadka <span class="anon-block">K. C.</span> a także w pisemnej i ustnej opinii biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. <span class="anon-block">S. D.</span> .</p> <p>Zdaniem Sądu pisemna opinia biegłego sądowego z dziedziny ruchu drogowego i techniki samochodowej mgr. inż. <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">D.</span> oraz uzupełniająca ustna opinia złożone przez biegłego przed Sądem zasługują na przyznanie im w pełni waloru wiarygodności. Zostały one wykonane w sposób wnikliwy i szczegółowy w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, w tym zapis monitoringu miejsca zdarzenia. Biegły dokonał rekonstrukcji zdarzenia oraz jego przebiegu a także dokonał szczegółowej analizy usytuowania względem siebie pojazdów w chwili kolizji . Biegły opisał oraz przedstawił kolejne etapy przeprowadzanej opinii w oparciu o posiadany materiał dowodowy. Jednocześnie, w ocenie Sądu, wynikające z opinii wnioski zostały wysnute w sposób nie budzący wątpliwości i na tyle jednoznaczny ,że stanowiły one podstawę do uznania materiału dowodowego za w pełni kompletny i zasługujący na wiarygodność.</p> <p>Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów , pism , protokołów i płyty DVD-R zgromadzonym w toku postępowania uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując podstaw do kwestionowania ich autentyczności.</p> <p>W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego popełnienie przez obwinionego <span class="anon-block">R. W.</span> wykroczenia z art. 86 § 1 kw nie budzi wątpliwości. Kierując bowiem samochodem marki <span class="anon-block">S.</span> stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób ,że wykonując manewr cofania z miejsca parkingowego, nie zachował należytej ostrożności i uderzył w zaparkowany pojazd marki <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>Zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym nie musi być bezpośrednie ale musi być realne i konkretne . W każdym razie o realności i konkretności zagrożenia musi świadczyć jakieś zdarzenie , którym może być jak w tym przypadku zderzenie się pojazdu z innym pojazdem .</p> <p>Zdaniem Sądu orzeczona wobec obwinionej kara grzywny w wysokości 200 zł jest odpowiednia do stopnia społecznego niebezpieczeństwa popełnionego czynu a także spełni swą funkcję w zakresie prewencji ogólnej jak i funkcję represyjno-wychowawczą.</p> <p>O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 3 ust.1 ustawy z dnia 23.06.1973r. „o opłatach w sprawach karnych” (tekst jednolity: Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) oraz art. 119§ 1 kpow biorąc pod uwagę sytuację rodzinną i majątkową obwinionego oraz wysokość osiąganych przez niego dochodów.</p> </div>