III U 524/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt:</strong> III U 524/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 5 grudnia 2014r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> w składzie:</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="187"/> <col width="529"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR del. do SO Monika Obrębska</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekretarz sądowy Przemysław Dudziński</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2014r. w <span class="anon-block">O.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z odwołania</strong> <span class="anon-block">H. D.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko</strong> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy</p> <p> <strong> <!-- -->na skutek odwołania</strong> <span class="anon-block">H. D.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->od decyzji</strong> Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia </strong>05.05.2014r. <strong> <!-- -->znak</strong> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->orzeka:</strong> </p> <p>oddala odwołanie</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 05.05.2014r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">P.</span> odmówił <span class="anon-block">H. D.</span> prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy.</p> <p>Decyzję powyższą <span class="anon-block">H. D.</span> zaskarżył wnosząc od niej odwołanie. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że nie zgadza się z decyzją ZUS. Wniósł o powołanie biegłych w celu ustalenia jego niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy.</p> <p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">P.</span> wniósł o oddalenie odwołania, wskazując, że Komisja Lekarska ZUS ustaliła, że brak jest podstaw do orzeczenia u <span class="anon-block">H. D.</span> niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ostrołęce ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">H. D.</span> w okresie od 01.01.1994r. do 31.12.1998r. pobierał rentę inwalidzką według III grupy w związku z wypadkiem przy pracy, jaki miał miejsce w dniu 04.03.1991r. Z dniem 01.11.2000r. przyznano <span class="anon-block">H. D.</span> prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na stałe. Od 25.06.2004r. <span class="anon-block">H. D.</span> pobiera emeryturę.</p> <p>W dniu 09.12.2012r. <span class="anon-block">H. D.</span> wystąpił do organu rentowego z kolejnym wnioskiem o przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy w dniu 04.03.1991r. W dniu 16.02.2012r. organ rentowy wydał decyzję odmawiającą <span class="anon-block">H. D.</span> przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. Odwołanie od tego wyroku zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Ostrołęce z dnia 22.03.2013r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 04.12.2013r. oddalił apelację <span class="anon-block">H. D.</span> wywiedzioną od tego wyroku.</p> <p>W dniu 21.01.2014r. <span class="anon-block">H. D.</span> wystąpił do organu rentowego z kolejnym wnioskiem o przyznanie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy w dniu 04.03.1991r. Orzeczeniem z dnia 03.03.2014r. lekarz orzecznik ZUS ustalił, że odwołujący jest trwale częściowo niezdolny do pracy, ale niezdolność ta nie pozostaje w związku z wypadkiem przy pracy. <span class="anon-block">H. D.</span> zgłosił sprzeciw od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS. Komisja Lekarska ZUS w <span class="anon-block">W.</span> orzeczeniem z dnia 15.04.2014r. orzekła brak podstaw do stwierdzenia niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. Wobec powyższego w dniu 05.05.2014r. organ rentowy wydał decyzję odmawiającą <span class="anon-block">H. D.</span> przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ostrołęce zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Odwołanie wniesione przez <span class="anon-block">H. D.</span> jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021991673" title="Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych - Dz. U. z 2002 r. Nr 199, poz. 1673 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 6;art. 17)">art. 6 ust. 1 pkt 6 i art. 17 ustawy z dnia 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych</a> (Dz. U. nr 199, poz. 1673 z późn. zm.) ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy wskutek wypadku przy pracy przysługuje renta z tytułu niezdolności do pracy.</p> <p>Definicję osoby niezdolnej do pracy zawiera <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 12;art. 12 ust. 1;art. 12 ust. 2;art. 12 ust. 3)">art. 12 ust. 1-3 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2004r., nr 39 poz. 353 z późn. zm.), który stwierdza, że jest nią osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.</p> <p>W świetle cytowanych wyżej przepisów kwestią wymagającą rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, od której zależała skuteczność odwołania <span class="anon-block">H. D.</span>, było ustalenie czy jest on osobą niezdolną do pracy i czy niezdolność ta pozostaje w związku z wypadkiem przy pracy w dniu 04.03.1991r.</p> <p>Na tę okoliczność Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy z zakresu neurologii, chirurgii – ortopedii, którzy po przeprowadzeniu wywiadu z <span class="anon-block">H. D.</span>, jego zbadaniu oraz po analizie dokumentacji medycznej rozpoznali u odwołującego: zagojone złamanie kości udowej lewej z niewielkim ograniczeniem funkcji lewego kolana. W konkluzji biegli stwierdzili, że odwołujący nie jest niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy pracy w 1991r. W uzasadnieniu opinii wskazali, że badaniem przedmiotowym stwierdzili jedynie niewielkie ograniczenie ruchomości lewego stawu kolanowego. Podali, że uwzględniając wywiad zawodowy dostępny w aktach, brak jest podstaw do przyjęcia niezdolności do pracy w związku ze schorzeniami narządu ruchu.</p> <p>Zastrzeżenia do powyższej opinii złożył odwołujący podnosząc, że przez 5 lat otrzymywał rentę z tytułu wypadku przy pracy. Wskazał też, że posiada 40 % trwały uszczerbek na zdrowiu. Podał, że nie zgadza się, że jego niezdolność do pracy spowodowana jest ogólnym stanem zdrowia. Wskazując na powyższe wniósł o przesłuchanie biegłych na rozprawie w celu udzielenie odpowiedzi, czy stan jego zdrowia w 1998r. uzasadniał stwierdzenie niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy.</p> <p>Sąd powyższy wniosek oddalił uznając, że sporne okoliczności zostały dostatecznie wyjaśnione. Bezprzedmiotowe było w szczególności wzywanie biegłych na rozprawę w celu określenia czy w 1998r. (tj. w okresie kiedy wstrzymano odwołującemu prawo do renty wypadkowej), były podstawy do stwierdzenia niezdolności do pracy, gdyż kwestia ta została już prawomocnie rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26.11.1999r.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego należało podzielić wywody i wnioski opinii biegłych lekarzy sądowych. Wnioski zostały przez biegłych sformułowane po przeprowadzeniu wywiadu, badaniu odwołującego i analizie dokumentacji medycznej zgromadzonej w aktach rentowych w związku z występującymi u niego schorzeniami. Wydana opinia poparta została logiczną argumentacją, z której wynika, że brak jest podstaw do przyjęcia niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. Wnioski biegłych w tym zakresie korespondują z opiniami orzeczników ZUS, znajdują też potwierdzenie w zgromadzonej w sprawie dokumentacji medycznej. Sąd uznał, że ocena stanu zdrowia odwołującego dokonana przez niego samego, stanowi jedynie wyraz subiektywnego przekonania odwołującego, nie znajdującego jednak potwierdzenia w przeprowadzonych w sprawie dowodach. Wskazać w tym miejscu należy, że Sąd nie jest obowiązany dopuszczać dowodu z opinii uzupełniających czy opinii z kolejnych biegłych w każdym wypadku, gdy opinia złożona już w sprawie jest niekorzystna dla strony. Argumentacja przeciwna prowadziłaby bowiem do wniosku, że konieczne byłoby powołanie w sprawie wszystkich możliwych biegłych danej specjalności w celu upewnienia się, czy niektórzy z nich nie byliby takiego zdania jak strona (tak: Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Część pierwsza – Postępowanie rozpoznawcze, pod red. Prof. dr. hab. Tadeusza Erecińskiego, tom 1, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 2001, teza 8 do art. 286 i powołane w niej orzeczenia S.N., str. 523). Wskazać też należy, że potrzeba powołania innego biegłego powinna wynikać z okoliczności sprawy a nie z samego niezadowolenia strony z dotychczas złożonej opinii (vide wyrok SN z 4 sierpnia 1999 r, I PKN 20/99, OSNAPiUS 2000, nr 15, poz. 479). Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie, potrzeby uzupełnienia opinii biegłych nie widział.</p> <p>Odnosząc się do argumentów odwołującego związanych z ustaleniem u niego 40 % trwałego uszczerbku na zdrowiu, stwierdzić należy, że kryteria ustalania uszczerbku na zdrowiu i kryteria ustalania niezdolności do pracy są odmienne. Oceny uszczerbku na zdrowiu dokonuje się bez odniesienia do zdolności do pracy. Jak słusznie wskazał Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 26.10.2000r. oddalającego apelację <span class="anon-block">H. D.</span> od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26.11.1999r. oddalającego z kolei odwołanie od decyzji organu rentowego z 14.12.1998r. wstrzymującej odwołującemu wypłatę renty wypadkowej, bardzo wysoki procent uszczerbku (np. w wyniku zeszpecenia) może w ogóle nie mieć wpływu na zdolność do pracy – vide uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 26.10.2000r. - akt rentowe. Na marginesie wskazać też należy, że zgodnie z orzeczeniem Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej do spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia z dnia 16.03.1992r. u odwołującego ustalony został 20 % stały uszczerbek na zdrowiu, a nie jak podnosił odwołujący 40 % (vide k. 8 akt rentowych II)</p> <p>Dlatego też, mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy uznał, że <span class="anon-block">H. D.</span> nie przysługuje prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- -->14}§ 1 k.p.c.</a>, oddalił odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">P.</span> z dnia 05.05.2014r., gdyż jest ona słuszna i odpowiada prawu.</p> </div>