IV Ka 779/14

<p>Sygnatura akt IV Ka 779/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 23 grudnia 2014 roku.</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="241"/> <col width="469"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący :</p> </td> <td> <p>SSO Agnieszka Połyniak (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie :</p> </td> <td> <p>SSO Mariusz Górski</p> <p>SSO Adam Pietrzak</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant :</p> </td> <td> <p>Ewa Ślemp</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu dnia 16 grudnia 2014 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. N.</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">M.</span> z domu <span class="anon-block">O.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56 § 2 k.k.s.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu</p> <p>z dnia 20 sierpnia 2014 roku, sygnatura akt III K 1207/12</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sygn. akt IV Ka 779/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2014r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu, w sprawie o sygn. akt III K 1207/12, uznał <span class="anon-block">K. N.</span> za winnego tego, że w dniu 26 kwietnia 2010 r. w <span class="anon-block">W.</span>, będąc właścicielem firmy p.n. : Przedsiębiorstwo <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">K. N.</span> zs. w <span class="anon-block">D.</span>, z naruszeniem przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910800350" title="Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350 (art. 14;art. 14 ust. 1;art. 22;art. 22 ust. 4)">art. 14 ust. 1, art. 22 ust. 4</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910800350" title="Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350 (art. 22;art. 22 ust. 5;art. 26;art. 26 ust. 1)">art. 22 ust. 5, art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych</a> (Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.), w złożonym właściwemu organowi podatkowemu - Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">W.</span> zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu za 2009 r. (PIT-36L) podał nieprawdziwe dane o wysokości osiągniętego przez siebie dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej p.n. : Przedsiębiorstwo <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">K. N.</span> zs. w <span class="anon-block">D.</span> i uszczuplił należny od niego podatek dochodowy od osób fizycznych za 2009 r. w kwocie 83.942 zł, poprzez niewykazanie w tym zeznaniu przychodu w łącznej kwocie 391.800 zł osiągniętego w związku z realizacją robót budowlanych dotyczących inwestycji p.n. : Budowa stacji dealerskiej <span class="anon-block">T.</span> w <span class="anon-block">W.</span> według <span class="anon-block">faktury nr (...)</span> z dnia 19 marca 2009 r. oraz w związku z otrzymaną od <span class="anon-block"> Spółdzielni (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> przedpłatą według faktury zaliczkowej nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 19 marca 2009 r., jak również poprzez zawyżenie w tym zeznaniu kosztów uzyskania przychodów o kwotę 50.000 zł poprzez zaliczenie do nich wydatku z tytułu zakupu, usługi budowlanej od firmy p.n. : <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...)</span> <span class="anon-block">H. N.</span> zs. w <span class="anon-block">D.</span> według <span class="anon-block">faktury nr (...)</span> z dnia 31 grudnia 2009 r., który to wydatek nie przyczynił się jednak do osiągnięcia przychodu 2009 r. tj. przestępstwa skarbowego określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56 § 2 kks</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56 § 2 kks</a> wymierzył mu karę 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych grzywny, po 100 (sto) złotych każda oraz zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki powstałe od chwili wszczęcia postępowania w kwocie 40 złotych i wymierzył mu opłatę w wysokości 800 złotych.</p> <p>Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się oskarżony, który za pośrednictwem swego obrońcy zaskarżył wyrok w całości na swoją korzyść, zarzucając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 1 i 2 k.p.k.</a> 1. obrazę przepisów prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 56;art. 56 § 2)">art. 56§2 k.k.s.</a> poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie:</p> <p>- że oskarżony - podatnik miał zamiast dokonać oszustwa podatkowego, tj. w jednym przypadku zawyżył koszt, a w drugim zaniżył przychód w oderwaniu od stanów faktycznych (robót remontowo – budowlanych), które uznać należy za pierwotne wobec wtórnych zobowiązań podatkowych, a nadto,</p> <p>- że oskarżony – podatnik wyczerpał ustawowe znamiona występku – oszustwa podatkowego i przyjęcie w części motywacyjnej wyroku, że wartość uszczuplenia nie ma znaczenia, a „sprawca oszustwa nie może być zwolniony od odpowiedzialności za przestępstwo z chwilą zwrotu mienia, będącego przedmiotem niekorzystnego rozporządzenia” bez rozważenia, iż wartość ewentualnego uszczuplenia ma wpływ na uznanie go za wykroczenie skarbowe,</p> <p>2. naruszenie prawa procesowego mające wpływ na treść orzeczenia:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art. 424§1 k.p.k.</a> poprzez niewskazanie w uzasadnieniu wyroku podstaw wykluczenia częściowego odbioru robót zgodnie z etapami usuwania usterek w <span class="anon-block"> salonie (...)</span> oraz nieustalenie w jakiej wysokość rzeczywiście oskarżony – podatnik uiścił podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 2009</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> przez uchybienie zasadom towarzyszącym ocenie dowodów polegającej na braku weryfikacji wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadka <span class="anon-block">K. R.</span> w kontekście stawianych zarzutów, dokumentów: zestawienia obrotów i sald analitycznych za rok obrotowy 2010 z treścią pisma Urzędu Skarbowego z dnia 9 czerwca 2014r.</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty apelujący wniósł o uniewinnienie oskarżonego do stawianych mu zarzutów, ewentualnie o umorzenie postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 51;art. 51 § 1;art. 51 § 2)">art. 51§1i 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 53;art. 53 § 3)">art. 53§3 k.k.s.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd odwoławczy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja okazała się o tyle skuteczna, że zaskarżony wyrok, jako co najmniej przedwczesny, należało uchylić i sprawę – wbrew wnioskom obrońcy - przekazać sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, bowiem materiał dowodowy, zwłaszcza ten odnoszący się do inwestycji w salonie firmowy <span class="anon-block">T.</span>, oceniony został pobieżnie, a kluczowe dla odpowiedzialności oskarżonego kwestie, tj. wskazania momentu zakończenia i rozliczenia inwestycji, nie wyjaśnione.</p> <p>Bezsporne bowiem jest to, że oskarżony 14.03.2009r. zawarł umowę na wykonanie przez firmę oskarżonego stacji dealerskiej <span class="anon-block">T.</span> w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> oraz, że pierwsza faktura z dnia 19.03.2009r. nr <span class="anon-block">(...)</span> na kwotę 453.840,00 zł, w tym 81.840 podatku VAT wystawiona została tytułem „zaliczka zgodnie z umową z dnia 14.03.2009r.” (k. 15).</p> <p>Prawidłowe są ustalenia sądu meriti, iż wymieniona w fakturze suma przelana została na konto oskarżonego, a w dniu 05.11.2009r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję – pozwolenie na użytkowanie salonu i serwisu samochodowego, ale uszło uwagi tegoż sądu, że zgodnie z brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910800350" title="Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350 (art. 14;art. 14 ust. 3;art. 14 ust. 3 pkt. 1)">art. 14 ust. 3 pkt 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych</a> przychodu nie stanowią należności pobrane na poczet odstaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych.</p> <p>Gdy nadto przeczyta się treść protokołu końcowego odbioru prac z 02.04.2010r. (k. 35 – 37), w którym wymieniane są nadal prace do wykonania ( usunięcie usterek do 30.04.2010r.), to twierdzenie sądu I instancji, że „roboty zostały zakończone w dniu 30 grudnia 2009r.”, a faktura na kwotę 498.100 złotych była ostatnim rozliczeniem z oskarżonym, nie są wcale tak jednoznaczne.</p> <p>Sąd ustalił, że roboty wymienione w w/wym. protokołach dotyczyły innej umowy (z dnia 30.40.2009r.), lecz z treści tych dokumentów należy domniemywać, iż jest to umowa oskarżonego z podwykonawcą (<span class="anon-block"> firmą (...) Sp. z o.o.</span>), zatem konieczne było wyjaśnienie związku tej umowy z umową zawartą 14.03.2009r. przez <span class="anon-block">K. N.</span> i wpływu tych prac na ostateczne zakończenie prac do których wykonania zobowiązał się oskarżony i ich rozliczenia.</p> <p>Z pisma <span class="anon-block"> firmy (...)</span> <span class="anon-block">J. N.</span> (k. 38) nie wynika kiedy owa zaliczka w kwocie 372.000 zł dla firmy została ostatecznie rozliczona, a wskazano jedynie to, że „ została zaksięgowana na koncie <span class="underline"> <!-- --> środki trwałe w budowie</span> jako koszt wytworzenia środka trwałego”. Nie wyjaśnione zostało natomiast to, czy faktura na 0,00 zł z dnia 18.06.2010r. w ogóle do firmy tej dotarła i co oznacza owo sformułowanie „nie była księgowana”. Kiedy zatem firma <span class="anon-block">(...)</span>dokonała rozliczenia zaliczki?</p> <p>W tych okolicznościach zasadnym jest przesłuchanie <span class="anon-block">R. F.</span> na okoliczność tego kiedy nastąpiło faktyczne odebranie i rozliczenie prac, które miał oskarżony wykonać w ramach inwestycji „Budowa stacji dealerskiej <span class="anon-block">T.</span> w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>”.</p> <p>Dopiero dokonanie ustaleń w powyższym zakresie pozwoli jednoznacznie ocenić wyjaśnienia <span class="anon-block">K. N.</span> i stwierdzić czy rozliczenie <span class="anon-block">faktury nr (...)</span> nastąpiło w późniejszym okresie i czy istotnie doszło do zaniżenia kwoty przychodu osiągniętego w 2009r.</p> <p>Zgodzić się należy z apelującym, że nie bez wpływu na odpowiedzialność karnoskarbową oskarżonego (stopień społecznej szkodliwości, zawinienia) pozostaje kwestia rozliczeń w 2010r. obu kwot, które uzyskał tytułem „zaliczki” i „przedpłaty” (<span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>), tj. wysokości należnego podatku za rok 2009 i 2010, tj. czy istotnie doszło do uszczuplenia (jaki podatek winien był zapłacić w 2010r. bez owych przychodów, a jaki zapłacił). Rację ma skarżący, że bez porównania tych dwóch okresów rozliczeniowych, trudno właściwie ocenić treść pisma US w <span class="anon-block">W.</span> (k. 235).</p> <p>Do dokonania tych ustaleń oraz właściwej oceny przedłożonego zestawienia obrotów sald kont analitycznych (tej sąd I instancji nie dokonał, uznając je ze nieistotne – k. 251) zasadnym wydaje się przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu księgowości i podatków. Niemniej kwestię tę winien rozważyć sąd orzekający wtedy, kiedy poczyni kompleksowe ustalenia odnośnie momentu zakończenia i rozliczenia inwestycji przede wszystkim w salonie <span class="anon-block"> firmy (...)</span>. Zgodzić się bowiem należy z apelującym, że wysokość uszczuplonego lub narażonego na uszczuplenie podatku dla sprawcy oszustwa podatkowego ma znaczenie, o czym świadczy to, że ustawodawca przewidział także możliwość popełnienia w ten sposób wykroczenia skarbowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 56;art. 56 § 3)">art. 56§3 k.k.</a>s).</p> <p>Z tych też względów zaskarżony wyrok, jak przedwczesny, nie mógł się ostać, a postępowanie dowodowe wymaga uzupełnienia we wskazanych powyżej kierunkach.</p> </div>