VII K 416/13

<p>Sygnatura akt <strong> <!-- -->VII K 416/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 8 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Wołowie w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSR Tomasz Paprocki</p> <p>Protokolant Edyta Lickiewicz</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 11 sierpnia 2014 r., 27 października 2014 r. i 1 grudnia 2014 r.</p> <p>sprawy</p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. H.</span>, syna <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">M.</span> z domu <span class="anon-block">H.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2. <span class="anon-block">K. T.</span>, syna <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">H.</span> z domu <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonych o to, że </strong> </p> <p>I. w dniu 28 października 2012 r. w <span class="anon-block">B.</span>, gm. <span class="anon-block">W.</span>, wspólnie i w porozumieniu, poprzez uszkodzenie i podważenie przy użyciu metalowego łomu rolety okiennej, a następnie wyłamanie zamków w drzwiach wejściowych od frontu budynku, weszli do wnętrza <span class="anon-block">budynku nr (...)</span>, będącego własnością <span class="anon-block">J. J.</span>, skąd zabrali w celu przywłaszczenia centralę systemu alarmowego i wiadro plastikowe z przewodami elektrycznymi, powodując straty, wraz z uszkodzeniem mienia, o łącznej wartości nie mniejszej niż 2140 zł, czym działali na szkodę wyżej wymienionego,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </strong> </p> <p>II. w miejscu, czasie i warunkach jak w pkt.I, pobili <span class="anon-block">J. J.</span>, narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia w ten sposób, że <span class="anon-block">K. T.</span> uderzył go pięścią w twarz, a gdy upadł on na ziemię, kopali go nogami po całym ciele, powodując obrażenia ciała w postaci rozległych podbiegnięć krwawych i krwiaków oraz otarć naskórka na twarzy, pourazowego obrzęku tkanek miękkich twarzy, wylewu krwi do spojówki oka prawego, rany tłuczonej lewego łuku brwiowego, otarcia naskórka i podbiegnięć krwawych na plecach, które naruszyły czynności narządów jego ciała na czas poniżej dni 7, czym działali na jego szkodę,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->uznaje oskarżonego <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">D. H.</span> </span> za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie pierwszym części wstępnej wyroku, przyjmując, że oskarżony czynu tego dokonał działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, to jest uznaje go za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> wymierza mu karę 1 roku pozbawienia wolności;</strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->uznaje oskarżonego <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">D. H.</span> </span> za winnego tego, że w dniu 28 października 2012 r. w <span class="anon-block">B.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, pobił <span class="anon-block">J. J.</span> w ten sposób, że współdziałający z nim mężczyzna uderzył <span class="anon-block">J. J.</span> w twarz, a gdy ten upadł na ziemię, wspólnie kopali go po całym ciele, przy czym w wyniku pobicia pokrzywdzony odniósł obrażenia opisane w punkcie II części wstępnej wyroku, to jest uznaje go za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> i za to, na podstawie tego przepisu, wymierza mu karę 1 roku pozbawienia wolności;</strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> łączy wyżej orzeczone kary pozbawienia wolności i wymierza oskarżonemu <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">D. H.</span> </span> karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności;</strong> </p> <p>IV.  <strong> <!-- -->uniewinnia oskarżonego <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">K. T.</span> </span> od popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w części wstępnej wyroku;</strong> </p> <p>V.  <strong> <!-- -->na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> zalicza oskarżonemu <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">D. H.</span> </span> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres jego zatrzymania w dniach 7 grudnia 2012 r. oraz 13 czerwca 2013 r.;</strong> </p> <p>VI.  <strong> <!-- -->na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">D. H.</span> na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">J. J.</span> kwotę 2140 zł tytułem naprawienia szkody wywołanej przestępstwem opisanym w punkcie I części dyspozytywnej wyroku;</strong> </p> <p>VII.  <strong> <!-- -->na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">D. H.</span> na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">J. J.</span> kwotę 12000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wywołaną przestępstwem opisanym w punkcie II części dyspozytywnej wyroku;</strong> </p> <p>VIII.  <strong> <!-- -->zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">H. M.</span> kwotę 752,76 zł z VAT tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu <span class="anon-block">K. T.</span> z urzędu; </strong> </p> <p>IX.  <strong> <!-- -->na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">632 pkt 2 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> zwalnia oskarżonego <span class="anon-block">D. H.</span> od zapłaty kosztów sądowych, w tym od opłaty, a w części uniewinniającej kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.</strong> </p> <p>Sygn. akt <strong> <!-- -->VII K 416/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>W dniu 29 października 2012 r. między godziną 20 a 21 <span class="anon-block">D. H.</span> wraz z innym mężczyzną udali się do <span class="anon-block">B.</span> na <span class="anon-block">posesję nr (...)</span> celem dokonania kradzieży z włamaniem. Znajdujący się na tej posesji dom stanowił własność <span class="anon-block">J. J.</span>.</p> <p>Po przybyciu na miejsce podeszli do okna, gdzie próbując dostać się przez nie do środka dokonali zniszczenia rolety okiennej przez podważenie jej łomem.</p> <p>Gdy nie udało im się pokonać tego zabezpieczenia, wyłamali drzwi wejściowe, przez ich podważenie na wysokości zamka.</p> <p>Po wejściu do domu mężczyźni dokonali kradzieży centrali systemu alarmowego i plastikowego wiadra z uprzednio wyrwanymi przez siebie przewodami elektrycznymi.</p> <p>Szkoda wywołana uszkodzeniem rolety, wyłamaniem drzwi i kradzieżą centrali systemu alarmowego wyniosła łącznie 2140 zł.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- zeznania <span class="anon-block">J. J.</span>, k. 4-6, 35, 56, 141, 264-266,</p> <p>- protokoły oględzin, k. 19-21, 22-23,</p> <p>- materiał poglądowy, k. 48-49,</p> <p>- protokół eksperymentu procesowego, k. 58-59,</p> <p>- wyjaśnienia <span class="anon-block">D. H.</span>, k. 69, 169, 263-264,</p> <p>- zeznania <span class="anon-block">W. P.</span>, k. 173, 280.</p> <p>W czasie, gdy <span class="anon-block">D. H.</span> z innym mężczyzną dokonywali kradzieży, w pobliże posesji przybył <span class="anon-block">J. J.</span>, zaalarmowany przez system antywłamaniowy, który zasygnalizował czyjąś obecność na posesji i w domu. Wcześniej <span class="anon-block">J. J.</span> zawiadomił policję o prawdopodobnej próbie włamania.</p> <p>Kiedy <span class="anon-block">J. J.</span> zbliżył się do posesji zauważył włączone w domu światło, o czym telefonicznie poinformował policję. Następnie zaczął iść w kierunku mężczyzn, którzy wyszli z posesji ze skradzionymi przedmiotami i poruszali się polną drogą. Gdy mężczyźni go zobaczyli, zaczęli uciekać, a <span class="anon-block">J. J.</span> ruszył za nimi w pościg. Gdy był około 10 metrów od nich, potknął się i przewrócił. Wówczas mężczyźni odrzucili niesione przedmioty, podbiegli do niego i zaczęli go kopać i uderzać pięściami. Nadto wykrzykiwali do niego słowa „po co ci to było” i zwracali się do siebie słowami „lej go <span class="anon-block">A.</span>” i „lej go <span class="anon-block">K.</span>”.</p> <p>Po zadaniu kilkudziesięciu uderzeń <span class="anon-block">J. J.</span> stracił przytomność a mężczyźni oddalili się w kierunku <span class="anon-block">C.</span>. Jeden z nich przed odejściem wypowiedział słowa: „Idziemy do domu na <span class="anon-block">S.</span>”.</p> <p>Po oddaleniu się napastników na miejsce zdarzenia przybyli policjanci.</p> <p>W kradzieży i w pobiciu <span class="anon-block">J. J.</span> nie brał udziału <span class="anon-block">K. T.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- zeznania <span class="anon-block">M. J.</span>, k. 15-16, 279,</p> <p>- zeznania <span class="anon-block">K. J.</span>, k. 17-18, 279-280,</p> <p>- materiał poglądowy, k. 48-49,</p> <p>- protokół okazania, k. 53-55,</p> <p>- zeznania <span class="anon-block">J. J.</span>, k. 4-6, 35, 56, 141, 264-266,</p> <p>- wyjaśnienia <span class="anon-block">D. H.</span>, k. 69, 139, 169, 282, 263-264,</p> <p>- zeznania <span class="anon-block">M. S.</span>, k. 88, 282,</p> <p>- wyjaśnienia <span class="anon-block">K. T.</span>, k. 291.</p> <p>W wyniku pobicia <span class="anon-block">J. J.</span> doznał obrażeń ciała w postaci rozległych podbiegnięć krwawych i krwiaków oraz otarć naskórka na twarzy, pourazowego obrzęku tkanek miękkich twarzy, wylewu krwi do spojówki oka prawego, rany tłuczonej lewego łuku brwiowego, otarcia naskórka i podbiegnięć krwawych na plecach, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jego ciała na czas poniżej siedmiu dni.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- świadectwo sądowo – lekarskich oględzin ciała, k. 40.</p> <p>W toku postępowania przygotowawczego i sądowego <span class="anon-block">K. T.</span> nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i stwierdził, że nie było go na miejscu zdarzenia.</p> <p> <span class="anon-block">D. H.</span> w pierwszych wyjaśnieniach przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu, następnie wyjaśnienia te odwołał. Podczas kolejnego przesłuchania przed prokuratorem i w toku postępowania sądowego przyznał się do popełnienia zarzuconych mu przestępstw.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył:</strong> </p> <p>W świetle zgromadzonych w sprawie dowodów, sprawstwo i wina oskarżonego <span class="anon-block">D. H.</span> nie budziły wątpliwości. Nie można było przypisać sprawstwa oskarżonemu <span class="anon-block">K. T.</span>.</p> <p>Sprawstwo <span class="anon-block">D. H.</span> potwierdzone zostało jego wyjaśnieniami, w których ostatecznie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu czynów. Nadto oskarżony został rozpoznany przez pokrzywdzonego podczas okazania, a w trakcie eksperymentu procesowego dokładnie opisał sposób dokonania włamania i okoliczności pobicia pokrzywdzonego.</p> <p>Wyjaśnienia oskarżonego korelowały zatem z rozpoznaniem go przez pokrzywdzonego, a wiedza oskarżonego co do sposobu dokonania przestępstw, korelowała z ustaleniami faktycznymi poczynionymi na podstawie zeznań <span class="anon-block">J. J.</span>, członków jego rodziny oraz na podstawie dokonanych na miejscu zdarzenia oględzin.</p> <p>Dano zatem wiarę zeznaniom pokrzywdzonego, który w sposób jasny i logiczny opisał przebieg zdarzeń z 29 października 2012 r. Relacja ta znalazła odzwierciedlenie w wyjaśnieniach <span class="anon-block">D. H.</span>, zeznaniach <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">K. J.</span> oraz przybyłych na miejsce policjantów. W konsekwencji również zeznaniom tych świadków dano wiarę.</p> <p>W tym stanie rzeczy sąd uznał, że oskarżony <span class="anon-block">D. H.</span> dopuścił się popełnienia dwóch przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a>.</p> <p>Oskarżonemu nie przypisano przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a>, bowiem pokrzywdzony nie był w stanie stwierdzić które obrażenia powstały od działania którego ze sprawców. Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 kk</a> jest przestępstwem polegającym na spowodowaniu skutku w postaci obrażeń i może być przypisane jedynie konkretnemu sprawcy pobicia. Odniesienie przez pokrzywdzonego obrażeń sąd traktował zatem jedynie jako okoliczność obciążającą <span class="anon-block">D. H.</span> i wziął ją pod uwagę miarkując karę za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158)">art. 158 kk</a>.</p> <p>Nie ulegało wątpliwości, że uderzanie pokrzywdzonego w twarz i kopanie po całym ciele narażało go co najmniej na spowodowanie u niego obrażeń z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>, czego dowodem jest spowodowanie obrażeń opisanych w wyroku.</p> <p>Brak było wystarczających dowodów na przypisanie sprawstwa oskarżonemu <span class="anon-block">K. T.</span>.</p> <p>Jedynym zaistniałym w sprawie dowodem obciążającym tego oskarżonego były wyjaśnienia współoskarżonego <span class="anon-block">D. H.</span>. Wyjaśnienia te jednak, zdaniem sądu, nie mogły stanowić wyłącznej podstawy skazania <span class="anon-block">K. T.</span>.</p> <p>Na wstępie przypomnieć należy, że osoba oskarżona nie ma obowiązku mówienia prawdy i co do zasady może składać przed sądem i organami ścigania wyjaśnienia nieprawdziwe. Już sam ten fakt zobowiązuje do zachowania szczególnej ostrożności sąd, który za podstawę skazania nie przyznającego się oskarżonego, uznaje wyjaśnienia współoskarżonego.</p> <p>Wyjaśnienia tego współoskarżonego mają tym bardziej mniejszą wartość dowodową w przypadku, gdy nie są poparte innymi dowodami; a w przypadku, gdy dodatkowo są niespójne, nie mogą stanowić podstawy skazania. Sytuacja taka zaistniała w przedmiotowej sprawie.</p> <p> <span class="anon-block">D. H.</span> zmieniał wyjaśnienia i podczas jednego z przesłuchań odwołał wyjaśnienia uprzednie. Odnosząc się do wyjaśnień, w których obciążył <span class="anon-block">K. T.</span>, stwierdzał m. in. (k. 139): „Kłamałem ze wszystkim”, „wymyśliłem to, bo bałem się policji”, „<span class="anon-block">T.</span> w ogóle tam nie było, też to wymyśliłem”, „Nie chciałem oskarżyć kogoś o co nie zrobił, zrobiłem to ze strachu” (pis. oryg.).</p> <p>W późniejszym czasie oskarżony znów odwołał powyższe wyjaśnienia i znów obciążył <span class="anon-block">K. T.</span>. Przedstawioną przez siebie wersję wydarzeń zmieniał zatem dwukrotnie, bowiem dwukrotnie odwoływał wcześniejsze wyjaśnienia. To zaś, przy braku innych obciążających dowodów, skutkowało tym, że dowód ten nie mógł stanowić podstawy skazania <span class="anon-block">K. T.</span>.</p> <p>Pokrzywdzony nie rozpoznał <span class="anon-block">K. T.</span> jako sprawcy – vide protokół okazania k. 93-94 – stwierdzając w trakcie okazania, że jest pewny, „że to żaden z tych mężczyzn”. Nadto w trakcie okazania, wskazując na <span class="anon-block">K. T.</span>, stwierdził, że osobę tę zna z widzenia z <span class="anon-block">B.</span>, ale nie jest to sprawca. Pokrzywdzony miał zatem całkowitą pewność, że <span class="anon-block">K. T.</span> nie brał udziału w jego pobiciu.</p> <p>Ujawnione na miejscu kradzieży ślady linii papilarnych nie nadawały się do badania i tym samym opinia daktyloskopijna nie przyczyniła się do ustalenia sprawców.</p> <p>Oceny wiarygodności wyjaśnień <span class="anon-block">D. H.</span>, w części w której wskazywał na <span class="anon-block">K. T.</span>, jako współsprawcę, nie zmieniały zeznania policjantów, którzy stwierdzali, że w trakcie przeprowadzanego z oskarżonym eksperymentu procesowego i w trakcie jego pierwszego przesłuchania, spokojnie i bez wywierania na niego wpływu opowiadał on o okolicznościach popełnionego przestępstwa. Okoliczność, że oskarżony składał wyjaśnienia spokojnie i bez nacisków, nie czyni tychże wyjaśnień bardziej wiarygodnymi. Nie wyklucza to przecież tego, że oskarżony w sposób spokojny mógł pomówić współoskarżonego o współudział w przestępstwie. Nie można tracić z pola widzenia tego, że oskarżony (z pewnością również w sposób spokojny i nie naciskany przez nikogo) złożył wyjaśnienia, w których odwołał wyjaśnienia uprzednie i stwierdził, że bezpodstawnie obciążył <span class="anon-block">K. T.</span>.</p> <p>Zeznania <span class="anon-block">M. C.</span> i <span class="anon-block">Ł. R.</span> nie zawierały informacji istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i sąd pominął je przy ustalaniu stanu faktycznego.</p> <p>Dano wiarę zeznaniom <span class="anon-block">W. P.</span>, który odnalazł część skradzionych przez sprawców przedmiotów. Zeznania te nie wskazywały jednak na konkretnych sprawców kradzieży.</p> <p>Pokrzywdzony relacjonował, że jeden z napastników zwracał się do drugiego, używając imienia <span class="anon-block">K.</span>. Okoliczność ta jednak nie wpłynęła na uwiarygodnienie wyjaśnień <span class="anon-block">D. H.</span> i uznanie, że imieniem tym nazwany został <span class="anon-block">K. T.</span>.</p> <p>Po pierwsze oczywistym jest, że również inna osoba niż <span class="anon-block">K. T.</span> może nosić takie imię. Po drugie zaś, jeden ze sprawców użył imienia <span class="anon-block">A.</span>, którego nie nosi żaden z oskarżonych, a w szczególności <span class="anon-block">D. H.</span>, który był z pewnością jednym z nich. Dowodzi to tego, że sprawcy używali imion wymyślonych (potwierdził to zresztą w pierwszych wyjaśnieniach <span class="anon-block">D. H.</span>) i jednym z tych wymyślonych imion mogło być imię <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>W tym stanie rzeczy sąd uniewinnił <span class="anon-block">K. T.</span> od popełnienia zarzuconych mu przestępstw.</p> <p>Wymierzając karę oskarżonemu <span class="anon-block">D. H.</span>, sąd miał na uwadze dyspozycje opisane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>.</p> <p>Jedyną okolicznością łagodzącą było ostateczne przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzuconych mu przestępstw. Okoliczność ta miała jednak wpływ na wymiar kary w ograniczonym zakresie, bowiem oskarżony zmieniał wyjaśnienia w toku postępowania przygotowawczego.</p> <p>Okolicznością wysoce obciążającą była uprzednia karalność oskarżonego za przestępstwo kradzieży. Fakt ten pokazuje, że oskarżony pomimo uprzedniego odbycia kary nie zmienił swojego postępowania.</p> <p>Nadto za okoliczność obciążającą sąd traktuje popełnienia przestępstwa w stanie po użyciu alkoholu. Koreluje to z kolejnym obciążającym oskarżonego zdarzeniem, tj. stawiennictwem na rozprawie w stanie nietrzeźwości – 1,16 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.</p> <p>W tym stanie rzeczy, mając również na uwadze sposób w jaki pokrzywdzony został pobity i narażenie go na poważny uszczerbek na zdrowiu, sąd uznał, że właściwymi karami w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">D. H.</span> będą kary jednostkowe po roku pozbawienia wolności i kara łączna 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Sprawcy wyrządzili szkodę w mieniu należącym do pokrzywdzonego na kwotę 2140 zł. Zasądzono zatem tę kwotę od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego tytułem naprawienia szkody.</p> <p>Sąd zasądził również od oskarżonego <span class="anon-block">D. H.</span> na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">J. J.</span> kwotę 12 tys. zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Zasądzając zadośćuczynienie, sąd miał na uwadze odniesione przez oskarżonego obrażenia oraz ilość otrzymanych od napastników uderzeń – przede wszystkim kopnięć. Nie ulega wątpliwości, że działanie sprawców spowodowało u pokrzywdzonego znaczną krzywdę.</p> <p>Pokrzywdzony był hospitalizowany przez jeden dzień, następnie przyjmował leki przeciwbólowe oraz stosował maści na gojenie się ran. Odczuwał zatem dolegliwości bólowe oraz posiadał widoczne i bolesne obrażenia. Zwrócić należy uwagę, że ślady pobicia utrzymywały się na twarzy pokrzywdzonego przez dwa tygodnie, a wylew krwi do oka ustąpił dopiero po miesiącu.</p> <p>Żądana przez pokrzywdzonego kwota 30 tys. zł była jednak zbyt wygórowana i żądanie to najprawdopodobniej zawierało w sobie poniesione przez pokrzywdzonego straty finansowe związane z nieobecnością w pracy. Te szkody nie wchodzą jednak w skład szkód bezpośrednio wyrządzonych przestępstwem.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. H.</span> jest bezrobotny i przebywa obecnie w areszcie śledczym. W związku z tym zwolniono go od zapłaty kosztów sądowych, a w części uniewinniającej kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.</p> </div>