IV U 1391/14

<p>Sygn. akt IV U 1391/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 16 grudnia 2014 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Kazimierz Kostrzewa</p> <p>Protokolant: protokolant sądowy Marta Bartusiak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 roku w Tarnowie na rozprawie</p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">K. S.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>z dnia 18 września 2014 roku nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>w sprawie <span class="anon-block">K. S.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>o prawo do emerytury</p> <p>zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującemu <span class="anon-block">K. S.</span> emeryturę od dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IVU 1391/14</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->wyroku z dnia 16 grudnia 2014 r.</strong> </p> <p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> decyzją z dnia 18 września 2013 r. odmówił <span class="anon-block">K. S.</span> przyznania emerytury na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> ( Dz. U. Nr 162 poz 1118 z zm ), ponieważ nie spełnia warunków niezbędnych do ustalenia prawa do tego świadczenia tj. nie posiada 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy nie uwzględnił okresów od 09.09.1993 r. do 24.01.1993 r. i od 30.01.1993 r. do 31.12.1998 r. jako pracy w szczególnych warunkach, ponieważ w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach powołano się na nieaktualne zarządzenie resortowe oraz nie powołano się na wykonywanie prac określonych ściśle wg. rozporządzenia RM z dnia 07.02.1983 r.</p> <p> <span class="anon-block">K. S.</span> w odwołaniu od decyzji domagał się jej zmiany i przyznania mu emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, ponieważ w okresie pracy w firmie <span class="anon-block">(...)</span>był zatrudniony w warunkach szczególnych i wnosił o ustalenie tej okoliczności w oparciu o zeznania świadków. Od 13.11.2001 r. pobierał zasiłek przedemerytalny, między innymi dlatego że u tego pracodawcy pracował w warunkach szczególnych.</p> <p>Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie w związku z niespełnieniem przez odwołującego przesłanek z art. 184 i 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS z przyczyn podanych w uzasadnieniu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">K. S.</span> urodzony w dniu<span class="anon-block">(...)</span> r. w dniu <span class="anon-block">(...)</span> roku ukończył 60 lat. Odwołujący legitymuje się wymaganym okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze ponad 27 lat na dzień 01.01.1999 r. Nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego. Od 13.11.2001 r. pobiera zasiłek przedemerytalny.</p> <p>(okoliczności bezsporne)</p> <p>Odwołujący w okresie od 09.09.1974 r. do 31.10.2001 r. pracował w Przedsiębiorstwie <span class="anon-block">(...)</span>Sp. z o.o. we <span class="anon-block">W.</span> Oddział w <span class="anon-block">T.</span> w pełnym wymiarze czasu pracy i stale na stanowisku malarz konstrukcji stalowych. Jego praca polegała na malowaniu konstrukcji stalowych – pracy na wysokościach, malował estakady, zbiorniki, urządzenia chemiczne środkami chemoodpornymi w celu zabezpieczenia przed rdzą, ale i kwasami czy innymi substancjami chemicznymi. Malował natryskowo pistoletem, a tam gdzie się nie dało to pędzlem. Pracował na terenie Zakładów <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">T.</span>. Odwołujący dostawał dodatek pieniężny z tytułu pracy w warunkach szczególnych oraz dostawał mleko i posiłki regeneracyjne. W okresie od 25.01.1993 r. do 29.01.1993 r. przebywał na urlopie bezpłatnym. Przedsiębiorstwo <span class="anon-block">(...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">T.</span> zostało zlikwidowane.</p> <p>W dniu 28.08.2014 r. odwołujący się wystąpił z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury.</p> <p>(dowód: świadectwo wykonywania pracy w war. szczeg. –k. 7 ar czII,</p> <p>świadectwo pracy –k. 8 ar czII,</p> <p>listy płac –k. 18-30 ar czII,</p> <p>wniosek z dnia 28.08.2014 r. –k. 1-6 ar czII,</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">E. B.</span> –k. 9-10 as,</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">T. S.</span> –k. 10 as,</p> <p>zeznania odwołującego –k. 10 as).</p> <p>Sąd zaakceptował w całości zeznania świadków <span class="anon-block">E. B.</span> i <span class="anon-block">T. S.</span> oraz słuchanego w charakterze strony odwołującego potwierdzające, że <span class="anon-block">K. S.</span> wykonywał w sposób ciągły i stale prace w szczególnych warunkach w wymiarze pełnego etatu, kiedy był zatrudniony w Przedsiębiorstwie <span class="anon-block">(...)</span>. Depozycje odwołującego i świadków w tym zakresie były spójne, konkretne i wzajemnie się uzupełniały. W szczególności świadkowie jednoznacznie stwierdzili, że odwołujący w okresie od 09.09.1974 r. do 31.10.2001 r. stale i pełnym wymiarze czasu pracy pracował przy malowaniu konstrukcji stalowych na wysokościach. Odwołujący jak i inni pracownicy dostawał dodatek za pracę w warunkach szkodliwych. Sąd nie doszukał się w zeznaniach tych świadków okoliczności jakie mogłyby podważyć ich walor dowodowy.</p> <p> <strong> <!-- -->Także zeznania odwołującego się Sąd uznał za wiarygodne, ponieważ były spójne konsekwentne i nie zawierały wewnętrznych sprzeczności. Depozycje te potwierdziły wypowiedzi świadków współpracowników odwołującego, że praca świadczona była warunkach szczególnych, a brak jest jakichkolwiek uzasadnionych podstaw, aby odmówić im właściwego dla nich waloru dowodowego. Wszystkie słuchane w sprawie osoby potwierdzały, że odwołujący otrzymywał dodatek za pracę w warunkach szkodliwych w związku z wykonywaną pracą. </strong> </p> <p>Sąd pozytywie ocenił dowody z dokumentów, w szczególności zalegających w aktach rentowych odwołującego, których autentyczność oraz wiarygodność, jak również poprawność materialna i formalna nie budziły wątpliwości Sądu, zarówno treść jak i forma dokumentów nie były kwestionowane prze strony postępowania. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw, także takich jakie należałoby uwzględnić urzędu, aby dokumentom tym odmówić właściwego im znaczenia dowodowego w tym wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244;art. 245)">art. 244 i art.245 kpc</a>. Sąd ustalił, że odwołujący w całym spornym wykonywał ten sam rodzaj pracy tj. był malarzem konstrukcji stalowych i wykonywał prace antykorozyjne co wynika ze świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych z dnia 31.10.2001 r. za co otrzymywał dodatek za pracę w warunkach szczególnych co wynika także z list płac.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd rozważył, co następuje:</strong> </p> <p>Przedmiotem postępowania było rozstrzygnięcie czy <span class="anon-block">K. S.</span> przysługuje prawo do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184;art. 184 ust. 1)">art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 z późn. zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:</p> <p>1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz</p> <p>2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.</p> <p>Stosownie do treści art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1. Za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.</p> <p>Z kolei <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 (art. 32;art. 32 ust. 4)">art.32 ust.4</a> stanowi, że wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, to jest na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz.U. Nr 8, poz.43 z późn. zm.). Z §1 Rozporządzenia wynika, że jego treść stosuje się do pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze , wymienione w §4-15 rozporządzenia oraz w wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia. § 2 ust.1 rozporządzenia ustala, ze za okresy uzasadniające nabycie prawa do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu uważa się okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. §4 pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:</p> <p>1)  osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn;</p> <p>2)  ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.</p> <p>Odwołujący domagał się uwzględnienia jako okresu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia w Przedsiębiorstwie <span class="anon-block">(...)</span>Sp. z o.o. we <span class="anon-block">W.</span> Oddział w <span class="anon-block">T.</span> od 09.09.1974 r. do 31.12.1998 r., gdzie był zatrudniony na stanowisku malarz konstrukcji stalowych. W oparciu o zeznania świadków, zeznania odwołującego oraz dowody z dokumentów, w tym świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach oraz świadectwo pracy Sąd ustalił, iż w spornym okresie od 09.09.1974 r. do 31.12.1998 r. <span class="anon-block">K. S.</span> pracował w Przedsiębiorstwie <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. we <span class="anon-block">W.</span> Oddział w <span class="anon-block">T.</span> na stanowisku malarz konstrukcji stalowych. Jego praca polegała na malowaniu konstrukcji stalowych – pracy na wysokościach, malował estakady, zbiorniki, urządzenia chemiczne środkami chemoodpornymi w celu zabezpieczenia przed rdzą, ale i kwasami czy innymi substancjami chemicznymi. Malował natryskowo pistoletem, a tam gdzie się nie dało to pędzlem. Pracę te wykonywał stale w wymiarze pełnego etatu. Pracował na terenie Zakładów <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">T.</span>. Odwołujący dostawał dodatek pieniężny z tytułu pracy w warunkach szczególnych oraz dostawał mleko i posiłki regeneracyjne. W okresie od 25.01.1993 r. do 29.01.1993 r. przebywał na urlopie bezpłatnym.</p> <p>Ustalenia poczynione przez Sąd w niniejszej sprawie jednoznacznie wskazują, iż odwołujący spełnia przesłanki nabycia prawa do emerytury bowiem przekroczył wiek 60 lat i legitymuje się wymaganym okresem składkowym i nieskładkowym, a nadto okresem pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wynoszącym ponad 15 lat, ponieważ w okresie od 09.09.1974 r. do 31.12.1998 r. był zatrudniony na stanowisku malarz konstrukcji stalowych tj. pracował w warunkach szczególnych – Wykazie A dziale V pkt. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. z wyłączeniem okresu od 25.01.1993 r. do 29.01.1993 r., kiedy przebywał na urlopie bezpłatnym.</p> <p>Biorąc powyższe ustalenia pod uwagę w przedmiotowej sprawie odwołujący się spełnia przesłanki do przyznania tzw. wcześniejszej emerytury, wynikające z treści art. 32 w zw. z art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, a w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 (§ 4)">§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> ( Dz. U. 1983 r. nr 8, poz. 43 z póź. zm.). osiągnął bowiem wiek 60 lat (<span class="anon-block">(...)</span> r.), posiada wymagany okres zatrudnienia (ponad 25 letni okres składkowy i nieskładkowy), a przede wszystkim spełnia kwestionowaną dotąd przez organ rentowy przesłankę w postaci co najmniej 15 letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Dlatego też mając na uwadze powyższe rozważania Sąd działając na mocy wskazanych wyżej przepisów prawa zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego w ten sposób, że przyznał odwołującemu prawo do emerytury od dnia <span class="anon-block">(...)</span> roku, to jest od osiągnięcia wieku 60 lat.</p> <p>Mając na względzie powyższe orzeczono na podstawie powołanych przepisów prawa materialnego i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art.477^{<!-- -->14} §2 k.p.c.</a> </p> </div>