II Cz 832/14

<p>Sygn. akt II Cz 832/14</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 22 grudnia 2014 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy</strong> </p> <p>w następującym składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: SSO Aurelia Pietrzak</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. w Bydgoszczy</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">R. F.</span>, <span class="anon-block">D. F.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. Ś.</span> </p> <p>o eksmisję</p> <p>na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt I C 2579/14</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oddalić zażalenie.</strong> </p> <p>II Cz 832/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 21 października 2014 r. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu oddalił wniosek pozwanego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd powołał się na przepisy art. 100 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 117;art. 117 § 1)">art. 117 § 1 k.p.c.</a>, uznając, iż na obecnym etapie postępowania pozwany nie jest zobowiązany do ponoszenia kosztów sądowych, a sprawa nie jest skomplikowana, a zatem pozwanemu nie jest potrzebna pomoc profesjonalnego pełnomocnika.</p> <p>Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł pozwany, oświadczając, że nie zna się na prawie, a pisma procesowe redaguje mu mecenas <span class="anon-block">S.</span> w ramach bezpłatnej pomocy z P.C.P.R. Skarżący podał, że jest osobą schorowaną i nie zawsze będzie mógł się stawić w Sądzie, dlatego wniósł o przyznanie mu mecenasa <span class="anon-block">S.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie nie jest zasadne. Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia w zakresie braku konieczności: ponoszenia przez pozwanego kosztów sądowych na tym etapie postępowania, jak i braku potrzeby ustanowienia pełnomocnika z urzędu z uwagi na nieskomplikowaną materię tego procesu.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 102;art. 102 ust. 1)">art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> zwolnienia od kosztów sądowych może domagać się osoba fizyczna, która złożyła oświadczenie, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.</p> <p>Jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy, na obecnym etapie postępowania pozwany nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, więc nie było podstaw do zwalniania go od ich ponoszenia. Oczywiście, gdy powstanie konieczność uiszczenia przez pozwanego kosztów sądowych, może on ponowić swój wniosek.</p> <p>Natomiast w części dotyczącej żądania pozwanego ustanowienia pełnomocnika z urzędu, Sąd Okręgowy również przychylił się do stanowiska Sądu Rejonowego, iż sprawa o eksmisję nie należy do skomplikowanych, a ponadto pozwany nie jest osobą nieporadną, składa pisma procesowe, jest zorientowany w swoich prawach, więc również nie było podstaw do ustanowienia na jego rzecz profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Poza tym w sprawie o eksmisję Sąd pewne okoliczności (jak uprawnienie do lokalu socjalnego) musi brać pod uwagę z urzędu.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 kpc</a> oddalił zażalenie jako niezasadne.</p> </div>