I C 287/13

<p> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt I C 287/13</span> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> w pozwie wniesionym 11 lutego 2013 roku (data nadania) wnosił o zasądzenie od strony pozwanej <span class="anon-block">P. P. H. -. U.</span> „<span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. w <span class="anon-block">R.</span> o zapłatę kwoty 77.413,80 zł. oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.</p> <p>Swoje roszczenie powód oparł na żądaniu naprawienia szkody wynikłej z nienależytego wykonania zobowiązania. Powód wskazał, że w przedmiotowym budynku zauważono skraplanie wody pod płytami termoizolacyjnymi ocieplającymi ścianę zewnętrzną budynku od strony <span class="anon-block">ul. (...)</span>, zacieki na stropie w pomieszczeniu garażu podziemnego w pobliżu przejść przez stron instalacji kanalizacji deszczowej i wentylacyjnej oraz na .spodnich powierzchniach zewnętrznych płyt balkonowych i logii.</p> <p>Strona powodowa zgłosiła swoje roszczenie wobec <span class="anon-block">P. P. H. -. U.</span> „<span class="anon-block">(...)</span>" Sp. z o.o. w <span class="anon-block">R.</span> o zapłatę kwoty 77.413,80 zł na podstawie oszacowanej wartości robót naprawczych przedstawionych w prywatnej opinii technicznej sporządzonej 10 września 2012 roku. Strona pozwana odmówiła realizacji żądania powoda.</p> <p>W odpowiedzi na pozew <span class="anon-block">W. M.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> wnosiła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenia od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego.</p> <p>Kwestionowała legitymację czynną powoda - <span class="anon-block">w. m.</span> - do dochodzenia roszczeń przysługujących poszczególnym członkom <span class="anon-block">w. m.</span> w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940850388" title="Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - Dz. U. z 1994 r. Nr 85, poz. 388 ()">ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali</a> (Dz.U. z 2000 r. nr 80 poz. 903 ze zm.). Ponadto, strona pozwana podniosła, że z tytułu sprzedaży lokali w przedmiotowym budynku uprawnienia z tytułu rękojmi za wady budynku wygasły na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 568;art. 568 § 1)">art. 568 § 1 k.c.</a> podnosząc, że termin prekluzyjny wynoszący trzy lata, wygasł z dniem 4 grudnia 2010 roku, o czym właściciele lokali wiedzieli.</p> <p>Na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2013r. pełnomocnik powoda wskazał , że roszczenie opiera na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 471)">art. 471 k.c.</a> </p> <p>Sąd ograniczył rozprawę do rozpoznania zarzutu braku legitymacji materialnej po stronie powodowej.</p> <p>Sąd ustalił i zważył, co następuje.</p> <p>W latach 2006 i 2007 <span class="anon-block">P. P. H. -. U.</span> <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o. o. w <span class="anon-block">R.</span> wybudowało jako inwestor w ramach działalności gospodarczej budynek mieszkalny. Następnie zbyło lokale na podstawie umów ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i sprzedaży lokali. Ostatni lokal został sprzedany 4 grudnia 2007 roku.</p> <p>W budynku stwierdzono wady fizyczne nieruchomości wspólnej jednakże żaden z właścicieli lokali nie przelał roszczeń z tego tytułu na rzecz <span class="anon-block">w. m.</span> tejże nieruchomości.</p> <p>Powyższe okoliczności nie były sporne pomiędzy stronami.</p> <p>Status prawny <span class="anon-block">w. m.</span> został omówiony przez Sąd Najwyższy w uchwale 7 sędziów z dnia 21 grudnia 2007 r. III CZP 65/07 (OSNC 2008 nr 7-8, poz.69). Obszerne uzasadnienie tejże uchwały pozwala na jednoznaczne przyjęcie , że <span class="anon-block">w. m.</span> w ramach swojej zdolności prawnej może nabywać prawa i obowiązki do własnego majątku.</p> <p>Przyjęcie, że <span class="anon-block">w. m.</span> jest podmiotem stosunków cywilnoprawnych oznacza, że może ona posiadać majątek odrębny od majątków właścicieli lokali. Majątek <span class="anon-block">w. m.</span>, odrębny od majątku właścicieli lokali obejmuje więc jedynie prawa i obowiązki związane z gospodarowaniem nieruchomością wspólną. Ponadto w skład majątku <span class="anon-block">w.</span> mogą wejść prawa wynikające z zawieranych przez nią w ramach gospodarowania nieruchomością wspólną umów.</p> <p>Niezależnie od tego, czy dana czynność zostaje zaliczona do czynności zwykłego zarządu czy też przekraczających zwykły zarząd, <span class="anon-block">w. m.</span> może być tylko i wyłącznie podmiotem praw i obowiązków związanych z zarządzaniem nieruchomością wspólną, a dochodzenie roszczeń dotyczących wad fizycznych bądź prawnych, jakie ma nieruchomość wspólna, nie sposób zaliczyć do związanych z zarządzaniem tą nieruchomością ( podobnie w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2004 <em> <!-- -->f. </em>III CZP 48/04 OSNC 2005, nr 9, poz. 153, podobnie Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 października 2008 r. I CSK 118/08, LEX 658169).</p> <p> <span class="anon-block">W. m.</span>, aby mogła skutecznie dochodzić roszczeń z tytułu wad fizycznych przed sądem, musi mieć legitymację materialną. Zaś tę stworzyć może wyłącznie przelew roszczeń każdego ze współwłaścicieli nieruchomości wspólnej na rzecz wspólnoty . Każdemu z nich przysługuje bowiem określone , podzielne uprawnienie do dochodzenia roszczeń odszkodowawczych z tytułu wad budynku.</p> <p>Dochodzenie roszczeń zmierzających do usunięcia wad, jakimi dotknięta jest nieruchomość wspólna stanowi czynność zachowawczą. Skoro więc na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 209)">art. 209 k.c.</a> każdy współwłaściciel nieruchomości wspólnej może samodzielnie dochodzić roszczeń zmierzających do usunięcia wady rzeczy wspólnej, to cesja takiego roszczenia na rzecz <span class="anon-block">w. m.</span> mogłaby stwarzać materialno prawną legitymację tego podmiotu do dochodzenia tego roszczenia.</p> <p>Możliwość dokonania takiej cesji wierzytelności- na rzecz <span class="anon-block">w. m.</span> jest jednak kwestionowana. W glosie napisanej do uchwały SN z dnia 23 września 2004r. III CZP 48/04 przez Elżbietę Adamczyk , GSP -Przegląd Orzecznictwa 2005/3/41-50, prezentowany jest pogląd, iż <span class="anon-block">w. m.</span> nie jest pełnoprawnym uczestnikiem obrotu cywilnoprawnego. Zatem jeżeli stwierdzimy brak możliwości dochodzenia roszczeń odszkodowawczych wynikających z umowy sprzedaży deweloperskiej, to tych ustawowo określonych kompetencji nie może zmienić cesja.</p> <p>Podobne stwierdzenia zawiera także zdanie odrębne do powołanej już uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 21 grudnia 2007r. III CZP 65/07 sędziego Krzysztofa Pietrzykowskiego.</p> <p>Mając powyższe na uwadze zdaniem Sądu Okręgowego powodowa wspólnota nie mogła w niniejszej sprawie skutecznie dochodzić roszczeń z tytułu wad fizycznych nieruchomości wspólnej ponieważ nie posiada legitymacji materialnej i dlatego powództwo należało oddalić.</p> <p>O kosztach procesu na które składa się minimalna stawka wynagrodzenia pełnomocnika strony pozwanej – 3600 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17zł, orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> zgodnie z zasadą odpowiedzialności stron za wynik procesu.</p> </div>