V C 488/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V C upr 488/14 </strong> </p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 5 grudnia 2014 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Trzebnicy V Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w <span class="anon-block">M.</span> </strong> </p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSR Grażyna Wójcik</p> <p>Protokolant: Agnieszka Hasiak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2014 r. w Miliczu</p> <p>sprawy z powództwa Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">S. P.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  oddala powództwo;</p> <p>II.  kosztami postępowania obciąża stronę powodową w zakresie przez nią poniesionym.</p> <p>Sygn. akt V C upr 488/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Strona powodowa Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty we <span class="anon-block">W.</span>, działając przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, w pozwie złożonym w dniu 11 września 2014 r. wniosła o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">S. P.</span> kwoty 854,45 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych, w tym 180,00 zł kosztów zastępstwa procesowego, 17,00 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i 30,00 zł opłaty sądowej od pozwu.</p> <p>W uzasadnieniu wskazała, że pozwany <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> zawarli w dniu 20 września 2007 r. umowę bankową o nr dłużnika <span class="anon-block"> (...)</span>, na podstawie której pozwany otrzymał określoną w umowie kwotę pieniężną i jednocześnie zobowiązał się do jej zwrotu na warunkach precyzyjnie określonych w tejże umowie. Pozwany nie wywiązał się z przyjętego na siebie zobowiązania wobec czego niespłacona należność główna stała się wymagalna wraz z kwotą odsetek za opóźnienie. Pomimo upływu terminu wyznaczonego pozwanemu do uregulowania należności, nie dokonał on zapłaty, wobec czego w dniu 2 kwietnia 2014 r. pierwotny wierzyciel zawarł ze stroną powodową umowę przelewu wierzytelności, cedując na jej rzecz całość praw i obowiązków wynikających z umowy zawartej z bankiem. Nadto strona powodowa wskazała, że zadłużenie pozwanego wynosi 854,45 zł, w tym należność główna 433,49 zł oraz skapitalizowane odsetki w wysokości 420,96 zł. Podniosła, że wezwała pozwanego do zapłaty, jednakże zadłużenie nie zostało uregulowane.</p> <p>Pozwany – prawidłowo wezwany - nie stawił się na rozprawę, nie złożył odpowiedzi na pozew ani nie żądał rozpoznania sprawy pod jego nieobecność.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 2 kwietnia 2014 r. <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> zawarł z Prokurą Niestandaryzowanym <span class="anon-block">S.</span> Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym we <span class="anon-block">W.</span> umowę sprzedaży wierzytelności. Przedmiotem wyżej wskazanej umowy była m.in. wierzytelność w stosunku do pozwanego <span class="anon-block">S. P.</span>, wynikająca z umowy o nr klienta <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 20 września 2007 r. w wysokości: kapitał: 433,49 zł, odsetki 401,82 zł i koszty 258,40 zł.</p> <p>(dowód: umowa przelewu wierzytelności z 02.04.2014 r. k. 7-10;</p> <p>wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji k. 11)</p> <p>Strona powodowa w dniu 22 lipca 2014 r. sporządziła pismo dotyczące zawiadomienia pozwanego o rozpoczęciu sądowego etapu dochodzenia należności</p> <p>(dowód: pismo strony powodowej z 22.07.2014 r. k. 12 - 13)</p> <p>W wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego wystawionym w dniu 2 września 2014 r. strona powodowa oświadczyła, że w dniu 2 kwietnia 2014 r. Prokura <span class="anon-block"> (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> nabyła od <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> wierzytelność wobec pozwanego <span class="anon-block">S. P.</span>, wynikającą z umowy kredytu o nr klienta <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 20 września 2007 r. Wysokość zobowiązania dłużnika na dzień wystawienia wyciągu wynosiła łącznie 854,45 zł, w tym należność główna 433,49 zł i odsetki w kwocie 420,96 zł.</p> <p>(dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego</p> <p>i ewidencji analitycznej nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 02.09.2014 r. k. 6)</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> oraz w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania. To one są dysponentem toczącego się procesu i od nich zależy jego wynik. Mają bowiem obowiązek przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne. Strona powodowa reprezentowana była przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym i dlatego Sąd przyjął odpowiednio wysoki miernik staranności po stronie powodowej co do konieczności podejmowania czynności procesowych, uwzględniający zawodowe kwalifikacje pełnomocnika.</p> <p>Strona powodowa swoje roszczenie wywodziła z treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a>, dotyczącego umowy przelewu wierzytelności. Pamiętać należy, że warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi. Powodowy Fundusz formułując żądanie w niniejszej sprawie miał zatem obowiązek udowodnienia, że przysługuje mu uprawnienie do dochodzenia należności od pozwanego z tytułu związania umową z poprzednikiem prawnym strony powodowej, z tytułu której miał uiścić dochodzona pozwem kwotę. Strona powodowa zaoferowała jako materiał dowodowy jedynie umowę cesji z wyciągiem z załącznika, wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu oraz pismo o rozpoczęciu sądowego etapu dochodzenia długu.</p> <p>W ocenie Sądu przedłożone przez powoda dokumenty są niewystarczające dla uwzględnienia żądania. Strona powodowa nie wykazała bowiem – wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi – istnienia i wysokości zobowiązania, zasad obciążenia pozwanego dochodzoną kwotą przez pierwotnego wierzyciela, daty wymagalności świadczenia, sposobu i okresu wyliczenia odsetek. Powołała się w tym zakresie jedynie na wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego, co nie może zostać uznane za wystarczające, zwłaszcza w świetle orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 11 lipca 2011 r. w sprawie P 1/10, na mocy którego zostało wykluczone uprzywilejowanie dowodowe jakie posiadały fundusze sekurytyzacyjne. Wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu złożony w niniejsze sprawie stanowi wyłącznie dokument prywatny i nie wiąże się z nim domniemanie prawne, że stwierdzona w nim wierzytelność istnieje, co potwierdza przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041461546" title="Ustawa z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 146, poz. 1546 (art. 194;art. 194 ust. 2)">art. 194 ust. 2 ustawy z 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych</a> (tekst jedn. z 2014 r. poz. 157) W tej sytuacji brak jakiegokolwiek sposobu kontroli prawidłowości podstaw dokonania przedmiotowego wpisu w księgach rachunkowych powodowego funduszu. Strona powodowa nie przedłożyła umowy kredytu, na którą powołała się w uzasadnieniu pozwu, nie zaoferowała innych dowodów potwierdzających wysokość dochodzonej kwoty. Uniemożliwia to dokonanie weryfikacji żądania przez Sąd.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339)">art. 339 k.p.c.</a>, jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny, przy czym w takim wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. W niniejszej sprawie - w świetle powyższych rozważań - takie wątpliwości zachodziły, co obligowało Sąd do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które jednak nie pozwoliło uznać dochodzonego żądania za wykazane.</p> <p>Z tych względów orzeczono w pkt I sentencji wyroku zaocznego o oddaleniu powództwa w całości.</p> <p>O kosztach postępowania w pkt II sentencji wyroku orzeczono na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> </p> </div>