IV Ka 971/14

<p>Sygn. akt IV<strong> <!-- --> Ka 971/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 10 grudnia 2014 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący SSO Roger Michalczyk</p> <p>Sędziowie SO Włodzimierz Hilla (sprawozdawca)</p> <p>SO Adam Sygit</p> <p>Protokolant stażysta Mateusz Pokora</p> <p>przy udziale Ewy Łączkowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy</p> <p>po rozpoznaniu dnia 10 grudnia 2014 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. Ś.</span> o. <span class="anon-block">T.</span> m. <span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> <span class="anon-block">T.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. H.</span> o. <span class="anon-block">A.</span> m. <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> <span class="anon-block">K.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy</p> <p>z dnia 7 lipca 2014 roku - sygn. akt IV K 705/12</p> <p>utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelacje za oczywiście bezzasadne; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. K.</span> – Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">B.</span> kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">H. K.</span> – Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">B.</span> kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i jego wydatkami obciąża Skarb Państwa.</p> <p>IV Ka 971/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <em> <!-- -->Niniejsze uzasadnienie wyroku, stosownie do treści przepisów art.art.: 423 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 2;§ 457;§ 2)">§ 2 i 457 § 2 k.p.k.</a>, sporządzono wyłącznie w odniesieniu do osoby oskarżonego <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">K. Ś.</span>.</span> </em> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. Ś.</span> </strong> został oskarżony o to, że:</p> <p> <strong> <!-- --> 1.</strong> 28 stycznia 2009 r. w <span class="anon-block">T.</span> w placówce <span class="anon-block">(...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. H.</span> (co do którego wyrok uprawomocnił się), ze z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.000 zł w ten sposób, że zawierając umowę o kartę kredytową nr <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">KK</a> <span class="anon-block"> (...)</span> złożył nieprawdziwe zaświadczenie o zarobkach, stwierdzające, że jest zatrudniony w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> z uposażeniem miesięcznym 1.618 zł netto, podczas gdy w rzeczywistości nie był tam zatrudniony oraz wprowadził w błąd co do zamiaru spławy debetu na karcie kredytowej, po czym spowodował powstanie debetu w wysokości 1.000 zł i nie spłacił go do chwili obecnej, działając na szkodę <span class="anon-block"> (...) Banku S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>;</p> <p> <strong> <!-- --> 2.</strong> 25 kwietnia 2009 r. w <span class="anon-block">B.</span> w placówce <span class="anon-block">(...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. H.</span>, ze z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 16.810,16 zł w ten sposób, że zawierając <span class="anon-block">umowę pożyczki nr (...)</span> złożył niezgodne z prawdą oświadczenie, że jest zatrudniony w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> z uposażeniem miesięcznym 1.618 zł netto, podczas gdy w rzeczywistości nie był tam zatrudniony oraz wprowadził w błąd co do zamiaru spłaty pożyczki, po czym nie spłacił ani jednej raty pożyczki, działając na szkodę <span class="anon-block"> (...) Banku S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span>,</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art.11 § 2 k.k.</a> </p> <p>Sąd Rejonowy w Bydgoszczy wyrokiem z 7 lipca 2014 r. (sygn. akt IV K 705/12) uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. I., tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i za to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § l k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności;</p> <p>Tymże wyrokiem uznano oskarżonego za winnego czynu zarzucanego mu w pkt. II., z tym ustaleniem, że doprowadził bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wypłacenie mu kwoty 2.200 zł, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i za to, na podstawie cyt. przepisu ustawy, wymierzono mu karę roku pozbawienia wolności;</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w miejsce wymierzonych oskarżonemu kar jednostkowych wymierzono mu karę łączną roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> orzeczono solidarnie od obydwóch oskarżonych na rzecz <span class="anon-block"> (...) Banku S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> kwotę 1.000 zł tytułem naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przypisanym im wspólnie w pkt. I. (i III.) wyroku, natomiast wobec osk. <span class="anon-block">K. Ś.</span> na rzecz tegoż banku kwotę 2.200 złotych tytułem naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem przypisanym mu w punkcie II. wyroku.</p> <p>Niniejszy wyrok zawiera nadto rozstrzygnięcia w przedmiocie dowodów rzeczowych, a także odnośnie kosztów sądowych w sprawie.</p> <p>Powyższy wyrok został zaskarżony w trybie apelacji przez <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->obrońcę oskarżonego</span> </em>.</p> <p>Obrońca, powołując się na podstawę odwoławczą określoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> wyrokowi temu zarzuciła obrazę prawa materialnego, tj. przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 22)">art. 22 k.p.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 297;art. 297 § 1)">art. 297 § 1 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> poprzez niezastosowanie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 22)">art. 22 k.p.</a> co doprowadziło do dokonania błędnej wykładni wskazanych przepisów i przyjęcia, że oskarżony dopuścił się przypisanego mu czynu, podczas gdy w rzeczywistości łączył go ze współoskarżonym stosunek pracy, wobec czego nie doszło do zafałszowania zaświadczenia o zarobkach, a oskarżony w chwili zaciągnięcia zobowiązań miał możliwość i zamiar ich spłaty na rzecz pokrzywdzonego.</p> <p>W konkluzji obrona wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku wobec oskarżonego i przekazanie sprawy w tym zakresie sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, względnie o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje</strong>:</p> <p>Niniejsza apelacja jawiła się jako oczywiście bezzasadna, w rozumieniu treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 2)">art. 457 § 2 k.p.k.</a>, wobec czego zaskarżony wyrok podlegał utrzymaniu w mocy.</p> <p>W pierwszym rzędzie nie będzie od rzeczy skonstatować, że treść sformułowanego w niniejszym środku odwoławczym zarzutu apelacyjnego pozostaje w oczywistej opozycji do leżącej u jego podstaw argumentacji, co nader wydatnie utrudnia sądowi odwoławczemu rozpoznanie tejże apelacji, jako pochodzącej od podmiotu fachowego (por. art.art.: 433 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1;§ 2;§ 457;§ 3;§ 427;§ 2)">§ 1 i 2, 457 § 3 oraz 427 § 2 k.p.k.</a>). Lektura całego owego dokumentu procesowego jednoznacznie bowiem wskazuje na to, że u podstaw zaskarżenia przedmiotowego wyroku leży teza obrony związana z tym, że sąd orzekający w sposób wadliwy, błędny ustalił w sprawie <strong> <!-- -->okoliczności faktyczne</strong>, a mianowicie a dotyczącego tego, że oskarżony w inkryminowanym czasie nie pozostawał w stosunku zatrudnienia w firmie współoskarżonego - <span class="anon-block">M. H.</span>. Tymczasem dokonanie tego ustalenia w sposób prawidłowy – jak wywiedziono w apelacji - odbierałoby sądowi możność uznania, że <span class="anon-block">osk. K. Ś.</span> posłużył się nieprawdziwym w swej treści zaświadczeniem o zatrudnieniu.</p> <p>Przypomnieć natomiast należałoby, że podniesiona w apelacji obraza prawa materialnego może polegać na błędnej wykładni zastosowanego przepisu, zastosowaniu nieodpowiedniego przepisu, a także na niezastosowaniu określonego przepisu w sytuacji, gdy jego zastosowanie jest obowiązkowe. Obraza prawa materialnego może być zatem przyczyną odwoławczą jedynie wtedy, gdy ma ona charakter <strong> <!-- -->samoistny</strong>. W judykaturze i w piśmiennictwie słusznie podkreśla się bowiem, iż naruszenie prawa materialnego polega na jego wadliwym zastosowaniu (niezastosowaniu) w orzeczeniu, które oparte jest na trafnych i niekwestionowanych ustaleniach faktycznych. Nie można tym samym mówić o obrazie prawa materialnego w sytuacji, gdy wadliwość orzeczenia w tym zakresie jest wynikiem <strong> <!-- -->błędnych ustaleń faktycznych</strong> przyjętych za jego podstawę lub naruszeni przepisów procesowych (por. np. OSNKW 1974/12/233; OSNPG 1979/3/51; OSNPG 1981/8-9/103; OSNPG 1984/4/34).</p> <p>Wadliwe zastosowanie (niezastosowanie prawa materialnego może przybierać postać uchybienia odnoszącego się do wadliwej oceny przestępności czynu (np. skazania oskarżonego, mimo, że przypisany mu czyn nie zawierał znamion przestępstwa czy też gdy ustawa określa, że sprawca nie popełnia przestępstwa, a z drugiej strony uniewinnienia oskarżonego, mimo, że zarzucany mu czyn wypełnia ustawowe znamiona przestępstwa), nieprawidłowej kwalifikacji prawnej czynu (przy zastosowaniu niewadliwie ustalonego stanu faktycznego niewłaściwego przepisu), wadliwej wykładni danego przepisu (w szczególności zawierającego znamiona ocenne itp. (por. szerzej: St. Zabłocki [w:] Komentarzu do Kodeksu postępowania karnego, Warszawa 1998, T. II, str. 457 i n).</p> <p>Tymczasem, przywołane wyżej okoliczności żadną miarą <strong> <!-- -->nie mieszczą się</strong> pośród tych, jakie ustawodawca ukonstytuował treścią podstawy odwoławczej określonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> Taki stan rzeczy, stosownie do treści cyt. wyżej przepisów ustawy, praktycznie zwalniałby sąd <em> <!-- -->ad quem</em> od dalszego odnoszenia się do powyższego zarzutu.</p> <p>Niezależnie jednak od tej konstatacji natury formalno-procesowej, Sąd Okręgowy odniesie się również do argumentów zawartych w uzasadnieniu niniejszej apelacji. I tak:</p> <p>W ocenie sądu odwoławczego postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone w sposób jak najbardziej <strong> <!-- -->prawidłowy</strong>, bez jakichkolwiek uchybień ze strony sądu pierwszej instancji. Ocena zebranych dowodów zaś została dokonana w sposób rzetelny i wszechstronny, zgodnie z wszelkimi wymogami i zasadami procesowymi. Sąd uwzględnił przy tym, stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, zarówno dowody przemawiające na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, nie przekraczając w żadnym stopniu zasady swobodnej ich oceny, chronionej treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Z zebranych dowodów wyprowadzono następnie <strong> <!-- -->prawidłowe i logiczne</strong> wnioski, a rozważania sądu <em> <!-- -->meriti</em> znalazły swe stosowne odzwierciedlenie w rzeczowych, logicznych, a w konsekwencji w pełni przekonujących wywodach zawartych w logicznym, rzeczowym i przekonującym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Sąd Rejonowy wskazał, jakie fakty uznał za ustalone i na czym opierał swoje ustalenia, a także dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Wnioski wyprowadzone na podstawie poczynionych ustaleń są logiczne, zgodne z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego.</p> <p>Sąd odwoławczy argumentację tamże zawartą <strong> <!-- -->całkowicie podziela i się do niej odwołuje, wobec czego nie dostrzega potrzeby ponownego, szczegółowego przytaczania tych samych argumentów i okoliczności.</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy tymczasem ma charakter wybitnie <strong> <!-- -->polemiczny</strong> i nie dostarcza jakichkolwiek rzeczowo brzmiących argumentów, które pozwalałyby na jej uwzględnienie.</p> <p>Sąd Okręgowy ma oczywistą świadomość wszelkich tych uwarunkowań, które – w przypadku zaistnienia koniecznych po temu warunków - uprawniają, czy wręcz skłaniają do uznania, że określona osoba pozostaje w stosunku pracy, w rozumieniu treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 22)">art. 22 Kodeksu pracy</a>. W realiach przedmiotowej sprawy problem polega jednak na tym, że dowody, które obrona przywołuje dla wykazania tej okoliczności, ze wszystkich tych powodów, które wyłuszczył Sąd Rejonowy, nie zasługiwały na przydanie im waloru wiarygodności, a wręcz dowody przeciwne w sposób <strong> <!-- -->oczywisty i jednoznaczny</strong> się temu sprzeciwiały.</p> <p>Nie było zatem jakichkolwiek rzeczowo brzmiących argumentów, poddanych ocenie przez pryzmat tych reguł i zasad oceny dowodów, jakie statuowane są treścią przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, aby dać wiarę czy to treści wyjaśnień oskarżonego w tym względzie, czy też zeznaniom przywoływanego śwd. <span class="anon-block">B. G.</span> i to nie tylko dlatego, że oskarżony, stając pod powyższymi zarzutami, <strong> <!-- -->przyznawał się</strong> do nich (k. 20,98, 104; zresztą, <strong> <!-- -->analogicznie</strong> jak współoskarżony <span class="anon-block">M. H.</span> – k. 97-98; również w sądzie w sprawie II K 881/10 – k. 215, 258, 262, 265, 266), a następnie w sposób <strong> <!-- -->sprzeczny</strong> z elementarnymi zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania próbował swe wyjaśnienia odwołać (k. 216).</p> <p>W sprawie II K 881/10, z której rozliczne dowody przeprowadzono w toku niniejszego postępowania, <strong> <!-- -->liczne osoby potwierdziły</strong> okoliczność fikcyjnego zatrudniania się u oskarżonego z analogicznych, jak w przypadku oskarżonego powodów, a sam <span class="anon-block">M. H.</span> konsekwentnie utrzymywał, że nigdy <strong> <!-- -->nie prowadził</strong> jakiejkolwiek działalności gospodarczej, a swą firmę zarejestrował dla uprawiania takiego właśnie <strong> <!-- -->procederu</strong>, uzyskując od osób, którym wystawiał analogiczne zaświadczenia, stosowne części uzyskiwanych przez te osoby kredytów! (por. także k. 58). Nie trzeba dodawać, że we wszystkich omawianych przypadkach <strong> <!-- --> <em> <!-- -->modus operandi</em> </strong> działania wszystkich sprawców było tożsame. W konsekwencji, w sposób oczywisty nie dziwi i to, że <span class="anon-block">M. H.</span> <strong> <!-- -->nie zgłosił</strong> także oskarżonego do ubezpieczenia w ZUS-ie (k. 40).</p> <p>Już więc jedynie na marginesie nie będzie od rzeczy odnotować, że w apelacji, w oderwaniu od rzeczywistego stanu rzeczy, podniesiono także argumenty mające obalać zasadność uznania działania oskarżonego w warunkach przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> (s. 5)., podczas gdy przecież w części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku przepis ów wyeliminowano z podstawy skazania sprawcy.</p> <p>O kosztach obrony z urzędu orzeczono po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 14;§ 14 ust. 2;§ 14 ust. 2 pkt. 4)">§ 14 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.)</p> <p>O kosztach sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym rozstrzygnięto stosownie do treści przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a>, uwzględniając obecną sytuacje życiową i materialną oskarżonego.</p> </div>