VII K 349/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: VII K 349/14</strong> </p> <p>2 Ds. 245/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 10 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Bartoszycach VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Lidzbarku Warmińskim w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Monika Niedziałkowska</p> <p>Protokolant: sekretarz sądowy Ewa Przytuła</p> <p>przy udziale Prokuratora: ---</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 10.12.2014 r.</p> <p>sprawy przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. J.</span> </strong> synowi <span class="anon-block">R.</span> i <span class="anon-block">J.</span> z domu <span class="anon-block">F.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span> </p> <p>oskarżonemu o to, że w dniu 06 sierpnia 2014 r. w <span class="anon-block">O.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, nabył od <span class="anon-block">T. Ł.</span> telefon komórkowy <span class="anon-block">marki S. (...)</span> o nr imei: <span class="anon-block"> (...)</span> wartości 5200,00 zł. stanowiący własność <span class="anon-block">M. S.</span>, o którym na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i mógł przypuszczać, że został uzyskany za pomocą czynu zabronionego</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 292;art. 292 § 1)">art. 292 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>orzeka:</p> <p>I oskarżonego <span class="anon-block">D. J.</span> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 292;art. 292 § 1)">art. 292 § 1 kk</a> skazuje go, a z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 292;art. 292 § 1)">art. 292 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33 § 1 i 3 kk</a> wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej kwotę 10,00 zł. (dziesięć);</p> <p>II na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> na poczet orzeczonej kary grzywny zalicza oskarżonemu okres zatrzymania w sprawie od dnia 22 sierpnia 2014 r. do dnia 23 sierpnia 2014 r. i przy przyjęciu, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie równa się dwóm dziennym stawkom grzywny, karę grzywny uznaje za wykonaną w części tj. co do 4 (czterech) stawek;</p> <p>III na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 kk</a> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności oskarżonemu warunkowo zawiesza na okres próby 2 (dwóch) lat;</p> <p>IV na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982 r. Prawo o adwokaturze</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 14;§ 14 ust. 1;§ 14 ust. 1 pkt. 1)">§ 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii adw. <span class="anon-block">A. P.</span> kwotę 221,40 zł. (dwieście dwadzieścia jeden 40/100), w tym podatek VAT tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu w postępowaniu przygotowawczym;</p> <p>V na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art. 633 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2;art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> wymierza oskarżonemu opłatę w kwocie 220,00 zł. (dwieście dwadzieścia) oraz obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi w 1/3 tj. 290,00 zł. (dwieście dziewięćdziesiąt).</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 kpk</a> Prokurator wniósł o wydanie w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">D. J.</span> wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy za zgodą oskarżonego <em> <!-- -->(k – 42, k - 108) </em>i wymierzenie mu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, orzeczenie kary grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10,00 zł. oraz obciążenie kosztami sądowymi.</p> <p> <em> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</em> </p> <p> <span class="anon-block">D. J.</span> pseudonim <span class="anon-block"> (...)</span> lat 33, ma wykształcenie podstawowe. Uzyskał dyplom czeladniczy stolarza. Od czasu wypadku komunikacyjnego ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności. Utrzymuje się z podejmowanych okazjonalnie prac dorywczych oraz renty socjalnej, z czego uzyskuje dochód w wysokości około 1200,00 zł. miesięcznie. Jest ojcem dwojga dzieci. Pozostaje w związku konkubenckim. Uprzednio był karany sądownie.</p> <p>W dniu 06 sierpnia 2014 r. <span class="anon-block">M. S.</span> złożyła zawiadomienie o popełnieniu na jej szkodę przestępstwa kradzieży m.in. telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki S. (...)</span> o wartości 5200,00 zł. znajdującego się w jej torebce, podczas nocnej imprezy alkoholowej w mieszkaniu jej byłego męża <span class="anon-block">T. S.</span> mieszczącego się w <span class="anon-block">O.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Jednym z uczestników spotkania był <span class="anon-block">T. Ł.</span>.</p> <p>W dniu 06 sierpnia 2014 r. w <span class="anon-block">O.</span> na parkingu przy ul. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">D. J.</span> oczekiwał w samochodzie na swoją konkubinę. Oskarżony dostrzegł znajdującego się pod działaniem alkoholu <span class="anon-block">T. Ł.</span> pseudonim <span class="anon-block"> (...)</span>. Wymieniony podszedł do samochodu kolegi. W trakcie rozmowy <span class="anon-block">T. Ł.</span> wyjął z majtek telefon komórkowy <span class="anon-block">marki S. (...)</span> koloru białego w białym etui proponując oskarżonemu jego kupno za kwotę 100,00 zł., która była potrzebna mu na zakup alkoholu. Sprzedający usunął z telefonu kartę sim i ją wyrzucił. <span class="anon-block">D. J.</span> umieścił w aparacie swoją kartę. Telefon działał. Zgodził się na zakup telefonu i wręczył <span class="anon-block">T. Ł.</span> kwotę 100,00 zł. mimo, iż na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i mógł przypuszczać, że telefon został uzyskany za pomocą czynu zabronionego.</p> <p> <em> <!-- -->Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody zgromadzone w toku postępowania przygotowawczego:</em> </p> <p>- wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. J.</span> k 33 - 34; oskarżonego <span class="anon-block">T. Ł.</span> k – 19, k 87v – 88, k - 91;</p> <p>- zeznania świadków: <span class="anon-block">M. S.</span> k 3 – 4, k 25v - 26; <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">B.</span> k – 92v; <span class="anon-block">Ł. N.</span> k – 95v;</p> <p>- dokumenty: protokół przeszukania pomieszczeń mieszkalnych k 8 -11; opinie sądowo – psychiatryczną k 49 – 51; kartę karną k 65 – 67; dane osobopoznawcze k – 79.</p> <p>Oskarżony <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. J.</span> </strong>przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił zgodnie z ustalonym stanem faktycznym. Zaznaczył, iż <span class="anon-block">T. Ł.</span>, który niedawno wyszedł z więzienia, poznał u <span class="anon-block">T. S.</span>. Wskazał, iż nie wiedział, że ten telefon pochodzi z kradzieży. Utrzymywał, iż sprzedający zapewnił go, że telefon ma od brata, a tenże ma pracować zagranicą i może mieć takie telefony. Wyjaśnił, iż po transakcji zakupu telefonu pojechał z <span class="anon-block">(...)</span> do <span class="anon-block">T. S.</span>, gdzie pokrzywdzona po mieszkaniu szukała portfela i telefonu. Podał, że przyłączył się do poszukiwań i odnalazł jej portfel za wersalką. Wskazał, iż nie przypuszczał, że ten nabyty aparat należał do pokrzywdzonej <em> <!-- -->(k 33 – 34).</em> </p> <p> <em> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</em> </p> <p>Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, zdaniem Sądu, w sposób nie budzący wątpliwości pozwala na przypisanie oskarżonemu sprawstwa zarzucanego mu czynu.</p> <p>Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, złożył szczegółowe wyjaśnienia odwołując się szeroko do okoliczności towarzyszących nabyciu przedmiotowego telefonu <em> <!-- -->(k 33 – 34). </em>Sąd podzielił depozycje <span class="anon-block">D. J.</span> uznając je za wiarygodne.</p> <p>Niezależnie od powyższego wyjaśnienia oskarżonego korespondują co do zasady z depozycjami współoskarżonego <span class="anon-block">T. Ł.</span> <em> <!-- -->(k – 19, k 87v – 88, k – 91), </em>który przyznał, iż znajdujący się w jego posiadaniu telefon komórkowy <span class="anon-block">marki S. (...)</span> należący do <span class="anon-block">M. S.</span>, a przekazany mu przez <span class="anon-block">T. S.</span>, który miał dokonać jego kradzieży na szkodę wymienionej, czemu tenże jednakże zaprzeczył (ustalenia w zakresie odpowiedzialności karnej obu współoskarżonych będą przedmiotem oddzielnego postępowania karnego), zbył na prośbę byłego męża pokrzywdzonej właśnie <span class="anon-block">D. J.</span>.</p> <p>Byt występku paserstwa uzależniony jest od dokonania wcześniej, przez inną osobę czynu zabronionego, w wyniku którego uzyskuje ona rzecz, a więc mienie o określonej wartości. To wymaga zaś poczynienia ustaleń, co do znamion określonego w ustawie karnej czynu, za pomocą którego uzyskana rzecz była następnie przedmiotem nabycia, pomocy do zbycia, przyjęcia lub pomocy do jej ukrycia. Z zeznań <span class="anon-block">M. S.</span>, w sposób nie budzący wątpliwości wynika, iż w trakcie imprezy alkoholowej w mieszkaniu jej byłego męża <span class="anon-block">T. S.</span> mieszczącego się w <span class="anon-block">O.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, doszło do zaboru w celu przywłaszczenia m.in. stanowiącego jej własność telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki S. (...)</span> wartości 5200,00 zł., przy czym należy podkreślić, iż żadna ze stron nie kwestionowała deklarowanej wartości skradzionego mienia <em> <!-- -->(k 3 – 4, k 25v – 26).</em> </p> <p>Zeznania pozostałych świadków tj. <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">B.</span> <em> <!-- -->(k – 92v)</em> i <span class="anon-block">Ł. N.</span> <em> <!-- -->(k – 95v) </em>nie wniosły istotnych treści do sprawy. Sąd podzielił jednakże owe depozycje nie znajdując podstaw do podważania ich wiarygodności.</p> <p>Reasumując wyniki postępowania dowodowego Sąd uznał, iż oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona występku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 292;art. 292 § 1)">art. 292 § 1 kk</a>.</p> <p>Typ podstawowy paserstwa nieumyślnego różni się od występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291)">art. 291 kk</a> (paserstwo umyślne) stroną podmiotową, która charakteryzuje się istnieniem nieumyślności w odniesieniu do znamienia pochodzenia rzeczy z czynu zabronionego. Sprawca tego przestępstwa nie zdaje bowiem sobie sprawy, chociaż mógł i powinien przypuszczać na podstawie towarzyszących okoliczności, że nabywa lub pomaga do zbycia albo przyjmuje lub pomaga do ukrycia rzeczy, która pochodzi z czynu zabronionego. Owe okoliczności winny mieć charakter obiektywny i winny być uświadomione przez sprawcę <em> <!-- -->(Michalski (w:) Wąsek II, s. 1051 i n.; Mucha, Kilka..., s. 20; Dąbrowska-Kardas, Kardas (w:) Zoll III, s. 436).</em> </p> <p>Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, zważyć należy, iż nabyciu przedmiotowego telefonu przez oskarżonego od <span class="anon-block">T. Ł.</span> towarzyszyły tego rodzaju okoliczności, na podstawie których tenże mógł i powinien przypuszczać, że owa rzecz została uzyskana za pomocą czynu zabronionego. Sam oskarżony przyznał, iż zbywcę znał krótki okres czasu, posiadał jednakże wiedzę o jego kryminalnej przeszłości, gdyż – jak zaznaczył – wiedział, iż niedawno opuścił zakład karny. Oferując mu do sprzedaży telefon, znajdował się pod działaniem alkoholu, a konieczność zbycia aparatu, który wyjął z majtek, podobnie jak i worek z pieniędzmi w innej walucie, tłumaczył koniecznością zgromadzenia środków finansowych na nabycie kolejnej partii alkoholu. Powyższe w powiązaniu z oferowaną ceną znacznie niższą od rynkowej i faktycznej wartości owego telefonu, dowodzi, iż sprawca miał możliwość powzięcia przypuszczenia, że przedmiotowy telefon pochodzi z przestępczego źródła. Nie przekonują, zdaniem Sądu, twierdzenia oskarżonego, jakoby tłumaczenie zbywcy, iż telefon miał od brata, który pracował zagranicą i mógł mieć takie telefony, utwierdziło go w przekonaniu zgoła odmiennym tj. co do legalnego pochodzenia telefonu. Zważyć należy bowiem, iż sam współoskarżony <span class="anon-block">T. Ł.</span> o żadnym bracie nie wspominał.</p> <p>Kierując się treścią wniosku złożonego przez Prokuratora w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 kpk</a>, jak również ogólnymi dyrektywami i zasadami sądowego wymiaru kary określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 kk</a> - Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 292;art. 292 § 1)">art. 292 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 1 – 3 kk</a> <em> <!-- -->(Sąd przywołując podstawę prawną orzeczonej kary grzywny omyłkowo w miejsce <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 1 – 3 kk</a> umieścił <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33 § 1 i 3 kk</a>)</em> wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, kary grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10,00 zł. na poczet której zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w sprawie oraz obciążył go kosztami sądowymi w1/3, w tym opłatą.</p> <p>Oceniając stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego występku jako znaczny, Sąd miał na względzie zarówno rodzaj naruszonego przestępstwem dobra, jakim jest cudza własność, sposób i okoliczności popełnienia czynu, jak również motywację sprawcy.</p> <p>W procesie wymiaru kary jako okoliczności łagodzące Sąd poczytał oskarżonemu przyznanie się do zarzucanego mu czynu.</p> <p>Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył uprzednią karalność oskarżonego <em> <!-- -->(karta karna k 65 - 67).</em> </p> <p>Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd uznał, iż kara 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzeczona obok niej kara grzywny w wysokości 50 stawek dziennych przy przyjęciu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10,00 zł. pozwolą na efektywne oddziaływanie prewencyjne i dadzą oskarżonemu szansę wyrobienia w nim pożądanej przez prawo postawy ukierunkowanej na przestrzeganie porządku prawnego. Stąd też wymierzone kary uznać należy za w pełni adekwatne do stopnia zawinienia oraz społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu.</p> <p>Zważywszy na zawartość bezprawia w przypisanym oskarżonemu czynie Sąd uznał, iż znajdzie ono odzwierciedlenie w liczbie stawek 50, natomiast wzgląd na sytuację majątkową oskarżonego <em> <!-- -->(dane osobopoznawcze k – 79; fakt uiszczenia kwoty 500,00 zł. tytułem zabezpieczenia na poczet kary grzywny) </em>pozwolił przyjąć wysokość jednej stawki na kwotę 10,00 zł. <em> <!-- -->(pkt I wyroku).</em> </p> <p>W świetle powyższego, mając na uwadze zwłaszcza przyznanie się sprawcy do zarzucanego mu czynu, jak i złożenie obszernych wyjaśnień odwołujących się do okoliczności popełnienia przypisanego mu czynu, wydanie przedmiotowego telefonu i zwrócenie go pokrzywdzonej, Sąd uznał za zasadne skorzystanie wobec oskarżonego z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu zastosowanie w stosunku do wymienionego środka probacyjnego będzie wystarczającym dla osiągnięcia wobec niego celów kary, w szczególności zapobiegnie powrotowi do przestępstwa. Sąd przyjął, iż odpowiednio właściwym okresem próby dla oskarżonego będzie okres 2 lat, który pozwoli mu na refleksję nad swoim zachowaniem. Powyższy okres próby pozwoli wreszcie w sposób dostateczny, a zarazem konieczny zweryfikować w czasie pozytywną prognozę w stosunku do niego, w szczególności pod kątem przestrzegania przez niego porządku prawnego. Kierując się wskazanymi przesłankami, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 kk</a> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności oskarżonemu warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat <em> <!-- -->(pkt III wyroku).</em> </p> <p>Stosownie do brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet efektywnie wykonywanej kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie <em> <!-- -->(pkt II wyroku). </em> </p> <p>O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu przygotowawczym Sąd orzekł w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982 r.</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 ()">ustawy Prawo o adwokaturze</a> w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu <em> <!-- -->(pkt IV wyroku). </em> </p> <p>Nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych, stosownie do brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 633)">art. 633 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2;art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a>, Sąd obciążył go opłatą oraz pozostałymi kosztami sądowymi w 1/3 <em> <!-- -->(pkt V wyroku). </em> </p> </div>