II AKa 448/24
Sądy powszechne2025-02-19
Sygnatura
II AKa 448/24
Data orzeczenia
2025-02-19
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Agata RegulskaAndrzej SzliwaCezariusz Baćkowski (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygnatura akt II AKa 448/24</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 19 lutego 2025 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:</strong>
</p>
<p>Przewodniczący SSA Cezariusz Baćkowski (spr.)</p>
<p>Sędziowie: SA Agata Regulska</p>
<p>SA Andrzej Szliwa</p>
<p>Protokolant: Wiktoria Dąbrowicz</p>
<p>
<strong>
<!-- -->przy udziale prokuratora Prokuratury <span class="anon-block"> (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> Zbigniewa Jaworskiego</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->po rozpoznaniu 19 lutego 2025 r. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->sprawy <span class="anon-block">J. D.</span> </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->oskarżonego o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->z 13 sierpnia 2024 r. sygn. akt III K 172/23</strong>
</p>
<p>I.
<strong>
<!-- -->zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->1. w punkcie I w miejsce przypisanego tam przestępstwa oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span> uznaje za winnego tego, że: 27 lutego 2023 roku około godziny 20:30 w <span class="anon-block">Ś.</span>, w mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w budynku wielorodzinnym, działając w zamiarze ewentualnym odkręcił zawór butli z mieszanką gazów propanu i butanu, a następnie podpalił doprowadzając do ich zapalenia przyjmującego postać wybuchu, czym spowodował:</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->- u <span class="anon-block">H. H.</span> oparzenia termiczne II i III stopnia twarzy oraz kończyn górnych i dolnych, oparzenie dróg oddechowych, ostrą niewydolność układu oddechowego i układu krążenia stanowiące ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu oraz trwałego, istotnego zeszpecenia ciała,</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
- zniszczenie mienia w tym budynku i straty w mieniu: <span class="anon-block">H. H.</span> w wysokości 130 000 zł, <span class="anon-block">T. B.</span> w wysokości 12000 zł, <span class="anon-block">M. S.</span> w wysokości 6000 zł, <span class="anon-block">H. M.</span> w wysokości 17 000 zł, <span class="anon-block">B. D.</span> w wysokości 4456,02 zł, <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">K. W.</span> w wysokości 25 000 zł, <span class="anon-block">S. D.</span> w wysokości 5908,01 zł, <span class="anon-block">I.</span> i <span class="anon-block">R. S.</span> w wysokości 5403,36 zł, a także <span class="anon-block">(...)</span>Spółdzielni Mieszkaniowej w wysokości 50 000 zł, przy czym czynu tego dopuścił się mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem,</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->to jest przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 r. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> . w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 r. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> wymierza mu karę 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności stwierdzając, że utraciła moc kara łączna pozbawienia wolności orzeczona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4 pkt. 3)">punkcie III</a>, </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->2. w punkcie II z opisu czynu przypisanego eliminuje ustalenie o grożeniu pozbawieniem życia <span class="anon-block">G. W.</span> i działaniu na jego szkodę, a zakaz zbliżania się i kontaktowania orzeczony w punkcie IV ogranicza do <span class="anon-block">H. H.</span>;</strong>
</p>
<p>II.
<strong>
<!-- -->w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</strong>
</p>
<p>III.
<strong>
<!-- -->na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 r. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> łączy orzeczone wobec oskarżonego w punkcie I.1. niniejszego wyroku i II zaskarżonego wyroku kary i wymierza mu karę łączną 7 (siedmiu) lat i miesiąca pozbawienia wolności;</strong>
</p>
<p>IV.
<strong>
<!-- --> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> zalicza oskarżonemu <span class="anon-block">J. D.</span> na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 27 lutego 2023 r. godzina 21.40 do 19 lutego 2025r.;</strong>
</p>
<p>V.
<strong>
<!-- -->zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span> na rzecz oskarżycielki posiłkowej <span class="anon-block">H. H.</span> 1200 złotych tytułem kosztów udziału w postępowaniu odwoławczym jej pełnomocnika;</strong>
</p>
<p>VI.
<strong>
<!-- --> zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat <span class="anon-block">R. K.</span> 1476 złotych (w tym VAT) kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu udzielonej oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym;</strong>
</p>
<p>VII.
<strong>
<!-- -->Zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych postępowania odwoławczego, <br/>w tym od opłaty za obie instancje.</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">J. D.</span>
</strong> został oskarżony o to, że:</p>
<p>I.
w dniu 27 lutego 2023 roku około godziny 20:30 w <span class="anon-block">Ś.</span>, w mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, w budynku wielorodzinnym, rejonu <span class="anon-block"> (...)</span>, działając w zamiarze bezpośrednim usiłował pozbawić życia <span class="anon-block">H. H.</span> w ten sposób, że podpalił butle gazową doprowadzając do jej wybuchu, co skutkowało zniszczeniem mienia w budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span>, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencję podjętą przez osoby trzecie, czym spowodował u pokrzywdzonej obrażenia ciała i zmiany pourazowe w postaci: oparzeń II/III stopnia w zakresie twarzy oraz kończyn górnych i dolnych, oparzenie dróg oddechowych, ostrą niewydolność układu oddechowego i układu krążenia, które to obrażenia spowodowały ciężki uszczerbek na jej zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu oraz trwałego, istotnego zeszpecenia ciała, powodując jednocześnie straty w mieniu w wysokości 130 000 zł na szkodę <span class="anon-block">H. H.</span>, a także straty w mieniu pozostałych mieszkańców budynku przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span>, tj. w wysokości 12 000 zł na szkodę <span class="anon-block">T. B.</span>, w wysokości 6000 zł na szkodę <span class="anon-block">M. S.</span>, w wysokości 17 000 zł na szkodę <span class="anon-block">H. M.</span>, w wysokości 4456,02 zł na szkodę <span class="anon-block">B. D.</span>, w wysokości 25 000 zł na szkodę <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">K. W.</span>, w wysokości 5908,01 zł na szkodę <span class="anon-block">S. D.</span>, w wysokości 5403,36 zł na szkodę <span class="anon-block">I.</span> i <span class="anon-block">R. S.</span>, a także straty w wysokości 50 000 zł na szkodę <span class="anon-block">(...)</span> Spółdzielni Mieszkaniowej, przy czym czynu tego dopuścił się mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub pokierowania swoim postępowaniem,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>,</strong>
</p>
<p>II.
w bliżej nieokreślonym dniu w lutym 2023 roku, w <span class="anon-block">Ś.</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, rejonu <span class="anon-block"> (...)</span>, groził <span class="anon-block">H. H.</span> oraz <span class="anon-block">G. W.</span> pozbawieniem życia, przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonych uzasadnioną obawę ich spełnienia, czym działał na szkodę <span class="anon-block">H. H.</span> i <span class="anon-block">G. W.</span>, przy czym czynu tego dopuścił się mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub pokierowania swoim postępowaniem,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>.</strong>
</p>
<p>Sąd Okręgowy w Legnicy wyrokiem z 13 sierpnia 2024 r., sygn. akt III K 172/23:</p>
<p>I.
uznał oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku z tym ustaleniem, że działał on również na szkodę <span class="anon-block">(...)</span> S.A. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">artykułem 148 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">artykułem 11 § 3 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">artykułem 31 § 2 kk</a> wymierzył mu karę 13 (trzynastu) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,</p>
<p>II.
uznał oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku z tym ustaleniem, iż dopuścił się go w okresie od stycznia do lutego 2023 r. i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 kk</a> wymierzył mu karę 7 (siedem) miesięcy pozbawienia wolności,</p>
<p>III.
na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> połączył oskarżonemu orzeczone wobec niego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86 pkt. 1;art. 86 pkt. 2)">punkcie I i II</a> części dyspozytywnej kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 13 (trzynastu) lat i 6 (sześć) miesięcy,</p>
<p>IV.
na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1;art. 41 a § 4)">art. 41 a § 1 i § 4 kk</a> orzekł wobec oskarżonego zakaz zbliżania się na odległość nie mniejszą niż 100 m od pokrzywdzonych <span class="anon-block">H. H.</span> i <span class="anon-block">G. W.</span> i zakaz kontaktowania z nimi na okres 10 lat,</p>
<p>V.
na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">H. H.</span> tytułem częściowego zadośćuczynienia kwotę 50.000,00 <em>
<!-- -->(słownie: pięćdziesiąt tysięcy) </em>złotych,</p>
<p>VI.
na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">(...)</span> Spółdzielni Mieszkaniowej tytułem częściowego naprawienia szkody kwotę 9303,00 <em>
<!-- -->
(słownie: dziewięć tysięcy trzysta trzy) </em>złote,</p>
<p>VII.
na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych S.A. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> tytułem naprawienia szkody kwotę 104.210,24 złote (słownie: sto cztery tysiące dwieście dziesięć złotych 24/100),</p>
<p>VIII.
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">R. K.</span> z Kancelarii Adwokackiej w <span class="anon-block">L.</span> kwotę 3000,00 złotych + VAT tytułem nieopłaconej udzielonej z urzędu obrony oskarżonemu,</p>
<p>IX.
zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych.</p>
<p>Apelację od tego orzeczenia wniósł oskarżony <span class="anon-block">J. D.</span> za pośrednictwem obrończyni, która zaskarżając wyrok w całości zarzuciła:</p>
<p>1)
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegający na:</p>
<p>- ustaleniu, że oskarżony odkręcił zawór butli z gazem, po chwili podpalił, a następnie chwycił pokrzywdzonego i przytrzymywał ją w przejściu nie pozwalając się jej ruszyć w momencie kiedy ogień trawił jej ciało, ubrania i włosy;</p>
<p>- braku ustalenia, że oskarżony sam w wyniku wybuchu gazu doznał poważnych obrażeń ciała, poparzeń II stopnia, miał poparzenia z boku głowy, szyi barku i rąk, poparzone uszy z tyłu i z przodu, leczenie poparzeń trwało ponad półtora miesiąca.</p>
<p>2) obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> polegająca na ustaleniu, że :</p>
<p>- zdarzenie zostało wywołane świadomym i celowym działaniem oskarżonego w sytuacji, gdy oskarżony nie pamięta zdarzenia, a w czasie popełnienia czynu miał w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania swoim postępowaniem – działał w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 k.k.</a> i fakt ten znajduje potwierdzenie w opinii psychiatryczno-psychologicznej;</p>
<p>- oskarżony groził pokrzywdzonej i jej synowi <span class="anon-block">G. W.</span>, a groźby te wzbudziły w nich obawę, że zostaną spełnione w sytuacji, gdy pokrzywdzona celowo wzbudziła i podsycała w oskarżonym zazdrość pokazując oskarżonemu korespondencję jaką prowadziła za pomocą telefonu z <span class="anon-block">P. K.</span>, wskazującą na intymny charakter tej znajomości, natomiast <span class="anon-block">G. W.</span> gróźb takich osobiście nie słyszał, a pokrzywdzona też o tym zapomniała. Przed zdarzeniem ani pokrzywdzoną ani <span class="anon-block">G. W.</span> nie składali zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa gróźb takich osobiście nie słyszał, a pokrzywdzona też o tym zapomniała. Przed zdarzeniem ani pokrzywdzona ani <span class="anon-block">G. W.</span> nie składali zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa gróźb karalnych.</p>
<p>3) obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> polegającą na braku zaliczenia na poczet orzeczonej kary okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie.</p>
<p>Podnosząc powyższe zarzuty, apelująca wniosła o uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje:</strong>
</p>
<p>Apelacja obrończyni oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span> jest zasadna w części w której kwestionuje ustalenia strony podmiotowej w zakresie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, a także przypisania oskarżonemu grożenia pozbawieniem życia <span class="anon-block">G. W.</span>.</p>
<p>Przebieg zdarzenia z 27 lutego 2023 r. zasadniczo nie budzi wątpliwości. Pokrzywdzona <span class="anon-block">H. H.</span> już wcześniej informowała oskarżonego <span class="anon-block">J. D.</span>, że chce definitywnie zakończyć ich burzliwy związek, z czym on się nie godził. <span class="anon-block">J. D.</span> po godz. 20.00 przyniósł do mieszkania <span class="anon-block">H. H.</span> butlę z gazami propan i butan. Postawił ją w okolicy wejścia do sypialni i kuchni. Wszedł do tego ostatniego pomieszczenia, gdzie na łóżku siedziała pokrzywdzona i zapytał ją, czy będą razem. Gdy <span class="anon-block">H. H.</span> zaprzeczyła <span class="anon-block">J. D.</span> powiedział, że tak tego nie zostawi, że się nie rozstaną, że są na siebie skazani. Następnie podszedł do butli, odkręcił zawór i podpalił. Znajdujący się w drzwiach do sypialni oskarżony przytrzymał pokrzywdzoną, która go odepchnęła i wbiegła do łazienki gdzie wodą łagodziła skutki oparzeń. Wskutek zapalenia mieszaniny powietrza, propanu i butanu doszło do wybuchu i rozprzestrzeniania się ognia na korytarzu, w kierunku kuchni i dużego pokoju. <span class="anon-block">J. D.</span> wybiegł z mieszkania i budynku, a próbującą gasić ogień <span class="anon-block">H. H.</span> wyprowadzili z budynku sąsiedzi. Pokrzywdzona doznała oparzeń termicznych twarzy, kończyn górnych i dolnych, dróg oddechowych skutkujących ostrą niewydolnością krążeniowo-oddechową stanowiących chorobę realnie zagrażającą życiu i istotne zeszpecenie ciała. Doszło też do zniszczenia i uszkodzenia mienia mieszkańców bloku.</p>
<p>Obrończyni oskarżonego odwołuje się do jego wyjaśnień w których zasłania się on niepamięcią co do przebiegu zdarzenia (k. 803-804, 60-61). Jasno przeczy temu treść rozmowy <span class="anon-block">J. D.</span> z centrum powiadamiania ratunkowego, gdzie oskarżony mówi o eksplozji gazu z butli (k. 415, 466-467). Sąd Okręgowy trafnie w tym zakresie wskazuje na konsekwentne zeznania <span class="anon-block">H. H.</span> (k. 824-828, 295-298, 388) w których podawała, że to <span class="anon-block">J. D.</span> przyniósł wieczorem do domu butlę z gazem propan-butan, i po tym jak pokrzywdzona podtrzymała decyzję o ostatecznym zerwaniu związku odkręcił zawór butli i przyłożył źródło ognia powodując zapalenie się i eksplozję. Tak samo, od początku jak tylko została wyprowadzona z budynku, pokrzywdzona mówiła sąsiadom i znajomym: <span class="anon-block">K. K.</span> (k. 838, 395), <span class="anon-block">E. O.</span> (k. 205), <span class="anon-block">W. K.</span> (k. 16v, 840), <span class="anon-block">T. B.</span> (k. 13v, 805), <span class="anon-block">M. S.</span> (k. 52v, 54, 806).</p>
<p>Pokrzywdzona zaprzecza, by zachodziła potrzeba wymiany butli – w tej podłączonej do kuchenki był jeszcze gaz. Tak samo na rozprawie zeznaje biegły z zakresu pożarnictwa, który zauważył, że w butli uprzednio połączonej z kuchenką był jeszcze gaz. Nie było więc powodu by dokonywać wymiany butli, czy demonstrowania pokrzywdzonej, mieszkającej przecież tam dłużej od oskarżonego, jak to się robi. Biegły <span class="anon-block">M. D.</span> nie zauważył zresztą śladów wskazujących, że w chwili zdarzenia taka wymiana była dokonywana (k. 822). Jednocześnie biegły ten wykluczył, by do zapalenia się doszło wskutek niewłaściwej eksploatacji, awarii instalacji elektrycznej lub odbiorników energii elektrycznej, samozapalenia i zbieżnie z zeznaniami <span class="anon-block">H. H.</span> wskazał, że do zapalenia się doszło w wyniku wypuszczenia gazu z butli przez odkręcenie zaworu przy pomieszczeniu kuchennym.</p>
<p>Sąd Okręgowy słusznie też przypomina, o czym pisze też biegły z zakresu pożarnictwa na podstawie dokumentacji dostarczonej przez prowadzących akcję gaśniczą, że to strażacy, a nie inna osoba (o czym błędnie mówi w opinii biegły z zakresu gazownictwa k. 333-357, 822-823) przecięli gumowy przewód łączący kuchenkę z drugą butlą gazową i zakręcili zawór w butli przyniesionej tego dnia przez oskarżonego, co pośrednio potwierdza relację pokrzywdzonej o okolicznościach powstania ognia w jej mieszkaniu.</p>
<p>Obrończyni zasadnie zwraca uwagę na pominięcie przez Sąd I instancji obrażeń jakich doznał oskarżony w wyniku wybuchowego palenia się mieszaniny propanu i butanu z powietrzem. Nie mają one znaczenia dla prawnokarnego wartościowania skutków działania <span class="anon-block">J. D.</span>. Są natomiast istotne dla oceny strony podmiotowej jego zachowania.</p>
<p>
<span class="anon-block">J. D.</span> doznał oparzeń dłoni, szyi, lewej części twarzy z zajęciem małżowiny usznej (por. wyjaśnienia oskarżonego z rozprawy, opinię z zakresu pożarnictwa k. 242-275), a jego odzież (skarpety, bluza, sweter, koszulka) uległa termicznemu uszkodzeniu (protokół zatrzymania rzeczy k. 19-21). Obrażenia ciała <span class="anon-block">J. D.</span> były więc mniej rozległe i łagodniejsze w następstwach od obrażeń pokrzywdzonej, co wynikało m.in. z znacznie krótszej ekspozycji na działanie wysokiej temperatury. Natomiast decydując się na taki sposób działania (przyniesienie do mieszkania butli z łatwopalnymi gazami, odkręcenie zaworu i zbliżenie źródła ognia) by pozbawić pokrzywdzoną życia i będąc osobą dojrzałą, doświadczoną życiowo, nie upośledzoną umysłowo (opinia sądowo-psychiatryczna k. 814v-815, 304-316, 626-630) miał świadomość, że nie tylko <span class="anon-block">H. H.</span> ale i on sam znajdzie się w zasięgu działania niebezpiecznego zdarzenia jakie sprowadzi.</p>
<p>Niezależnie od tego, że łatwo sobie wyobrazić skuteczne sposoby pozbawienia życia człowieka bez wystawiana na szwank własnego, to działając z zamiarem zabójstwa pokrzywdzonej i postępując racjonalnie <span class="anon-block">J. D.</span> powinien czynić tak, by byłą partnerkę pozbawić życia i samemu nie znaleźć się w sytuacji, gdy wskutek zagrożenia które sprowadził może stracić życie tak samo pewnie jak <span class="anon-block">H. H.</span>. Tymczasem w momencie uruchomienia źródła ognia oskarżony znalazł się w takiej sytuacji – przebywał w bezpośredniej bliskości palących się wybuchowo, wypływających z otwartego zaworu gazów propanu i butanu, a pokrzywdzona (jak sama mówi na rozprawie) dalej od niego, w odległości około 1 -1,5 m od butli, co pozwala zakwestionować istnienie zamiaru pozbawienia życia pokrzywdzonej.</p>
<p>To prawda, że <span class="anon-block">J. D.</span> krótko po spowodowaniu zapalenia się gazów i eksplozji wybiegł z mieszkania. Jednocześnie jednak nie podjął skutecznych działań by pozostawić <span class="anon-block">H. H.</span> w zasięgu działania wywołanego przez siebie zdarzenia przez czas potrzebny do tego by straciła życie, jeśli taki byłby jego zamiar.</p>
<p>Sąd Okręgowy ustala, że po zapaleniu gazów oskarżony chwycił pokrzywdzoną i przytrzymał ją nie pozwalając jej się ruszyć „w momencie kiedy ogień trawił jej ciało” (uzasadnienie podsekcja 1.1.). Oskarżony w tej części zasłania się niepamięcią. Natomiast pokrzywdzona, która wiarygodnie o tym zeznaje, nie mówi (k. 824-828, 295-298, 388) by <span class="anon-block">J. D.</span> ją chwycił, czy nie pozwalał się jej ruszyć, gdy była wystawiona na działanie ognia. Te ustalenia są dowolne bo nie mają wsparcia w dowodach.</p>
<p>Pokrzywdzona zeznaje, że w momencie kiedy oskarżony odkręcił zawór butli i zapalił gaz wstała, a <span class="anon-block">J. D.</span> znajdujący się w drzwiach sypialni przytrzymał ją, lecz go odepchnęła i wbiegła do łazienki gdzie polewała wodą oparzenia.</p>
<p>Trzeba przypomnieć jak wyglądała wówczas sytuacja: skoro <span class="anon-block">J. D.</span> postawił przy wejściu do sypialni i kuchni (znajdują się obok siebie – por. materiał fotograficzny dołączony do opinii pożarniczej) butlę z gazem, to podchodząc do niej, odkręcając zawór i zbliżając źródło ognia znalazł się tuż przy wejściu do sypialni gdzie na łóżku siedziała pokrzywdzona. Kiedy więc <span class="anon-block">H. H.</span> wstała widząc co zrobił oskarżony i zmierzała w stroję wyjścia, to znalazła się w miejscu gdzie stał <span class="anon-block">J. D.</span> po tym jak podpalił gaz. Przytrzymanie pokrzywdzonej, które ona odczytuje jako intencjonalne (k. 297) mogło więc wynikać z dynamiki zdarzenia: przemieszczenia się <span class="anon-block">H. H.</span> ku wyjściu z sypialni to jest miejscu gdzie był oskarżony. Pokrzywdzona odepchnęła <span class="anon-block">J. D.</span> stojącego na drodze do wyjścia z mieszkania i mogła je opuścić, co pomija Sąd Okręgowy.</p>
<p>Oskarżony jako silny, sprawny, dojrzały mężczyzna mógł, jeśliby chciał pozbawić życia znacznie od niego słabszą pokrzywdzoną, uniemożliwić jej wydostanie się z ogarniętego płomieniami mieszkania np. poprzez zamknięcie w sypialni gdzie przebywała, łazience gdzie potem pobiegła, czy skuteczne przytrzymanie, jeśli też chciał zginąć. Po tym jak został przez <span class="anon-block">H. H.</span> odepchnięty <span class="anon-block">J. D.</span> uciekł i nie podejmował, mimo takiej możliwości, żadnych działań by uniemożliwić jej wydostanie się mieszkania, które mogła faktycznie opuścić zaraz po tym jak wybiegł stamtąd oskarżony, co przeczy zamiarowi zabójstwa.</p>
<p>
<span class="anon-block">H. H.</span> nie jest pewna (por. zeznania na rozprawie), czy w momencie jej przytrzymywania przez <span class="anon-block">J. D.</span> „czuła już, że się pali”, czy jeszcze „ogień w nich nie uderzył” i czuła swąd palonych włosów. Natomiast w tamtej chwili to oskarżony był bardziej wystawiony na działanie wysokiej temperatury skoro stał w drzwiach sypialni, a więc między pokrzywdzoną a źródłem ognia - butlą z propanem i butanem które zapalił. Skoro tak, to trudno łączyć przytrzymanie <span class="anon-block">H. H.</span> z zamiarem pozbawienia jej życia. O tym, że <span class="anon-block">J. D.</span> nie chciał wówczas odebrać sobie życia będzie jeszcze mowa. Tu wystarczy przypomnieć, że oskarżony w obliczu zapalenia się mieszaniny gazów, które wywołał, bez zwłoki wybiegł z mieszkania i budynku, a nie pozostał tam, co przecież byłby zrobił jeśliby chciał w ten sposób odebrać życie sobie i pokrzywdzonej. Wszak widział, że ten nieodwracalny skutek nie nastąpił.</p>
<p>Z relacji świadków nie wynika jak dokładnie była usytuowana butla przyniesiona przez oskarżonego. Wydaje się, że gdyby zamiarem <span class="anon-block">J. D.</span> było pozbawienie życia byłej partnerki poprzez odkręcenie zaworu z zapalenie wypływających gazów, to wylot zaworu skierowałby w stronę pokrzywdzonej i pomieszczenia w którym przebywała. Tymczasem z opinii biegłego z zakresu pożarnictwa i dokumentacji fotograficznej wynika, że największemu zniszczeniu uległ korytarz (przedpokój) i duży pokój (salon, w wypadku tego pomieszczenia mogło się to wiązać z wyłożeniem pokoju boazerią drewnianą i otwarciem okna podczas palenia się przez jednego z sąsiadów), a istotnie mniejsze były zniszczenia w sypialni i kuchni, gdzie nie było śladów działania ognia, lecz intensywne okopcenia, nadtopienia, stopienia elementów z tworzyw sztucznych. Obserwacja zdjęć wskazuje, że w większym stopniu obejmowały one kuchnię, niż sypialnię. Jest to zbieżne z zeznaniami pokrzywdzonej, która na rozprawie mówi, że po zapaleniu ogień kierował się w stronę przedpokoju i kuchni, a nie sypialni gdzie przebywała. Jeden z sąsiadów – <span class="anon-block">P. W.</span> widział (k. 322) w okolicy kuchni płonące powietrze, co „wglądało jak ogromny palnik”. Jeśli więc oskarżony chciał zabić byłą partnerkę, to logicznym było zwrócenie wylotu zaworu butli w stronę gdzie przebywała. Płomień skierowany w stronę korytarza w takim samym stopniu ograniczał, czy uniemożliwiał wydostanie się z mieszkania pokrzywdzonej, co oskarżonemu.</p>
<p>
<span class="anon-block">H. H.</span> opisuje (k. 824-828, 295-298, 388) kilkuletni burzliwy związek z zazdrosnym, zaborczym oskarżonym, przerywany dwukrotnie rozstaniami, gdy pokrzywdzona stwierdzała, że jest zdradzana. Aby nakłonić ją do kontynuowania relacji <span class="anon-block">J. D.</span> już wcześniej sięgał po szantaż emocjonalny, zapewniał o swoim uczuciu, starał się wzbudzić współczucie, litość, kiedy niejednokrotnie (także we wcześniejszych latach) mówił, że odbierze sobie życie, że nie ma co jeść, gdzie mieszkać, ale też groził jej i synowi pozbawieniem życia, że „coś się jej stanie”. Relacja ta jest zbieżna z zeznaniami <span class="anon-block">K. K.</span> (k. 838, 395-396), <span class="anon-block">E. O.</span> (k. 839-840, 205-207), <span class="anon-block">G. W.</span> (k. 828-830, 35-36, 387), <span class="anon-block">E. K.</span> (k. 805-806, 44-45), protokołem oględzin telefonu oskarżonego (k. 107-108, 109), notatkami z interwencji policji (k. 186-195).</p>
<p>Demonstracyjne zachowania w postaci zapowiedzi (także w mediach społecznościowych) odebrania sobie życia, powieszenia się, wypicia <span class="anon-block"> (...)</span>, publikowania w sieci filmu ze sznurem położonym na głowie, pozostawienia zdjęcia z zapisem, że odbiera sobie życie nie wyrażały rzeczywistych intencji oskarżonego, lecz stanowiły podejmowane przez niego już od kilku lat wcześniej, a wynikające z zaburzeń osobowości manipulacyjne próby wpłynięcia na pokrzywdzoną by zgodziła się na kontynuowanie związku z <span class="anon-block">J. D.</span> (por. opinię sądowo-psychiatryczną k. 814v-815, 304-316, 626-630). Trzeba dodać, że poprzednio takie manipulacyjne zachowania wywoływały pożądany przez oskarżonego efekt – <span class="anon-block">H. H.</span>, której pierwszy mąż popełnił samobójstwo, o czym oskarżony wiedział, zgadzała się na kontynuowanie związku, co mogło wywoływać u oskarżonego przekonanie o ich skuteczności.</p>
<p>Po podobne metody perswazyjne <span class="anon-block">J. D.</span> sięgał także po tym, jak pokrzywdzona jesienią 2022 r. dowiedziała się o kolejnej zdradzie, oświadczyła, że zrywa związek i zażądała by oskarżony się wyprowadził. <span class="anon-block">J. D.</span> dążąc do utrzymania relacji z jednej strony zapewniał o swoim głębokim uczuciu do pokrzywdzonej, że „są na siebie skazani”, że z powodu zerwania odbierze sobie życie, a z drugiej groził <span class="anon-block">H. H.</span>, że zabije ją, jej syna.</p>
<p>Pokrzywdzona, mimo tych zachowań oskarżonego, nie godziła się na kontynuowanie związku z nim. W takiej sytuacji nocą z 26 na 27 lutego 2023 r. <span class="anon-block">J. D.</span> zamieścił na swoim profilu na portalu społecznościowym nagranie video, na którym trzymając sznur mówi, że się zabije. Teatralizacja tego wystąpienia (płaczliwy ton, umieszczenie sznura na czubku głowy) jest dobrze widoczna. Należy powtórzyć za biegłymi psychiatrami, że osoba realnie chcąca odebrać sobie życie wykonuje taki rzeczywisty zamach samobójczy, a osoba, która robi to w obecności innych, czy tylko o tym opowiada jedynie podejmuje działania manipulacyjne. Odnaleziony z powodu obaw o targnięcie się na swoje życie przez policjantów w hotelu w <span class="anon-block">W.</span> oskarżony został przewieziony do szpitala psychiatrycznego w <span class="anon-block">L.</span>, a lekarz dyżurny nie znalazł podstaw do jego hospitalizacji.</p>
<p>Po powrocie do mieszkania pokrzywdzonej <span class="anon-block">J. D.</span> groził jej naiwnie zapewniając (co nosi cechy mitomanii), że regularnie opłaca przestępców by pomogli mu pozbawić życia pokrzywdzoną, powtarzał wypowiadane już wcześniej groźby spowodowania przez „swoich ludzi” wybuchu, gdy pokrzywdzona otworzy drzwi mieszkania.</p>
<p>W takiej sytuacji, kiedy <span class="anon-block">H. H.</span> nadal nie zgadzała się na wznowienie relacji mimo podejmowanych przez <span class="anon-block">J. D.</span> podobnych do wcześniejszych działań perswazyjnych (groźby pozbawienia życia pokrzywdzonej i jej syna, prośby, zapewnienia o darzeniu jej uczuciem, o tym, że są sobie przeznaczeni, groźby odebrania sobie życia) kupił on butlę z propanem – butanem, przyniósł ją do mieszkania i gdy pokrzywdzona po raz kolejny negatywnie odpowiedziała na pytanie o kontynuowanie związku odkręcił zawór butli i przyłożył źródło ognia. Chodziło więc nie o odebranie życia <span class="anon-block">H. H.</span>, lub sobie ale o kolejne zachowanie mając skłonić <span class="anon-block">H. H.</span> do zmiany decyzji o rozstaniu, eskalację podobnych do poprzednich działań demonstracyjnych skoro wcześniejsze prośby, zapewnienia o uczuciu, groźby zamachu na życie swoje i pokrzywdzonej nie przyniosły rezultatu.</p>
<p>Opisane okoliczności podważają trafność ustalenia Sądu Okręgowego, że oskarżony chciał, lub choćby godził się na pozbawienie życia pokrzywdzonej.</p>
<p>Propan i butan – dystrybułowane w butlach, przeznaczone do kuchni zasilanych gazem jak wiadomo powszechnie są łatwopalne, spalają się w atmosferze, w odpowiednim stężeniu z powietrzem tworzą mieszaninę wybuchową, eksplozją butli grozi nadmierny wzrost ciśnienia tych gazów w butli np. na skutek wysokiej temperatury. Powodując wypływ z butli tych węglowodorów i przykładając źródło ognia w niewielkiej (1-1,5m) odległości od pokrzywdzonej i w bezpośredniej bliskości wyjścia z pomieszczenia gdzie przebywała oskarżony jako dojrzała, nie upośledzona umysłowo, doświadczona osoba, od kilku lat zajmująca się wymianą takich butli przewidywał możliwość i godził się na doznanie przez pokrzywdzoną ciężkiego uszczerbku na zdrowiu na skutek działania wysokiej temperatury powstałej podczas gwałtownego i szybkiego spalania mieszaniny propanu, butanu i powietrza oraz wyposażenia mieszkania.</p>
<p>Opisane w opinii sądowo lekarskiej skutki dla zdrowia <span class="anon-block">H. H.</span> nie budzą wątpliwości – doznała ona ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu oraz trwałego istotnego zeszpecenia ciała.</p>
<p>Nie są kwestionowane ustalenia Sądu I instancji odnośnie wartości mienia mieszkańców bloku i spółdzielni mieszkaniowej jakie uległo zniszczeniu wskutek działania <span class="anon-block">J. D.</span>. Jednocześnie Sąd Okręgowy nie ustalił w opisie czynu przypisanego, by chodziło o mienie znacznej wartości. Dlatego przy braku apelacji na niekorzyść kwestionującej tę okoliczność czynienie takiego ustalenia nie było możliwe.</p>
<p>Z niekwestionowanej opinii sądowo-psychiatrycznej wynika (k. 814v-815, 304-316, 626-630), że oskarżony miał z powodu zaburzeń emocjonalnych w przebiegu trudnej sytuacji życiowej w chwili czynu znacznie ograniczoną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem.</p>
<p>Z tych wszystkich powodów należało zmienić zaskarżony wyrok i uznać, że sprawstwo i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości, a swoim zachowaniem wyczerpał on dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 r. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> Podwyższenie od 1 października 2023 r. do 20 lat górnego progu ustawowego zagrożenia za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> uzasadniało przyjęcie brzmienia ustawy przed tą datą.</p>
<p>Wymierzając oskarżonemu karę za omawiany tu czyn, Sąd Apelacyjny uwzględnił ustalone przez Sąd I instancji okoliczności obciążające i łagodzące: istotną demoralizację, wcześniejszą karalność i nieskuteczność wcześniej stosowanych środków, a z drugiej strony mniejszy stopień winy wynikający z działania w stanie znacznie ograniczonej poczytalności. Znaczenie ma to, że odmiennie, łagodniej oceniono omawiane tu działanie oskarżonego, ale także to swoim działaniem wywołał u pokrzywdzonej znaczne cierpienia fizyczne i psychiczne oraz spowodował dwojaki ciężki uszczerbek na zdrowiu: tak chorobę realnie zagrażającą życiu jak i trwałe istotne zeszpecenie. Zbędne było powoływanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 k.k.</a> w podstawie wymiaru kary skoro nie stosowano wobec <span class="anon-block">J. D.</span> nadzwyczajnego złagodzenia kary (postanowienie SN z 9.03.2007 r., V KK 72/07, Prok. i Pr.-wkł. <span class="anon-block"> (...)</span>, poz. 20).</p>
<p>Za odpowiednią do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, uwzględniającą limitującą funkcję winy i wzgląd na prewencję generalną w ujęciu pozytywnym, Sąd Apelacyjny uznał karę siedmiu lat pozbawienia wolności. Konsekwencją takiego rozstrzygnięcia była utrata mocy kary łącznej orzeczonej przez Sąd Okręgowy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 575;art. 575 § 2)">art. 575 § 2 k.p.k.</a>).</p>
<p>Obrończyni zasadnie kwestionuje przypisanie oskarżonemu, że groził <span class="anon-block">G. W.</span> pozbawieniem życia.</p>
<p>Odpowiada za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> w brzmieniu do 30 września 2023 r. ten kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona.</p>
<p>
<span class="anon-block">G. W.</span> zeznał na rozprawie (k. 829), że oskarżony co prawda groził pozbawieniem życia tak jego matce <span class="anon-block">H. H.</span> jak i jemu, tyle, że on nie słyszał tych wypowiedzi, lecz powiedziała mu o nich matka. Wcześniej (k. 36) wskazał odmiennie, że słyszał jak oskarżony mówił do jego matki podczas kłótni pod koniec lutego 2023 r., że zabije siebie, ją i <span class="anon-block">G. W.</span>, ponieważ ona chciała odejść, a <span class="anon-block">J. D.</span> myślał że go zdradza.</p>
<p>
<span class="anon-block">H. H.</span> także pamięta, że oskarżony groził, że pozbawi życia ją i jej syna. Jednak z jej zeznań i z relacji <span class="anon-block">G. W.</span> wynika, że groźby te nie były kierowane do <span class="anon-block">G. W.</span>, ani z intencją by do niego dotarły, lecz do <span class="anon-block">H. H.</span>. Ona, a nie <span class="anon-block">G. W.</span> była ich adresatem, a treścią gróźb było popełnienie przestępstwa na jej szkodę i na szkodę syna - osoby dla niej najbliższej. Dlatego z opisu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> przypisanego <span class="anon-block">J. D.</span> należało wyeliminować grożenie <span class="anon-block">G. W.</span> i zakaz kontaktowania się, zbliżania się do tej osoby.</p>
<p>Orzekając wobec oskarżonego karę łączną na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1)">art. 85 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 r. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> Sąd Apelacyjny uwzględnił bliskość czasową realnie zbiegających się przestępstw, tożsamość osoby pokrzywdzonej, zdecydowanie dominujący charakter przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1;art. 156 § 1 pkt. 2)">art. 156 § 1 pkt 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>
</p>
<p>Obrończyni trafnie podnosi naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a>, uchybienie to skorygował Sąd Apelacyjny zaliczając oskarżonemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania.</p>
<p>Z tych wszystkich powodów orzeczono jak w wyroku.</p>
<p>O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu udzielonej oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 prawa o adwokaturze</a>.</p>
<p>
<span class="anon-block">J. D.</span> nie ma majątku, jest pozbawiony wolności i będzie odbywał dłużej trwającą karę pozbawienia wolności. Dlatego poniesienie kosztów sądowych postępowania odwoławczego byłoby dla niego nadmierną uciążliwością, co skutkowało zwolnieniem od ich uiszczenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a>).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->SA Agata Regulska SSA Cezariusz Baćkowski SSA Andrzej Szliwa </em>
</strong>
</p>
</div>