Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

VI P 207/14

Sądy powszechne2014-12-10
Sygnatura
VI P 207/14
Data orzeczenia
2014-12-10
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Beata GłuszczElżbieta MarekRafał Jasiński (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt VI P 207/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 10 grudnia 2014 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w <span class="anon-block">W.</span>, VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="442"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Rafał Jasiński</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Ławnicy:</p> </td> <td> <p> <span class="anon-block">B. G.</span> </p> <p> <span class="anon-block">E. M.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Angelika Małetko</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu 10 grudnia 2014 r. w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">B. S.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna Spółce komandytowej</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o odszkodowanie</p> <p>1.  zasądza od <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna Spółki komandytowej</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz <span class="anon-block">B. S.</span> kwotę 21.900,00 zł (dwadzieścia jeden tysięcy dziewięćset złotych) wraz z ustawowymi odsetkami od 15 maja 2014 r. do dnia zapłaty;</p> <p>2.  oddala powództwo w pozostałym zakresie;</p> <p>3.  zasądza od <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna Spółki komandytowej</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz <span class="anon-block">B. S.</span> kwotę 77,00 zł (siedemdziesiąt siedem złotych) tytułem kosztów procesu;</p> <p>4.  nakazuje pobrać od <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna Spółki komandytowej</span> w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 1.095,00 zł (jeden tysiąc dziewięćdziesiąt pięć złotych) tytułem opłaty od pozwu, od której zwolniony był powód z mocy ustawy;</p> <p>5.  wyrokowi w punkcie pierwszym nadaje rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 7.300,00 zł (siedem tysięcy trzysta złotych)</p> <p>Sygn. akt VI P 207/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z 23 kwietnia 2014 r. <span class="anon-block">B. S.</span> domagał się uznania, że rozwiązanie z nim umowy o pracę nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt 1 k.p.</a> oraz zasądzenie od <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna Spółki komandytowej</span> w <span class="anon-block">W.</span> odszkodowania w kwocie 21.900 zł wraz z odsetkami za zwłokę od 7 kwietnia 2014 r. do dnia zapłaty, zobowiązania pozwanej do zmiany treści świadectwa pracy w ten sposób, że zostanie w nim wskazane, że rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło wskutek wypowiedzenia umowy przez pracodawcę oraz o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych. Na rozprawie 10 grudnia 2014 r. pełnomocnik powoda wskazał, iż uznania rozwiązania z powodem umowy o pracę w drodze dyscyplinarnego zwolnienia nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa domaga się jako przesłankę rozstrzygnięcia przy orzekaniu odszkodowania (k.80).</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwana podniosła, iż pod koniec marca 2014 r. powzięła podejrzenie o wykonywaniu przez powoda innej pracy w czasie przebywania na zwolnieniu lekarskim, co jest kwalifikowane jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych i uzasadnia rozwiązanie z powodem umowy o pracę bez wypowiedzenia (k.23-24).</p> <p>Sąd ustalił w sprawie następujący stan faktyczny:</p> <p>1 grudnia 2012 r. <span class="anon-block">B. S.</span> został zatrudniony w <span class="anon-block"> (...) Spółka Akcyjna Spółki komandytowej</span> w <span class="anon-block">W.</span> na podstawie umowy o pracę na czas określony – do 31 lipca 2015 r. (umowa o pracę – k.8).</p> <p>1 grudnia 2012 r. strony zawarły również umowę o zakazie konkurencji, na podstawie której <span class="anon-block">B. S.</span> zobowiązał się, że w czasie trwania stosunku pracy, bez uprzedniej pisemnej zgody pracodawcy nie będzie prowadził jakiejkolwiek działalności konkurencyjnej w stosunku do działalności pracodawcy, a w szczególności prowadzić bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek działalności konkurencyjnej w stosunku do pracodawcy na własny rachunek, w formie indywidualnej działalności gospodarczej, jako wspólnik w spółce cywilnej lub innej spółce osobowej albo jako członek spółdzielni; wykonywać pracy w ramach umowy o pracę, lub świadczyć usług w ramach umowy zlecenia lub na podstawie innego stosunku pracy, na rzecz podmiotu prowadzącego działalność konkurencyjną w stosunku do działalności pracodawcy, nabywać lub obejmować udziałów lub akcji w spółkach kapitałowych lub innych podmiotach prowadzących działalność konkurencyjną w stosunku do działalności pracodawcy; obejmować stanowisk w organach zarządzających, nadzorujących lub kontrolujących w spółkach handlowych, spółdzielniach lub innych podmiotach, prowadzących działalność konkurencyjną w stosunku do pracodawcy; działać w charakterze pełnomocnika, agenta, przedstawiciela lub w innym podobnym charakterze na rzecz podmiotu prowadzącego działalność konkurencyjną w stosunku do działalności pracodawcy (umowa o zakazie konkurencji – k.12-16).</p> <p>W okresie od 16 lutego 2014 r. do 7 kwietnia 2014 r. <span class="anon-block">B. S.</span> z uwagi na chorobę był osobą niezdolną do pracy (okoliczności bezsporne).</p> <p>W trakcie tego okresu <span class="anon-block">B. S.</span> przebywał w miejscu zamieszkania, tj. w <span class="anon-block">M.</span>, nie wykonywał pracy zarobkowej, wypoczywał, nie podejmował działań zmierzających do znalezienia nowej pracy, zaświadczenie lekarskie nie było przedmiotem kontroli Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (zeznania <span class="anon-block">M. S.</span> – k.67-69, zeznania powoda – k.80).</p> <p>9 kwietnia 2014 r. pracodawca złożył <span class="anon-block">B. S.</span> oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych. Jako pierwszą przyczynę pracodawca wskazał wykonywanie innej pracy w czasie zwolnienia lekarskiego, co z jednej strony zachowanie pracownika przekreślało podstawowy cel zwolnienia lekarskiego, jakim jest najszybszy powrót do zdrowia, a z drugiej strony narusza interes pracodawcy polegający na braku możliwości korzystania z pracy pracownika w pełni sprawnego fizycznie oraz psychicznie. Jako drugą przyczynę pracodawca wskazał również, że pracownik naruszył zakaz konkurencji (oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia k.7).</p> <p>Średniomiesięczne wynagrodzenie obliczone jak ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w okresie od 1 grudnia 2013 r. do 10 kwietnia 2014 r. wyniosło 7.909,86 zł (zaświadczenie – k.27).</p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wyżej wskazane dokumenty, zeznania świadka <span class="anon-block">M. S.</span> oraz zeznania powoda. Stan oraz okres niezdolności do pracy <span class="anon-block">B. S.</span> pozostawał pomiędzy stronami bezsporny.</p> <p>Co do daty złożenia oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę, powód wskazał 9 kwietnia 2014 r., pozwana tej daty nie kwestionowała, sama w świadectwie pracy wskazując, że stosunek pracy został rozwiązany z dniem 10 kwietnia 2014 r. Powyższe skłania Sąd do wniosku, iż powód składając pozew 23 kwietnia 2014 r. (k.17) nie uchybił 14-dniowemu terminowi do jego wniesienia.</p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>Powództwo zasługuje co do zasady na uwzględnienie, zaś powództwo zostało oddalone wyłącznie w zakresie dotyczącym części dochodzonych odsetek.</p> <p>Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt 1 k.p.</a>).</p> <p>Zgromadzony w sprawie materiał nie daje podstaw do stwierdzenia, że powód dopuścił się ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych w sposób wskazany w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia. Strona pozwana nie przedstawiła żadnych dowodów na to, że <span class="anon-block">B. S.</span> w trakcie zwolnienia lekarskiego wykonywał jakąkolwiek pracę zarobkową. W odpowiedzi na pozew strona pozwana złożyła wniosek o przesłuchanie w charakterze strony pozwanej Prezesa Zarządu komplementariusza – <span class="anon-block">P. S.</span> na okoliczność oceny pracy powoda, przyczyny rozwiązania z powodem umowy o pracę oraz zasadności złożonego wypowiedzenia, niemniej jednak mimo prawidłowego wezwania na termin rozprawy (k.46-47, k.73) <span class="anon-block">P. S.</span> nie stawił się i dlatego też Sąd ograniczył dowód z przesłuchania stron do przesłuchania powoda, który ani w treści żadnego z pism procesowych ani w treści swoich zeznań nie potwierdził okoliczności wskazujących na to, ażeby powód w trakcie zwolnienia lekarskiego wykonywał jakąkolwiek pracę, a tym bardziej prowadził działalność konkurencyjną.</p> <p>Ciężar udowodnienia faktu, iż pracownik naruszył swoje podstawowe obowiązki spoczywa na pracodawcy, albowiem to on z tego faktu wywodzi skutki prawne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 300)">art. 300 k.p.</a>). Nieudowodnienie przez pracodawcę faktu naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych, które to okoliczności były jednocześnie wskazane w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia prowadzi do uznania przez Sąd, iż powództwo o odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia zasługuje co do zasady na uwzględnienie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 56)">art. 56 k.p.</a>).</p> <p>Dochodzona przez stronę powodową wysokość odszkodowania mieściła się w granicach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 58)">art. 58 k.p.</a>, zgodnie z którym odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za 3 miesiące. Średniomiesięczne wynagrodzenie przed rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia obliczane jak ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy wynosiło 7.909,86 zł.</p> <p>Powództwo podlegało oddaleniu wyłącznie w zakresie żądania dotyczącego początkowej daty odsetek ustawowych. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, iż ustawowe odsetki od odszkodowania przysługującego pracownikowi z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia stają się wymagalne w dniu doręczenia pracodawcy odpisu pozwu zawierającego żądanie zapłaty tego odszkodowania (zob. uchwała Sądu Najwyższego z 6 marca 2003 r., III PZP 3/03, OSNP 2004/5/74, Prok.i Pr.-wkł. <span class="anon-block"> (...)</span>, OSNP-wkł. 2003/7/4, Biul.SN 2003/3/24, Pr.Pracy 2004/1/35, <span class="anon-block"> (...)</span>, M.Prawn. 2003/7/291, Lex nr 76012). Pozew w niniejszej sprawie został doręczony 14 maja 2014 r., co oznacza, że od 15 maja 2014 r., zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego pozwana pozostawała w opóźnieniu.</p> <p>Wyjaśnienie pełnomocnika powoda przed zamknięciem rozprawy, że uznania, iż rozwiązanie z powodem umowy o pracę w drodze dyscyplinarnego zwolnienia nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 52;art. 52 § 1;art. 52 § 1 pkt. 1)">art. 52 § 1 pkt 1 k.p.</a>, z uwagi na brak ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych przez powoda domaga się jako przesłanka rozstrzygnięcia nie wymagało wyegzemplifikowania tej kwestii w wyroku sądowym.</p> <p>Na marginesie również wskazać należy, iż jeżeli z orzeczenia sądu pracy wynika, że rozwiązanie z pracownikiem umowy o pracę bez wypowiedzenia z jego winy nastąpiło z naruszeniem przepisów o rozwiązaniu w tym trybie umów o pracę, pracodawca jest obowiązany zamieścić w świadectwie pracy informację, że rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 97;art. 97 § 3)">art. 97 § 3 k.p.</a>). <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19960600282" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania - Dz. U. z 1996 r. Nr 60, poz. 282 (§ 5;§ 5 ust. 3;§ 5 ust. 4)">§ 5 ust. 3 i 4 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania</a> stanowi, iż zamieszczenia wzmianki o tym, że rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia zostało dokonane z naruszeniem przepisów prawa, bądź też, że rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę, przy czym nastąpić to może dopiero w wyniku prawomocnego orzeczenia Sądu.</p> <p>O kosztach procesu Sąd postanowił na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> </p> <p>O kosztach sądowych Sąd postanowił na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 113;art. 113 ust. 1)">art. 113 ust. 1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a>, obciążając pozwaną opłatą od pozwu, od której zwolniony był powód z mocy ustawy. Wysokość opłaty została obliczona jako 5 % od wartości przedmiotu sporu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 13)">art. 13 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a>).</p> <p>Rygor natychmiastowej wykonalności Sąd nadał na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(2);art. 477(2) § 1)">art. 477<sup> <!-- -->2</sup> § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Z powyższych względów, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.</p> </div>