Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

III U 978/13

Sądy powszechne2013-12-04
Sygnatura
III U 978/13
Data orzeczenia
2013-12-04
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Teresa Suchcicka (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt:</strong> III U 978/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 04 grudnia 2013r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie:</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="169"/> <col width="547"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Teresa Suchcicka</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>starszy sekretarz sądowy Małgorzata Bednarek</p> </td> </tr> </table> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu na rozprawie w dniu</strong> 04 grudnia 2013r. w <span class="anon-block">O.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z odwołania</strong> <span class="anon-block">S. M.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko</strong> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">N.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->o</strong> prawo do emerytury</p> <p> <strong> <!-- -->na skutek odwołania</strong> <span class="anon-block">S. M.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->od decyzji</strong> Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">N.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia</strong> 15.03.2013r. <strong> <!-- -->znak</strong> <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->orzeka:</strong> </p> <p>1.  zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje <span class="anon-block">S. M.</span> prawo do emerytury od 02.09.2012r.;</p> <p>2.  stwierdza brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.</p> <p>Sygn. akt III U 978/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">S. M.</span> wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">N.</span> z dnia 15.03.2013r., znak <span class="anon-block"> (...)</span>, na podstawie której odmówiono mu prawa do wcześniejszej emerytury. Odwołujący domagał się przyznania mu świadczenia i zaliczenia do okresu pracy w szczególnych warunkach zatrudnienia na stanowisku spawacza w <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwie (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> Oddziale Budów w <span class="anon-block">O.</span> od 1980r.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu podał, że odwołujący na dzień 01.01.1999r. wykazał okres pracy wynoszący łącznie 28 lat i 12 dni. Do stażu pracy w szczególnych warunkach zaliczono mu natomiast 12 lat, 9 miesięcy i 7 dni, zamiast wymaganych 15 lat pracy. Nie uwzględniono bowiem okresu zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwie (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> Oddziale Budów w <span class="anon-block">O.</span>, ponieważ za okres ten brak jest prawidłowo wystawionego świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Organ emerytalny stwierdził, że ubezpieczony nie spełnia przesłanek do nabycia prawa do emerytury, gdyż nie udokumentował wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje: </strong> </p> <p>W dniu 06.08.2012r. <span class="anon-block">S. M.</span> (<span class="anon-block">ur. (...)</span>) zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">N.</span> z wnioskiem o ustalenie uprawnień do wcześniejszej emerytury, na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>.</p> <p>Rozpatrując ten wniosek ZUS uznał za udowodniony na dzień 01.01.1999r. ogólny okres pracy wynoszący łącznie 28 lat i 12 dni. Okres pracy w szczególnych warunkach uwzględniono natomiast w wymiarze 12 lat, 9 miesięcy i 7 dni.</p> <p>Do pracy w szczególnych warunkach organ emerytalny nie uwzględnił okresu od 26.04.1980r. do 03.11.1991r. w <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwie (...)</span> z/s w <span class="anon-block">W.</span> Oddziale Budów w <span class="anon-block">O.</span>, albowiem ubezpieczony nie udowodnił, że jako spawacz wykonywał prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym lub atomowo-wodorowym. Zdaniem ZUS ze Świadectwa wykonywania pracy zaliczonej do pierwszej kategorii zatrudnienia z dnia 21.10.1981 r. (k. 57 akt ZUS) wynika, iż pracodawca wskazał dział XI, czyli dział dotyczący przemysłu poligraficznego, podczas gdy w/w zatrudniony był w przemyśle budowlanym i produkcji materiałów budowlanych, któremu przypisany jest dział V tak rozporządzenia, jak i zarządzenia.</p> <p>Ze świadectwa pracy z dnia 4.11.1991r. (k. 61 akt ZUS) wynika z kolei, że w <span class="anon-block">(...) Przedsiębiorstwie (...)</span>Oddziale Budów w <span class="anon-block">O.</span>w/w pracował do dnia 3.11.1991r., jednakże w świetle zawartej w dniu 17.08.1989r. umowy o pracę na czas określony na budowie eksportowej w CSRS w okresie od 3.05.1989r. do 28.02.1991r. (vide: aneks do powyższej umowy z 9.11.1990 r., k. 60 akt ZUS) w/w pracował na terytorium byłej Czechosłowacji. W treści tego świadectwa pracodawca nie zawarł adnotacji odnośnie okresu pracy w szczególnych warunkach.</p> <p>Natomiast w kartach wynagrodzeń za lata 1981-1982 oraz 1987-1988 (k. 29-32 akt ZUS) wśród składników zarobku w/w brak jest dodatku pieniężnego za pracę w warunkach szczególnych, tudzież szkodliwych dla zdrowia.</p> <p>Biorąc powyższe pod uwagę decyzją <span class="anon-block"> (...) Oddziału</span> w <span class="anon-block">N.</span> z dnia 15.03.2013r., znak <span class="anon-block"> (...)</span> odmówiono <span class="anon-block">S. M.</span> prawa do wcześniejszej emerytury stwierdzając, że nie spełnia warunków do przyznania tego świadczenia, określonych w art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS.</p> <p>Od w/w decyzji <span class="anon-block">S. M.</span> wniósł odwołanie do Sądu Okręgowego w Ostrołęce.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Odwołanie <span class="anon-block">S. M.</span> od w/w decyzji jest zasadne.</p> <p> <span class="anon-block">S. M.</span>urodził się dnia <span class="anon-block">(...)</span>zatem podstawą ubiegania się przez niego o prawo do emerytury jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (tekst jedn. Dz. U. z 2009r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 (§ 4)">§4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Zgodnie z tymi przepisami prawo do emerytury przysługuje ubezpieczonemu urodzonemu po 01.01.1949r., jeżeli:</p> <p>- osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn,</p> <p>- nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego lub złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE, za pośrednictwem Zakładu na dochody budżetu państwa,</p> <p>- w dniu wejścia w życie przepisów ustawy emerytalnej, tj. 01.01.1999r. udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 dla mężczyzn i okres zatrudnienia w szczególnych warunkach co najmniej 15 lat.</p> <p>Według przepisu § 2 ust. l w/w Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w Rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 2 w/w Rozporządzenia okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracy w wystawionym według określonego w przepisach wzoru świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w świadectwie pracy.</p> <p>Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest okres pracy w <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwie (...)</span> z/s w <span class="anon-block">W.</span> Oddziale Budów w <span class="anon-block">O.</span> od dnia 26.04.1980r. do dnia 03.11.1991r., tj. 11 lat, 6 miesięcy i 8 dni. <span class="anon-block">S. M.</span> twierdził, że w okresie tym pracował na stanowisku spawacza, a zatem była to praca wykonywana w szczególnych warunkach. Natomiast zdaniem ZUS odwołujący się nie wykazał, że jako spawacz wykonywał prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym lub atomowo-wodorowym.</p> <p>Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przed Sądem ubezpieczeń możliwe jest wykazywanie okoliczności, od których zależy nabycie uprawnień o emerytury wszelkimi dowodami (wyrok SN z dnia 06.09.1995r., II URN 23/95, OSNP 1996/5/77, wyrok SN z dnia 02.02.1996r., II URN 3/95, OSNP 1996/16/239).</p> <p>Sąd dokonał analizy dokumentacji zebranej w postępowaniu przed organem emerytalnym.</p> <p>Z umowy o pracę zawartej w dniu 26.04.1980r. pomiędzy <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">O.</span>a odwołującym wynika, że odwołujący został zatrudniony na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku spawacza (k. 56 a.e.).</p> <p>Ze świadectwa wykonywania pracy zaliczonej do pierwszej kategorii zatrudnienia wystawionego w dniu 21.10.1981r. przez <span class="anon-block"> (...) W (...)</span> wynika, że odwołujący się w okresie od 26.04.1980r. do nadal i w tym samym okresie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał roboty spawalnicze na stanowisku spawacza, wymienione w dziale XI, poz. 1, pkt 26 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z 28.05.1980 r. w sprawie prac zaliczonych do pierwszej kategorii zatrudnienia w zakładach pracy resortu budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych (k. 57 a.e.).</p> <p>Z kart wynagrodzeń za lata 1981-1982 oraz 1987-1988 wynika, że wśród składników zarobku w/w okresie brak jest dodatku pieniężnego za pracy w warunkach szczególnych, a jako charakter zatrudnienia wpisano: „spawacz” (k. 29-32 akt ZUS).</p> <p>Z umowy o pracę na czas określony od dnia 29.08.1989r. do dnia 28.02.1990r. wynika, że w w/w okresie odwołujący się skierowany został do pracy na budowie Oddziału Przedsiębiorstwa w CSRS na stanowisku spawacza (k. 57- 59 a.e.).</p> <p>Aneksem z dnia 09.11.1990r. umowa o prace na budowie została przedłużona do dnia 28.02.1991 r. (k. 60 a.e.).</p> <p>Ze świadectwa pracy wystawionego w dniu 04.11.1991 r. przez <span class="anon-block"> (...)</span> Rejon <span class="anon-block">O.</span> wynika, ze odwołujący się zatrudniony był w <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwie (...)</span> z/s w <span class="anon-block">W.</span> Oddziale Budów w <span class="anon-block">O.</span> od dnia 26.04.1980r. do dnia 03.11.1991r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku spawacza (k. 17 a.e.).</p> <p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał, że w/w dokumentacja nie pozwala na zaliczenie przedstawionych w niej okresów zatrudnienia do pracy w szczególnych warunkach. Z ustaleń poczynionych przez ZUS wynika bowiem, że w Świadectwie wykonywania pracy zaliczonej do pierwszej kategorii zatrudnienia z dnia 21.10.1981r. (k. 57 akt ZUS) pracodawca nieprawidłowo wskazał dział XI, czyli dział dotyczący przemysłu poligraficznego (zamiast działu XIII).</p> <p>Ze świadectwa pracy z 4.11.1991 r. (k. 61 akt ZUS) wynika z kolei, że w <span class="anon-block">(...) Przedsiębiorstwie (...)</span>Oddziale Budów w <span class="anon-block">O.</span>w/w pracował do dnia 3.11.1991 r., jednakże w świetle zawartej w dniu 17.08.1989 r. umowy o pracę na czas określony na budowie eksportowej w CSRS w okresie od 3.05.1989 do 28.02.1991 r. vide: aneks do powyższej umowy z 9.11.1990 r., k. 60 akt ZUS) w/w pracował na terytorium byłej Czechosłowacji. W treści tego świadectwa pracodawca nie zawarł adnotacji odnośnie okresu pracy w szczególnych warunkach.</p> <p>Na żądanie Sądu <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">O.</span> nadesłało akta osobowe odwołującego się.</p> <p>Ze znajdujących się tam angaży i umów o pracę wynika, że w okresie 20.08.1974r. – 29.05.1979r. odwołujący zatrudniony był w CSRS na stanowisku tokarza – spawacza, uzyskał kwalifikacje spawacza elektrycznego – operatora dźwigów kategoria A. W okresie 17.06.1979 – 31.03.1980r. odwołujący zatrudniony był w CSRS.</p> <p>W dniu 21.04.1980r. został skierowany do pracy na stanowisku spawacza. W dniu 26.04.1980r. z odwołującym się podpisano umowę o pracę w <span class="anon-block"> (...)</span> na czas nieokreślony oraz powierzono obowiązki spawacza. W kolejnych angażach stanowisko odwołującego się to spawacz.</p> <p>Ze świadectwa wykonywania pracy zaliczonej do pierwszej kategorii zatrudnienia wystawionego w dniu 21.10.1981r. przez <span class="anon-block"> (...) W (...)</span> wynika, że odwołujący się w okresie od 26.04.1980r. do nadal i w tym samym okresie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał roboty spawalnicze na stanowisku spawacza, wymienione w dziale XI, poz. 1, pkt 26 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z 28.05.1980 r. w sprawie prac zaliczonych do pierwszej kategorii zatrudnienia w zakładach pracy resortu budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych.</p> <p>W okresie 29.08.1989r. do 28.02.1990r. odwołujący, na podstawie umowy z dnia 29.08.1989r. pracował na czas określony na budowie Oddziału Przedsiębiorstwa w CSRS, §3 zawiera sformułowanie, że pracownik zostaje zatrudniony na budowie eksportowej na stanowisku spawacza RS-1. Aneksem z dnia 05.02.1990r. okres zatrudnienia przedłużono do dnia 31.08.1990r., aneksem z dnia 23.07.1990r. – do dnia 31.11.1990r., zaś aneksem z dnia 09.11.1990r. – do dnia 28.02.1991r. Z dniem 30.04.1991r. umowa o pracę na budowie w CSRR uległa rozwiązaniu. We wszystkich angażach dotyczącej pracy na budowie eksportowej jako stanowisko wpisano – spawacz lub spawacz RS-1.</p> <p>W piśmie z dnia 04.11.1991r. odwołujący się wnioskował o rozwiązanie z nim umowy o pracę na podstawie porozumienia stron – zakładów pracy.</p> <p>Ponieważ odwołujący <span class="anon-block">S. M.</span> złożył świadectwa pracy w szczególnych warunkach dotyczące spornego okresu od dnia 26.04.1980r. do dnia 03.11.1991r., które nie zostały uznane przez ZUS, Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe w celu ustalenia rodzaju wykonywanych przez niego czynności. Sąd w tym celu dopuścił dowód z przesłuchania odwołującego w charakterze strony i z zeznań świadków.</p> <p>Przesłuchiwany na okoliczność swego zatrudnienia <span class="anon-block">S. M.</span> zeznał, że w <span class="anon-block"> (...)</span> pracował od 1971 czy 1972r. do 2000r., tj. 29 lat. Miejsce pracy było w <span class="anon-block">O.</span>, w <span class="anon-block">W.</span> i w <span class="anon-block">B.</span>. Zakład zajmował się budową elektrowni, zatrudniał około tysiąca osób. Odwołujący się spawał konstrukcje stalowe i to było spawanie elektryczne i gazowe, wykonywał też prace na wysokości, posiadał uprawnienia do: spawania na wysokości, elektryczne i gazowe. Wykonywał tylko prace spawalnicze, pracował na cały etat, co najmniej 8 godzin dziennie, nie miał większych przerw w pracy ani urlopu bezpłatnego (k. 50 – 51 a.s.).</p> <p>Na okoliczność pracy <span class="anon-block">S. M.</span> w w/w zakładzie Sąd przesłuchał również świadków: <span class="anon-block">K. B. (1)</span> i <span class="anon-block">K. B. (2)</span>.</p> <p>Świadek <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. B. (1)</span> </strong> zeznał, że ze <span class="anon-block">S. M.</span> razem pracowali w jednej brygadzie w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>. Ta firma zajmowała się ogólnym budownictwem, budowała bloki. Świadek wcześniej zatrudniony był w <span class="anon-block"> (...)</span> i w <span class="anon-block"> Zakładach (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>. Kiedy <span class="anon-block">K. B. (1)</span> przeszedł do <span class="anon-block"> (...)</span> to <span class="anon-block">M.</span> pracował już jako spawacz. Spawał konstrukcje i belki stalowe metodą elektryczną i gazową na terenie <span class="anon-block"> zakładu (...)</span>. Pracowali w jednej brygadzie przez wszystkie te lata. Pan <span class="anon-block">M.</span> zajmował się tylko spawaniem, pracował w pełnym wymiarze czasu pracy na cały etat. Świadek nie pamiętał dokładnej daty swego zatrudnienia, mogło to być od początku lat 80. Świadek zatrudniony był przez około 20 lub 22 lata, a od 10 lat jest na wcześniejszej emeryturze z tytułu pracy w <span class="anon-block"> (...)</span>, emeryturę otrzymał bez konieczności odwoływania się do Sądu (k. 70 a.s.).</p> <p>Świadek <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. B. (2)</span> </strong> zeznał, że z odwołującym pracowali przez dłuższy czas w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>. Świadek zaczął pracę w 1971r., a <span class="anon-block">S. M.</span> później. To był koniec lat siedemdziesiątych, świadek na początku był majstrem, a potem kierownikiem budowy. Odwołujący był w brygadzie spawaczy podległej świadkowi, a było 8-10 spawaczy w brygadzie. Przeważnie spawano elektrycznie, mniej gazowo, bo tylko w wyjątkowych sytuacjach. Pan <span class="anon-block">M.</span> spawał głównie elektrycznie, miał uprawnienia spawacza, zajmował się tylko spawaniem jak montowali kotły, prefabrykaty, różne konstrukcje na terenie budowy. Potem spawał konstrukcje na terenie zakładu. Pan <span class="anon-block">M.</span> pracował od końca lat siedemdziesiątych do końca. Kiedy świadek odchodził na emeryturę w 2003r. to pan <span class="anon-block">M.</span> jeszcze pracował. Świadek nie miał problemów z uzyskaniem emerytury. Wcześniej, tj. do 1991r. było to przedsiębiorstwo <span class="anon-block"> (...)</span>. W 1991r. „rozczłonkowano” zakład. Praca nadal była ta sama, zmieniła się tylko nazwa. <span class="anon-block">S. M.</span> zawsze był spawaczem (k. 70 – 71 a.s.).</p> <p>Zdaniem Sądu w/w zeznania w całości zasługują na wiarę, gdyż są one spójne, logiczne, wzajemnie się potwierdzają i uzupełniają oraz korelują z dokumentacją zawartą w aktach osobowych odwołującego. Świadkowie pracowali z odwołującym w tym samym zakładzie i w tej samej brygadzie, <span class="anon-block">K. B. (1)</span> zajmował stanowisko spawacza, a świadek <span class="anon-block">K. B. (2)</span> był majstrem i kierownikiem budowy, tj. bezpośrednim przełożonym orientuje się więc, jakie czynności wykonywał. Świadkowie zeznali, że odwołujący zajmował się tylko spawaniem elektrycznym i gazowym, pracował na pełen etat.</p> <p>W ocenie Sądu biorąc pod uwagę treść danych zawartych w aktach osobowych odwołującego, jego zeznania i zeznania świadków należy uznać, że w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał on pracę spawacza.</p> <p>Odwołujący zeznał, że zaczął pracować jako spawacz od 1971r. czy 1972r. do 2000r., tj. 29 lat, świadek <span class="anon-block">K. B. (1)</span> zeznał, że gdy był zatrudniany w <span class="anon-block"> (...)</span> na początku lat 80., to <span class="anon-block">M.</span> pracował już jako spawacz, a <span class="anon-block">K. B. (2)</span> zeznał, że sam rozpoczął pracę w 1971r., a pan <span class="anon-block">M.</span> później.</p> <p>Z akt osobowych nadesłanych <span class="anon-block"> (...)</span> wynika, że w dniu 26.04.1980r. z odwołującym się podpisano umowę o pracę w <span class="anon-block"> (...)</span> na czas nieokreślony oraz powierzono obowiązki spawacza. W kolejnych angażach stanowisko odwołującego się to spawacz. Natomiast w piśmie z dnia 04.11.1991r. odwołujący się wnioskował o rozwiązanie z nim umowy o pracę na podstawie porozumienia stron – zakładów pracy.</p> <p>Należy więc uznać, że odwołujący wykazał, że w spornym okresie od dnia 26.04.1980r. do dnia 03.11.1991r. – 11 lat, 6 miesięcy i 8 dni w pełnym wymiarze czasu pracy pracował na stanowisku spawacza elektrycznego i gazowego. Odwołujący pracował jako spawacz także podczas zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...)</span> na budowie Oddziału Przedsiębiorstwa w Czechosłowackiej Republice Socjalistycznej.</p> <p>Z treści Wykazu A Działu XIV poz. 12, stanowiącego załącznik do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> wynika, że prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym i atomowodorowym zaliczone zostały do prac w szczególnych warunkach.</p> <p>Po zaliczeniu do pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia 11 lat, 6 miesięcy i 8 dni wraz z okresem, który uwzględnił organ rentowy – 12 lat, 9 miesięcy i 7 dni, odwołujący posiada okres pracy w szczególnych warunkach w łącznym wymiarze 24 lata, 3 miesiące i 15 dni.</p> <p> <span class="anon-block">S. M.</span>spełnił też wszystkie pozostałe przesłanki warunkujące nabycie uprawnień do emerytury, wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>. Na dzień 01.01.1999r. udowodnił wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat, w dniu <span class="anon-block">(...)</span> osiągnął wiek 60 lat i nie przystąpił do OFE.</p> <p>Biorąc pod uwagę powyższe Sąd w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477<sup> <!-- -->14</sup>§2 k.p.c.</a> zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 15.03.2013r. i przyznał <span class="anon-block">S. M.</span>prawo do emerytury począwszy od dnia <span class="anon-block">(...)</span> tj. od miesiąca, w którym ukończył 60 lat, stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 129;art. 129 ust. 1)">art. 129 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 118;art. 118 ust. 1 a)">art. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>, Sąd był zobowiązany, przyznając odwołującemu prawo do emerytury, do zamieszczenia z urzędu w sentencji wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie odpowiedzialności organu rentowego co do nieustalenia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, tj. zarówno przyznającego prawo do świadczenia, jak też jego brak (wyrok SN z dnia 28.04.2010r, II UK 330/09, LEX 604220).</p> <p>W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do obciążenia organu rentowego odpowiedzialnością za nieustalenie wszystkich okoliczności niezbędnych do wydania decyzji o przyznaniu odwołującemu prawa do emerytury. ZUS nie dysponował bowiem niezbędnymi i wystarczającymi dowodami pozwalającymi na uznanie pracy odwołującego w <span class="anon-block"> zakładzie (...)</span> w spornym okresie jako pracy w szczególnych warunkach. Dopiero na etapie postępowania sądowego odwołujący za pomocą zeznań świadków wykazał, że faktycznie wykonywał pracę spawacza, co pozwoliło na zaliczenie spornego okresu do pracy w szczególnych warunkach. Z tych względów Sąd stwierdził brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.</p> <p>Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.</p> </div>