IV P 510/13

<p>Sygn. akt IV P 510/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 11 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="442"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Grażyna Giżewska - Rozmus</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Ławnicy:</p> </td> <td> <p>Teresa Łuczak, Eugenia Zając</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy Danuta Zakrzewska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 04 grudnia 2014 r. w Olsztynie</p> <p>na rozprawie sprawy z powództwa <span class="anon-block">P. Z. (1)</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>o odszkodowanie i sprostowanie świadectwa pracy</p> <p>I oddala powództwo,</p> <p>II zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 120 złotych (sto dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>IV P 510/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">P. Z. (1)</span> w pozwie skierowanym przeciwko <span class="anon-block"> (...) SA</span> w <span class="anon-block">B.</span> wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego kwoty 15000 zł tytułem odszkodowania za rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia i zobowiązanie pozwanego do sprostowania świadectwa pracy poprzez zamieszczenie w świadectwie informacji , że rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę.</p> <p>W uzasadnieniu wskazano, że powód był zatrudniony u pozwanego w tym na stanowisku Kierownika Biura <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block">P.</span> w <span class="anon-block">O.</span> Filia <span class="anon-block">G.</span>. W dniu 28.02.2013r. pod wpływem bezprawnych gróźb pozwanego , powód podpisał porozumienie o rozwiązaniu umowy o pracę. Powód dopiero po podpisaniu porozumienia zdał sobie sprawę z bezprawności działań pracodawcy dlatego pismem z dnia 13.03.2013r. uchylił się od skutków prawnych swego oświadczenia. W uzasadnieniu powód odniósł się do postawionych mu zarzutów zawartych w odpowiedzi pozwanego na pismo z dnia 13.03.2013r.</p> <p>Powód swoje roszczenie odszkodowawcze uzasadnił rozwiązaniem umowy o pracę bez żadnej przyczyny, niezachowaniem formy pisemnej oraz niepoinformowaniem go o przyczynach rozwiązania umowy.</p> <p>W odpowiedzi na pozew <span class="anon-block"> (...) SA</span> w <span class="anon-block">B.</span> wniósł o oddalenie powództwa.</p> <p>W pierwszej kolejności wskazano, iż oświadczenie o uchyleniu się od skutków prawnych złożonego oświadczenia jest czynnością materialnoprawną i do jego skutków nie jest umocowany pełnomocnik procesowy wyznaczony przez powoda do „ zastępstwa w sprawie”. Z samego tego faktu można wnioskować, iż oświadczenie z 13.03.201r. nie wywarło żadnych skutków prawnych.</p> <p>Wskazano, iż zasadniczą przyczyną rozwiązania umowy o pracę z powodem był brak należytego nadzoru i liczne nieprawidłowości w funkcjonowaniu Oddziału Pozwanej w <span class="anon-block">O.</span>, które zostały wykryte w trakcie kontroli wewnętrznej przeprowadzonej po informacji od pracowników Oddziału. Pozwany odniósł się do zarzutów stawianych powodowi. Pozwany wskazał, iż powód nie był „ szeregowym pracownikiem”. Zdawał sobie doskonale sprawę ze skutków prawnych dokumentu, który podpisał, jak też przesłanek uzasadniających rozwiązanie z nim umowy o pracę. Powód podjął świadomą, niczym nieskrępowaną decyzję, iż dla jego dalszej kariery zawodowej korzystniejsze będzie rozwiązanie umowy za porozumieniem stron. Żaden z pracowników pozwanej nie kierował względem powoda jakichkolwiek bezprawnych gróźb.</p> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>Powód <span class="anon-block">P. Z. (1)</span> został zatrudniony u pozwanego od 04.05.2005r. początkowo na podstawnie umowy na okres próbny, a następnie na czas nieokreślony. Ostatnio zajmował stanowisko Dyrektora Oddziału w <span class="anon-block">O.</span>.</p> <p>( dowód: umowy o pracę k. 7, 10, świadectwo pracy k. 8-9)</p> <p>W dniu 28.02.2013r. doszło do spotkania w <span class="anon-block">B.</span> , w którym uczestniczyli: powód, <span class="anon-block">I. Ż. (1)</span>, <span class="anon-block">P. Ł.</span>, <span class="anon-block">E. K.</span>. Powód udał się do siedziby pozwanego w <span class="anon-block">B.</span> celem wyjaśnienia sytuacji mającej miejsce w kierowanym przez niego Oddziale, w tym wyjaśnienie kwestii donosów dotyczących tejże sytuacji. Postępowanie w tej sprawie prowadził <span class="anon-block">P. M.</span> , który stwierdził w toku postępowania nieprawidłowości dotyczące procesów operacyjnych w oddziale. Nieprawidłowości dotyczyły fakturowania przesyłek, które faktycznie nie były wykonywane ponieważ klienci sami odbierali przesyłki oraz wykonywania jednocześnie przewozów dla pozwanego oraz podmiotów konkurencyjnych. Zastrzeżenia dotyczyły przewoźnika <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Podczas rozmowy wyjaśniającej z powodem informowano <span class="anon-block">P. Z.</span>, że pracodawca będzie chciał wyjaśnienia omawianych zarzutów przez organy ściągania. Wskazano, że istnieją poważne zarzuty upoważniające firmę do rozważania zgłoszenia sprawy do prokuratury. Przedstawiono powodowi dwie możliwości rozwiązania umowy o pracę: na mocy porozumienia stron lub bez wypowiedzenia dokonane przez pracodawcę.</p> <p>Spotkanie przebiegało spokojnie. Miało merytoryczny charakter. Powód nie był w jego trakcie zastraszany czy przygnębiony. Miał możliwość swobodnej wypowiedzi. Nie zgadzał się ze stawianymi mu zarzutami uznając je za nieprawdziwe. Poinformował jednocześnie osoby uczestniczące w rozmowie, że w razie dyscyplinarnego rozwiązania umowy będzie odwoływał się do Sądu.</p> <p>W jego wyniku doszło do podpisania porozumienia o rozwiązaniu umowy o pracę z dnia 28.02.2013r. Powód zdecydował się podpisać porozumienie ponieważ nie widział trzeciej drogi wyjścia z sytuacji ( porozumienie stron lub rozwiązanie umowy o pracę przez pracodawcę z winy pracownika bez wypowiedzenia). Obawiał się ewentualnych problemów ze znalezieniem pracy w razie rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z jego winy.</p> <p>( dowód: porozumienie k. 5, zeznania <span class="anon-block">K. Ł.</span> k. 120- 123, <span class="anon-block">P. M.</span> k. 123-125, <span class="anon-block">I. Ż.</span> k. 199-200, dowód z przesłuchania <span class="anon-block">P. Z.</span> k. 206v-208)</p> <p>Pismem z dnia 13.03.2013r. powód, reprezentowany przez pełnomocnika, uchylił się od skutków prawnych oświadczenia woli zawartego w porozumieniu z dnia 28.02.2013r. wraz z wezwaniem do przywrócenia do pracy. Oświadczenie to złożył po rozmowie z żoną po powrocie do domu ze spotkania w dniu 28.02.2012r. Żadne inne okoliczności nie wpłynęły na decyzję powoda.</p> <p>( dowód: oświadczenie z dowodem nadania k. 13-15, pełnomocnictwo k. 16, dowód z przesłuchania <span class="anon-block">P. Z.</span> k. 206v-208, zeznania <span class="anon-block">K. Z.</span> k. 67-69)</p> <p>Pismem z dnia 02.04.2013r. pozwany uznał powyższe wezwanie za bezzasadne. Zaprzeczono by ktokolwiek upoważniony do reprezentacji pozwanego pracodawcy kierował pod adresem powoda groźby, czy stosował jakikolwiek nacisk celem wyegzekwowania porozumienia w przedmiocie rozwiązania umowy o pracę.</p> <p>( dowód: pismo k. 11-12)</p> <p>W zakresie spraw operacyjnych, u pozwanego funkcjonuje dział nadzorujący operacje wykonywane w spółce. W razie jakichkolwiek nieprawidłowości operacyjnych zostałoby to udokumentowane systemowo.</p> <p>( dowód: zeznania <span class="anon-block">R. W.</span> k. 66-67, dowód z przesłuchania <span class="anon-block">P. Z.</span> k. 206v-208)</p> <p>Pozwany nie złożył zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez powoda. Postępowanie przygotowawcze prowadzono w związku z zawiadomieniem o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">W.</span> B.</p> <p>( bezsporne)</p> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>Zdaniem Sądu powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>W ocenie Sądu, zebrany materiał dowodowy pozwala na poczynienie ustaleń umożliwiających merytoryczną ocenę stanu faktycznego sprawy. Należy wskazać, iż Sąd dał wiarę słuchanym w sprawie świadkom oraz powodowi. Należy podkreślić, iż osoby te potwierdziły okoliczności odbycia spotkania w <span class="anon-block">B.</span> w dniu 28.02.2012r., występowania nieprawidłowości w Oddziale kierowanym przez powoda oraz podpisania porozumienia o rozwiązaniu umowy o pracę.</p> <p>W zakresie wskazywania jakie dokładnie padły słowa podczas spotkania w dniu 28.02.2012r. na temat możliwości zgłoszenia sprawy do prokuratury najobszerniej wypowiadał się na ten temat powód. O tych okolicznościach zeznawał także <span class="anon-block">K. Ł.</span>.</p> <p>Nie mniej jednak z przesłuchania powoda nie wynika aby powodowi postawiono ultimatum w postaci złożenia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa bądź możliwości jego popełnienia przez powoda w razie niepodpisania porozumienia o rozwiązaniu umowy o pracę. Z przesłuchania powoda wynika natomiast interpretacja dokonana przez <span class="anon-block">P. Z.</span> wypowiedzi przedstawicieli pracodawcy wybiegająca daleko poza wypowiedziane słowa ( np. w zakresie pozbawienia pracownika samochodu i konieczności powrotu we własnym zakresie do domu, co nie miało miejsca a także w zakresie poinformowania właściwych służb o nieprawidłowościach w Oddziale <span class="anon-block"> (...)</span>).</p> <p>W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do oceny czy powód złożył oświadczenie w zakresie zawarcia porozumienia z dnia 28.02.2012r. pod wpływem groźby opisanej w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 87)">art. 87 k.c.</a>.</p> <p>Zgodnie z przywołaną normą kto złożył oświadczenie woli pod wpływem bezprawnej groźby drugiej strony lub osoby trzeciej, ten może uchylić się od skutków prawnych swego oświadczenia, jeżeli z okoliczności wynika, że mógł się obawiać, iż jemu samemu lub innej osobie grozi poważne niebezpieczeństwo osobiste lub majątkowe.</p> <p>Za prawnie doniosłą wadę oświadczenia woli może być uznana tylko groźba, która spełnia kumulatywnie dwa warunki, a mianowicie musi być bezprawna i poważna. „<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">Kodeks cywilny</a> nie definiuje pojęcia groźby bezprawnej, lecz określa jedynie przesłanki, które nadają jej charakter normatywny. Są nimi: bezprawność, powaga groźby i normalny związek przyczynowy między groźbą a złożeniem oświadczenia woli określonej treści, przy czym przesłanki te muszą wystąpić łącznie" (uzasadnienie wyroku z dnia 19 marca 2002 r., I CKN 1134/99, OSNC 2003, nr 3, poz. 36, z glosą P. Graneckiego, M. Praw. 2006, nr 10, s. 556; tak również wyrok SN z dnia 22 czerwca 2012 r., I BP 9/11, LEX nr 1232515). „Bezprawność groźby (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 87)">art. 87 k.c.</a>) polega na sprzecznym z prawem działaniu grożącego lub wykorzystaniu działania formalnie zgodnego z prawem do osiągnięcia celu, dla którego prawo to nie przysługuje" (wyrok SN z dnia 19 marca 2002 r., I CKN 1134/99).</p> <p>W zakresie powagi groźby wskazano „Ustawodawca nie uzależnia powagi groźby od stwierdzenia u zagrożonego stanu obawy w subiektywnym tego słowa znaczeniu. Nie chodzi bowiem o to, czy zagrożony się obawiał, lecz czy mógł się obawiać. Cały problem został przesunięty z płaszczyzny faktu na płaszczyznę oceny. <span class="underline"> <!-- -->Ocena ta musi być wydana po rozważeniu całokształtu sytuacji, w jakiej znaleźli się grożący i zagrożony</span>. <span class="underline"> <!-- -->Sąd obowiązany jest wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności zarówno subiektywne, leżące po stronie zagrożonego (jego wiek, płeć, właściwości fizyczne i psychiczne), jak i obiektywne („poważne niebezpieczeństwo", „z okoliczności wynika, że mógł się obawiać").Nie budzi wątpliwości, że poprzestanie na kryteriach subiektywnych jest niewystarczające</span>. Skoro groźba ma posiadać odpowiedni ciężar gatunkowy, sąd obowiązany jest zbadać charakter zła, rodzaj ujemnych konsekwencji, jakimi się grozi, a także przeanalizować możliwości wystąpienia stanu obawy w konfrontacji z otaczającą rzeczywistością, w jakiej działali grożący i zagrożony. W uzasadnieniu wyroku z dnia 12 kwietnia 1972 r., II CR 51/72, SN wyjaśniał: „Groźba musi mieć także poważny charakter w tym sensie, by składający oświadczenie woli mógł się obawiać, że jemu samemu grozi poważne niebezpieczeństwo osobiste lub majątkowe.(…) Ocena powagi groźby musi być przeprowadzona w dwóch aspektach:</p> <p>1) charakteru zła, niebezpieczeństwa, którym się grozi, oraz</p> <p>2) możliwości realizacji groźby, inaczej mówiąc – możliwości rzeczywistego sprowadzenia tego zła na zagrożonego.</p> <p>(…) Poważna jest jedynie taka groźba, która stanowi realne, rzeczywiste niebezpieczeństwo, tak z punktu widzenia tego, czym się grozi, jak i możliwości realizacji.” ( B.Lewaszkiewicz- Petrykowska, Komentarz do art. 87 k.c. Lex)</p> <p>Jak wynika z powyższych rozważań nie każde zachowanie faktyczne może zostać uznane za groźbę prawnie doniosłą.</p> <p>W ocenie Sądu, sytuacja do jakiej doszło w dniu 28.02.2012r. w wyniku, której powód podpisał porozumienie o rozwiązaniu umowy o pracę nie może zostać uznana za dokonane pod wpływem groźby w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 87)">art. 87 k.c.</a>. Sąd uznał za udowodnione, iż w toku rozmowy w dniu 28.02.2012r. wskazywano powodowi, iż istnieje ewentualna możliwość złożenia zawiadomienia do prokuratury na temat nieprawidłowości w Oddziale <span class="anon-block"> (...)</span>. Nie mniej jednak , co powód konsekwentnie potwierdzał, wiedział on, że tego typu zarzuty są nierzeczywiste a dodatkowo wskazał, iż nie przedstawiono mu żadnych konkretów co do zarzucanych zdarzeń. W toku postępowania, za wyjątkiem tylko wrażenia powoda, nie wykazano aby poinformowano powoda, że zarzuty mają dotyczyć jego osoby bezpośrednio. Natomiast powód w toku przesłuchania stwierdził, że podpisał porozumienie ponieważ drugim wyjściem było przyjęcie dyscyplinarnego rozwiązania umowy o pracę a trzeciej drogi wyjścia z sytuacji nie widział. Nie mniej jednak nie zgadzał się cały czas z przedstawianą mu argumentacją. Należy podkreślić, iż w toku przesłuchania powód nie wskazał, jakie miały być mu stawiane konkretne zarzuty. Jednocześnie twierdził, iż zdawał sobie sprawę z tego, że przysługuje mu prawo złożenia odwołania do Sądu w razie dyscyplinarnego rozwiązania z nim umowy o pracę, o czym poinformował przedstawicieli pracodawcy podczas rozmowy. Należ również zwrócić uwagę na okoliczność, że po podpisaniu porozumienia w wyniku tylko rozmowy z żoną powód złożył oświadczenie o uchyleniu się od skutków prawnych złożonego oświadczenia. Na jego decyzję nie wpłynęła w takim razie żadna okoliczność, która mogłaby świadczyć o uchyleniu poważnej groźby skierowanej przeciwko niemu ze strony pracodawcy.</p> <p>W ocenie Sądu, przedstawione powyżej okoliczności jednoznacznie wskazują, iż w sytuacji mającej miejsce w dniu 28.02.2012r. nie można przyjąć aby wobec powoda zastosowano groźbę w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 87)">art. 87 k.c.</a>. Przede wszystkim ze strony pracowników pozwanego nie padły słowa, które w powodzie mogły czy też wzbudziły obawę <span class="underline"> <!-- -->poważnej</span> groźby. Przede wszystkim powód miał świadomość, że ewentualne przedstawiane mu zarzuty są nie prawdziwe. Uchylił się od skutków swojego oświadczenia bez żadnego w tym zakresie zachowania ze strony pracodawcy uchylającągo ewentualną groźbę, z którą miano przeciwko niemu wystąpić w dniu 28.02.2012r. . Miał także świadomość, jako dyrektor Oddziału czyli osoba na najwyższym stanowisku w Oddziale a tym samym obeznana z prawami przysługującymi pracownikom, o możliwości zakwestionowania ewentualnego rozwiązania z nim umowy o pracę bez wypowiedzenia dokonaną przez pracodawcę. Stanowisko swoje w tym zakresie przedstawił zresztą podczas przedmiotowego spotkania.</p> <p>Należy także wskazać, iż nie jest zachowaniem stanowiącym groźbę bezprawną działanie pracodawcy podjęte w granicach prawa. Takim zachowaniem natomiast było, poinformowanie pracownika, z uwagi na poczynione przez pracodawcę ustalenia, o możliwości rozwiązania z nim umowy o prace bez wypowiedzenia.</p> <p>Powyższe rozważania na tle poczynionych ustaleń nie dały Sądowi podstaw do uznania, iż powód składając oświadczenie , w którym wyraził zgodę na rozwiązanie umowy o pracę na mocy porozumienia stron, działał pod wpływem bezprawnej groźby . Jak wskazywano powyżej Sąd dokonując oceny danego stanu faktycznego i świadomości podmiotu, który miałby być dotknięty groźbą, winien brać pod uwagę świadomość prawną tej osoby, jej stanowisko, wiek i wykształcenie. Tak też uczyniono w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu, powód miał możliwość odmowy podpisania porozumienia i przyjęcia rozwiązania dyscyplinarnego umowy o pracę. Rozwiązanie umowy o pracę z pracownikiem jest bowiem prawem pracodawcy. Natomiast pracownik ma możliwość w drodze postępowania sądowego podważyć jego zasadność, czego powód miał świadomość w trakcie rozmowy w dniu 28.02.2012r. . Miał także świadomość braku zasadności stawianych mu ewentualnych zarzutów dotyczących nieprawidłowości w oddziale co, jak wynika z materiału dowodowego, miało stanowić ewentualną przyczynę rozwiązania umowy.</p> <p>Z okoliczności wskazanych podczas przesłuchania powoda oraz jego szybkiej decyzji o uchyleniu się od skutków złożonego oświadczenia jedynie w wyniku rozmowy z żoną, wynika, iż ewentualne słowa o możliwości zawiadomienia organów ścigania o nieprawidłowościach czy też ewentualnym wyjaśnianiu tych nieprawidłowości przez ww organy, nie stanowiły w odczuciu powoda groźby, a tym bardzie groźby opisanej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 87)">art. 87 k.c.</a> </p> <p>Dlatego też, brak jest w ocenie Sądu możliwości uwzględnienia roszczenia powoda i uznania , iż złożone oświadczenie jest obarczone wadą oświadczenia woli a tym samym jest nieważne. W konsekwencji nie zachodzą podstawy do rozważenia kwestii niezachowania warunków rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 56)">art. 56 kp</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 58)">art. 58 k.p.</a>) oraz zmiany świadectwa pracy ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 97;art. 97 § 3)">art. 97 par. 3 kp</a>).</p> <p>O powyższym orzeczono w punkcie I wyroku, oddalając powództwo w oparciu o wskazane przepisy.</p> <p>Należy odnieść się także do zarzutu, zgłoszonego przez stronę pozwaną w odpowiedzi na pozew, a dotyczącego udzielonego przez powoda pełnomocnictwa do złożenia oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych złożonego oświadczenia woli przez pełnomocnika. W pierwszej kolejności warto wskazać, iż pozwany wskazał jedynie , iż „ z samego tego faktu <span class="underline"> <!-- -->można</span> wnioskować, iż oświadczenie z dnia 13.03.2013r. nie wywarło żadnych skutków prawnych”. Tym samym pracodawca nie stawia jednoznacznego i sprecyzowanego zarzutu, a jedynie występuje z przypuszczeniem. Nie mniej jednak, jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia z dnia 4 listopada 1998 r.II CKN 866/97 „ Pełnomocnictwo rodzajowe powinno określać rodzaj czynności prawnej objętej umocowaniem oraz jej przedmiot. Jeżeli rodzaj czynności prawnej nie jest w pełnomocnictwie określony w sposób wyraźny, dla ustalenia rzeczywistej woli reprezentowanego mają zastosowanie reguły interpretacyjne obowiązujące przy tłumaczeniu oświadczeń woli (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 56;art. 65)">art. 56 i 65 k.c.</a>).”Jak wynika z okoliczności sprawy pełnomocnictwo, które zostało dołączone do przedmiotowego oświadczenie jest pełnomocnictwem złożonym do niniejszej sprawy. Jednocześnie na rozprawie w dniu 20.02.2014r. powód złożył oświadczenie do protokołu rozprawy, iż powyższym umocowaniem upoważnił mecenasa <span class="anon-block">R. R.</span> do złożenia oświadczenia woli o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia woli ( k. 64).</p> <table> <colgroup> <col width="706"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Uwzględniając zakres roszczeń powoda tj odszkodowanie w związku z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia oraz sprostowanie świadectwa pracy , na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 11;§ 11 pkt. 1;§ 11 pkt. 1 ppkt. 1;§ 11 pkt. 1 ppkt. 3)">par. 11 pkt 1 podpunkt 1 i 3 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (Dz.U.2013.490 j.t.) w punkcie II wyroku orzeczono o kosztach procesu.</p> </td> </tr> </table> <p>SSR Grażyna Giżewska-Rozmus</p> </div>