II Ka 534/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 534/14 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 5 grudnia 2014 r. </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="125"/> <col width="50"/> <col width="535"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Grażyna Jaszczuk (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSO Jerzy Kozaczuk</p> <p>SSO Krystyna Święcicka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td colspan="2"> <p>st.sekr.sąd. Agata Polkowska</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Luby Fiłoc </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2014 r.</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. M.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 2)">art. 231 §2 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Sokołowie Podlaskim</p> <p>z dnia 12 czerwca 2014 r. sygn. akt VII K 968/13</p> <p>wyrok utrzymuje w mocy, uznając apelację obrońcy za oczywiście bezzasadną; zasądza od <span class="anon-block">H. M.</span> na rzecz Skarbu Państwa 520 złotych tytułem kosztów sądowych za II instancję.</p> <p>Sygn. akt II Ka 534/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. M.</span> </strong> oskarżony został o to, że:</p> <p>w dniu 3 listopada 2012r. w <span class="anon-block">S.</span>, gmina <span class="anon-block">S.</span> w województwie <span class="anon-block"> (...)</span> jako funkcjonariusz publiczny – policjant PP <span class="anon-block">S.</span>, pełniący służbę patrolową w patrolu zmotoryzowanym wspólnie z sierż. sztab. <span class="anon-block">R. I.</span> – f-szem policji, wiedząc po przeprowadzeniu badania urządzeniem Alkosensor, <span class="anon-block">R. I.</span>, że prowadzi on pojazd mechaniczny po drodze publicznej będąc w stanie nietrzeźwości <br/>z wynikiem 0,36 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, działając w celu osiągnięcia dla niego korzyści osobistej, w zamiarze by <span class="anon-block">R. I.</span> uniknął odpowiedzialności, poprzez niezgodne z rzeczywistością dokumentowanie przez niego faktu użycia alkosensora wobec osoby trzeciej, nie dopełnił obowiązków służbowych wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900300179" title="Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179 (art. 1;art. 1 ust. 2;art. 1 ust. 2 pkt. 4)">art. 1 ust 2 pkt 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 o Policji</a> oraz z zarządzenia nr 609 Komendanta Głównego Policji <br/>z dnia 25 czerwca 2007 r. w sprawie sposobu pełnienia służby na drogach przez policjantów - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900300179" title="Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179 (art. 1 § 15;art. 1 § 15 ust. 1;art. 1 § 15 ust. 1 pkt. 1)">§15 ust. 1 pkt 1</a>, w ten sposób, że zaniechał podjęcia przewidzianych prawem czynności służbowych w związku z ujawnieniem przestępstwa, czym działał na szkodę interesu publicznego,</p> <p> <strong> <!-- -->to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 2)">art. 231 § 2 kk</a>. </strong> </p> <p>Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2014 roku, sygn. akt VII K 968/13, Sąd Rejonowy <br/>w Węgrowie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Sokołowie Podlaskim:</p> <p>I.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">H. M.</span> </strong> uznał za winnego tego, że w dniu 03 listopada 2012r. w <span class="anon-block">S.</span>, pow. <span class="anon-block"> (...)</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> jako funkcjonariusz publiczny -policjant Posterunku Policji w <span class="anon-block">S.</span>, pełniąc służbę patrolową w patrolu zmotoryzowanym wspólnie z funkcjonariuszem Posterunku Policji w <span class="anon-block">S.</span> sierż. sztab. <span class="anon-block">R. I.</span>, wiedząc po przeprowadzeniu badania <span class="anon-block">R. I.</span> urządzeniem typu alkosensor, że prowadzi on w ruchu lądowym pojazd mechaniczny będąc w stanie nietrzeźwości – wynik badania 0,36 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, działając w celu osiągnięcia dla <span class="anon-block">R. I.</span>, który niezgodnie z rzeczywistością udokumentował użycie alkosensora wobec osoby trzeciej, korzyści osobistej w postaci uniknięcia odpowiedzialności za popełnione przestępstwo, nie dopełnił obowiązków służbowych wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900300179" title="Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179 (art. 1;art. 1 ust. 2;art. 1 ust. 2 pkt. 4)">art. 1 ust 2 pkt 4 ustawy z dnia 06 kwietnia 1990 r. <br/>o Policji</a> (tj. Dz. U. z 2011r., nr 287, poz. 1687 z późn. zm.) oraz § 15 ust 1 pkt 1 zarządzenia nr 609 Komendanta Głównego Policji z dnia 25 czerwca 2007r. <br/>w sprawie sposobu pełnienia służby na drogach przez policjantów, w ten sposób, ze zaniechał podjęcia przewidzianych prawem czynności służbowych w związku <br/>z ujawnieniem przestępstwa, czym działał na szkodę interesu publicznego, <br/>tj. czynu wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 2)">art. 231 § 2 kk</a> i za ten czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 2)">art. 231 § 2 kk</a> wymierzył mu karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 kk</a> wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art. 71 § 1 kk</a> wymierzył oskarżonemu grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 3)">art. 33 § 3 kk</a> wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł;</p> <p>IV.  zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 500 zł tytułem opłaty oraz obciążył go wydatkami postępowania do kwoty 90 zł, w pozostałym zakresie obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zaskarżając wyrok <br/>w całości i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 kpk</a> zarzucił temu rozstrzygnięciu:</p> <p>- obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 237;art. 237 § 3)">art. 237 § 3 kpk</a> poprzez wydanie rozstrzygnięcia w sprawie w oparciu o dowód w postaci nagrań audio-video, pomimo, iż <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 237;art. 237 § 3)">art. 237 § 3 kpk</a> określa katalog zamknięty przestępstw, w których dopuszczalna jest kontrola i utrwalanie rozmów telefonicznych i nie zawiera on czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 2)">art. 231 § 2 kk</a>, który jest zarzucany oskarżonemu.</p> <p>Podnosząc powyższy zarzut obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">H. M.</span> od zarzucanego mu czynu.</p> <p>W toku rozprawy odwoławczej obrońca oskarżonego poparł apelację i wniosek w niej zawarty. Oskarżony przyłączył się do stanowiska swojego obrońcy. Prokurator wniósł <br/>o nieuwzględnienie apelacji i utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym i jako taka na uwzględnienie nie zasługiwała.</p> <p>W środku odwoławczym obrońca zakwestionował prawną dopuszczalność wykorzystania jako dowodu w sprawie, nagrania audio-video zapisanego na płycie DVD-R, na którym utrwalono, przy wykorzystaniu urządzeń do rejestracji obrazu i dźwięku, przebieg służby sierż. sztab. <span class="anon-block">R. I.</span> oraz post. <span class="anon-block">H. M.</span> w dniu 3.11.2012r., prowadzonej w radiowozie oznakowanym marki <span class="anon-block">K. (...)</span>. Jak wynika z treści apelacji, podstawą podniesienia zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 237;art. 237 § 3)">art. 237 § 3 kpk</a>, jest przyjęcie przez obrońcę, że powyższy dowód, uzyskany został na skutek zastosowania wobec oskarżonego <span class="anon-block">H. M.</span>, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 237)">art. 237 kpk</a>, podsłuchu procesowego, który w niniejszej sprawie był niedopuszczalny. Założenie powyższe jest niewątpliwie błędne. Analiza akt sprawy wskazuje jednoznacznie, że w toku niniejszego postępowania nie stosowano wobec oskarżonego kontroli i utrwalania rozmów na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kodeksu postępowania karnego</a>. Podkreślić należy, iż kwestionowany przez obrońcę materiał dowodowy, uzyskany został w efekcie czynności operacyjno-rozpoznawczych w postaci kontroli operacyjnej polegającej na zastosowaniu środków technicznych umożliwiających uzyskiwanie w sposób niejawny informacji i dowodów oraz ich utrwalanie, podjętych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900300179" title="Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179 (art. 19)">art. 19 Ustawy z dnia <br/>6 kwietnia 1990 roku o Policji</a>. (j.t.: Dz. U. z 2011r., nr 287, poz. 1687).</p> <p>Wobec powyższego, podnoszenie przez obrońcę, że warunki określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 237;art. 237 § 3)">art. 237 § 3 kpk</a> nie zostały zrealizowane, ponieważ przestępstwo zarzucone oskarżonemu nie należy do czynów, wobec których dopuszczalne jest stosowanie podsłuchu procesowego i z tego powodu znajdujące się w aktach nagranie audio-video nie może stanowić dowodu w sprawie, jest chybione. Zarzut naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 237;art. 237 § 3)">art. 237 § 3 kpk</a> musiał więc zostać oceniony jako oczywiście bezzasadny gdyż przepis ten w ogóle nie miał zastosowania w niniejszej sprawie.</p> <p>Lektura apelacji prowadzi do wniosku, że obrońca oskarżonego zdaje się nie zauważać, tego że zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym, istnieją dwa niezależne od siebie sposoby legalnego uzyskania dowodu z kontroli i utrwalania rozmów. Pierwszy oparty jest na przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 237)">art. 237 kpk</a>, który jak wskazano wyżej, wbrew twierdzeniom obrońcy, nie miał zastosowania w tej sprawie. Drugi, to tzw. podsłuch pozaprocesowy, który wykorzystany został w niniejszej sprawie, realizowany na podstawie ustaw szczególnych przez uprawnione do tego służby, w tym przez Policję na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900300179" title="Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179 (art. 19)">art. 19 Ustawy z dnia <br/>6 kwietnia 1990 roku o Policji</a> .</p> <p>Mając na uwadze fakt, iż obrońca podważa legalność pozyskanego w wyniku kontroli operacyjnej dowodu, choć za pomocą chybionego zarzutu, najważniejszym elementem kontroli instancyjnej w niniejszej sprawie było ustalenie czy kwestionowany przez obrońcę materiał, został pozyskany zgodnie z prawem i jako taki mógł mieć w niniejszej sprawie walor dowodowy.</p> <p>Sąd Okręgowy po zapoznaniu się z aktami sprawy, w tym z aktami poufnymi w Tajnej Kancelarii Sądu Okręgowego w Siedlcach, doszedł do przekonania, że kwestionowany przez obrońcę materiał dowodowy w postaci nagrania audio-video, uzyskany i utrwalony został we właściwy sposób, zgodnie z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900300179" title="Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179 (art. 19)">art. 19 Ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji</a>, dlatego słusznie stał się on podstawą zaskarżonego wyroku.</p> <p>W niniejszej sprawie zgromadzona została pełna dokumentacja prowadzonej kontroli operacyjnej zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20111220697" title="Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 czerwca 2011 r. w sprawie sposobu dokumentowania prowadzonej przez Policję kontroli operacyjnej, przechowywania i przekazywania wniosków, zarządzeń i materiałów uzyskanych podczas stosowania tej kontroli, a także przetwarzania i niszczenia tych materiałów - Dz. U. z 2011 r. Nr 122, poz. 697 (§ 1;§ 1 ust. 1;§ 1 ust. 2)">§ 1 ust 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych <br/>i Administracji z dnia 10 czerwca 2011 r. w sprawie sposobu dokumentowania prowadzonej przez Policję kontroli operacyjnej, przechowywania i przekazywania wniosków, zarządzeń <br/>i materiałów uzyskanych podczas stosowania tej kontroli, a także przetwarzania i niszczenia tych materiałów</a> (Dz.U z 2011r., Nr 122, poz. 697). Dokumenty te, dotyczące ustalenia <br/>i zabezpieczenia dowodu, zostały dołączone do akt niniejszej sprawy i umożliwiły ocenę legalności wykorzystania tego dowodu w sprawie przeciwko <span class="anon-block">H. M.</span>.</p> <p>Z analizy akt sprawy wynika, że przedmiotowy materiał w postaci nagrania audio-video utrwalony został w toku kontroli operacyjnej obiektu o kryptonimie „<span class="anon-block">(...)</span>”, stosowanej w okresie od dnia 24.09.2012r. do dnia 24.12.2012 r. na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 24.09.2012 r., sygn. akt XVIII K <span class="anon-block">(...)</span> wydanego na wniosek nr 454/3/12 Komendanta Głównego Policji. Z uwagi na to, że materiał ten stanowił dowód popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 2)">art. 231 § 2 kk</a>, wskazanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900300179" title="Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179 (art. 19;art. 19 ust. 1)">art. 19 ust 1 ustawy o Policji</a>, przez osobę, wobec której powyższa kontrola operacyjna nie była stosowana, tj. <span class="anon-block">H. M.</span>, aby wykorzystać ten materiał jako dowód w postępowaniu karnym przeciwko niemu, koniecznym było uzyskanie na to zgody Sądu Okręgowego w Warszawie. Sąd Okręgowy w Warszawie działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900300179" title="Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179 (art. 19;art. 19 ust. 15 c)">art. 19 ust. 15c ustawy o Policji</a>, wyraził zgodę następczą na wykorzystanie w postępowaniu karnym dowodu popełnienia przestępstwa uzyskanego w trakcie stosowania przedmiotowej kontroli operacyjnej wobec innej osoby.</p> <p>W ocenie Sądu Odwoławczego, prawidłowość przeprowadzenia kontroli operacyjnej oraz wyrażenia powyższej zgody następczej na wykorzystanie tak uzyskanych dowodów <br/>w postępowaniu karnym, nie budzą wątpliwości. Spełnione zostały w tym zakresie wszelkie warunki wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900300179" title="Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179 (art. 19)">art. 19 Ustawy o Policji</a>, w tym w szczególności czynności prowadzone były przez uprawnione podmioty, w terminach ustawowych i, co szczególnie istotne <br/>w realiach niniejszej sprawy, dotyczyły przestępstwa wskazanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900300179" title="Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179 (ust. 1;art. 19)">ust. 1 art. 19 Ustawy <br/>o Policji</a>, a zatem takiego, którego ściganie możliwe jest z zastosowaniem kontroli operacyjnej.</p> <p>Podkreślić również należy, iż kontrola odwoławcza potwierdziła prawidłowość procedowania Sądu I instancji w zakresie wprowadzenia do procesu materiałów uzyskanych w drodze kontroli operacyjnej. Sąd Rejonowy z uwagi na zgodny wniosek stron, odstąpił od odtwarzania zabezpieczonego materiału audio-video, lecz zaliczył go w poczet materiału dowodowego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 394;art. 394 § 2)">art. 394 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 393;art. 393 § 1)">art. 393 § 1 kpk</a> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900300179" title="Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179 (art. 19;art. 19 ust. 15)">art. 19 ust. 15 ustawy <br/>o Policji</a>). Materiały z kontroli operacyjnej mogły więc stanowić podstawę orzeczenia gdyż zostały ujawnione na rozprawie głównej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a>). Na marginesie zaznaczyć warto, <br/>że w toku postępowania przygotowawczego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 321)">art. 321 kpk</a> oskarżony i jego obrońca, zapoznali się z całością akt sprawy w tym również, z aktami poufnymi w Kancelarii Tajnej Prokuratury Okręgowej w Siedlcach.</p> <p>Końcowo podnieść należy, że dowodowy walor i tym samym podstawę do ustalenia sprawstwa i winy oskarżonego mogą mieć tylko materiały o charakterze autentycznym. Niewątpliwie materiał operacyjny przekazany do wykorzystania w niniejszym procesie, taki charakter posiada, a na jego podstawie możliwa jest identyfikacja osób, których głosy <br/>i wizerunki utrwalono, a także odtworzenie treści wypowiedzi osób nagranych. Podkreślić trzeba, iż w niniejszym postępowaniu autentyczność powyższego materiału audio-video oraz tożsamość osób utrwalonych na nagraniu, nie były kwestionowane.</p> <p>Mając zatem na uwadze powyższe rozważania, w ocenie Sądu odwoławczego, Sąd Rejonowy słusznie uznał kwestionowane przez obrońcę materiały, uzyskane w toku kontroli operacyjnej, za w pełni wiarygodny materiał dowodowy, uzyskany i utrwalony we właściwy sposób, zgodnie z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19900300179" title="Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz. U. z 1990 r. Nr 30, poz. 179 (art. 19)">art. 19 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji</a>. Dlatego też złożony środek odwoławczy nie mógł wywołać oczekiwanych przez skarżącego rezultatów.</p> <p>W ocenie Sądu odwoławczego, również pozostałe dowody zgromadzone w toku postępowania zostały ocenione przez Sąd Rejonowy z poszanowaniem przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>. <br/>W związku z tym, że obrońca kwestionował jedynie legalność wyżej opisanego dowodu, zbędne jest dalsze szczegółowe odnoszenie się do prawidłowo dokonanej przez Sąd Rejonowy oceny dowodów, jak również do niebudzącego wątpliwości ustalonego stanu faktycznego.</p> <p>Podkreślić również należy, iż na aprobatę zasługuje dokonana przez Sąd meriti kwalifikacja czynu przypisanego <span class="anon-block">H. M.</span>. Nie ma wątpliwości, co do tego, <br/>że oskarżony dopuścił się popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 2)">art. 231 § 2 kk</a>. Fakt ten został w sposób jednoznaczny dowiedziony, co ma odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.</p> <p>Na marginesie wskazać trzeba, że wymierzając oskarżonemu karę, Sąd Rejonowy <br/>w sposób prawidłowy zważył, zarówno stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, stopień jego winy, jak też okoliczności dotyczące jego osoby. Orzeczona kara odpowiada wszystkim dyrektywom z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 kk</a> i nie nosi żadnych cech niewspółmierności. Spełni wszystkie swe cele w zakresie prewencji indywidualnej <br/>i generalnej. W tej sytuacji rozstrzygnięcie Sądu I instancji w tym przedmiocie również nie wymagało ingerencji ze strony Sądu odwoławczego.</p> <p>O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze, Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 8)">art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r.</a> (Dz. U. Nr 49, poz. 223 z 83r. z późń. zm.).</p> <p>Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 456)">art. 456 kpk</a>, orzekł jak w części dyspozytywnej swego wyroku.</p> </div>