Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

VI Gz 308/14

Sądy powszechne2014-12-10
Sygnatura
VI Gz 308/14
Data orzeczenia
2014-12-10
Rodzaj
DECISION

Sędziowie

Andrzej Borucki (PRESIDING_JUDGE)Barbara FrankowskaBeata Hass-Kloc

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt VI Gz 308/14</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> Dnia 10 grudnia 2014 r. </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: SO Beata Hass-Kloc ( spr. )</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO Barbara Frankowska</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: starszy sekretarz sądowy Joanna Kościak </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. w Rzeszowie</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa: <span class="anon-block">T. M.</span> </p> <p>przeciwko: <span class="anon-block">A. I.</span> </p> <p>na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie co do kosztów procesu zawarte w pkt. III wyroku Sądu Rejonowego Sądu Gospodarczego <br/>w <span class="anon-block">R.</span> z dnia 8 sierpnia 2014r., sygn. akt V GC 276/14 w przedmiocie kosztów procesu</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>I.  oddalić zażalenie,</p> <p>II.  zasądzić od pozwanego <span class="anon-block">I. A.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">T. M.</span> kwotę 150,00 zł (słownie: sto pięćdziesiąt złotych) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem co do kosztów procesu zawarte w pkt. III w wyroku z dnia 8 sierpnia 2014 r Sąd Rejonowy w Rzeszowie V Wydział Gospodarczy zasądził od pozwanego <span class="anon-block">A. I.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">T. M.</span> kwotę 1.513,21 zł ( pkt. I ), a w pkt. II oddalił powództwo w pozostałym zakresie; zaś w pkt. III zniósł koszty postępowania wzajemnie pomiędzy stronami.</p> <p>W uzasadnieniu powyższego Sąd ten podał ,że pozwany wykazał fakt zapłaty na rzecz powoda kwoty dochodzonej pozwem 13.914,51 zł w dniu 4 czerwca 2014 r. co spowodowało, że w dacie orzekania wierzytelność powoda nie istniała - zatem z uwagi na brak oświadczenia o cofnięciu pozwu w tej części - powództwo o zapłatę należności głównej w kwocie 13.914,51 zł Sąd Rejonowy oddalił jako bezzasadne, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535)">art. 535 kc.</a> </p> <p>Wskazał ,że poza sporem pozostawała także kwestia zapłaty przez pozwanego kwoty 13.914,51 zł po upływie terminów płatności, określonych w fakturach. Konsekwencją zapłaty przez pozwanego należności z tytułu ceny po upływie terminu płatności jest powstanie obowiązku zapłaty na rzecz powoda odsetek ustawowych za opóźnienie, stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 kc.</a> </p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd zasądził ustawowe odsetki w kwocie 1.513,21 zł, należne łącznie od poszczególnych kwot jednostkowych, <br/>z poszczególnych faktur, których suma wynosi 13.914,51 zł, za okres od dnia następnego, po upływie terminów płatności określonych w poszczególnych fakturach do dnia rzeczywistej zapłaty tej kwoty, czyli do dnia 4 czerwca 2014 r., na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 kc.</a> </p> <p>Na podstawie powołanego przepisu Sąd oddalił natomiast powództwo <br/>o odsetki ustawowe objęte żądaniem za następujące dni:</p> <p>- 2 lipca 2013 r. – <span class="anon-block">faktura nr (...)</span>,</p> <p>- 9 lipca 2013 r. – <span class="anon-block">faktura nr (...)</span>,</p> <p>- 9 lipca 2013 r. – <span class="anon-block">faktura nr (...)</span>,</p> <p>- 13 lipca 2013 r. – <span class="anon-block">faktura nr (...)</span>,</p> <p>- 23 lipca 2013 r. – <span class="anon-block">faktura nr (...)</span>,</p> <p>- 6 sierpnia 2013 r. – <span class="anon-block">faktura nr (...)</span>,</p> <p>- 21 sierpnia 2013 – <span class="anon-block">faktura nr (...)</span>,</p> <p>- 30 sierpnia 2013 r. – <span class="anon-block">faktura nr (...)</span>; albowiem dni te przypadały na ostatni dzień terminu płatności, zatem uprawnienie do naliczania odsetek przysługuje powodowi dopiero od dnia następnego.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd Rejonowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a> uznając, że pozwany dał powód do wytoczenia powództwa, bowiem dokonał zaspokojenia roszczenia powoda dopiero po wniesieniu pozwu w sprawie. <br/>Z tego względu, w ocenie Sądu Rejonowego powód mógłby być uznany za stronę wygrywającą proces. Niemiej powód nie złożył oświadczenia o cofnięciu pozwu w następstwie dokonania przez pozwanego zapłaty dochodzonej należności, a zatem nie może on domagać się zwrotu kosztów procesu od strony przeciwnej.</p> <p>W tych okolicznościach Sąd Rejonowy stwierdził , że wzajemne zniesienie kosztów procesu nie wymaga dokładnego obliczenia stosunku części uwzględniającej powództwo do części oddalającej pozew, a zasadniczym kryterium rozłożenia ciężaru kosztów procesu jest w takim wypadku poczucie słuszności (tak też Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 17 czerwca 2011 r., II PZ 10/11). Kierując się zatem względami słuszności, Sąd ten dokonał wzajemnego zniesienia kosztów.</p> <p>Zażalenie co do orzeczenia zawartego w pkt. III w/w wyroku dotyczącego kosztów procesu złożył pozwany.</p> <p>Zarzucił temu orzeczeniu naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a> poprzez jego błędne zastosowanie i orzeczenie na jego podstawie o wzajemnym zniesieniu kosztów postepowania między stronami w sytuacji w której powództwo w zakresie należności głównej zostało oddalone, a zatem nie istniała przesłanka do zastosowania rozstrzygnięcia w przedmiocie wzajemnego zniesienia kosztów pomiędzy stronami; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 par 1 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 316;art. 316 § 1)">art. 316 par 1 kpc</a> poprzez ich nie zastosowanie i nie zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania w sytuacji gdy w chwili zamknięcia rozprawy , a zatem w dacie orzekania cała należność główna została zapłacona przez pozwanego na rzecz powoda , a powód nie cofnął powództwa w tej części i powództwo w tym zakresie zostało oddalone, a co za tym idzie powód winien zostać uznany za przegrywającego w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 par 1kpc</a>; <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328)">art. 328 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 316)">art. 316 kpc</a> poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia , a to poprzez brak rzeczowego uzasadnienia i wyjaśnienia rozstrzygnięcia w przedmiocie przyjętych przez Sąd zasad rozstrzygnięcia o kosztach. Opierając się na powyższych zarzutach wniósł o zmianę zasad rozstrzygnięcia o kosztach.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy mając na uwadze powyższe zważył co następuje</strong>:</p> <p>Zażalenie pozwanego nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Oceniając zarzuty pozwanego podniesione w złożonym zażaleniu należy na wstępie zauważyć ,że pozwany w zakreślonym przez Sąd terminie nie złożył odpowiedzi na pozew lecz na rozprawie w dniu 5.06.2014r jego pełnomocnik przedłożył dowód uregulowania w dniu 4.06.2014r należności głównej objętej żądaniem pozwu w niniejszej sprawie. Jednocześnie wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego ( k-35- 40).</p> <p>Swoje oświadczenie podtrzymał na rozprawie w dniu 7.08.2014r dodatkowo podnosząc ,że domaga się oddalenia powództwa bo pozwany uregulował całość należności głównej ( k- 46).</p> <p>W związku z powyższym należy podnieść ,że spełnienie przez pozwanego w toku procesu żądania pozwu wywołuje skutki zależne zarówno od przyczyn takiego działania jak i zachowania się powoda. Jeżeli pozwany świadczył żądaną pozwem należność z zamiarem jego zaspokojenia , a nie tylko by uniknąć np. skutków zwłoki to powód powinien cofnąć powództwo. Jeżeli tego nie uczyni brak jest podstaw do umorzenia postępowania, a powództwo winno być oddalone. Jeżeli zaś pozwany nie płaci w uznaniu powództwa istniejący spór wymaga rozstrzygnięcia. Jeżeli żądanie pozwu okaże się uzasadnione Sąd umarza co do niego postępowanie ( rozstrzyga ewentualnie co do należności ubocznych); jeżeli zaś jest nie zasadne powództwo oddala ( podobnie SN w postanowieniu z dnia 15.03,1955r, 2 CR 1449/54).</p> <p>Sąd Okręgowy aprobując powyższy pogląd stwierdza ,że skoro powód mimo zapłaty należności głównej w toku sporu przez pozwanego nie cofnął pozwu w tej części to Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy postąpił oddalając powództwo w tym zakresie; szczególnie ,że z okoliczności niniejszej sprawy wynika ,że pozwany nie kwestionował co do zasady wniesionego powództwa , a więc należało przyjąć ,że uczynił powyższe celem zaspokojenia powoda.</p> <p>Mimo tego, zdaniem Sądu Okręgowego - co również podniósł Sąd Rejonowy - pozwanego można było uznać za stronę przegrywającą ,albowiem zapłata dochodzonej pozwem kwoty nastąpiła już po wniesieniu pozwu i jego doręczeniu ( podobnie SN w orzeczeniu z dnia 22.04.1959r, IV CZ 37/59, post. SN z dnia 20.08.1979r, I CZ 92/79, niepubl, post. Z dnia 06.11.1984r, IV CZ 196/84). Poza tym przez „przegranie sprawy” należy rozumieć przegranie procesu z przyczyn merytorycznych.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego jak już podniesiono powództwo podlegało oddaleniu nie z powodu jego bezzasadności, lecz wskutek zaspokojenia go przez pozwanego.</p> <p>W związku z tym należy podzielić stanowisko Sądu Rejonowego ,że w realiach niniejszej sprawy można był zastosować <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a> ,co do którego należy stosować względy słuszności ; szczególnie ,że to powód poniósł w konsekwencji wyższe koszty procesu ,niż pozwany. Wypada także zauważyć ,że przy ocenie przypadku zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a> należy mieć na uwadze konkretne okoliczności, zaś Sąd winien uwzględnić proporcję między żądaniami i zarzutami stron, a wynikiem procesu ( podobnie SN w orz. z dnia 11.01.1961r. IV CZ 143/60).</p> <p>Z tych też względów brak było podstaw do uwzględnienia zarzutu pozwanego co do naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 316)">art. 316 kpc</a>.</p> <p>Brak również podstaw do stwierdzenia ,że doszło do naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328)">art. 328 kpc</a> gdyż Sąd Rejonowy uzasadnił w sposób logiczny i jasny jakimi motywami kierował się stosując w okolicznościach niniejszej sprawy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a>. Należy także w odniesieniu do tego zarzutu zauważyć ,że uzasadnienie dotyczące kosztów procesu nie może być oceniane w oderwaniu od pozostałej części pisemnych motywów, gdyż są one wynikiem ostatecznego rozstrzygnięcia Sądu, które Sąd dokonuje na podstawie całokształtu okoliczności danej sprawy.</p> <p>Z tych też względów zażalenie pozwanego należało oddalić po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> w z w. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 par 2 kpc</a>.</p> <p>Orzeczenie o kosztach procesu znajduje uzasadnienie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a> <br/>w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108)">art. 108 kpc</a> mając na uwadze wynik niniejszego postępowania.</p> </div>