Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I ACa 1293/14

Sądy powszechne2014-12-12
Sygnatura
I ACa 1293/14
Data orzeczenia
2014-12-12
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Grzegorz KrężołekMaria Kus-TrybekWojciech Kościołek (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I ACa 1293/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 12 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="398"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: </strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Wojciech Kościołek</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Maria Kus-Trybek</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSA Grzegorz Krężołek (spr.)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st.sekr.sądowy Urszula Kłosińska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r. w Krakowie na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. Ś. (1)</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Spółce Akcyjnej</span> Oddział w <span class="anon-block">K.</span> </strong> </p> <p>o nakazanie i zapłatę</p> <p>na skutek apelacji strony pozwanej</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Nowym Sączu</p> <p>z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt I C 277/09</p> <p>1.  <strong> <!-- -->prostuje oczywiste omyłki w oznaczeniu strony pozwanej w punktach I, II i VIII zaskarżonego wyroku, w ten sposób, że zastępuje wskazane tam w mianowniku oznaczenia strony pozwanej <span class="anon-block"> (...) SA Zakład (...)</span> użytymi w tym samym przypadku jej oznaczeniami o brzmieniu <span class="anon-block"> (...) SA</span> Oddział w <span class="anon-block">K.</span>”; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->apelację strony pozwanej oddala; </strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- -->zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 2 700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. </strong> </p> <p>Sygn. akt : I ACa 1293/ 14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2014r Sąd Okręgowy w Nowym Sączu, w częściowym uwzględnieniu żądań powoda <span class="anon-block">A. Ś. (1)</span> ., skierowanych przeciwko <span class="anon-block"> (...)</span> Spółce Akcyjnej - Oddział w <span class="anon-block">K.</span> :</p> <p>- nakazał <span class="anon-block"> (...) SA</span> - <span class="anon-block"> Zakładowi (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>, aby w terminie 360 dni od daty prawomocności orzeczenia, dokonała przesunięcia na jej koszt, instalacji linii elektrycznej średniego napięcia , posadowionej na nieruchomości powoda , stanowiącej <span class="anon-block">działkę ewidencyjną nr (...)</span> , położoną w miejscowości <span class="anon-block">K.</span> , objętej księgą wieczystą nr NS <span class="anon-block">(...)</span> , w sposób opisany w opinii biegłego <span class="anon-block">J. K.</span> z czerwca 2012 r / rys. nr 2 / tj. usunęła istniejącą linię średniego napięcia oraz stację transformatorową czterosłupową wraz z istniejącym słupem odłącznikowym linii <span class="anon-block">(...)</span>i słupem przelotowym niskiego napięcia oraz wybudowała słup odporowo - narożny z odłączniko - uziemieniem , w granicy z <span class="anon-block">działką ewidencyjną nr (...)</span> i posadowiła w miejsce istniejącej stacji transformatorowej słup z żerdzi wirowej - oparciu o mapę stanowiącej załącznik do opinii biegłego [ pkt I ] ,</p> <p>- zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 8 502 złote , a w pozostałym zakresie żądanie zapłaty za bezumowne korzystanie z nieruchomości oddalił [ pkt II i III],</p> <p>- umorzył postępowanie w części dotyczącej żądania nakazania pozwanej złożenia oświadczenia woli w przedmiocie nabycia od <span class="anon-block">A. Ś. (1)</span> prawa własności nieruchomości stanowiącej <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> , wobec skutecznego cofnięcia tego żądania[ pkt IV] ,</p> <p>- ustalił wartość przedmiotu postępowania w zakresie uwzględnionego żądania przesunięcia linii elektrycznej na kwotę 73 577 złotych [ pkt V],</p> <p>- koszty postępowania miedzy stronami wzajemnie zniósł [ pkt VI ],</p> <p>- nakazał ściągnąć od powoda i strony pozwanej na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Nowym Sączu, kwoty 500 zł i 5 931, 05 złotego tytułem części wydatków związanych z postępowaniem , a pozostałą częścią kosztów sądowych obciążł Skarb Państwa [ pkt VII, VIII i IX sentencji wyroku].</p> <p>Sąd ustalił następujące fakty istotne dla rozstrzygnięcia :</p> <p> <span class="anon-block">A. Ś. (1)</span> jest właścicielem nieruchomości składającej się z <span class="anon-block">działki ewidencyjnej nr (...)</span> , o powierzchni 0, 97 ha , położonej w miejscowości <span class="anon-block">K.</span>, objętej księgą wieczystą nr <span class="anon-block">(...)</span>. Nieruchomo ta powstała z podziału <span class="anon-block">działki nr (...)</span> , który nastąpił 3 grudnia 2007.</p> <p>Powód stał się jej właścicielem na podstawie umowy darowizny zawartej z babką <span class="anon-block">H. Ś.</span> , w dniu 28 stycznia 2008r. W dniu 16 grudnia 2008r strony umowy darowizny zawarły kolejna umowę na podstawie której <span class="anon-block">H. Ś.</span> przeniosła na wnuka wierzytelność jaką dysponowała wobec strony pozwanej z tytułu wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości stanowiącej przedmiot darowizny miedzy nimi , w zakresie służebności przesyłu za okres od 1979r do 28 stycznia 2008r.</p> <p> <span class="anon-block">Działka nr (...)</span> , położona jest, według postanowień miejscowego planu zagospodarowania gminy <span class="anon-block">L.</span> , na obszarze zabudowy o charakterze mieszanym. . Powód zamierza ja zabudować budynkiem mieszkalnym , chociaż , jak dotąd nie występował o wydanie powolnienia na budowę. Nieruchomość przylega do drogi asfaltowej i biegnącego przy niej rowu Stanowi pastwisko , które w części przedzielone jest gruntem ornym. Jej część , zajęta jest przez linię elektryczną. Dwa metry w głąb usytuowany jest transformator do którego z obydwóch stron dochodzą linie niskiego napięcia , biegnąc równolegle do drogi. Do transformatora dobiega także linia średniego napięcia , która od niego, biegnie nadal na skos przez działkę powoda w kierunku południowo zachodnim , do i przez działkę oznaczoną <span class="anon-block">numerem ewidencyjnym (...)</span> , własności <span class="anon-block">M. Ś. (1)</span>.</p> <p>Jak ustala dalej Sąd I instancji począwszy od sierpnia 1967 roku w miejscowości <span class="anon-block">D.</span> , siadającej z <span class="anon-block">K.</span> była eksploatowana linia elektryczna niskiego napięcia. W związku z jej modernizacją zaszła konieczności wybudowania w <span class="anon-block">K.</span> trzech stacji <span class="anon-block">T.</span>. Pozwolenie na budowę w związku z planowaną modernizacją zostało wydane 17 października 1975r.</p> <p>W okresie pomiędzy 1975r i 1979r trwały dalsze uzgodnienia dotyczące zakresu modernizacji, a także budowy linii średniego napięcia. W ramach tych uzgodnień założeń technicznych , obejmujących część inwestycji na terenie wsi <span class="anon-block">K.</span> , nieruchomość własności <span class="anon-block">H. Ś.</span> , przed podziałem wskazywana jako <span class="anon-block">działka nr (...)</span> , została ujęta w elemencie przygotowanego w ramach tych uzgodnień projektu technicznego - wykazie nieruchomości przez które linia miała przebiegać. Na niej miał być posadowiony transformator poznaczony jako nr <span class="anon-block">(...)</span>. To umiejscowienie transformatora zostało następnie zmienione na podstawie notatki służbowej z dnia 7 września 1978r , zgodnie z którą jednostka trafo XV miała powstać na nieruchomości sąsiedniej , stanowiącej <span class="anon-block">działkę ewidencyjną nr (...)</span> , ówcześnie własności <span class="anon-block">M. Ś. (2)</span>.</p> <p>W dniu 17 lutego 1979r została wydana przez naczelnika gminy <span class="anon-block">L.</span> , decyzja administracyjna na podstawie której <span class="anon-block"> Zakład (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> mógł rozpocząć prace remontowo - modernizacyjne linii elektrycznej na terenie miejscowości <span class="anon-block">K.</span>. Urząd gminy w związku z nimi został poinformowany przez wykonawcę prac o możliwości zgłaszania przez właścicieli nieruchomości na których roboty miały być wykonywane , ewentualnych roszczeń odszkodowawczych i informację tę przekazał sołtysowi wsi <span class="anon-block">D.</span>.</p> <p>Jak ustala ponadto Sąd Okręgowy przeniesienie linii przebiegających przez działkę powoda w taki sposób jak tego się domaga , czyli inne ich usytuowanie w ramach <span class="anon-block">działki nr (...)</span> jest możliwe na warunkach opisanych przez biegłego <span class="anon-block">J. K.</span> , w złożonej przez niego opinii. Przebudowa ta , której koszt wyniesie 73 577 złotych pozwoli z jednej strony na swobodny dostęp do transformatora od strony drogi gminnej / asfaltowej /, a z drugiej dorowadzi do demontażu przebiegających niekorzystnie na skos działki powoda przewodów linii średniego napięcia.</p> <p>Wynagrodzenie za bezumowne korzystanie przez poprzedników prawnych strony pozwanej za okres od 18 grudnia 1998r do 18 grudnia 2008r , wynosiło łącznie 8 502 złote.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) SA</span> byli : Przedsiębiorstwo Państwowe - <span class="anon-block"> Zakłady (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> ach w ramach którego dział <span class="anon-block"> Zakład (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> , utworzone od 1 stycznia 1959r , następnie utworzone z dniem 1 stycznia 1989r <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo Państwowe Zakład (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>, przekształcone w <span class="anon-block"> (...) SA</span> , a obecnie w <span class="anon-block"> (...) SA</span>.</p> <p>Z wniosku <span class="anon-block"> (...) SA</span> było prowadzone przez Sąd Rejonowy w Gorlicach , oznaczane sygnaturą I Ns 992/09 postępowanie o stwierdzenie zasiedzenia służebności gruntowej, odpowiadającej treścią służebności przesyłu , na części działki <span class="anon-block">A. Ś. (1)</span>.</p> <p>Żądanie to zostało prawomocnie oddalone , po tym , kiedy Sąd Okręgowy w Nowym Sączu, postanowieniem z dnia 29 września 2011r w sprawie III Ca 400/11 , nie uwzględnił apelacji wnioskodawcy.</p> <p>Obecnie z wniosku <span class="anon-block"> (...) SA</span>, jest prowadzone przez Sąd Rejonowy w Gorlicach postępowanie , oznaczone sygnaturą I Ns 692/12 , mające za przedmiot ustanowienie na rzecz wnioskodawcy służebności przesyłu na części <span class="anon-block">działki nr (...)</span> , w zakresie dotyczącym linii średniego i niskiego napięcia oraz stacji transformatorowej.</p> <p>W rozważaniach prawnych Sąd I instancji oceniając roszczenie negatoryjne powoda , uznał je za w całości usprawiedliwione. Wskazał w szczególności , że właściciel działki w <span class="anon-block">K.</span> nie obejmował swoim żądaniem zobowiązania drugiej strony do demontażu linii , które obcinają jego realność stanowiąc ingerencję w jego własność , a jedynie przeprowadzenie takiej jej przebudowy by obciążenie to ograniczyć . Tak określone żądanie mieści się, zdaniem Sądu w hipotezie normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 2)">art. 222 §2 kc.</a> </p> <p>Uprawnieniniu powoda, wynikającemu z tego przepisu strona przeciwna nie może przeciwstawiać skutecznego prawa do władania częścią nieruchomości stanowiącej <span class="anon-block">działkę nr (...)</span> , w zakresie służebności przesyłu albowiem nie dowiodła , że takim prawem dysponowała wcześniej , w tym by <span class="anon-block">H. Ś.</span> w czasie kiedy linia po modernizacji - od 1979r - zaczęła być wykorzystywana przez poprzedników pozwanej, wyrażała zgodę na taki sposób ograniczenia jej prawa własności czy też by uzyskała z tego tytułu świadczenie odszkodowawcze.</p> <p>Wynik postępowania w sprawie I Ns 992/09 Sądu Rejonowego w Gorlicach potwierdził , że nie zostało ono nabyte także w drodze zasiedzenia. Bez znaczenia dla takiej oceny , pozostaje , zdaniem Sądu I instancji to , że pozwana wszczęła [obecnie zawieszone ] postępowanie o ustanowienie takiej służebności na części realności powoda.</p> <p>Jednocześnie, taki zakres żądania powoda czyni stawiany przez pozwaną zarzut sprzeczności roszczenia negatoryjnego z zasadami współżycia społecznego, chybionym.</p> <p>Rozważając ustalony opinią biegłego <span class="anon-block">J. K.</span> zakres prac niezbędnych do nakazanego wyrokiem przesunięcia linii uznał Sąd , że właściwym jest odroczenie w czasie realizacji tego obowiązku przez <span class="anon-block"> (...) SA</span> , skoro wymaga on m. in. przygotowania projektu budowlanego i uzyskania pozwolenia na budowę.</p> <p>Oceniając roszczenie o przyznanie świadczenia z tytułu bezumownego korzystania przez poprzedników prawnych pozwanej z części nieruchomości powoda , ocenił je Sąd Okręgowy jako usprawiedliwione co do zasady , wobec niewykazania przez stronę bierna sporu tytułu do korzystania z niej . Podkreślił odwołując się do uregulowań <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19580170070" title="Ustawa z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości - Dz. U. z 1958 r. Nr 17, poz. 70 ()">ustawy O zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości z 12 marca 1958 r</a> , a w szczególności do art. 35 tego aktu prawnego , że przedłożone do akt decyzje administracyjne stanowiły jedynie potwierdzenie zgodności planowanych prac modernizujących linie elektryczne w <span class="anon-block">D.</span> i <span class="anon-block">K.</span> z założeniami technicznymi. Ocenił je jako takie , które ponadto zezwalały na ich rozpoczęcie i wejście w teren ale nie tworzyły tytułu do trwałej ingerencji w prawo własności , naówczas - do początku 2008r - <span class="anon-block">H. Ś.</span>. Co więcej strona pozwana i jej poprzednicy prawni korzystając z wybudowanej linii w zakresie służebności przesyłu byli podmiotami władającymi tą częścią realności w <span class="anon-block">K.</span> w złej wierze , skoro zdawali sobie sprawę iż prawo takie jakie faktycznie realizowali im nie przysługuje. Tym samym żądanie spełnienia tego świadczenia uznał za zasadne.</p> <p>Rozważając jego zakres ilościowy , wskazał , że właściwie oznacza je przeprowadzona w sprawie opinia biegłej <span class="anon-block">A. J.</span>, której wniosków strony nie kwestionowały. Wobec tego żądanie powoda, o ile przekraczało wskazaną przez eksperta sumę , zostało jako niezasadne, oddalone.</p> <p>Umorzenie postępowania , w części objętej punktem IV sentencji wyroku było następstwem skutecznego, pod względem procesowym , cofnięcia żądania przez powoda , którego pierwotnie także dochodził.</p> <p>Podstawa rozstrzygnięcia o kosztach sporu był przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a>.</p> <p>Apelację od tego wyroku złożyła tylko <span class="anon-block"> (...) SA</span> w <span class="anon-block">K.</span> i zaskarżając orzeczenie w zakresie punktów : I , II , VI i VIII jego sentencji , domagała się w pierwszej kolejności zmiany orzeczenia z dnia 5 czerwca 2014r i oddalenia powództwa <span class="anon-block">A. Ś. (1)</span> w całości, oraz obciążenia przenika procesowego kosztami postępowania w obu instancjach.</p> <p>Jako wniosek ewentualny sformułowała żądanie uchylenia go w zaskarżonej części i przekazania sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p>Środek odwoławczy został oparty na następujących zarzutach :</p> <p>I.  Naruszenia prawa procesowego , w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy a to :</p> <p>a/ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 234)">art. 234 kpc</a> przez jego nieprawidłowe zastosowanie wobec nietrafnego uznania , że domniemanie dobrej wiary w odniesieniu do posiadania fragmentu nieruchomości powoda , odpowiadające treścią służebności przesyłu przez pozwaną , a wcześniej jej poprzedników prawnych , zostało ustalonymi w sprawie faktami obalone,</p> <p>b/ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 kpc</a> , jako następstwa dokonania nieprawidłowej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów i wyrażenie na jej podstawie wadliwego stanowiska zgodnie z którym pozwana i jej poprzednicy byli posiadaczami w złej wierze, a złożone do akt decyzje administracyjne nie tworzyły po stronie podmiotów posiadających część realności powoda uprawnienia , które - obecnie pozwana- może skutecznie przeciwstawić roszczeniu negatoryjnemu <span class="anon-block">A. Ś. (1)</span> , badać ponadto niezasadnie obciążona wynagrodzeniem za bezumowne korzystanie z fragmentu jego nieruchomości. ,</p> <p>c/ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 177;art. 177 § 1;art. 177 § 1 pkt. 1)">art. 177 §1 pkt 1 kpc</a> wobec niezasadnego oddalenia wniosku apelującej o zawieszenie postępowania w sytuacji jednocześnie toczącego się postępowania sądowego o ustanowienie służebności przesyłu, mającej obciążyć część nieruchomości w <span class="anon-block">K.</span>,</p> <p>II.  Błędu w ustaleniach faktycznych wobec niezasadnego przyjęcia przez Sąd I instancji , iż pozwana nie jest posiadaczem w dobrej wierze, oraz ,że nie legitymuje się tytułem prawnym do dysponowania częścią realności powoda, w zakresie odpowiadającym służebności przesyłu,</p> <p>III.  Naruszenia prawa materialnego wobec błędnej wykładni lub nieprawidłowego zastosowania :</p> <p>a/ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19580170070" title="Ustawa z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości - Dz. U. z 1958 r. Nr 17, poz. 70 (art. 35;art. 35 ust. 1;art. 35 ust. 2)">art. 35 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 1958 r O zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości</a> [ jedn. tekst DzU z 1974 nr 10 poz. 64 ze zm.] wobec nietrafnego uznania , że decyzja administracyjna wydana na podstawie wskazanych przepisów nie stanowi tytułu do dysponowania nieruchomością w sposób w jaki czynili to poprzednicy prawni , a obecnie powódka , w odniesieniu do nieruchomości <span class="anon-block">A. Ś. (1)</span>,</p> <p>b/ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224 §2</a> w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 225)">art. 225 kc</a> jako następstwa niezasadnego zasądzenia na rzecz powoda wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości , podczas gdy władztwo nad jej częścią ze strony pozwanej i jej poprzedników było posiadaniem w dobrej wierze,</p> <p>c/ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 2)">art. 222 §2 kc</a> wobec uznania , że roszczenie negatoryjne uzasadnia uwzględnienie przez Sąd żądania powoda o treści przez niego ostatecznie dochodzonej. ,</p> <p>d/ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 kc</a> w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 140)">art. 140 kc</a> jako następstwa oceny , iż żądanie powoda nie jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego mimo ,że jest przejawem nadużycia prawa podmiotowego.</p> <p>W ramach apelacji pozwana zwróciła także uwagę na wadliwe oznaczenie strony biernej sporu , wskazanej w poszczególnych jednostkach redakcyjnych zaskarżonego wyroku.</p> <p>W motywach apelacji pozwana , w istocie powtarzając stanowisko prezentowane w postępowaniu rozpoznawczym przed Sądem Okręgowym zaakcentowała w szczególności to , że :</p> <p>- wykonując inwestycję w postaci przebudowy linii elektrycznej, przebiegającej w części także przez nieruchomość powoda , poprzednicy prawni pozwanej legitymowali się decyzjami administracyjnymi w tym tą , wydaną w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19580170070" title="Ustawa z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości - Dz. U. z 1958 r. Nr 17, poz. 70 (art. 35;art. 35 ust. 1;art. 35 ust. 2)">art. 35 ust. 1 i 2 ustawy O zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości</a> , dysponowali zatem tytułem do wkroczenia na teren nieruchomości obecnie powoda , a także do korzystania z jej fragmentu w sposób odpowiadający treścią służebności przesyłu,</p> <p>- dysponowanie tym tytułem powoduje , że po pierwsze poprzednicy <span class="anon-block"> (...) SA</span> byli , a obecnie ona jest, posiadaczem w dobrej wierze , co wyklucza zasadność żądania powoda w zakresie przyznani mu oświadczenia z tytułu wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości , a po drugie czyni korzystanie to stanem odpowiadającym prawu , wobec czego także roszczenie negatoryjne, zmierzające do przesunięcia elementów linii w ramach granic realności <span class="anon-block">A. Ś. (1)</span> nie jest uzasadnione.</p> <p>- żądanie to nie mieści się przy tym , w zakresie roszczenia ochronnego , którego podstawą jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 2)">art. 222 §2 kc</a> ,</p> <p>- roszczenie powoda , który mimo , że stan na gruncie istniał w stanie niezmienionym od szeregu lat zdecydował się dochodzenie obu roszczeń negatoryjnego oraz o zapłatę dopiero w 2009r , stanowi przejaw nadużycia prawa podmiotowego. Taka ocena wynika przede wszystkim stąd , że przebudowa linii poza znacznymi kosztami spowoduje , że inni mieszkańcy zostaną pozbawieni na dłuższy czas zasilania eterycznego. Poza tym formułując je <span class="anon-block">A. Ś. (1)</span> nie bierze pod rozwagę interesów innych , w tym osób , których nieruchomości , po ewentualnym przeniesieniu linii , doznają obciążenia swoich realności , dotąd od niego wolnych,</p> <p>Odpowiadając na apelację powód domagał się jej oddalenia jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw oraz obciążenia przeciwniczki procesowej kosztami postępowania apelacyjnego.</p> <p>W motywach swojego stanowiska odniósł się polemicznie do wszystkich argumentów powołanych w środku odwoławczym , także wskazując na oczywista niedokładność w oznaczeniu pozwanej , która dotknięte są poszczególne element składowe orzeczenia Sądu Okręgowego.</p> <p> <strong> <!-- -->Rozpoznając apelację Sąd Apelacyjny rozważył . </strong> </p> <p>Mają rację obydwie strony , gdy podnoszą , iż orzeczenie Sądu I instancji dotknięte jest oczywistą niedokładnością , w zakresie oznaczenia strony pozwanej , której aktualna nazwa , wskazana w rejestrze przedsiębiorców KRS brzmi : <span class="anon-block"> (...) SA</span> – Oddział w <span class="anon-block">K.</span> „ . Wobec tego w punkcie I wyroku koniecznym było sprostowanie tego oznaczenia, o którym Sąd II instancji orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 350;art. 350 § 3)">art. 350 §3 kpc</a>. [pkt 1 sentencji wyroku ]</p> <p>Apelacja strony pozwanej nie jest uzasadniona i podlega oddaleniu.</p> <p>W szczególności nie może być uznany za usprawiedliwiony żaden zarzut na których <span class="anon-block"> (...) SA</span> - Oddział w <span class="anon-block">K.</span> zbudowała jej konstrukcję.</p> <p>Nie ma racji autorka apelacji gdy podnosi zarzut naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 kpc</a>.</p> <p>Zważywszy na powołane przez nią argumenty , które mają go wspierać , w pierwszej kolejności zauważyć należy , że służy on nie tyle podważaniu samej oceny źródeł dowodowych przeprowadzonej przez Sąd i wniosków z niej płynących dla dokonanych ustaleń faktycznych ile koncentruje się na negacji samej oceny prawnej tych faktów z punktu widzenia przymiotu dobrej lub złej wiary posiadaczy , poprzednich i aktualnego , części nieruchomości powoda jak i tego jaki walor prawny z punktu widzenia roszczeń: negatoryjnego i o zapłatę , dochodzonych przez <span class="anon-block">A. Ś.</span> nadać decyzji administracyjnej, dotyczącej przebudowy linii i innym dokumentom związanym z inwestycją na terenie miejscowości <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>Taki charakter tych argumentów , w powiązaniu z tym , że zgodnie z utrwaloną w orzecznictwie Sądu Najwyższego wykładnią tego przepisu, skuteczne postawienie zarzutu jego naruszenia nie pozwala stronie , która się do niego odwołuje, by poprzestała na twierdzeniu , że dokonane w oparciu o ocenę Sądu , ustalenia faktyczne są wadliwe i przeciwstawiła im własną wersję relewantnych okoliczności , jej zdaniem prawdziwych , ale ma obowiązek udowodnić , że sposób postępowania Sądu I instancji w zakresie ustaleń jest wadliwy dlatego ,że w odniesieniu do konkretnych dowodów , zindywidualizowane kryteria oceny zostały naruszone.</p> <p>/ por. także , jedynie dla przykładu powołany , judykat Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 2005r , sygn.. III CK 3/05 , publ. Lex nr 180925 /</p> <p>Tak zbudowanej , rzeczowej polemiki , motywy stawianego zarzutu nie zawierają , co tym bardziej upewnia Sąd Apelacyjny w trafności wniosku o bezzasadności tak motywowanego zarzutu.</p> <p>Odeprzeć należy zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 177;art. 177 § 1;art. 177 § 1 pkt. 1)">art. 177 §1 pkt 1 kpc</a>.</p> <p>Pozwana motywuje jego zasadność tym , iż Sąd I instancji nie zawiesił postępowania wobec równoległego prowadzenia przed Sądem Rejonowym w Golicach sprawy z wniosku apelującej o ustanowienie służebności przesyłu na części nieruchomości powoda .</p> <p>W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę , że zainicjowanie takiego postępowania , zmierzającego do ustanowienia orzeczeniem sądowym prawa ze skutkiem od daty prawomocności orzeczenia uwzgledniającego wniosek , w sposób istotny osłabia moc przekonywania motywów jakimi posługuje się pozwana w środku odwoławczym, by wykazywać , że legitymuje się skutecznym wobec prawa własności powoda do gruntu, uprawnieniem do korzystania z jego części , w zakresie odpowiadającym treści służebności przesyłu energii elektrycznej , którym jest decyzja administracyjna wydana na podstawie art. 35 ust. 1 i 2 ustawy z 12 marca 1958r oraz , że sposób korzystania z nieruchomości czynią ją tak i jej poprzedników posiadaczem jej części w dobrej wierze.</p> <p>Po wtóre wskazać trzeba , że z utrwalonej w judykaturze wykładni normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 177;art. 177 § 1;art. 177 § 1 pkt. 1)">art. 177 §1 pkt 1 kpc</a> wynika , że jej zastosowanie jest usprawiedliwione jedynie wówczas, gdy pomiędzy przedmiotami obu prowadzonych równocześnie postepowań sądowych zachodzi zależność prejudycjalna mająca miejsce wówczas , gdy orzeczenie zapadłe w innej sprawie wchodzi w skład podstawy faktycznej rozstrzygnięcia w tym , gdzie ta zależność się wyłoniła.</p> <p>/ por. bliżej w tej materii stanowisko A. Jakubeckiego w komentarzu do kodeksu postepowania cywilnego t. 1 s. 615 Wydawnictwo Wolters Kluwer 2011r /</p> <p>Takiej zależności pomiędzy obecnie rozstrzyganą sprawą, a / obecnie zawieszonym / postępowaniem Sądu Rejonowego w Gorlicach , oznaczonym sygnaturą I Ns 692/12 nie ma, tym bardziej , że Sąd Okręgowy , na podstawie ustalonych w sprawie okoliczności , był władny samodzielnie ocenić czy <span class="anon-block"> (...) SA</span> , względnie jej poprzednicy prawni nabyli skuteczne wobec roszczenia ochronnego wywodzonego z prawa własności do <span class="anon-block">działki nr (...)</span> , prawo posiadania jej części odpowiadające zakresem służebności przesyłu , które pozwana mogłaby przeciwstawić roszczeniu wywodzonemu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 2)">art. 222 §2 kc</a> , a co za tym idzie , także roszczeniu o świadczenie wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości.</p> <p>Wbrew stanowisku apelującej ,w okolicznościach sprawy można uznać , iż domniemanie dobrej wiary , statuowane jako zasada wynikająca z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 7)">art. 7 kc</a> w odniesieniu do władztwa pozwanej i jej poprzedników prawnych nad częścią realności powoda zostało obalone, a ocena Sądu I instancji przypisująca kolejnym podmiotom - posiadaczom złej wiary jest zapatrywaniem trafnym.</p> <p>Odeprzeć należy także , stawiany w środku odwoławczym zarzut sprzeczności istotnych ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego.</p> <p>Analiza motywów , które pozwana powołała dla jego uzasadnienia każe , podobnie jak to miało miejsce w odniesieniu do zarzutu naruszenia normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 §1 kpc</a> , , że w istocie nie m ma on charakteru samodzielnego w tym znaczeniu , iż za jego pośrednictwem autorka apelacji nie zmierza do wykazania nieprawidłowości samych ustaleń, które Sąd I instancji uczynił podstawą faktyczną kontrolowanego instancyjnie wyroku , ile jest on nakierowany na wzmocnienie argumentacji podważającej ocenę prawną roszczeń zgłoszonych przez <span class="anon-block">A. Ś. (1)</span> oraz tych zarzutów niweczących jego zasadność , które sformułowała pozwana dotąd formułowała.</p> <p>Taka konstrukcja tych motywów karze uznać sam zarzut za chybiony.</p> <p>Bezzasadność zarzutów procesowych oraz tego za pośrednictwem którego negowana była poprawność ustaleń faktycznych ma to następstwo , iż ustalenia poczynione przez Sąd niższej instancji , jako prawidłowe i kompletne , przy aprobacie dla nich , Sąd Apelacyjny przyjmuje za własne.</p> <p>Przechodząc do oceny sformułowanych w apelacji zarzutów naruszenia prawa materialnego , ich analizę należy rozpocząć od stwierdzenia , iż nie ma racji pozwana gdy wskazuje , że wywodzone z prawa własności roszczenie negatoryjne powoda , mające prowadzić do przebudowy linii elektrycznej niskiego i średniego napięcia na inną część jego nieruchomości nie mieści się w granicach objętych hipotezą tego przepisu , tym bardziej , że sposób korzystania z części <span class="anon-block">działki nr (...)</span> przez przedstawicieli kolejnych przedsiębiorstw przesyłowych nie było przejawem działania niezgodnego z prawem.</p> <p>W ramach oceny tego zarzutu w pierwszym rzędzie należy zwrócić uwagę , że wbrew stanowisku apelującej , fakty ustalone w sprawie dają podstawę do oceny , że korzystanie przez pozwaną i jej poprzedników prawnych z części realności powoda nie było zgodne z prawem gdy wziąć pod rozwagę ,że nie zostało w sprawie dowiedzione , że zajmując część jego powierzchni po modernizacji linii od 1979r , a potem jej elementy naprawiając i podejmując prace konserwatorskie przedstawiciele tych podmiotów legitymowali się tytułem prawnym do takiej ingerencji w sferę prawa własności <span class="anon-block">A. Ś.</span> , a wcześniej jego babki <span class="anon-block">H.</span>. Nie stanowiła takiego tytułu w szczególności [ o czym będzie jeszcze mowa w dalszej części motywów orzeczenia - dołączona do akt w kserokopii decyzja administracyjna wydana na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19580170070" title="Ustawa z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości - Dz. U. z 1958 r. Nr 17, poz. 70 (art. 35;art. 35 ust. 1;art. 35 ust. 2)">art. 35 ust. 1 i 2 ustawy o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości z 12 marca 1958 r.</a> Pozwana nie dowiodła także by łączyła te podmioty z właścicielami gruntu na którym posadowiono tę instalację przesłyłu energii elektrycznej umowa cywilnoprawna w oparciu o postanowienia której właściciele wyrażaliby zgodę na to by ich władztwo nad nieruchomością zostało ograniczone na korzyść korzystających z części jej powierzchni w zakresie odpowiadającym służebności.</p> <p>Nie jest przy tym doniosłe z rozważanego punktu widzenia to , że podczas prowadzenia inwestycji służby poprzednika pozwanej „ weszły w teren” i wzniosły elementy instalacji przesyłowej legitymując się pozwoleniem na przeprowadzenie tych prac gdyż nie tworzyło ono trwałej podstawy do ingerowania w sferę prawa właściciela gruntu , implikującej po jego stronie obowiązek zanoszenia tej inferencji , która po okresie budowy , przybrałaby postać i wyczerpywała się w akceptacji dla samego istnienia tych urządzeń na gruncie oraz okresowego wykonywania prac konserwatorskich i remontowych.</p> <p>Skoro zatem akty władztwa nad częścią nieruchomości powoda przez kolejne przedsiębiorstwa przesyłu energii elektrycznej ,dla braku tytułu do jego wykonywania nie mogą być uznane za zgodne z prawem to do rozważenia w ramach ocenianego zarzutu , pozostaje zagadnienie czy , zważywszy na treść żądania ochronnego powoda mieści się ono w hipotezie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 2)">art. 222 §2 kc.</a> </p> <p>Na tak postawione pytanie , wbrew stanowisku autorki apelacji , należy udzielić twierdzącej odpowiedzi.</p> <p>Trzeba pamiętać , że <span class="anon-block">A. Ś. (1)</span> formułował je w określonej sytuacji faktycznej, kiedy część działki była , i jest nadal , zajmowana przez urządzenia przesyłowe linii elektrycznej niskiego średniego napięcia, w tym przez stację <span class="anon-block">T.</span>. Do tej sytuacji dostosował on swoje żądanie , wnosząc o przesuniecie jej elementów tak, by mająca miejsce od lat ingerencja w jego sferę właścicielską była jak najbardziej ograniczona. Tym samym ,uznając , że uwzględnienie tak skonstruowanego pod względem treści, żądania ochronnego będzie wystarczającym środkiem za pomocą którego dojdzie do przywrócenia na nieruchomości stanu zgodnego z tym , który on jako beneficjent prawa do gruntu uznaje za zgodny z nim , co więcej nie stanowiący dalszej bezprawnej ingerencji w jego prawo podmiotowe.</p> <p>Tym samym o ile nie dojdzie do późniejszego naruszenia tak ukształtowanego stanu korzystania z nieruchomości , należy uznać , że w ten sposób , zgodnie z wolą powoda , jego zasługująca na ochronę sfera prawna , nawet wobec dalszego istnienia na gruncie części elementów instalacji do przesyłu energii eklektycznej oraz ingerencji przedstawicieli przedsiębiorstwa przesyłowego , w postaci wykonywania przeglądów i konserwacji , związanych z faktycznym korzystaniem z części powierzchni działki , nie dozna uszczerbku.</p> <p>/ por. bliżej w tej materii, wyrażające podobną ocenę judykaty Sądu Najwyższego z 30 stycznia 2009r , sygn. II CSK 461/08 oraz z 6 maja 2009r , sygn.. II CSK 594/08 , obydwa powołane za zbiorem Legalis.</p> <p>Tak ukształtowane żądanie powoda zatem, wbrew stanowisku apelującej, mieści się w hipotezie normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 2)">art. 222 §2 kc</a> , którą stosując, Sąd I instancji nie dopuścił się zarzucanego mu jej naruszenia.</p> <p>Wskazany wyżej brak tytułu do posiadania przez pozwaną , a uprzednio jej poprzedników prawnych części nieruchomości powoda, czyni niezasadnym kolejny zarzut materialnoprawny naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224 §2 kc</a> w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 225)">art. 225 kc.</a> </p> <p>Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury podmiot , w tym przedsiębiorstwo energetyczne , które nie dysponuje tytułem do ingerencji w sferę uprawnień właściciela nieruchomości , posiadając ją w zakresie odpowiadającym treści służebności jest posiadaczem w złej wierze , będąc tym samym zobowiązanym do świadczenia wynagrodzenia na rzecz beneficjenta prawa , którego podstawą normatywną jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 225)">art. 225 kc.</a> </p> <p>/ por bliżej w tej kwestii , dla przykładu , powołany już wcześniej wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2009r oraz uchwałę z 24 lipca 2013r , sygn.. IIICZP 36/13 , publ. OSNC z 2014 z. 3 poz14 /</p> <p>Wobec oceny , że stanowisko Sądu I instancji uznające pozwaną i jej poprzedników za posiadaczy części realności powoda , w złej wierze za usprawiedliwione, omawiany zarzut należy uznać za nietrafny.</p> <p>Podobnie nie można podzielić stanowiska zawartego w środku odwoławczym , zgodnie z którym roszczenie negatoryjne powoda stanowi przejaw nadużycia prawa podmiotowego , pozostając w sprzeczności z normą <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 kc.</a> </p> <p>Biorąc pod rozwagę argumenty, jakie <span class="anon-block"> (...) SA</span> powołała dla jego uzasadnienia , wskazać trzeba , iż o takim nadużyciu , po stronie właściciela <span class="anon-block">działki nr (...)</span> nie można zasadnie mówić .</p> <p>Odpierając ten zarzut ponownie należy podkreślić , że <span class="anon-block">A. Ś.</span> zdając sobie sprawę z konsekwencji jakie, także dla innych odbiorców energii, przyniosłoby całkowite usuniecie elementów linii z jego gruntu , ograniczył swoje żądanie tylko do takiego zmodyfikowania jej przebiegu by , przy jej utrzymaniu na przedmiocie jego własności, doprowadzić jedynie do zminimalizowania konsekwencji jej istnienia dla możliwości właściwego wykorzystania jego powierzchni ,w zgodzie z jego planami w tym zakresie.</p> <p>Nie ma racji pozwana gdy twierdzi , że przebudowa doprowadzi do powstania , dotąd nie istniejącego , obciążenia nieruchomości sąsiednich . Po pierwsze tej konsekwencji w żaden sposób nie dowodzi , pozostawiając ją w sferze subiektywnych przekonań , nie biorąc przy ich formułowaniu pod uwagę , że pomimo przebudowy wszystkie zasadnicze elementy linii , w tym transformator, pozostaną na działce powoda.</p> <p>Pozwana nie dostarczała , stawiając ten zarzut argumentów faktycznych pozwalających na stwierdzenie , iż przebudowa spowoduje ograniczenie w dostępie do energii eklektycznej okolicznych mieszkańców w wymiarze istotnie wyższym aniżeli ten , który wynika z okresowych prac naprawczych i konserwacyjnych linii dotąd istniejącej.</p> <p>Nie można , oceniając ten zarzut nie brać także pod rozwagę , tego na co wskazuje <span class="anon-block">A. Ś.</span> w odpowiedzi na apelację , a mianowicie nie uwzględniać , iż wartość prac związanych z przebudową , określona w niekwestionowanej opinii biegłego <span class="anon-block">K.</span> na sumę nieco ponad 73 tysiące złotych jest wielkością dużo niższą aniżeli wartość całej nieruchomości stanowiącej <span class="anon-block">działkę nr (...)</span>, zamykając się w kwocie - według nie negowanej, w tym zakresie , wyceny biegłego <span class="anon-block">A. W.</span> – 223 100 złotych.</p> <p>Te wszystkie argumenty łącznie przemawiają za oceną , że roszczenia negatoryjnego powoda nie można uznać za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.</p> <p>W ramach zarzutów naruszenia kontrolowanym instancyjnie orzeczeniem prawa materialnego , pozwana stawia także ten , który odwołując się do brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19580170070" title="Ustawa z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości - Dz. U. z 1958 r. Nr 17, poz. 70 (art. 35;art. 35 ust. 1;art. 35 ust. 2)">art. 35 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 1958r O zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości</a> [ jedn. tekst DzU z 1974 Nr 10 poz. 64 z późn. zm] ,miałby zostać zrealizowany poprzez to , że Sąd Okręgowy nie uznał wydanej na podstawie tej normy decyzji administracyjnej, jako podstawy nabycia przez poprzednika <span class="anon-block"> (...) SA</span> uprawnienia do posadowienia, utrzymania i korzystania z uprzedzeń przesyłowych na części nieruchomości powoda.</p> <p>Odwołuje się przy tym apelująca do decyzji Naczelnika Gminy <span class="anon-block">L.</span> z 17 lutego 1979r, wydanej na podstawie art. 35 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy , zezwalającej <span class="anon-block"> Zakładowi (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> na dokonanie remontu sieci niskiego napięcia we wsi <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>Analizując ten zarzut wskazać w pierwszej kolejności należy , że zgodnie z przepisem art. 35 ust. 1 tej ustawy organy administracji państwowej , instytucje i przedsiębiorstwa państwowe za zgodą naczelnika gminy , prezydenta lub naczelnika miasta i gminy [dzielnicy ] mogły zakładać i przeprowadzać na nieruchomościach - zgodnie z zatwierdzoną lokalizacją szczegółową , - ciągi drenażowe , przewody służące do przysłania płynów , pary , gazów , eteryczności oraz urządzenia techniczne sygnalizacji i łączności, a także inne nadziemne i podziemne urządzenia techniczne niezbędne do korzystania z tych przewodów i urządzeń.</p> <p>Ich założenie i przeprowadzenie wiązało się z zagwarantowaniem prawa dostępu do nich przez upoważnione osoby w celu ich naprawy i konserwacji. [ art. 35 ust. 2 ustawy ]</p> <p>Wydanie tej decyzji , było przy tym traktowane jako forma wywłaszczenia, jakkolwiek wywłaszczenie właściciela , w ten sposób obciążonej nieruchomości - na zasadach ogólnych - następowało wyjątkowo , wtedy gdy na skutek założonej na lub pod powierzchnią gruntu infrastruktury nieruchomość przestała się nadawać do korzystania z niej zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem.</p> <p>Zgodnie z poglądami judykatury wydanie takiej decyzji , po uzyskaniu przez nią waloru ostateczności, prowadziło do powstania szczególnej służebności ustawowej , obciążającej w sposób trwały , część nieruchomości zajętą przez te urządzenia , tym samym kształtując treść prawa jej własności i rodząc uprawnienia natury administracyjnej dla przedsiębiorstw - w tym przesyłowych - organów lub instytucji związanych z ich późniejszym ich utrzymaniem i wykorzystywaniem, które właściciel nieruchomości był obowiązany znosić.</p> <p>Uchylenie tej regulacji i zastąpienie jej przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850220099" title="Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - Dz. U. z 1985 r. Nr 22, poz. 99 ()">ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości</a> [ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 70;art. 70 ust. 1)">art. 70 ust. 1</a> ] a następnie , obecnie obowiązującej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 ()">ustawy o gospodarce nieruchomościami</a> [ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971150741" title="Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 (art. 124;art. 124 ust. 1)">art. 124 ust. 1</a> ] - z uwagi na podobieństwo treściowe kolejnych regulacji - nie spowodowało zniesienia tego obciążenia , które także w zakresie uprawnienia do dostępu do urządzeń pozostały w mocy , wywołując trwałe skutki.</p> <p>/ por. bliżej powołane dla przykładu stanowiska Sądu Najwyższego, zawarte w judykatach z 20 marca 2002r , sygn.. V CKN 1863/00, / nie publ / z 10 lipca 2002 , sygn. II CKN 316/00// nie publ./ 10 listopada 2005r , sygn. III CZP 80/05 , publ. OSNC z 2006 nr 9 [poz. 146, z 9 marca 2007r , sygn.. II CSK 457/06// nie publ/ z 21 lutego 2009 , sygn. II CSK 394/08, publ. Zbiór Lex nr 491553 oraz [ 7] z 8 kwietnia 2014r , sygn. IIICZP 87/13, publ. OSNC z 2014 z. 7-8 poz.68 /</p> <p>Aprobując to stanowisko , oceniane jako utrwalone, powiedzieć jednak należy , że akceptacja dla niego nie jest dostateczną podstawą dla wniosku o trafności omawianego zarzutu apelacyjnego.</p> <p>Jak już powiedziano wcześniej sama pozwana jest niekonsekwentna w prezentowaniu swojego stanowiska wobec roszczeń sformułowanych przez <span class="anon-block">A. Ś. (1)</span> , skoro z jednej strony wskazując na fakt wydania decyzji w trybie art. 35 ust. 1 i 2 ustawy z 12 marca 1958r uznaje , że przedsiębiorstwo energetyczne nabyło skuteczne prawo do korzystania z części nieruchomości powoda , które niweczy zasadność ich obu ale z drugiej strony w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w Gorlicach w sprawie I Ns 692/12 , ubiega się o ustanowienie służebności przesyłu właśnie na tym fragmencie nieruchomości powoda , do którego miałaby mieć jak twierdzi, prawo służebności nazywanej w literaturze przedmiotu ustawową lub publiczną , opartą na akcie administracyjnym wydanym przez Naczelnika Gminy <span class="anon-block">L.</span>.</p> <p>Po wtóre i przede wszystkim, w ocenie Sądu II instancji, stanowisko prawne pozwanej nie jest w rozważanym zakresie usprawiedliwione dlatego , że decyzja dołączona do akt , na która <span class="anon-block"> (...) SA</span> powołuje się jako na źródło swego uprawnienia do korzystania z realności powoda, nie spełnia wymagań formalnych by za taka podstawę powstania uprawnienia tej treści można ją było uznawać.</p> <p>W aktach sprawy znajduje się wyłącznie jej kserokopia , a przy tym brak na tym dokumencie potwierdzenia , że istnieje jej oryginał, zaopatrzony w klauzulę ostateczności. /por. k.70 akt /</p> <p>Ponadto decyzja ta nie ma charakteru indywidualnego , odnoszącego się do konkretnych osób / właścicieli / nieruchomości , których sfera prawna miałaby ulega ograniczeniu w sposób wyżej opisany w wyniku jej wydania i realizacji.</p> <p>Analiza treści złożonej kserokopii nie daje podstaw do przyjęcia , że o jej treści , w jakiejkolwiek formie właściciele tych gruntów dowiedzieli się w tym , iż taka informację uzyskała ówczesna właścicielka <span class="anon-block">działki nr (...)</span> [ przed podziałem nr <span class="anon-block">(...)</span> ] <span class="anon-block">H. Ś.</span>.</p> <p>Nie można przy tym za formę przekazania jej treści adresatowi traktować polecenia dla sołtysa <span class="anon-block">D.</span> by w sprawie rozpoczęcia prac związanych z wykonawstwem elementów linii m. in w <span class="anon-block">K.</span> , zwołał zebranie wiejskie i powiadomił o możliwości ubiegania się o odszkodowania za straty w uprawach , mogące być następstwem tych prac. /por.k.71-72 akt/</p> <p>Istota bowiem tej decyzji , stanowiącej, zgodnie z wolą ustawodawcy, formę wywłaszczenia o skutkach trwałych sprawdzała się do wyzucia w sposób definitywny właściciela z możliwości realizacji atrybutów prawa własności na części nieruchomości, w takim ich zakresie w jakim nie dawało się ich dalszego wykonywania pogodzić z posadowieniem, utrzymywaniem i wykorzystywaniem urządzeń i przewodów przesyłowych.</p> <p>Zatem aby uznać , że skutek ograniczający tego aktu o charakterze publiczno - prawnym nastąpił , konieczne jest wykazanie , że o jego treści właściciel gruntu był powiadomiony i miał realną możliwość podjęcia , ówcześnie dostępnych środków prawnych , pozwalających na weryfikację jego legalności.</p> <p>Strona pozwana nie podejmowała w tym zakresie zadanej aktywności dowodowej.</p> <p>Z przedłożonych do akt dokumentów , w tym większości ich kserokopii wynika , że do projektu technicznego, datowanego 15 września 1978 który był podstawą pozwolenia na przeprowadzenie prac remontowych i podstawą uprawnienia do „ wejścia w teren „ przez służby wykonujące modernizację linii elektrycznej , w tym na terenie wsi <span class="anon-block">K.</span> , które samo w sobie zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego nie jest wystarczającą podstawą dla uznania , ze przedsiębiorstwo energetyczne jest uprawnione do, następującej po wybudowaniu elementów infrastruktury przesyłowej , ingerencji w prawo właściciela gruntu,</p> <p>/ por bliżej dla przykładu orzeczenie z 6 maja 2009r , sygn.II CSK 594/08 , powołane za zbiorem Lex nr 510969 /</p> <p>został dołączony wykaz właścicieli gruntów przez które projektowana inwestycja ma być prowadzona.</p> <p>Wykaz ten, nie może być oceniamy jako forma wymaganego zapoznania właścicieli z treścią samej decyzji , która była aktem późniejszym czasowo niż to opracowanie projektowe. Decyzja w swojej treści wskazuje na wykaz ale nie jest jasne czy jest to ten sam dokument , który stanowił element składowy opracowania z września 1978r.</p> <p>Co więcej nie można także nie uwzględniać , że dokument ten , jeszcze przed wydaniem decyzji na który powołuje się autorka apelacji , w ramach ocenianego zarzutu , został skorygowany notatką służbową sporządzoną przez szefa zespołu przygotowującego projekt , <span class="anon-block">W. K.</span> , z dnia 7 września 1978r./ por. k 69 akt /</p> <p>Ta zmiana z punktu widzenia stawianego zarzutu ma istotne znaczenie gdy zważyć , że modyfikowała ona pierwotnie zakładane umiejscowienie transformatora nr <span class="anon-block">(...)</span>. Pierwotnie miał , według treści wykazu być posadowiony właśnie na <span class="anon-block">działce (...)</span> własności <span class="anon-block">H. Ś.</span> , a po zmianie dokonanej notatką projektanta został przeniesiony, w założeniach technicznych na działkę sąsiednią, własności naówczas <span class="anon-block">M. Ś. (2)</span> nr <span class="anon-block">(...)</span> - / por. k. 68-69 akt /</p> <p>W tej sytuacji, nawet gdyby przyjąć , czego Sąd II instancji nie czyni dla braku podstaw faktycznych , że ów wykaz mógłby stanowić formę informacji dla ujętych w nim właścicieli nieruchomości o tym , że budowa i późniejsza eksploatacja urządzeń przesyłowych ograniczy ich prawa własności , to po opisanej korekcie, nieruchomość <span class="anon-block">H. Ś.</span> została z tych ograniczeń wyłączona.</p> <p>Mimo to transformator i inne elementy linii zostały na jej gruncie faktycznie posadowione, ograniczając prawo właściciela do chwili obecnej.</p> <p>Opisana sytuacja faktyczna nie tylko czyni stawiany zarzut apelacyjny nietrafnym ale upewnia zasadność oceny , że urządzenia przesyłowe energii eklektycznej zostały wzniesione oraz były i są nadal wykorzystywane przez przedsiębiorstwo energetyczne, poprzedników prawnych , a obecnie pozwaną, bez tytułu prawnego uzyskanego czy to w formie decyzji administracyjnej czy nabycia prawa służebnego w zakresie służebności przesyłu , czy też w oparciu o umowę cywilnoprawną z kolejnymi właścicielami nieruchomości na której się znajdują.</p> <p>Dlatego wbrew stanowisku apelacyjnemu pozwanej ,wniosek prawny Sądu I instancji zgodnie z którym posiadanie części nieruchomości powoda przez poprzedników, a obecnie przez pozwaną jako tego tytułu pozbawione jest posiadaniem w złej wierze , które roszczenia negatoryjne oraz o zapłatę wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z części powierzchni gruntu w miejscowości <span class="anon-block">K.</span> , [ w zakresie uwzględnionym w zaskarżonym orzeczeniem ] czynią uzasadnionymi , jest wnioskiem usprawiedliwionym.</p> <p>Z podanych przyczyn , w uznaniu apelacji za niezasadną , Sąd Apelacyjny orzekł o jej oddaleniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>. [ pkt 2 sentencji wyroku]</p> <p>O kosztach postępowania Sąd II instancji orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98</a> § i 3 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kpc</a> w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1;art. 108 § 391;art. 108 § 1)">art. 108 §1 i 391 §1 kpc</a> i wynikającej z niej dla wzajemnego rozliczenia stron, zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy. Kwota należna powodowi z tego tytułu od przeciwniczki procesowej została ustalona na podstawie §6 pkt 6 w zw z 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia MS w sprawie opłat za czynności radców prawnych [ …] z dnia 28 września 2002r [ jedn. tekst DzU z 2013 poz. 490], -pkt 3 sentencji rozstrzygnięcia .</p> </div>