II Cz 1316/14

<p>Sygn. akt II Cz 1316/14</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 5 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy <br/>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Anatol Gul</p> <p>Sędziowie: SO Piotr Rajczakowski</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->SO Aleksandra Żurawska</span> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2014 r. w Świdnicy</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>zażalenia dłużniczki <span class="anon-block">I.</span> <span class="anon-block">G.</span> na postanowienie Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 9 września 2014 r., sygn. akt I Co 2654/13</p> <p>w sprawach egzekucyjnych z wniosku wierzycieli <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Wałbrzychu – <span class="anon-block">G. N.</span> / sygn. akt KM 1714/13 i KM 2314/13 /</p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->odrzucić zażalenie na pkt I postanowienia, a dalej idące zażalenie oddalić.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 września 2014 r., Sąd Rejonowy w pkt I oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na czynność Komornika Sądowego w postaci sporządzenia opisu i oszacowania, zaś w pkt II odrzucił skargę dłużniczki <span class="anon-block">I.</span> <span class="anon-block">G.</span>. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pomimo złożenia przez skarżącą dwóch skarg, dłużniczka <span class="anon-block">I. G.</span>, co do zasady skarży tylko jedną czynność polegającą na dokonaniu opisu i oszacowania ograniczonego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawa rzeczowego</a>. Wynikało to z tego bowiem, że drugi wierzyciel na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 927)">art. 927 kpc</a>, w sprawie KM 1714/13 (<span class="anon-block"> (...)</span>) przyłączył się do egzekucji skierowanej wobec nieruchomości, a wszczętej wcześniej przez <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Zatem zbędnym było wysyłanie zawiadomienia z podaniem sygnatury KM 1714/13, gdyż dłużniczka już wcześniej była zawiadomiona o terminie opisu i oszacowania. Oceniając wniosek dłużniczki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Sąd wskazał, że zaskarżona czynność została dokonana w dniu 12 marca 2014 roku, a okoliczność otrzymania przez nią zawiadomienia o tym terminie jest bezsporna. Regułą jest natomiast, że termin zaskarżenia opisu i oszacowania wynosi dwa tygodnie i liczy się od dnia jego ukończenia, a tylko jeżeli opis i oszacowanie nie zostały ukończone, w terminie od dnia doręczenia uczestnikowi zawiadomienia o ukończeniu opisu i oszacowania. Skoro zatem skarżąca nie podjęła żadnych czynności, aby ustalić czy dokonano opisu i oszacowania oraz nie podjęła starań, aby ustalić czy rzeczywiście Komornik nie przyszedł na wyznaczony termin, w sytuacji gdy podnosi ona, że jej mąż był w mieszkaniu, zdaniem Sądu, nie można przyjąć, aby uchybiła ona terminowi do zaskarżenia czynności bez swojej winy. Powyższe w konsekwencji przesądzało o konieczności odrzucenia samej skargi.</p> <p>W zażaleniu na powyższe postanowienie, dłużniczka wnosząc w istocie o jego uchylenie podniosła, że ze wskazaną nieruchomością przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> nie wiąże ją żaden stosunek prawny. Ponadto, w ocenie skarżącej, data wysłania protokołu oraz operatu szacunkowego podana przez Komornika nie jest prawdziwa, a termin do zaskarżenia czynności opisu i oszacowania winien być liczony od dnia 28 marca 2014 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył:</strong> </p> <p>Zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 168;art. 168 § 1)">art. 168 § 1 kpc</a> przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej może nastąpić, jeżeli jej niedokonanie nastąpiło bez winy strony. Obowiązkiem strony jest uprawdopodobnienie w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu okoliczności, które wniosek uzasadniają, a więc uprawdopodobnienie, że opóźnienie w dokonaniu czynności procesowej nie jest przez stronę zawinione (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 169;art. 169 § 2)">art. 169 § 2 kpc</a>). Tymczasem, zarówno we wniosku o przywrócenie terminu, jak i w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi, skarżąca nie przytoczyła takowych okoliczności. Nie wskazała ona bowiem, co trafnie zauważył również Sąd Rejonowy, dlaczego nie podjęła żadnych czynności w celu sprawdzenia czy opis i oszacowanie ograniczonego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawa rzeczowego</a> został przeprowadzony, pomimo posiadania wiedzy o wyznaczonym terminie, co najmniej od dnia 8 lutego 2014 roku / co wynika z akt egzekucyjnych KM 234/13, jak i samej skargi dłużniczki / oraz faktu, że wcześniej osobiście odbierała korespondencję w kancelarii komorniczej. W tym zakresie argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia, Sąd Okręgowy w pełni podziela, nie widząc potrzeby jej ponownego przytaczania, zwracając przy tym uwagę na fakt, iż samo zażalenie w istocie nie zawiera jakichkolwiek okoliczności, które przemawiałyby za wadliwością zaskarżonego rozstrzygnięcia. Nie można za taki argument z pewnością uznać argumentacji skarżącej, co do terminu doręczenia jej protokołu opisu i oszacowania, który jest nieistotny w świetle przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 950;art. 950 zd. 1;art. 950 zd. 2)">art. 950 zd. 1 i 2 kpc</a>. Zgodnie bowiem z jego treścią termin do zaskarżenia opisu i oszacowania wynosi dwa tygodnie i liczy się <strong> <!-- -->od dnia jego ukończenia</strong>. Jeżeli opis i oszacowanie nie zostały ukończone w terminie podanym w zawiadomieniu termin do zaskarżenia liczy się od dnia doręczenia uczestnikowi zawiadomienia, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 945;art. 945 § 4)">art. 945 § 4 kpc</a>, a dla uczestników, którym nie doręczono zawiadomienia, od dnia obwieszczenia o ukończeniu. Skarżąca błędnie natomiast interpretuje wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 stycznia 2014 roku / sygn. akt SK 18/11 /. Zauważyć, bowiem należy, że orzeczenie to dotyczyło <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 950)">art. 950 kpc</a>, w brzmieniu obowiązującym <strong> <!-- -->do dnia wejścia w życie ustawy </strong>z dnia 16 września 2011 r., o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">ustawy – Kodeks postępowania cywilnego</a> oraz niektórych innych ustaw / Dz.U. z 2011 r., nr 233, poz. 1381 /. Pierwotna treść tego przepisu składała się jedynie z dwóch zdań o następującej treści: „Termin do zaskarżenia opisu i oszacowania liczy się od dnia jego ukończenia. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie”. Wobec wprowadzenia zmiany przez art. 1 pkt 113 ww. ustawy, jego brzmienie zostało rozszerzone, co jednakże i tak pozostaje bez wpływu na niniejsze zażalenie, gdyż jak już wskazano – skarżąca nie podjęła żadnych czynności w celu sprawdzenia czy opis i oszacowanie w ogóle zostały dokonane, skoro wiedzę o terminie ich przeprowadzenia posiadała już od 8 lutego 2014 roku. Ponadto i pomimo powyższego, w ocenie Sądu Okręgowego, brak jest podstaw do przyjęcia, aby data wysłania protokołu wraz z operatem szacunkowym / 12 marca 2014 r. / była nieprawdziwa, na co jednoznacznie wskazują zwrotne potwierdzenia odbioru znajdujące się w aktach sprawy KM 2314/13. Bez znaczenia również pozostaje zamieszczenie w protokole z dnia 12 marca 2014 r. adresu „<span class="anon-block">ul. (...)</span>”, w sytuacji, gdy prawidłowy adres znajduje się pod numerem <span class="anon-block">(...)</span>gdyż jest to bez wątpienia jedynie oczywista omyłka pisarska. Za wyprowadzeniem takiego wniosku przemawia sam protokół opisu i oszacowania ograniczonego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19460570319" title="Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe - Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 ()">prawa rzeczowego</a>, a w szczególności treść obwieszczenia o terminie tej czynności oraz zawiadomienia znajdującego się w aktach sprawy.</p> <p>Z tych względów Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie na postanowienie oddalające wniosek skarżącej o przywrócenie terminu – postanowienie to nie należy bowiem do orzeczeń podlegających zaskarżeniu, nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, nie zostało też wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 2;art. 394)">§ 2 art. 394 kpc</a>, jak również żaden przepis szczególny nie przewiduje zażalenia w tym przedmiocie / <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 373)">art. 373 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 kpc</a> /, a w pozostałym zaś zakresie, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 kpc</a> oddalił zażalenie.</p> </div>