V Ka 599/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V .2 Ka 599/14 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 8 grudnia 2014 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Gliwicach</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: </strong> SSO Jacek Myśliwiec</p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: </strong> SSR del. Ewa Tatarczyk (spr.)</p> <p>SSO Sławomir Klekocki</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong>: Monika Brzoza</p> <p>w obecności Wandy Ostrowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2014 r.</p> <p>sprawy:</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">H. K.</span> /<span class="anon-block">K.</span>/ </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> syna <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">M.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178 a § 1 kk</a> </em> </strong> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju</p> <p>z dnia 5 września 2014r. sygn. akt II K 87/14</p> <p>I. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 5 w ten sposób, że jako podstawę orzeczonego środka karnego wskazuje <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 kk</a>;</p> <p>II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>III. kosztami za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V 2 Ka 599/14 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Jastrzębiu Zdroju wyrokiem z dnia 5 września 2014 r. wydanym w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387;art. 387 § 1)">art. 387 § 1 k.p.k.</a> uznał oskarżonego <span class="anon-block">H. K.</span> za winnego popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178 a § 1 k.k.</a> polegającego na tym , że w dniu 13 grudnia 2013 r. ok. godz. 17.00 w <span class="anon-block">J.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> , znajdując się w stanie nietrzeźwości zachodzącym przy wartości 0,82 mg/l i 0,84 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki <span class="anon-block">D.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> i wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat , po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art. 71 § 1 k.k.</a> wymierzono oskarżonemu karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 10 złotych , na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 5)">art. 72 § 1 pkt 5</a> zobowiązano oskarżonego w okresie próby do powstrzymania się od nadużywania alkoholu , na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 1)">art. 42 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 2)">art. 63 § 2 k.k.</a> orzeczono środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na kres 1 roku zaliczając na poczet orzeczonego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 13.12.2013 r. do 05.09.2014 r.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądzono od oskarżonego wydatki postępowania w kwocie 390 złotych i obciążono go opłata w kwocie 450 złotych .</p> <p>Apelację od wyroku wniosła Prokuratura Rejonowa w Jastrzębiu Zdroju i zaskarżyła orzeczenie w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym i powołując się na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427 § 1 i 2 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 1 i 4 k.p.k.</a> zarzuciła mu rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu poprzez orzeczenie orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku – pomimo , że oskarżony w sposób rażący naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób , że będąc w stanie znacznej nietrzeźwości kierował samochodem w godzinach znacznego nasilenia ruchu , mając w wysokim stopniu upośledzoną zdolność do prowadzenia pojazdów i świadomie stanowiące realne zagrożenie dla pozostałych uczestników tego ruchu , co sprawia , że orzeczona wobec oskarżonego kara jest nieadekwatna do wagi czynu , stopnia społecznej szkodliwości i nie spełnia stawianych jej wymogów społecznego oraz indywidualnego oddziaływania .</p> <p>Wskazując na powyższy zarzut skarżący w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 kpk</a> wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania . Nadto oskarżyciel publiczny wskazał , iż Sąd I instancji dopuścił się także obrazy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 k.k.</a> poprzez orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 1)">art. 42 § 1 k.k.</a> zamiast na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył , co następuje : </strong> </p> <p>Apelacja prokuratora ( poza zarzutem obrazy art.. 42 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2)">§ 2 k.k.</a> ) okazała się niezasadna i z uwagi na to nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Na wstępie stwierdzić należy , iż ustalony stan faktyczny i przyjęta kwalifikacja prawna nie budzą wątpliwości .</p> <p>Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutu Prokuratora niewspółmierności kary poprzez wymierzenie środka karnego w minimalnym wymiarze – 1 roku.</p> <p>Niewątpliwie przy ocenie zarzutu rażącej łagodności kary nie można ograniczać się tylko do jednej orzeczonej kary lub tylko do niektórych orzeczonych względem oskarżonego kar, lecz należy uwzględnić całokształt dolegliwości i skutków prawnych wynikających ze wszystkich kar orzeczonych względem sprawcy przestępstwa ( SN Rw 777/83, Inf. Praw. 1984, nr 1, poz. 21 ). Miarą surowości kary nie jest jej ilościowy wymiar, ale stopień wykorzystania sankcji karnej przewidzianej dla danego przestępstwa.</p> <p>Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178 a § 1 k.k.</a> zagrożone jest karą grzywny , ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat dwóch . Wziąć należy pod uwagę , iż oskarżonemu wymierzono jako zasadniczą karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności a więc praktycznie w górnej granicy zagrożenia. Nie uszło uwadze Sądowi Odwoławczemu , iż oskarżonemu została ponadto wymierzona kara grzywny , która również stanowi dla oskarżonego znaczną dolegliwość w kontekście jej wysokości i sytuacji majątkowej oskarżonego. Nadto zobowiązano oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu .</p> <p>Odnośnie natomiast orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w wymiarze 1 roku zgodzić się należy , iż czas trwania tego środka karnego jest adekwatny do indywidualnych okoliczności leżących po stronie oskarżonego. Nie może bowiem ujść uwadze stopień stanu nietrzeźwości , który był znaczny ale nie aż na tyle aby orzeczenie środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku uznać za <span class="underline"> <!-- -->rażąco łagodne</span>. Ponadto Sąd I instancji słusznie zauważył , iż oskarżony został ukarany w sposób surowy karą pozbawienia wolności i karą grzywny zaś wyrok w przedmiotowej sprawie jest pierwszym skazaniem oskarżonego , który w chwili popełnienia czynu miał 63 lata i dotychczas nie naruszył przepisów prawa , a nadto w sposób szczery i wiarygodny wyraził żal z powodu popełnionego przestępstwa .</p> <p>Nie można zatem zgodzić się z apelującym , iż Sąd I instancji przy wymiarze kary nie uwzględnił w sposób prawidłowy - obok prawidłowego ustalenia okoliczności sprawy , stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu - pozostałych dyrektyw wymiaru kary stypizowanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a> . Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem względy na społeczne oddziaływanie kary jako jeden z celów kary nie są równoznaczne z wymogiem wymierzania wyłącznie tylko kar surowych. Kara powinna odpowiadać społecznemu poczuciu sprawiedliwości tj. min. przekonaniu społeczeństwa o nieuchronności kary za popełnione przestępstwo , umacnianiu poszanowania prawa, ufności w celowość przestrzegania norm prawnych , zaufania do organów prawo realizujących - osiąganie tych celów nie może jednak zostać zrealizowane jedynie przez wymierzanie surowych kar .</p> <p>Zdaniem Sądu Odwoławczego Prokurator w uzasadnieniu swojej apelacji przestawia jedynie własny punkt widzenia oraz własną ocenę znaczenia poszczególnych okoliczności obciążających dotyczących oskarżonego . Przyznać należy , iż argumenty skarżącego mają merytoryczny charakter ale w ocenie Sądu nie uzasadniają w sposób wystarczający i przekonujący potrzeby dokonania korekty zaskarżonego wyroku poprzez jego uchylenie . Należy bowiem pamiętać, że z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> wynika w sposób jednoznaczny, że nie chodzi o każdą różnicę w zakresie wymiaru kary, ale tylko o taką, która ma charakter istotnej zasadniczej dysproporcji pomiędzy karą orzeczoną przez Sąd pierwszej instancji a karą jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowo zastosowanych dyrektyw wymiaru kary określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> </p> <p>W ocenie Sądu Odwoławczego wymierzony oskarżonemu środek karny w wymiarze 1 roku odpowiadają społecznemu poczuciu sprawiedliwości i nie można uznać ich za rażąco łagodne.</p> <p>Abstrahując od powyższych rozważań stwierdzić należy , iż zasadnie oskarżyciel publiczny wskazał , iż Sąd I instancji dopuścił się obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 k.k.</a> ( co zresztą podniesione zostało w uzasadnieniu ) – bez wątpliwości oskarżony popełnił przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji będąc w stanie nietrzeźwości a tym samym podstawą orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych powinien być <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 k.k.</a> zamiast <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41;art. 41 § 1)">art. 41 § 1 k.k.</a>. , nie jest natomiast konieczne przy orzekaniu środka karnego przywoływanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 3)">art. 39 pkt 3 k.k.</a> </p> <p>Z tych powodów Sąd Odwoławczy dokonał zmiany pkt 5 orzeczenia Sądu I Instancji i orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku .</p> </div>