VIII Gz 144/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VIII Gz 144/14 </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->POSTANOWIENIE<br/> Dnia 16 grudnia 2014 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział VIII Gospodarczy</strong> </p> <p>w następującym składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Wojciech Wołoszyk</p> <p>Sędziowie : SSO Elżbieta Kala</p> <p>SSO Wiesław Łukaszewski</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r. w Bydgoszczy</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy upadłościowej <span class="anon-block">J. R.</span> oraz <span class="anon-block">J. G.</span> prowadzących poprzednio działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> w upadłości likwidacyjnej</p> <p>na skutek zażalenia <span class="anon-block">J. G.</span> </p> <p>na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy XV Wydziału Gospodarczego z dnia</p> <p>18 września 2014 r. , sygn. akt XV GUp 17/12</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oddalić zażalenie</strong> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Dnia 27 maja 2014 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy stwierdził zakończenie postępowania upadłościowego <span class="anon-block">J. R.</span> oraz <span class="anon-block">J. G.</span> prowadzących poprzednio działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> w upadłości likwidacyjnej. W dniu 25 lipca 2014 r. upadły <span class="anon-block">J. G.</span>, złożył wniosek o umorzenie w całości jego zobowiązań, które nie zostały zaspokojone w postępowaniu upadłościowym wskazując, iż niewypłacalność, która była przyczyną złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości była następstwem wyjątkowych i niezależnych od niego okoliczności mających negatywny wpływ na jego dalsze możliwości zarobkowe. Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Bydgoszczy oddalił wniosek upadłego <span class="anon-block">J. G.</span> o umorzenie zobowiązań które nie zostały zaspokojone w postępowaniu upadłościowym. Sąd Rejonowy ustalił , iż w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030600535" title="Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze - Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535 (art. 369;art. 369 ust. 1)">art. 369 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego</a> w postanowieniu o zakończeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku upadłego, który jest osobą fizyczną, sąd na wniosek upadłego może orzec o umorzeniu zobowiązań upadłego, które nie zostały zaspokojone w postępowaniu upadłościowym, jeżeli: niewypłacalność była następstwem wyjątkowych i niezależnych od upadłego okoliczności, materiał zebrany w sprawie daje postawę do stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności stanowiące podstawę do pozbawienia upadłego prawa prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz pełnienia funkcji reprezentanta lub pełnomocnika w spółce handlowej, przedsiębiorstwie, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszeniu a upadły rzetelne wykonywał obowiązki nałożone na niego w postępowaniu upadłościowym. W ocenie Sądu I instancji złożony przez upadłego wniosek o umorzenie zobowiązań - niezależnie od podnoszonych w nim argumentów - podlega oddaleniu jako spóźniony. Ugruntowany jest bowiem pogląd doktryny , iż wniosek o umorzenie zobowiązań może być złożony w toku całego postępowania upadłościowego, aż do stwierdzenia przez sad zakończenia postępowania. Należy wskazać, iż w przepisie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030600535" title="Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze - Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535 (art. 369)">art. 369</a> p.u.n wyraźnie zostało wskazane, iż postępowanie w przedmiocie umorzenia zobowiązań rozpoznaje Sąd upadłościowy w postanowieniu o zakończeniu postępowania zatem wniosek dłużnika winien zostać złożony najpóźniej przed wydaniem postanowienia o zakończeniu postępowania. W niniejszej sprawie postępowanie upadłościowe <span class="anon-block">J. R.</span> oraz <span class="anon-block">J. G.</span> prowadzących poprzednio działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">B.</span> w upadłości likwidacyjnej zostało zakończone na mocy postanowienia Sądu z dnia 27 maja 2014 r., które stało się prawomocne z dniem 12 czerwca 2014 r., zaś wniosek upadłego <span class="anon-block">J. G.</span> w przedmiocie umorzenia zobowiązań został złożony dopiero w dniu 25 lipca 2014 r. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030600535" title="Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze - Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535 (art. 369 a)">art. 369 <em> <!-- -->a</em> </a> <em> <!-- --> contrario</em> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030600535" title="Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze - Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535 ()">ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze</a> (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1112 ze zm.).</p> <p>Zażalenie na powyższe postanowienie złożył upadły wnosząc o jego uchylenie oraz przekazanie sądowi I instancji do merytorycznego rozpoznania. Zdaniem upadłego stanowisko sądu jest niesprawiedliwe. Przed dniem 27.05.2014 r. nie był on przez sąd upadłościowy, ani też przez syndyka w żaden sposób powiadomiony, iż winien wniosek o umorzenie zobowiązań złożyć przed wydaniem postanowienia o zakończeniu postępowania upadłościowego. Żaden z tych podmiotów nie informował go też o etapie, na którym owo postępowanie się znajduje. Postanowienie o zakończeniu postępowania upadłościowego zostało wydane na posiedzeniu niejawnym. Gdyby miało ono miejsce na rozprawie, upadły nie zostałby pozbawiony możliwości złożenia tego wniosku. W zażaleniu podnosił też , że nie może zostać w ten sposób pozbawiony możliwości rozpatrzenia wniosku o umorzenie zobowiązań a sytuacja, w której się obecnie znalazł jest katastrofalna. Zdaniem upadłego takie postawienie przez Sąd Rejonowy jego sprawy stanowi naruszenie zasad współżycia społecznego.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje :</span> </strong> </p> <p>Zażalenie nie jest uzasadnione.</p> <p>Sąd Rejonowy prawidłowo przyjął , że w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030600535" title="Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze - Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535 (art. 369)">art. 369 p.u.n.</a> o ewentualnym umorzeniu zobowiązań upadłego będącego osobą fizyczną Sąd upadłościowy może orzec tylko w postanowieniu o zakończeniu postępowania. Upadły stosowny wniosek może złożyć wcześniej , natomiast niemożliwe jest orzekanie w tym przedmiocie po zakończeniu postępowania upadłościowego. Przesądza o tym wyraźne brzmienie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030600535" title="Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze - Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535 (art. 369)">art. 369 p.u.n.</a> Pogląd ten jest powszechnie akceptowany w doktrynie ( por. F. Zedler , Komentarz do art. 369 p.u.n. – LEX 2011 ). W niniejszej sprawie postanowienie o stwierdzeniu zakończenia postępowania upadłościowego nie tylko zostało wydane ale stało się nawet prawomocne przed złożeniem przez upadłego wniosku o umorzenie niezaspokojonych zobowiązań. Nie ma zatem procesowej możliwości rozpoznania wniosku upadłego , gdyż musiałoby to oznaczać cofnięcie się do wcześniejszego etapu postępowania upadłościowego , które już się prawomocnie zakończyło. Z żadnego przepisu nie wynika też obowiązek syndyka jak również sędziego-komisarza udzielania pouczeń upadłemu , który sam jako uczestnik postępowania powinien dbać o własne interesy. Upadły nie może zasłaniać się w tym wypadku nieznajomością przepisów. Nie ma też obowiązku wyznaczania rozprawy w przedmiocie stwierdzenia zakończenia postępowania upadłościowego. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030600535" title="Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze - Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535 (art. 214)">art. 214 p.u.n.</a> orzeczenie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Upadły jako uczestnik postępowania upadłościowego otrzymywał , z zastrzeżeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030600535" title="Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze - Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535 (art. 220)">art. 220 p.u.n.</a> , wszystkie postanowienia zapadłe w jego toku. Już chociażby na tej podstawie winien być zorientowany na jakim etapie jest postępowanie. Nie można za uzasadnione uznać zatem jego twierdzeń , iż nie były mu znane te okoliczności. Ewentualne zaniedbania w tym względzie obciążają samego upadłego.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 kpc</a> należało zatem orzec jak w sentencji.</p> </div>