Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

XIV K 455/13

Sądy powszechne2014-12-08
Sygnatura
XIV K 455/13
Data orzeczenia
2014-12-08
Rodzaj
REASONS

Treść orzeczenia

<p>sygn. akt XIV K 455/13</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie, <br/>a ujawnionego na rozprawie głównej, sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>W dniu 12 listopada 2012r. około godziny 11:30 w <span class="anon-block">W.</span> na parkingu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> pokrzywdzony <span class="anon-block">M. L.</span> zaparkował swój samochodu marki <span class="anon-block">M. (...)</span> o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span> o wartości 63.000 złotych, zamknął go na zamki fabryczne po czym udał się do <span class="anon-block"> sklepu (...)</span>. W tym czasie oskarżony <span class="anon-block">R. C.</span> obserwował pokrzywdzonego i widząc jak ten udaje się do sklepu postanowił ukraść jego samochód. W tym celu oskarżony ukradł pokrzywdzonemu kluczyki od pojazdu dzięki którym otworzył samochód i nim odjechał. Samochód odstawił do garażu podziemnego budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Po 3 tygodniach oskarżony sprzedał <span class="anon-block">M.</span> nieustalonemu paserowi za kwotę 3.000 złotych.</p> <p>W dniu 10 grudnia 2012r. około godziny 16:30 w miejscowości <span class="anon-block">L.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> pokrzywdzony <span class="anon-block">T. J.</span> zaparkował swój samochód marki <span class="anon-block">P. (...)</span> o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span> o wartości 82.000 złotych, zamknął go na zamki fabryczne, po czym udał się do <span class="anon-block"> sklepu (...)</span>. W pojeździe znajdowała się również nawigacja samochodowa <span class="anon-block">marki N.</span> o wartości 250 złotych oraz alkomat o wartości 150 złotych. W tym czasie oskarżony <span class="anon-block">R. C.</span> obserwował pokrzywdzonego i widząc jak ten udaje się do sklepu postanowił ukraść jego samochód. W tym celu oskarżony ukradł pokrzywdzonemu kluczyki od pojazdu dzięki którym otworzył samochód i nim odjechał. Samochód odstawił do garażu podziemnego budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. W trakcie interwencji policji w dniu 16 grudnia 2012r. odzyskano pojazd i zwrócono go właścicielowi.</p> <p>W dniu 16 grudnia 2012r. około godziny 10:30 w <span class="anon-block">S.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> pokrzywdzony <span class="anon-block">I. W.</span> zaparkował swój samochód marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> o wartości 170.000 złotych, zamknął go na zamki fabryczne, po czym poszedł do kościoła na mszę. W samochodzie pozostała teczka o wartości 150 złotych, bilon o łącznej wartości 2000 złotych, nożyce do cięcia blachy <span class="anon-block">M.</span> o wartości 1300 złotych oraz dokumenty genealogiczne rodziny pokrzywdzonego. W tym czasie oskarżeni <span class="anon-block">R. C.</span> i <span class="anon-block">N. Ć.</span> obserwowali pokrzywdzonego i widząc jak ten udaje się do kościoła postanowili ukraść jego samochód. W przedsionku kościoła <span class="anon-block">N. Ć.</span> zrobił „sztuczny tłok”, w tym czasie <span class="anon-block">R. C.</span> ukradł pokrzywdzonemu kluczyki od pojazdu dzięki którym otworzył samochód i nim odjechał. Pojazd został pozostawiony na terenie garażu podziemnego budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. W trakcie interwencji policji w dniu 16 grudnia 2012r. odzyskano samochód i zwrócono go właścicielowi. Nie zdołano natomiast odzyskać przedmiotów pozostawionych w pojeździe - teczki, monet, nożyc <span class="anon-block">M.</span> oraz dokumentów genealogicznych, odtworzenie tych ostatnich będzie wiązało się z koniecznością poniesienia przez pokrzywdzonego nakładów w wysokości 30.000 złotych.</p> <p>Wyżej opisanych czynów oskarżony <span class="anon-block">R. C.</span> dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 kk</a> albowiem był on uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy <span class="anon-block">M.</span> z dnia 11.08.2000r. sygn. III K 484/00 za czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 282)">art. 282 kk</a> na karę 3 lat pozbawienia wolności i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a> na karę 2 lat pozbawienia wolności, które odbywał w ramach kary łącznej 5 lat pozbawienia wolności w okresie od dnia 11.10.1999r. do 11.10.2004r. oraz był skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy z dnia 30.09.2009r. sygn. III K 603/07 za czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a> na kary po 3 lata pozbawiania wolności, które odbywał w ramach kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności m. in. w okresie od 15.10.2009r. do 17.07.2011r.</p> <p> <em> <!-- -->powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie: wyjaśnień oskarżonych: <span class="anon-block">R. C.</span> (k. 740-741, 113-115, 120), <span class="anon-block">N. Ć.</span> (k. 741,124-125); zeznań świadków: <span class="anon-block">G. B.</span> (k. 36), <span class="anon-block">K. M.</span> (k. 42), <span class="anon-block">M. L.</span> (k. 56-57), <span class="anon-block">I. W.</span> (k. 91-94, 151, 231-233, 255-256), <span class="anon-block">T. J.</span> (k. 201-203), protokołów zatrzymania osób (k. 6,8), protokołów przeszukania (k. 13-15, 17-19, 26-28, 32-34), protokołów oględzin (k. 21-22, 23-24, 30-31, 75-76, 138-140, 143-144, 145-146, 168-169, 172-175, 177-178, 179, 252-253), protokołów zatrzymania rzeczy (k. 72-74, 135-137, 156-158), protokołu eksperymentu procesowego (k. 149-150), kserokopii dokumentów (k. 61-64, 95-97, 204-210, 447-448, 640-542, 648-649), odpisów wyroku (k. 267-272, 328-332), kary karnej (k. 489-490), informacji o okresie odbywania kary (k. 577, 737-738)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Oskarżony <span class="anon-block">R. C.</span> </strong>konsekwentnie przyznawał się – zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i przed sądem – do zarzucanych mu czynów. W wyjaśnieniach składanych na etapie postępowania przygotowawczego opisał przebieg i sposób dokonania przestępstw jak i udział w nich drugiego oskarżonego. W ocenie sądu wyjaśnienia oskarżonego zasługują na wiarę albowiem są one zbieżne z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie w tym przede wszystkim z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">N. Ć.</span> oraz z zeznaniami pokrzywdzonych.</p> <p> <strong> <!-- -->Oskarżony <span class="anon-block">N. Ć.</span> </strong> przyznał się do zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia obciążające współoskarżonego. W ocenie sądu wyjaśnienia oskarżonego zasługują na wiarę albowiem są zbieżne z pozostałym materiałem dowodowym w tym przede wszystkim z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">R. C.</span> oraz zeznaniami pokrzywdzonego <span class="anon-block">I. W.</span>.</p> <p>Sąd uznał za wiarygodne zeznania pokrzywdzonych – <span class="anon-block">M. L.</span>, <span class="anon-block">I. W.</span> oraz <span class="anon-block">T. J.</span> – znajdują one potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonych, dokumentach – protokołach oględzin skradzionych a odzyskanych pojazdów. W ocenie sądu brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania wiarygodności tych zeznań.</p> <p>Również, zdaniem sądu, zasługują na wiarę zeznania funkcjonariuszy Policji dokonujących zatrzymania oskarżonych oraz wcześniejszej obserwacji garażu gdzie stały zaparkowane skradzione samochody <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">V.</span> – <span class="anon-block">G. B.</span> oraz <span class="anon-block">K. M.</span>.</p> <p>Za wiarygodne sąd uznał dokumenty procesowe w postaci kserokopii dokumentacji pojazdów, protokoły przeszukania, zatrzymania, oględzin, eksperymentu procesowego, odpisy wyroków (z tym zastrzeżeniem, iż odpis wyroku z k. 328-332 to jedynie odpis wyroku sądu I instancji zmieniony następnie wyrokiem sądu II instancji co wynika z informacji z <span class="anon-block">K.</span>, obliczenia kary i informacji o pobytach w ZK k. 489-490, 577,737-738 – po wydaniu wyroku sąd zwrócił się również do SR dla m. st. <span class="anon-block">W.</span> o stosowne dokumenty – odpis wyroku sądu II instancji w sprawie IX Ka 126/10 - które zostały dołączone do akt sprawy).</p> <p>Analizując tak ustalony stan faktyczny, w świetle wyżej przytoczonej oceny dowodów należy stwierdzić, iż czyny oskarżonego <span class="anon-block">R. C.</span> powinno się oceniać jako trzy kradzieże z włamaniem samochodów – z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a>. Przestępstwo to polega na zaborze cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia, środkiem do tego prowadzącym jest natomiast włamanie. Ustawodawca nie wyjaśnił na czym polega istota włamania, pozostawiając tę kwestię do wyjaśnienia orzecznictwu i doktrynie. Kradzież z włamaniem zachodzi wtedy, gdy sprawca zabiera mienie w celu przywłaszczenia w następstwie usunięcia przeszkody materialnej, będącej częścią konstrukcji pomieszczenia zamkniętego lub specjalnym zabezpieczeniem chroniącym dostęp do mienia. Nie ulega wątpliwości, że stanowi kradzież z włamaniem sforsowanie zabezpieczeń zamkniętego pojazdu mechanicznego aby dostać się do jego wnętrza i dokonać zaboru znajdujących się tam przedmiotów albo wymontowanie części tego pojazdu. W orzecznictwie przyjmuje się, że włamanie może polegać na wybiciu szyby, wyłamaniu zamka albo jego otwarciu dopasowanym kluczem lub nawet oryginalnym kluczem, który sprawca wcześniej ukradł.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">R. C.</span>, w świetle poczynionych ustaleń faktycznych, w pierwszej kolejności okradał pokrzywdzonych z będących w ich posiadaniu kluczyków do zaparkowanych pojazdów, którymi następnie (wbrew woli właścicieli) otwierał zamknięte samochody po czym dokonywał ich kradzieży wraz z przedmiotami znajdującymi się wewnątrz.</p> <p>Czyny te oskarżony <span class="anon-block">R. C.</span> popełnił w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a> – będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy <span class="anon-block">M.</span> z dnia 11.08.2000r. sygn. III K 484/00 za czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 282)">art. 282 kk</a> na karę 3 lat pozbawienia wolności i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a> na karę 2 lat pozbawienia wolności, które odbywał w ramach kary łącznej 5 lat pozbawienia wolności w okresie od dnia 11.10.1999r. do 11.10.2004r. (k. 267-272) oraz będąc skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy z dnia 30.09.2009r. sygn. III K 603/07 za czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a> na kary po 3 lata pozbawiania wolności, które odbywał w ramach kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności m. in. w okresie od 15.10.2009r. do 17.07.2011r. (k. 328-332, 489-490, 577, 737-738).</p> <p>Przy wymiarze kary sąd kierował się dyrektywami określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a> </p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a> każdy z czynów zarzucanych oskarżonemu zagrożony jest karą pozbawienia wolności od roku do 10 lat. Stosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> pozwala na wymierzenie jednej kary w granicach zagrożenia ustawowego zwiększonego o połowę, podobnie jak stosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 kk</a> – przy czym zgodnie z ww. sąd ma obowiązek orzekania kary powyżej minimalnego zagrożenia ustawowego.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">R. C.</span> ma obecnie 33 lata, jest żonaty, posiada jedno dziecko w wieku 1 roku, wykształcenie zawodowe – elektromechanik, przed osadzeniem pracował z dochodami około 2.000 złotych. Oskarżony był uprzednio wielokrotnie karany, w tym za przestępstwa podobne (k. 489-490).</p> <p>Decydujące na ukształtowanie wymiaru kary dla oskarżonego było zgłoszenie przez niego na rozprawie głównej wniosku w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387)">art. 387 kpk</a> o tzw. samoukaranie za wszystkie trzy zarzucane mu czyny i wymierzenie za nie jednej kary pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy oraz orzeczenie, za czyn popełniony na szkodę <span class="anon-block">I. W.</span>, obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem (zwrot wartości skradzionej teczki, bilonu, elektronarzędzia oraz niezbędnych nakładów jakie ma poczynić pokrzywdzony dla odtworzenie utraconej dokumentacji genealogicznej) poprzez zapłatę, solidarnie wraz z <span class="anon-block">N. Ć.</span>, tytułem środka karnego, kwoty 33.450 złotych.</p> <p>Powyższemu wnioskowi oskarżonego nie sprzeciwili się ani prokurator ani pokrzywdzeni.</p> <p>Sąd również wniosek ten zaakceptował i orzekł zgodnie z nim.</p> <p>Oczywiście, orzeczona wobec oskarżonego kara 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności jest karą bardzo łagodną – biorąc pod uwagę zarówno stopień winy (działanie z winy umyślnej, w zamiarze bezpośrednim, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej) jaki i społeczną szkodliwość czynów. Dodatkowym czynnikiem obciążającym jest działanie w warunkach powrotu do przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 kk</a>, brak naprawienia szkody na rzecz <span class="anon-block">M. L.</span> (lub jego spadkobierców) czy elementów szkody wyrządzonych <span class="anon-block">I. W.</span>. De facto jedyną łagodzącą okolicznością dla oskarżonego jest jego postawa procesowa – konsekwentne przyznanie się do winy oraz złożenie wyjaśnień potwierdzających sprawstwo swoje i <span class="anon-block">N. Ć.</span>. Pośrednio również (wszak nie była to okoliczność która wynikła z inicjatywy oskarżonego) odzyskanie dwóch skradzionych pojazdów – <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">V.</span>.</p> <p>Niemniej, biorąc pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, kara w tym wymiarze, zdaniem sądu, może być oceniana na sprawiedliwą. Obok okoliczności obciążających – uprzedniej wielokrotnej karalności są również elementy łagodzące – postawa procesowa czy odzyskanie części ze skradzionych pojazdów.</p> <p>Biorąc pod uwagę powyższe sąd wymierzył oskarżonemu <span class="anon-block">R. C.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 kk</a> za trzy zarzucane mu występki kradzieży z włamaniem karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności na poczet której, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> zaliczył okres zatrzymania od dnia 16.12.2012r. do dnia 18.12.2012r. (w wyroku omyłkowo wskazano rok 2013r.). Brak jest podstaw do zaliczenia na poczet kary pozbawienia wolności okresu tymczasowego aresztowania z uwagi na wprowadzenie w tym czasie do wykonania innej kary (k. 577).</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> za czyn popełniony na szkodę <span class="anon-block">I. W.</span> wobec oskarżonych orzeczono obwiązek naprawienia szkody poprzez solidarną zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 33.450 złotych.</p> <p>W sprawie dowodów rzeczowych sąd, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 kpk</a>, rzeczy zatrzymane u oskarżonych (poza pilotem do bramy garażowej hali w której ukryto skradzione pojazdy) nakazał zwrócić oskarżonym, zaś wspominany pilot przekazać administracji budynku mieszkalnego przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Zabezpieczone w sprawie ślady sąd nakazał zniszczyć.</p> <p>Biorąc pod uwagę, że oskarżony <span class="anon-block">R. C.</span> odbywa karę pozbawienia wolności orzeczoną w innej sprawie oraz to iż w niniejszej również orzeczono wobec niego karę bezwzględnego pozbawienia wolności a tym samym ma ograniczone możliwości zarobkowe, został on na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych w całości.</p> <p>Mając na uwadze powyższe sąd orzekł jak w wyroku.</p> </div>