VII Ka 963/13

<p>Sygn. akt VII Ka 963/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 4 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Remigiusz Chmielewski,</p> <p>Sędziowie: SO Małgorzata Tomkiewicz,</p> <p>SO Dariusz Firkowski (spr.),</p> <p>Protokolant st. sekr. sądowy Rafał Banaszewski</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Janusza Płońskiego</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">K. B.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora, oskarżonego i jego obrońcę</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 11 czerwca 2013r., sygn. akt VII K 50/13</p> <p>I zaskarżony wyrok uchyla i sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie przekazuje,</p> <p>II zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat <span class="anon-block">J. K.</span>kwotę 420 ( czterysta dwadzieścia ) zł tytułem opłaty za obronę z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">K. B.</span>wykonywaną w postępowaniu odwoławczym oraz kwotę 96,60 (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy ) zł tytułem podatku VAT od tej opłaty.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VII Ka 963/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. B.</span> </strong>został oskarżony o to, że oskarżonego o to, że:</p> <p>w dniu 22 lipca 2012 r. w parku znajdujących się przy DH <span class="anon-block">M.</span>przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>w <span class="anon-block">O.</span>dokonał rozboju polegającego na tym że używając przemocy w postaci przewrócenia na ziemię wskutek pchnięcia rękami oraz kopania po całym ciele <span class="anon-block">T. Ł.</span>zabrał w celu przywłaszczenia telefon komórkowy <span class="anon-block">marki S. (...)</span>oraz pieniądze w kwocie 30 złotych na szkodę <span class="anon-block">T. Ł.</span>przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 kk</a> w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 kk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 11 czerwca 2013r. w sprawie VII k 50/13</strong> </p> <p>oskarżonego <span class="anon-block">K. B.</span>uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu z tym tylko, iż ustalił że dopuścił się go działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą i za to z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§ 1 kk</a> w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64)">art. 64</a>§lkk opierając wymiar kary o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§ 1 kk</a> skazuje go na karę 2 (dwóch ) lat 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Powyższy wyrok zaskarżyli prokurator, oskarżony i jego obrońca.</p> <p>Oskarżyciel publiczny wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegający na błędnym ustaleniu, że <span class="anon-block">K. B.</span>dopuścił się zarzuconego mu przestępstwa rozboju wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, podczas gdy wszechstronna ocena zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności zeznań pokrzywdzonego złożonych w toku postępowania sądowego, zeznań <span class="anon-block">K. W.</span>, a także zeznań <span class="anon-block">M. M.</span>, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, nie uzasadnia takiego twierdzenia.</p> <p>Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez ustalenie, że <span class="anon-block">K. B.</span>dopuścił się czynu w brzmieniu opisanym w akcie oskarżenia.</p> <p>Obrońca <span class="anon-block">K. B.</span> wyrokowi zarzuciła:</p> <p>1/ obrazę przepisów prawa procesowego, która miała istotny wpływ na treść orzeczenia, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 5)">art. 170 § 1 pkt 5 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 kpk</a> przez oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka <span class="anon-block">D. S.</span>, który wedle oskarżonego był danego dnia ze znajomymi niedaleko miejsca zdarzenia, zatem mógłby wypowiedzieć się w kwestii, czy dane zdarzenie opisane w zarzutach widział;</p> <p>2/ błąd w ustaleniach faktycznych, który miał istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na daniu wiary przez Sąd I instancji pokrzywdzonemu, uznając jego relacje ze zdarzenia za wiarygodną podczas gdy pokrzywdzony jest cukrzykiem i jak sam zeznał na rozprawie, nie może pić alkoholu w większych ilościach, do czego danego wieczoru się nie stosował, znacznie alkoholu nadużywając. Zatem nie sposób w sposób bezkrytyczny dać w całości wiarę zeznaniom pokrzywdzonego;</p> <p>3/ rażącą niewspółmierność wymierzonej kary, albowiem jest ona zbyt surowa. <span class="anon-block">K. B.</span>oskarżony jest o rozbój, jednakże dolegliwość wymierzonej przed Sąd kary znacznie przekracza stopień winy oskarżonego. Sąd błędnie ustalił stopień społecznej szkodliwości czynu jako znaczny pomimo, że zarówno pokrzywdzony, jak i oskarżony byli pod wpływem alkoholu i nie pamiętają szczegółowo zdarzenia, a także nawet przyjmując, że oskarżony zarzucany czyn popełnił, to jednak według ustalonego przez Sąd I instancji stanu faktycznego, oskarżony po wyjęciu pieniędzy z portfela zwrócił pokrzywdzonemu dokumenty. Zatem stopień społecznej szkodliwości czynu należy uznać za znikomy.</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o:</p> <p>1/ o dopuszczenie dowodów oddalonych przez Sąd,</p> <p>2/ zmianę wyroku w zakresie ustalenia winy i uniewinnienie oskarżonego od zrzucanych mu czynów</p> <p>Ewentualnie o:</p> <p>3/ zmianę wyroku w zakresie ustalenia kary poprzez znaczne jej obniżenie i złagodzenie kary wymierzonej oskarżonemu, a nadto skorzystanie z dobrodziejstwa warunkowego jej zawieszenie.</p> <p>4/ uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p> <span class="anon-block">K. B.</span> nieformalną apelacją wyrok zaskarżył w całości i zarzucił, że orzeczenie jest dla niego krzywdzące. Oskarżony podniósł, że w sprawie nie ma obdukcji lekarskiej pokrzywdzonego a ponadto ten ostatni zmieniał swoje zeznania. Skarżący wskazał na niezrozumiałe dla niego zachowanie <span class="anon-block">K. W.</span> a także podniósł, że niezasadnie oddalono wniosek o przesłuchanie <span class="anon-block">D. S.</span>. W ocenie oskarżonego konieczne także było bezpośrednie przesłuchanie na rozprawie R, <span class="anon-block">D.</span>, <span class="anon-block">E. L.</span> i <span class="anon-block">L. B.</span> </p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty <span class="anon-block">K. B.</span> wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie stwierdzić należy, że apelacje są zasadne w takim zakresie w jakim podniesione w nich okoliczności nakazują uchylenie zaskarżonego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W ocenie Sądu Okręgowego konieczne jest ponowne przeprowadzenie dotychczasowych dowodów i poddanie ich wnikliwej ocenie a także uzupełnienie postępowania co winno pozwolić na wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia.</p> <p>Przede wszystkim konieczne jest wnikliwe przesłuchanie pokrzywdzonego co do podawanego przez niego opisu sprawcy ( sprawców ) zdarzenia z dnia 22 lipca 2012r. Zwrócić bowiem uwagę należy na to, że <span class="anon-block">T. Ł.</span> posługiwał się pojęciami „niższy” i „wyższy” dalej ich nie precyzując- k.3odw.-4. Tym samym konieczne jest ustalenia faktycznego wzrostu <span class="anon-block">K. B.</span> i <span class="anon-block">K. W.</span>, przy czym co do oskarżonego na uwadze mieć należy także wnioski płynące z analizy zdjęcia nr 4 na k.45. Ponadto celowym jest odniesienie się do podawanych przez pokrzywdzonego zmiennych relacji w zakresie, która z osób „niższa” czy „wyższa” była faktycznym sprawcą ( sprawcami ) rozboju – porównaj k120. Ma to niebagatelne znaczenie tak w zakresie apelacji wywiedzionych na korzyść oskarżonego, które kwestionują jego zawinienie jak i apelacji prokuratora w zakresie podniesionego przez niego zarzutu.</p> <p>Pokrzywdzony a także i <span class="anon-block">K. W.</span> winni być także przesłuchani na okoliczność zarzutu stawianego przez oskarżonego w apelacji jakoby w czasie przed zarzucanym zdarzeniem razem odchodzili na bok i o czymś mówili- porównaj k.294 odw.</p> <p>Z uwagi na treść zeznań pokrzywdzonego konieczne jest także dążenie do bezpośredniego przesłuchania <span class="anon-block">E. L.</span> i R. <span class="anon-block">D.</span> co do podawanych przez nich okoliczności związanych z połączeniami telefonicznymi z oskarżonym. Zwrócić przy tym uwagę należy, że nie było prawidłowe odstąpienie od bezpośredniego przesłuchania <span class="anon-block">E. L.</span> w sytuacji gdy była ona prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy i nie było ku temu innych przeszkód- porównaj k.205 i k.209. W ślad za argumentami zawartymi w apelacji prokuratora zauważyć również należy, że <span class="anon-block">L. B.</span> jest siostrą oskarżonego a zatem winno być od niej odebrane stanowisko co do jej woli składania zeznań przed Sądem –k.59 i k.209.</p> <p>Wreszcie zasadnie zdają się podnosić skarżący kwestię przesłuchania w sprawie w charakterze świadka <span class="anon-block">D. S.</span> albowiem nie da się obecnie kategorycznie wykluczyć, że nie posiada on wiedzy na okoliczność zdarzenia.</p> <p>Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok uchylono i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art.437§2kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art.438pkt.2-3kpk</a>.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu postępowanie przeprowadzić należy z uwzględnieniem poczynionych uwag co winno pozwolić na trafne określenie odpowiedzialności oskarżonego za zarzucany mu czyn.</p> <p>O opłacie i podatku VAT dla obrońcy z urzędu orzeczono w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29)">art.29 ustawy prawo o adwokaturze</a> i rozporządzenia wykonawczego do tej ustawy.</p> </div>