V U 1238/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V U 1238/13 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 5 grudnia 2013 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Białymstoku</p> <p>V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Elżbieta Krupińska</p> <p>Protokolant: Anna Matwiejuk</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 roku w Białymstoku</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">N.</span> </p> <p>przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego</p> <p>o dodatek pielęgnacyjny</p> <p>na skutek odwołania <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">N.</span> </p> <p>od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego</p> <p>z dnia 29 maja 2013 roku Nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>oddala odwołanie.</p> <p>Sygn. akt VU 1238/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją z dnia 29 maja 2013 roku wydaną na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910070024" title="Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników - Dz. U. z 1991 r. Nr 7, poz. 24 (art. 27;art. 27 ust. 1)">art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 roku o ubezpieczeniu społecznym rolników</a> /Dz. U. 2008 Nr 50, poz. 291 z późn. zm./ w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 75)">art. 75 ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> /Dz.U. 2009, Nr 167, poz. 1322/ załatwiając wniosek <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">N.</span> odmówił jej prawa do dodatku pielęgnacyjnego, ponieważ Komisja Lekarska Kasy orzeczeniem z 22 maja 2013 roku uznała odwołującą za zdolną do samodzielnej egzystencji.</p> <p>Odwołanie od powyższej decyzji wniosła <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">N.</span> domagając się uznania jej za osobę całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym i niezdolną do samodzielnej egzystencji, motywując to złym stanem swego zdrowia. W związku z tym żądała przyznania jej dodatku pielęgnacyjnego.</p> <p>Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie domagał się jego oddalenia. Zdaniem KRUS, mając na uwadze treść orzeczenia Komisji Lekarskiej Kasy z dnia 22 maja 2013 roku, odwołująca nie jest osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Odwołanie nie było uzasadnione, dlatego podlegało oddaleniu.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910070024" title="Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników - Dz. U. z 1991 r. Nr 7, poz. 24 (art. 27;art. 27 ust. 1)">art. 27 ust. 1 ustawy z 20 grudnia 1990 roku o ubezpieczeniu społecznym rolników</a> do emerytury lub renty rolniczej z ubezpieczenia przysługuje dodatek pielęgnacyjny na zasadach i w wysokości określonej w przepisach emerytalnych.</p> <p>W myśl zaś <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 75;art. 75 ust. 1)">art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> /Dz.U. 2009, Nr 167, poz. 1322/, dodatek pielęgnacyjny przysługuje osobie uprawnionej do emerytury lub renty, jeżeli osoba ta została uznana za całkowicie niezdolną do pracy oraz do samodzielnej egzystencji albo ukończyła 75 lat życia.</p> <p> <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">N.</span>ma <span class="anon-block">(...)</span> lat. Poza sporem pozostawało również ustalenie, iż odwołująca jest trwale, całkowicie niezdolna do pracy w gospodarstwie rolnym.</p> <p>W powyższej sprawie konieczne było więc zweryfikowanie ustaleń zawartych w orzeczeniach Lekarza Rzeczoznawcy Kasy i Komisji Lekarskiej Kasy, dotyczących stanu zdrowia <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">N.</span> i jej niezdolności do samodzielnej egzystencji. W tym celu Sąd dopuścił dowód z łącznej opinii biegłych lekarzy z zakresu z zakresu schorzeń, na które cierpi wnioskodawczyni, tj. kardiologii i neurologii. Zadaniem biegłych było ustalenie, czy schorzenia występujące u odwołującej powodują naruszenie sprawności organizmu w stopniu powodującym konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokojeniu podstawowych potrzeb życiowych, tj. czy odwołująca jest niezdolna do samodzielnej egzystencji.</p> <p>Biegli sądowi po przeprowadzeniu analizy dokumentacji medycznej, wywiadu i badania lekarskiego rozpoznali u odwołującej: chorobę wieńcową przewlekłą, nadciśnienie tętnicze, niewydolność krążenia II wg NYHA, chorobę Parkinsona, zespół bólowy kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego w przebiegu zmian zwyrodnieniowych, bez objawów korzeniowych i nie stwierdzili niezdolności do samodzielnej egzystencji.</p> <p>W uzasadnieniu biegli wskazali, iż u <span class="anon-block">(...)</span> letniej badanej stwierdzono schorzenia układu krążenia i ruchu, które to jednostki chorobowe wyraźnie zaburzają ogólną sprawność organizmu i dają pełne podstawy do uznania chorej za niezdolną do jakiejkolwiek pracy. Z drugiej jednak strony chora jest bez cech jawnej niewydolności krążenia z dobrze kontrolowanym aktualnie ciśnieniem tętniczym, jest zorientowana co do miejsca, czasu i przestrzeni, jest ruchowo zdolna do samoobsługi. Biegli nie dopatrzyli się takiego stopnia zaawansowania zmian, które dawałyby podstawy do uznania ją za niezdolna do samodzielnej egzystencji. Biegli po przeanalizowaniu dokumentacji lekarskiej i przeprowadzonych badaniach uznają powyższe orzeczenie za zasadne. Biegli zgodzili się z orzeczeniem Lekarza Rzeczoznawcy i Komisji Lekarskiej KRUS (k. 14-15, opinia biegłych).</p> <p> <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">N.</span> nie złożyła zastrzeżeń do powyższej opinii.</p> <p>Sąd dał wiarę ustaleniom poczynionym przez biegłych z zakresu neurologii i kardiologii, albowiem są one logiczne i właściwie uzasadnione, nie zawierają także wewnętrznych sprzeczności. Opinia została opracowana po przeprowadzeniu badań odwołującej i wnikliwej analizie dokumentacji lekarskiej, w tym przede wszystkim dokumentacji znajdującej się w aktach niniejszego postępowania, a także po zapoznaniu się ze stanowiskiem stron. W tych okolicznościach Sąd w pełni podzielił spostrzeżenia zawarte we wspomnianej opinii i przyjął je za podstawę wyrokowania.</p> <p>Wobec jednoznacznej w swej wymowie i niekwestionowanej opinii biegłych z zakresu kardiologii i neurologii Sąd stwierdził, że odwołująca nie spełnia warunków niezbędnych do nabycia prawa do dodatku pielęgnacyjnego skoro nie jest osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji i nie ukończyła 75 lat.</p> <p>W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- -->14} § 1 kpc</a> orzeczono jak w sentencji.</p> </div>