II Ka 320/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 320/13</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 04 grudnia 2013r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Ostrołęce II Wydział Karny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Anna Łaszczych</em> </strong> </p> <p>Sędziowie SO <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Wiesław Oryl</em> </strong> </p> <p>SO <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Magdalena Dąbrowska </em> </strong>(spr.)</p> <p>Protokolant <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Marlena Achcińska</em> </strong> </p> <p>w obecności Prokuratora <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Andrzeja Luchcińskiego</em> </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 04 grudnia 2013r.</p> <p>sprawy przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. P.</span> </strong> </p> <p>oskarżonemu o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 282)">art. 282 k.k.</a> i inne</p> <p>z powodu apelacji obrońcy oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 29 stycznia 2013r. w sprawie IIK 169/11</p> <p>orzeka:</p> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że</p> <p>a)  uchyla rozstrzygnięcie z pkt. 2 wyroku dotyczące wymierzenia oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności</p> <p>b)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> orzeka wobec oskarżonego <span class="anon-block">W. P.</span> karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności</p> <p>c)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt. 1 k.k.</a> wykonanie wymierzonej oskarżonemu <span class="anon-block">W. P.</span> łącznej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby lat 5 (pięciu)</p> <p>d)  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art. 73 § 1 k.k.</a> oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora</p> <p>II.  w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>III.  kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa</p> <p>Sygn. akt II Ka 320/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. P.</span> </strong>został oskarżony o to, że:</p> <p>1. w dniu 4 czerwca 2010r w <span class="anon-block">P.</span>, województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">A. G.</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przemocą w postaci bicia rękoma po głowie <span class="anon-block">M. P.</span> i <span class="anon-block">B. P.</span> oraz grożąc wyżej wymienionym pozbawieniem życia, usiłował doprowadzić <span class="anon-block">M. P.</span> do rozporządzenia własnym mieniem w postaci wydania do dnia 11 czerwca 2010r kwoty 20.000 zł na rzecz <span class="anon-block">A. P.</span>, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 282)">art. 282 kk</a>,</p> <p>2. w dniu 4 czerwca 2010r w <span class="anon-block">P.</span>, województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, grożąc <span class="anon-block">M. P.</span> i <span class="anon-block">B. P.</span> pobiciem oraz pozbawieniem życia, zażądał wydania kwoty 100 zł na szkodę <span class="anon-block">M. P.</span>, tj. 280<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§1 kk</a>,</p> <p>3. w dniu 5 czerwca 2010r w <span class="anon-block">P.</span>, województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span>, znajdując się w stanie nietrzeźwości (I – 1,04 mg/l, II – 1,06 mg/l), tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Przasnyszu</strong> wyrokiem z dnia 29 stycznia 2013r wydanym w sprawie o sygn. akt II K 169/11 uznał oskarżonego za winnego czynu opisanego w punkcie 1 i za to skazał go na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 282)">art. 282 kk</a> i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14§1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 282)">art. 282 kk</a> wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności, a nadto na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46§2 kk</a> orzekł nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. P.</span> w kwocie 500 zł i na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">B. P.</span> w kwocie 1.000 zł. W ramach czynu z punktu 2 Sąd uznał oskarżonego za winnego tego, że w dniu 4 czerwca 2010r w <span class="anon-block">P.</span>, województwo <span class="anon-block"> (...)</span>, stosując groźbę natychmiastowego użycia przemocy dokonał kradzieży kwoty 100 zł, w ten sposób, że grożąc <span class="anon-block">M. P.</span> i <span class="anon-block">B. P.</span> pobiciem oraz pozbawieniem życia, zmusił <span class="anon-block">M. P.</span> do wydania mu kwoty 100 zł, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 kk</a> i za to na podstawie tego przepisu skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 kk</a> Sąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. P.</span> kwoty 100 zł. Uznając oskarżonego za winnego czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a § 1 pkt. 3)">punkcie 3</a>, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a> skazał go i na mocy tego przepisu wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Nadto na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42§2 kk</a> orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat.</p> <p>W dalszej części wyroku Sąd I instancji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 kk</a> wymierzył <span class="anon-block">W. P.</span> karę łączną 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 kk</a> na poczet tej kary zaliczył mu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, tj. okres jego zatrzymania od dnia 5 czerwca 2010r do dnia 7 czerwca 2010r.</p> <p>Ponadto Sąd Rejonowy zwolnił oskarżonego od kosztów postępowania i obciążył nimi Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację </strong>od wskazanego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze wobec oskarżonego <span class="anon-block">W. P.</span> złożył jego obrońca. Orzeczeniu temu zarzucił rażącą niewspółmierność kary oraz niesłuszne zastosowanie środków karnych w postaci zbyt wysokich, w stosunku do możliwości finansowych oskarżonego, nawiązek na rzecz pokrzywdzonych <span class="anon-block">M. P.</span> i <span class="anon-block">B. P.</span>, wyrażające się w:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>wymierzeniu oskarżonemu <span class="anon-block">W. P.</span> bezwzględnej kary łącznej 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności zamiast kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności, co zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69§1 kk</a> umożliwiłoby warunkowe zawieszenie jej wykonania oraz</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>orzeczenie na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. P.</span> nawiązki w kwocie 500 zł zamiast 200 zł, a na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">B. P.</span> – w kwocie 1000 zł zamiast 400 zł,</p> </dd> </dl> <p>poprzez przecenienie przez Sąd I instancji ustalonych w tej sprawie okoliczności obciążających takich, jak wcześniejszą karalność oraz wysoki stopień szkodliwości społecznej czynów, zaś niedostrzeżenie żadnej okoliczności łagodzącej, jak chociażby przyznanie się do dokonania zarzuconych przestępstw i wyrażenie skruchy oraz warunki i właściwości osobiste oskarżonego, który zaprzestał spożywania alkoholu i osobiście opiekuje się 10-letnim synem chorym na nowotwór, ponadto nie wzięcie pod uwagę wyjątkowo trudnej, w związku z powyższym, sytuacji finansowej oskarżonego (na skutek konieczności sprawowania stałej opieki nad dzieckiem przez jednego z rodziców, zarobkowo pracuje jedynie żona oskarżonego), co ostatecznie doprowadziło do wymierzenia oskarżonemu kary i środków karnych nazbyt surowych dla zrealizowania ich celu.</p> <p>W konkluzji apelacji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez złagodzenie wymiaru kary łącznej i orzeczenie wobec oskarżonego kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności, z warunkowym jej zawieszeniem na okres próby zgodny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70§1 pkt. 1 kk</a> oraz oddanie oskarżonego pod dozór kuratora w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art. 73§1 kk</a>, a ponadto, zmniejszenie wysokości orzeczonych nawiązek do kwoty 200 zł na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. P.</span> i do kwoty 400 zł na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">B. P.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego była częściowo zasadna, odniosła bowiem ten skutek, iż Sąd Odwoławczy złagodził orzeczoną karę łączną i w jej miejsce wymierzył karę 2 lat pozbawienia wolności. Zgodnie z wnioskiem apelacji, w ocenie Sądu, wystąpiły również przesłanki do warunkowego zawieszenia wykonania tejże kary na okres próby wynoszący 5 lat oraz oddania oskarżonego w tym okresie pod dozór kuratora.</p> <p>Odnosząc się w pierwszej kolejności do wymiaru kar jednostkowych trzeba stwierdzić, iż Sąd Rejonowy należycie uwzględnił wszystkie okoliczności wpływające na ich ostateczny kształt wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a> i dał temu wyraz w części merytorycznej uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Sąd I instancji w sposób dostateczny zaakcentował, dlaczego wymierzył oskarżonemu kary w granicach dolnego zagrożenia ustawowego za przypisane mu przestępstwa. Kary te nie noszą cech rażącej niesprawiedliwości, wyraźnego zarzutu ich niewspółmierności nie sformułował także autor apelacji.</p> <p>Tożsamej oceny sposobu procedowania Sądu I instancji nie można wyrazić na gruncie przyjętego przez ten organ wymiaru kary łącznej orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">W. P.</span>. Z niezwykle lakonicznego w tym zakresie uzasadnienia Sądu wynika, iż przyjmując zasadę asperacji uwzględniono tylko bliski związek czasowy popełnionych przestępstw. Niedostatek w tej argumentacji przełożył się na wydanie nietrafnego rozstrzygnięcia o karze łącznej.</p> <p>Wprawdzie skarżący wyartykułował w apelacji zarówno okoliczności, które mają znaczenie wyłącznie dla wysokości orzeczonych kar jednostkowych, jak też te, które rzutują na wymiar kary łącznej, to przewaga tych ostatnich zdecydowała o podzieleniu jego stanowiska.</p> <p>Jak wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie i piśmiennictwie prawniczym wymiar kary łącznej opiera się na stopniu związku podmiotowo-przedmiotowego między poszczególnymi przestępstwami. Związek przedmiotowy może przede wszystkim wynikać z tożsamości pokrzywdzonych, rodzaju naruszonych dóbr prawnych, sposobu działania sprawcy, bliskości czasowej poszczególnych przestępstw. W związku podmiotowym chodzi o pobudki, jakimi kierował się sprawca, podobieństwo rodzajów winy, zamiarów. Kara łączna powinna stanowić syntetyczną, całościową ocenę zachowań sprawcy. Musi być postrzegana jako instytucja gwarantująca racjonalność karania w stosunku do sprawcy wielu przestępstw. Kara łączna wymierzona oskarżonemu <span class="anon-block">W. P.</span> nie odpowiada natomiast tym kryteriom. Wbrew ukształtowanemu przekonaniu sędziowskiemu, analiza okoliczności faktycznych przekonuje, iż w realiach przedmiotowej sprawy należy zastosować zasadę pełnej absorpcji.</p> <p>Wszystkie czyny przypisane oskarżonemu zostały popełnione na przestrzeni dwóch dni, tj. od 4 do 5 czerwca 2010r. Przestępstwa rozbójnicze zostały skierowane przeciwko tym samym pokrzywdzonym, a co więcej, zostały dokonane w trakcie jednej akcji przestępczej i stanowią jeden zespół zachowań sprawcy. Oskarżony po usiłowaniu wymuszenia, w tym samym miejscu i czasie dokonał rozboju na pokrzywdzonych <span class="anon-block">M. P.</span> i <span class="anon-block">B. P.</span>. W aspekcie podmiotowym, w sprawie mamy do czynienia z tożsamością rodzajów winy, a częściowo także postaci zamiarów. Wszystkie przestępstwa zostały popełnione przez oskarżonego z winy umyślnej, zaś czyny rozbójnicze charakteryzowały się nadto zamiarem bezpośrednim kierunkowym.</p> <p>W powyższych okolicznościach zasadnym było obniżenie wymiaru kary łącznej do kary 2 lat pozbawienia wolności zgodnie z zasadą pełnej absorpcji. Kara ta w połączeniu z warunkowym zawieszeniem jej wykonania w pełni zrealizuje cele postępowania karnego. W przekonaniu Sądu tak skonstruowana dolegliwość karna zapobiegnie powrotowi oskarżonego do przestępstwa. Sam fakt uprzedniej karalności <span class="anon-block">W. P.</span> nie wyklucza pozytywnej prognozy kryminologicznej, a tym samym stosowania środków probacyjnych. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów zabronionych i opisał ich okoliczności. Od popełnienia tych czynów upłynął znaczny okres czasu ponieważ Sąd Rejonowy w tej sprawie procedował prawie 3 lata, w tym zaś czasie oskarżony nie wszedł w konflikt z prawem. Wobec powyższego <span class="anon-block">W. P.</span> wymaga przede wszystkim oddziaływań wychowawczych, a nie represyjnych, winny one być dostosowane do jego potrzeb resocjalizacyjnych. Wymierzona kara pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono nie ma charakteru pozornego. Decydując się w okresie próby na kolejny konflikt z prawem, oskarżony powinien wiedzieć, iż może doprowadzić nie tylko do pociągnięcia go do odpowiedzialności karnej za dany czyn, lecz także do zarządzenia wykonania surowej kary 2 lat pozbawienia wolności w niniejszej sprawie.</p> <p>Sąd Odwoławczy nie dopatrzył się okoliczności powodujących konieczność zmiany stanowiska Sądu I instancji w zakresie orzeczonych nawiązek na rzecz pokrzywdzonych. Pomimo sformułowania na tym tle zarzutu, obrońca oskarżonego nie rozwinął w apelacji żadnej merytorycznej argumentacji. Orzeczenie omawianych środków jest możliwe w przypadku skazania za jakiekolwiek przestępstwo. Ich wysokość nie jest uzależniona od wysokości poniesionej szkody i zależy o uznania Sądu orzekającego. W praktyce przyjmuje się, że orzeka się ją wówczas, gdy nie sposób ustalić dokładnej wysokości szkody. Uwzględnia się wszystkie dostępne okoliczności i wskaźniki co do rozmiaru spowodowanego uszczerbku. Tak też postąpił Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie. W oparciu o całokształt materiału dowodowego zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. P.</span> nawiązkę w kwocie 500 zł, natomiast na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">B. P.</span> nawiązkę w kwocie 1000 zł. Stosunek tych kwot odpowiada stopniowi wyrządzonych im krzywd, a jednocześnie uwzględnia trudną sytuację osobistą i materialną oskarżonego. Wbrew twierdzeniom skarżącego trudna sytuacja życiowa <span class="anon-block">W. P.</span> nie może być pretekstem do całkowitego zmarginalizowania funkcji orzeczonego środka karnego, do jakiego niewątpliwie doszłoby, gdyby orzeczono nawiązki odpowiednio w kwotach 200 zł i 400 zł. Oskarżony samodzielnie podjął decyzję o zastosowaniu przemocy wobec pokrzywdzonych, obecnie więc powinien ponieść konsekwencje swojego nagannego postępowania. Postulowanie przez apelującego wysokości nawiązek w żadnym wypadku nie rekompensują <span class="anon-block">M. P.</span> i <span class="anon-block">B. P.</span> doznanych krzywd.</p> <p>W tym stanie rzeczy, znajdując podstawy tylko do częściowego uwzględnienia apelacji, Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok i orzekł, jak w sentencji orzeczenia.</p> <p>W związku z charakterem wydanego wyroku zasadnym było również na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 1)">art. 632 pkt. 1 kpk</a> obciążenie Skarbu Państwa kosztami postępowania odwoławczego.</p> </div>